O Rei vs Messi (2)

Onlangs zouden Messi en Ronaldo de doelpuntenrecords van Pelé hebben gebroken. Respectievelijk de records van doelpunten bij één club en het totaal aantal doelpunten in een carrière. Hetgeen automatisch voeding geeft aan het idee dat Messi en Ronaldo niet slechts … Lees verder

Meer galerijen | Reacties uitgeschakeld voor O Rei vs Messi (2)

Het Capitool en het kapitaal

Sinds uitdager Joe Biden in november officieus zegevierend de Amerikaanse presidentsverkiezingen afsloot waarschuwen de zittende president en zijn aanhang de sympathisanten van de uitdager. Ze zouden niet te vroeg moeten juichen. Want de Donald zou nog verrassingen uit de hoge hoed gaan toveren. Menig Trumpist was er heilig van overtuigd dat de man met de blonde pruik bij de rechtbank alsnog zijn gelijk zou gaan halen: aldaar zou blijken dat Trump de electie glansrijk had gewonnen. Ware het niet dat hij door massale verkiezingsfraude op oneigenlijke gronden het loodje heeft moeten leggen. Er volgden tientallen rechtszaken, maar het mocht niet baten. Telkens opnieuw beten de juristen die de president ingehuurd had in het zand. Tot aan de Supreme Court aantoe. Desalniettemin bleven Trump en aanhang waarschuwen dat de strijd nog niet over was. D-day zou alsnog volgen. De datum van 6 januari 2021 moest in de agenda worden gemarkeerd. Dan zou de zittende president alsnog Joe Biden laten capituleren.

Ondanks dat de officiële en kapitaalkrachtige capo di tutti capi van de kapitaalkrachtigste kapitaalcoalitie van de kosmos met veel kabaal zijn karavaan op 6 januari naar het Capitool kanaliseerde maakten de autoriteiten de kapitale fout om die cabal te verzuimen in te kabelen. Het gevolg was dat hetgeen sinds 9 april 1865 voor onmogelijk werd gehouden geschiedde. Een argeloze fascist onder de losgeslagen meute gelukte het om met een Confederale slavenhoudersvlag in het Capitool te wapperen. Daar was zelfs generaal Robert E. Lee nimmer in geslaagd!

Echter, mochten Zwarte demonstranten het gewaagd hebben om “het hart van de democratie” zo massaal te bestormen dan zou het niet ondenkbeeldig zijn geweest dat de wereld getuige zou zijn geworden van een tweede Sharpville. Sterker nog, toen BLM op 1 juni jongstleden vreedzaam protesteerde waren er letterlijk duizenden politieagenten op de been vergezeld door paarden en helicopters. Er werd genadeloos op ze ingehakt met knuppels en traangas ingezet. Op het privilege van de MAGA-activisten om de democratie letterlijk aan te mogen vallen is reeds door menigeen gewezen, tot aan Joe Biden aantoe. Waarop weer eens bevestigd werd hoeveel Trump om Zwarte levens geeft.

Het ironische is dat ondanks dat Donald J. Trump pal achter het racistische politieapparaat staat en openlijk omarmd wordt door allerlei groeperingen met een racistische uitstraling, er relatief veel Zwarte mensen zijn naam aan hebben gekruist in het stemhokje (zoveel als 18% van de Zwarte mannen). Meer zelfs dan vier jaar geleden. Want hoe lomp Trump ook overkomt, menig Zwarte Amerikaan heeft het gevoel dat hij er economisch behoorlijk op vooruit is gegaan gedurende de heerschappij van de Trump administration (althans, voordat corona toesloeg).

Hetzelfde geldt voor de gewelddadige hilbillies. Zij waarderen het ten zeerste dat de beroemdste twitteraar ter wereld zijn nek uitstak om de industrie terug te halen naar de VS. Grote gebieden in de VS zijn de afgelopen decennia namelijk zwaar verpauperd omdat de globalisten de banen in de industrie grotendeels naar bijvoorbeeld China hebben geoutsourcet vanwege de lage lonen. Trump zette zijn woorden kracht bij tegen het globalisme te strijden door het globalistische handelsverdrag TPP op te zeggen. Evenzo scoorde Trump punten door de Mexicanen in te teugelen. De gedachte heerst namelijk dat o.a. Mexicanen de VS binnen dringen om de banen van Amerikanen te komen afpakken. Bij betreffend deel van de bevolking klinkt het als muziek in de oren als een politicus belooft een muur te gaan bouwen op de grens tussen beide staten. Hoe dan ook, voor corona zat de VS economisch inderdaad in de lift (al zijn er economen die erop hebben gewezen dat dit economische herstel reeds tijdens Obama was ingezet). Vandaar dat een president die in de ogen van vele outsiders een bizarre narcistische en fascistische uitstraling heeft op een haar na voor de tweede maal op rij de verkiezingen won.

Anderzijds, tot opluchting van velen wisten meneer Biden en mevrouw Harris de verkiezingen te winnen. Betreffende victorie zou een einde maken aan een fascistisch tijdperk in het Witte Huis. Daar valt wel wat wat voor te zeggen aangezien Trump met zijn merkwaardige houding allerlei extremistische groeperingen en individuen een nieuw zelfvertrouwen heeft verschaft wat dramatisch tot uiting kwam op 6 januari 2021.

In werkelijkheid is men met Biden en sidekick van de regen in de drup beland. Want zoals we eerder hebben bediscussieerd belooft noch Biden noch vicepresident Harris veel goeds. Ze hebben tijdens de verkiezingscampagne weliswaar zoete broodjes gebakken, maar dat neemt niet weg dat de bijdrage die beide politici aan o.a. het racistische prison-industrial-complex hebben geleverd niet mals is. Doch veel autonooms kan men doorgaans ook nooit verwachten van Amerikaanse presidentskandidaten. Corruptie is in het Amerikaanse politieke proces namelijk normaal en legaal. Je bent slechts een serieuze presidentskandidaat als kapitalisten honderden miljoenen in je campagne investeren. Zijn ze daar niet toe bereid, dan ben je volstrekt kansloos. Voor wat hoort wat, dus als je eenmaal gekozen bent dan moet je die financiële bijdrage terugbetalen met beleid dat jouw financierders belieft. In het normale leven noemt men zoiets steekpenningen of smeergeld en wordt het bestraft door de rechter. De Amerikaanse politiek beloont deze (legale) misdaad. Aldaar bereik je zonder kapitaal nimmer het Capitool, laat staan het Witte Huis. Alhoewel, tot verbijstering van de wereld had een wilde horde op 6 januari 2021 maling aan die ongeschreven grondwet en bereikte zonder kapitaal het Capitool.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Het Capitool en het kapitaal

Emmerisme

Gedacht werd dat het communisme in Nederland zo dood was als een pier anno 2020, maar tot ontzetting van pers, publiek en politiek bleek betreffende ideologie juist bezig te zijn met een opvallende opmars onder jongeren. Die opmars was dusdanig krachtig dat een politieke partij meende keihard in te moeten grijpen met als doel het onmiddellijk weer de kop in te drukken. Om zodoende bij tijds een bolsjewiekse revolutie van jongeren binnen de partij te verijdelen.

Na het einde van de koude oorlog schudde zelfs het traditioneel economisch linkse PvdA publiekelijk de ideologische veren af en ging als regeringspartij zonder schaamte een neoliberaal beleid voeren. Van dit beleid zijn vooral jongeren het slachtoffer. Ze merken bijvoorbeeld dat ze moeilijk vaste contracten bemachtigen en dat huizen onbetaalbaar zijn geworden. Dit zou de renaissance van het communisme in de polder verklaren.

Echter, een interview met zo’n jeugdige communist wekte de verontwaardiging van de beruchte emeritus hoogleraar Pieter Cornelis Emmer. Waar Emmer over viel was dat Auke den Otter het volgende zou hebben beweerd: “Racisme en slavernij vinden hun wortels in het kapitalisme”. Want Emmer sympathiseert als zoon van een groothandelaar sterk met het neoliberalisme. Dat valt duidelijk af te leiden uit zijn laatste boek (al stelt hij zich in deze niet op als een kapitalisme fanboy). Emmer is van mening dat racisme reeds bestond in de oudheid en dat kapitalisme niet tot slavernij leidt maar dat slavernij een voorwaarde was voor de opkomst van kapitalisme. Verder herhaalt hij zijn stokpaardje dat het Westen de slavernij afgeschaft heeft uit humanitaire overwegingen.

Als Emmer beweert dat racisme reeds in de oudheid bestond dan slaat hij de plank mis. Zeker, er waren mensen met vooroordelen, maar er was geen systeem met daaraan verbonden een ideologie dat uitmaakte dat je huidskleur je status en je lot bepaalde en aan bepaalde mensen priviliges verschafde op basis van hun huidskleur. Zover er vooroordelen bestonden werden die voornamelijk geuit ten nadele van de volkeren uit het noorden. Zo zei Cicero bijvoorbeeld dat de mensen in Groot-Brittannië zo ongelooflijk stom waren dat ze niet eens geschikt waren om als slaafgemaakten gebruikt te worden in een Grieks huishouden. Maar zo heersten er ook negatieve (en positieve) vooroordelen richting de volkeren uit het zuiden.

Aangaande Emmer’s bewering dat slavernij een voorwaarde is voor het ontstaan van kapitalisme haalt hij tot onze verbazing de beroemde Zwarte historicus (en latere president van Trinidad) Eric Williams uit de kast, een man wiens onderzoek Emmer in het verleden straal genegeerd heeft. Emmer blijkt echter opportunist genoeg om Williams toch maar van stal te halen als het hem uitkomt. Williams zou nl. een marxistische theorie uitgewerkt hebben. Waarmee Emmer meende het nieuwe communistische gevaar te attaqueren met hun eigen wapens.

Waar de Emmer mee besluit als uitsmijter is Nederland wedermaal te misinformeren dat de slavernij uit zuiver humanitaire redenen is afgeschaft door witte Engelse abolitionisten en dat dat hem een warm gevoel gaf met kerst, maar of wij warm moeten worden van Emmer’s grappenmakerij is weer iets anders. Dat Engelse propagandisten dat de gouden bladzijden uit de geschiedenis noemen wil natuurlijk niet zeggen dat het waar is. Zo schreef Hugh Thomas een boek van liefst 908 bladzijden waarin hij uitgebreid uitweidt over de abolitionistische beweging maar geen woord rept over de rol die opstanden van slaafgemaakte Afrikanen hebben gespeeld in de afschaffing van de slavernij.

Volgens Emmer heeft de Haïtiaanse revolutie geen invloed gehad op de afschaffing van de slavernij, maar gaat er compleet aan voorbij dat na de Haïtiaanse revolutie het aantal opstanden in de Amerika’s zo spectaculair toenam dat slavernij letterlijk steeds levensgevaarlijker en onrendabeler werd (legers op de been brengen om opstanden neer te slaan is duur). Dat is niet iets wat wij verzinnen, contemporaine bronnen geven zelf aan dat met name na een gigantische opstand in Jamaica in 1831 de autoriteiten zo bang waren geworden dat de slaafgemaakten vroeg of laat met succes het heft in eigen handen zouden nemen dat ze de slavernij zelf maar afschaften om de zonvloed voor te zijn. Zonder de zware druk die de slaafgemaakten zelf uitoefenden op het systeem zouden de Britse autoriteiten en de slavenhouders nooit hebben geluisterd naar de abolitionisten.

Racisme is er dus niet altijd al geweest, slavernij wel. Alhoewel slavernij bestond was het in principe nooit gebaseerd op huidskleur. Wat de neo-communisten wellicht bedoelen is dat het (proto) kapitalisme een slavernijsysteem stimuleert dat is gebaseerd op huidskleur en in het verlengde daarvan het wetenschappelijke racisme om dat racistische slavernijsysteem te legitimeren. Hetgeen overigens niet wil zeggen dat kapitalisme noodzakelijkerwijs het enige systeem is dat tot racisme lijdt aangezien vormen van racisme voordien reeds bestond in India en bepaalde delen van de Arabische wereld.

Het blijft wel opmerkelijk hoe de Emmer telkens weer opnieuw als een duveltje uit een doosje springt zodra iemand in de mainstream media iets beweert wat strijdig is met zijn eurocentrische kijk op de transatlantische slavernij. Ondanks dat de Emmer telkens opnieuw onderuit wordt gehaald blijft hij zijn eigen retoriek oneigenlijk proppageren als wetenschappelijk en dat van zijn antagonisten als emotie. We zouden met recht kunnen spreken van emmerisme. Waarmee we dus refereren aan mccartheyisme, een praktijk vernoemd naar de gelijknamige, machtige Amerikaanse senator die in de jaren ’50 van de vorige eeuw obsessief jacht maakte op communisten, zonder dat er noodzakelijk hard bewijs voor handen was.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Reacties uitgeschakeld voor Emmerisme

Jan-Dino Asporaat in het spagaat

Jandino Asporaat is wereldberoemd geworden in Nederland door het geven van anachronistische minstrelshows. Op grond daarvan dacht hij compleet geaccepteerd te zijn door wit Nederland. Hij dacht te kunnen vergeten waar hij vandaan komt door de plek waar hij vandaan komt structureel te besmeuren. Zeg maar de Nederlandse variant van “Some seek stardom, but they forget Harlem!” Jandino dacht gepromoveerd te zijn tot Jan-Dino (hockeynaam) vanwege zijn connecties in ’t Gooi. Toen hem bijvoorbeeld op de nationale televisie gevraagd werd om een standpunt in te nemen tegen de welbekende Zwart geschminkte kinderverschrikker weigerde hij domweg om dat te doen. Waarom? Hij was een succesvolle Zwarte man en had er geen last van (of woorden van gelijke strekking). Jan-Dino kwam niet verder dan betogen dat beide partijen nu eens naar elkaar moesten gaan luisteren. Daarmee ging Jandino er compleet aan voorbij dat reeds sinds 1930 getracht wordt om respectvol over de rol van het kolonialistische concept zwarte piet te discussiëren, maar dat dat tegengeluid tot relatief recentelijk steevast door de mainstream media werd genegeerd. Maar die achtergrond was te diep voor Jan-Dino om zich in te verdiepen.

Jan-Dino zelf meende dus dat hij compleet van racisme verschoond was omdat hij simpelweg buitenaards goed was. Andere mensen waren wel gezegend met realiteitszin en wezen er op dat Jan-Dino gewoon een hele goede excuus%&?~ is. Zo merkte de Turkse onderneemster Olcay Gulsen keihard op: “Met Jandino hebben ze één excuusneger op de zaterdagavond.” Aanvankelijk zal Jandino best wel begrepen hebben dat hij speciaal een podium kreeg om minstrelshows te maken: zolang hij Zwarte mensen te kijk zette en weigerde een standpunt in te nemen over zaken die er echt toe doen werd hij gepruimd. Ongetwijfeld zal zelfs Johan Derksen instemmend meegeknikt hebben toen Jan-Dino weigerde op de nationale televisie een standpunt in te nemen tegen zwarte piet.

Maar Derksen knikte beslist niet instemmend toen het Jan-Dino helemaal naar de bol steeg omdat hij betrokken werd bij de presentatie van het Gala van de voetballer van jaar. Daar hadden Johan Derksen en co hele andere gedachtes over. Zij lieten in niet mis te verstane taal weten dat ze het te gek voor woorden vonden dat een ondermaatse artiest als Jandino—die nota bene niets met voetbal zou hebben—betrokken werd bij een prestigieus evenement als het Gala van de voetballer van het jaar. Zo’n reactie was te verwachten aangezien Derksen en co alles en iedereen afzeiken, maar Zwarte Nederlandse celebrities in het bijzonder. Clarence Seedorf, Humberto Tan, Sylvana Simons, etc., zijn allemaal meer dan eens tot op de grond toe afgefikt door Derksen en co.

In plaats dat Jan-Dino trachtte netjes in gesprek te gaan met Derksen en co (zoals hij de voor-en tegenstanders van zwarte piet had geadviseerd) ging hij tijdens zijn optreden op het Gala voetballer van jaar compleet los op Johan Derksen. Hij achtte zichzelf zelfs invloedrijk genoeg om het Zwarte Amerikaanse scheldconcept ‘je moeder’ te introduceren in de voetbalwereld. Maar dat kwam als een boomerang terug. De man die zichzelf te steengoed waande om last te krijgen van racisme werd na afloop van zijn tenenkrommende optreden overladen met racistische reacties en doodsbedreigingen op de sociale media: “Via sociale media, naar mijn kantoor en zelfs mijn privételefoonnummer achterhaald…En daar de meest hatelijke berichten sturen. Ik herhaal: mijn privénummer. Er is mij geen ziekte bespaard gebleven.” Maar het heftigste vond Jan-Dino de diep gewortelde haat tegen buitenlanders die zich openbaarde. „Bericht na bericht.” Derksen had op zijn beurt geen greintje medelijden met Jan-Dino en greep de gelegenheid met beide handen aan om de van zijn voetstuk gevallen Jan-Dino genadeloos nog een keiharde schop na te geven: “Zoek professionele hulp!”

Waar Jan-Dino compleet aan voorbij ging is dat Derksen zowel ondanks als dankzij zijn grote bek een instituut is in de Nederlandse voetbalwereld. Want hij heeft hoe dan ook in de loop der decennia gigantisch veel publiciteit en daardoor indirect inkomsten voor de voetbalwereld gegenereerd. Daar doet zelfs zijn racistische ondertoon niets aan af. Of anders gezegd, dat wordt ronduit gedoogd. Want naast dat Derksen Zwarte celebrities extra venijnig attaqueert zal het de oplettende kijker ongetwijfeld opgevallen zijn dat het panel rondom Derksen reeds decennialang spierwit is: zelfs excuus%&?~ à la Jan-Dino dult Derksen niet naast zich. Nederland glimlacht hardop als de zeiksnor weer eens leden afkomstig uit een groep die in de hoek zit waar de klappen vallen afzeikt. Omgekeerd ontzegt Nederland de melaninerijke slachtoffers van Derksen het officieuze privilege om de bal net zo hard terug te kaatsen.

Derksen en co genieten het privilege om ongelimiteerd te beledigen binnen de voetbalwereld en ver daarbuiten. Jan-Dino mag de illusie koesteren dat hij een grote meneer is te lande zolang hij zich beperkt tot minstrelshows. Want daarvoor is hij ingehuurd door de tv-bazen uit ’t Gooi. Zolang hij die ongeschreven regel respecteert wordt hem de gelegenheid geboden om het goede leven te leiden. Wederom, niet omdat hij steengoed is, maar omdat hij een steengoede excuus%&?~ is. Jan-Dino distantieerde zichzelf arrogant van anti-racisme activisten omdat hij meende een succesvolle jongeman te zijn en daardoor automatisch onaantastbaar voor racisme. Maar dat voorkwam dus niet dat ook Jan-Dino er op de harde manier achter moest komen dat hij niet boven racisme is verheven. Anderzijds, we wisten dat het zou gaan gebeuren. De vraag was niet of maar eerder wanneer…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Reacties uitgeschakeld voor Jan-Dino Asporaat in het spagaat

Amazonebos in de brand

Onlangs heeft Ethiopië een wereldrecord weten te verpletteren door in het tijdsbestek van twaalf uur maar liefst 353 miljoen aspirant bomen één te maken met de bodem. Tegen oktober wil Ethiopië 4 miljard bomen hebben geplant. Maar Ethiopië staat niet alleen in deze trend van herbebossing. Na een mandaat van de Afrikaanse Unie hebben meer dan twintig Afrikaanse landen een ambitieus plan omarmd om het continent te herbebossen. Het doel is om tegen 2030 meer dan honderd miljoen hectare land in Afrika weer groen te hebben gemaakt. Ethiopië heeft in dit project evident een voortrekkersrol opzich genomen.

Begin vorige eeuw was Ethiopië nog voor 35% bebost. Dat was begin 21e eeuw nog maar slechts 14,2%. De bevolking van Ethiopië heeft gretig de bossen van hun land gekapt om te voldoen aan hun vraag naar brandstof, landbouwgrond en het vervaardigen van traditionele medicijnen. Doch evenzo om religieuze redenen. Deze massale houtkap pakte destructief uit voor dier maar ook mens. Ethiopië had nl. niet minder maar meer bossen nodig. Bossen voorkomen namelijk erosie. Sterker nog, bomen houden niet slechts grond vast maar houden eveneens het water vast in de grond. Juist in een droog land als Ethiopië dat meer dan eens geleden heeft onder hongersnoden is dat van belang. Regenwater dringt nl. moeilijker door in de bodem van een ontbost gebied. Ontbossing draagt daarom ook bij tot schaarste aan water en dus hongersnood. Om maar niet te spreken over al de vruchtbare grond die door een gebrek aan bomen zo maar door de Nijl meegevoerd kan worden naar Soedan en Egypte.

De huidige Ethiopische autoriteiten zijn zich evident bewust van het belang van herbebossing en hebben daarom het grootse herbebossingsproject geïnitieerd. Positief bijproduct van het grootschalige herbebossingsproject is dat het de natievorming lijkt te bevorderen. Want ook al is er hier en daar wat kritiek op het project geleverd (het zou van boven zijn opgelegd, de onderliggende oorzaken van de ontbossing zouden niet aangepakt worden), staat de ganse Ethiopische politiek in principe achter het project. Zelfs politici die kritische geluiden hebben laten horen zijn bomen gaan planten om hun solidariteit met hun land te tonen. Daarmee is herbebossing zo’n beetje het enige waar de Ethiopische politiek het unaniem mee eens is, en daarmee kan betoogd worden dat herbebossing wellicht wel het enige is wat Ethiopië bindt.

Maar wat er aan de ene kant van de globe bij komt, wordt aan de andere kant weer vernietigd. Terwijl Afrika in het algemeen en Ethiopië in het bijzonder zichzelf uit de brand tracht te helpen door de ecologische vernietiging zoveel mogelijk te herstellen, brandt men in Zuid-Amerika in het algemeen en Brazilië in het bijzonder de ecologie juist letterlijk zoveel mogelijk af. In Brazilië kwam zoals bekend recentelijk een fascistische meneer aan de macht. Mede dankzij de steun van koloniale boeren heeft Bolsonaro de macht weten te grijpen. De fascistische Bolsonaro heeft er ook nooit een geheim van gemaakt bij wie zijn sympathie ligt. Zo heeft hij verkondigd dat de reservaten ervoor zorgen dat de inheemsen als beesten leven terwijl ze tevens de economische ontwikkeling van het binnenland frustreren. In het licht van het bovenstaande kan het niet verrassend heten dat één van de eerste daden van president Bolsonaro was de FUNAI (nationale stichting voor inheemsen) het recht te ontnemen om nieuwe reservaten te creëren. Dat recht is dankzij Bolsonaro nu voorbehouden aan het Ministerie van Landbouw. Om maar aan te geven hoe de lijntjes lopen in Brazilië, de voormalige leider van de boerenlobby leidt nu datzelfde Ministerie van Landbouw.

De Amazone is het grootste tropische regenwoud ter wereld: de helft van ’s werelds tropische regenwoud ligt in het Amazone. Daarnaast is nergens op aarde de biodiversiteit zo groot. Dankzij de Amazone mag Brazilië zichzelf zelfs het meest biodiverse land op aard noemen. Alleen al de Amazonerivier heeft een ongeëvenaard aantal zoetwatervissen. Maar niet slechts voor natuurliefhebbers is de Amazone belangrijk. De inheemse volkeren van de Amazone onttrekken sinds mensenheugenis medicijnen uit de flora en fauna van de Amazone. Veel van die medicijnen hebben hun weg gevonden naar de Westerse geneeskunde. Aangezien naar schatting slechts 0,5% van de planten in de Amazone onderzocht is op geneeskrachtige werking is het niet te bevatten hoeveel potentiële medicijnen voor ziektes de Amazone herbergt. Bovenal wordt de Amazone wel de longen van de wereld genoemd omdat het 25%-30% van de zuurstof op de planeet produceert.

Desalniettemin wordt de Amazone momenteel in rap tempo afgefikt door de koloniale boeren achter het regime van Bolsonaro. Bolsonaro en co zijn nl. van de korte termijn oplossingen. Het idee is dat de ontwikkeling van de Braziliaanse landbouw en veeteelt ten koste van het traditionele leefgebied van de inheemsen (die Bolsonaro als üntermenschen beschouwt) zaligmakend is. Op korte termijn zal de verbouwing van soyabonen en het bedrijven van veeteelt goed zijn voor de portemonnaie van bepaalde koloniale boeren, maar zij leven natuurlijk niet alleen op de wereld. Bovendien, hoe lang gaat het duren voordat ze hun eigen vingers gaan branden aan die synthetische bosbranden? In Afrika is men er ook op de harde manier achter gekomen hoe desastreus ontbossing uiteindelijk is. Anderzijds, begin jaren ’40 vernietigden de fascisten de betonnen jungles van Europa. In 2019 zijn de echte jungles aan de beurt. Hopelijk worden de echte jungles uiteindelijk net zo goed hersteld als de betonnen jungles van weleer.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Reacties uitgeschakeld voor Amazonebos in de brand

Wit privilege (2)

Herinneren we ons de groep tieners van kleur uit Spijkenisse nog, die begin van het jaar mot had met de treiterige witte tiener genaamd Tommy? Betreffende onfortuinlijke groep zette de beelden die ze gemaakt hadden van hun confrontatie met Tommy online. Dat bleek niet zo handig, want daardoor kon de mainstream media het oppikken om stemming te creëren. Pers, publiek en politiek hadden vervolgens totaal geen genade met de tieners van kleur die de als weerloos veronderstelde Tommy aanpakten. Niettegenstaande dat dit soort vechtpartijtjes er altijd al zijn geweest. Het enige verschil met vroeger is dat de kans tegenwoordig levensgroot is dat de beelden worden vastgelegd.

Maar volgens ingewijdenen is de Tommy van Spijkenisse beslist niet dezelfde soort van onschuldige knuffelbeer als de Tommie van Sesamstraat. Wat hun beweringen ondersteunt is dat er een video opdook waarin te zien valt hoe Tommy zelf met zijn vuisten los gaat op een leeftijdsgenootje. Verder is er door ouders wier kinderen bij Tommy op school zitten erop gewezen dat Tommy zelf juist een enorme pestkop is: “Mijn zoon zit bij hem op de HAVO en zegt dat hij een enorme pestkop is. Regelmatig wordt mijn zoon gepest door hem als %±$@ enzovoorts”. Verder is door meerdere mensen verkondigd dat Tommy zelf de jongens die hem een lesje leerden had bedreigd en uitgescholden. Los daarvan is het ook niet zo dat ze met zijn allen tegelijk Tommy aanvielen. Er waren inderdaad meerdere jongens betrokken bij de wraakactie op Tommy, maar het bleven doorgaans één tegen één gevechten. Bovendien had Tommy zelf vrijwillig afgesproken om een ruzie te komen beslechten.

Echter, nadat de beelden van de wraakactie op Tommy viraal waren gegaan schreeuwden pers publiek en politiek: “Dood hen, kruizig hen!” Namen, telefoonnummers en adressen van de jongens van kleur die een appeltje met Tommy hadden geschild verschenen in de sociale media en verschillenden van ze moesten onderduiken. Wetenschappers werden erbij gehaald om het wangedrag van de jongens te verklaren, etc. Tot overmaat werden de jongens van school en de sportclub geschorst en van hun bijbaantjes weggeschopt…

Recentelijk werd wereldkundig gemaakt dat de vijftienjarige zoon van burgemeester van Amsterdam Femke Halsema in juli door de politie was opgepakt wegens inbraak in een woonboot. Daarnaast ontdeed hij zich op de vlucht van een nepwapen. Eigenlijk zou de arrestatie geheim zijn gebleven, ware het niet dat politieagenten het gelekt hebben naar de krant van wakker Nederland. Moeder Halsema kroop onmiddellijk voor zoonlief in het harnas en gaf de krant van wakker Nederland een fikse oorwassing. Met succes, want het sentiment in het land werd dat het om een privézaak ging: Halsema junior vertoonde gewoon het gedrag wat bij de pubertijd hoort. Niets aan het handje. Maar wacht eens eventjes, zou niet precies hetzelfde gezegd kunnen worden van de pubers die Tommy een lesje hadden geleerd?

Opmerkelijk is dat Femke met dezelfde vurigheid waarmee ze onlangs haar witte zoon verdedigde begin vorig jaar het bestaan van wit privilege in Nederland glashard ontkende. Het zou een Amerikaans begrip zijn dat op oneigenlijke gronden vanuit het inherent racistische Amerika in het voorbeeldige Nederland zijn geïntroduceerd (Zwarte mensen hebben in Nederland toch nooit apart achter in de bus hoeven zitten?). Alsof er in Nederland geen segregatie is. Triester nog, Amerikaanse onderzoekers hebben de ontluisterende conclusie getrokken dat het Nederlandse onderwijssysteem gesegregeerder is dan het Amerikaanse. Dat komt omdat witte ouders zichzelf massaal het privilege toe-eigenen om hun kinderen van een school af te halen als naar hun smaak betreffende school door te veel niet-witte kinderen wordt bezocht. Ze maken handig gebruik van connecties om hun kinderen op leliewitte scholen geplaatst te krijgen. De ‘progressieve’, ‘anti-racistische’ Halsema zelf haalde in 2014 haar kinderen van een Zwarte school af om ze vervolgens met behulp van connecties te transfereren naar een witte Montessorischool waar het kroost van alle BN’ers van de Watergraafsmeer vertoeft.

Is het bovendien geen wit privilege dat Halsema junior en Tommy uit konden groeien tot martelaars? Inbreker Halsema junior als vermeend slachtoffer van de riooljournalistiek van de Telegraaf en treiterkop Tommy groeide zelfs uit tot nationale martelaar. Tommy werd overladen met steunbetuigingen en cadeautjes uit het hele land. Een verwarde Zwarte rapper/vlogger speelde in dit proces een voortrekkersrol. “Maar Tommy was toch ook daadwerkelijk slachtoffer?” Dat zou inderdaad betoogd kunnen worden. Maar waar bleef bijvoorbeeld de nationale steunbetuiging voor het Marokkaanse gezin wiens huis werd bestormd door ruim vijftig Urkse jongeren? Zijn al die losgeslagen Urkse jongeren die andermans huis bestormden evenzo onmiddellijk van school en sportvereniging geschorst en ontslagen van hun bijbaantjes? Dus eveneens treiterkop Tommy geniet in volle teugen van zijn witte privilege.

De laatste jaren zijn er door anti-racisme activisten in de Nederlandse taal verschillende woorden en concepten geïntroduceerd die het naoorlogse zelfbeeld van Nederland als sociaal-democratisch paradijs aantasten. Eén van die concepten die het meest pijn doet is wit privilege. De GroenLinkse Halsema dacht handig op dat extreemrachtse sentiment in te spelen. De grote mond van Halsema begin 2018 ten spijt heeft de familie Halsema ironisch genoeg het levende bewijs geleverd dat wit privilege springlevend is te lande. De beste truc van de duivel is de mensen doen geloven dat hij niet bestaat is wel gezegd. Hetzelfde geldt voor wit privilege: Halsema is de vleesgeworden manifestatie van wit privilege en haar grootste truc is de mensen doen geloven dat wit privilege niet bestaat.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Reacties uitgeschakeld voor Wit privilege (2)

Woodstock-hallucinatie

Op 15 augustus 2019 was het vijftig jaar geleden dat het driedaagse Woodstock muziekfestival begon. Gehouden op een weiland in de Amerikaanse plaats Bethel. Desalniettemin kreeg het festival het naamkaartje Woodstock, vernoemd naar een stad die zeventig kilometer verderop ligt. Het Woodstockfestival zou het paradijs op aarde zijn geweest: drie dagen van vrede en muziek. Betreffend festival wordt gezien als een hoogtepunt in de geschiedenis van de popmuziek. Bovenal als het blauwdruk voor ontelbare festivals die nadien het levenslicht hebben aanschouwd. Tegenwoordig struikelt men over de festivals, maar dat was eens compleet anders. Gechargeerd gezegd moest je het voordien doen met die ene maal per jaar dat de kermis langs kwam in je dorp.

Woodstock is overigens niet letterlijk het eerste grote popmuziekfestival. Dat was “The First Annual Monterey International Pop Festival”, gehouden van 16-18 juni 1967 rondom Monterey County Fairgrounds in noordelijk Californië. Het driedaagse evenement trok 200.000 bezoekers. Alhoewel Monterey de carrières van verschillende grote artiesten heeft gelanceerd zou het in de geschiedenisboeken overschaduwd worden door het twee jaar later door een half miljoen mensen bezochte Woodstock.

In de loop der tijden is men meer en meer met een roze bril naar Woodstock gaan kijken. Maar als we de feiten in acht nemen dan had het waarschijnlijk meer weg van de hel op aarde. De honderdduizenden aanwezige hippies zullen ongetwijfeld genoten hebben van de optredens van de toenmalige topartiesten. Echter, de omstandigheden waren niet om over naar huis te schrijven (en dat deden de stijf van de drugs staande jongelui dan ook niet). Zo schoten de sanitaire voorzieningen ernstig te kort. Door hevige plensbuien transformeerde het terrein in één grote modderpoel. Tot overmaat van ramp waren er op het open terrein geen tenten of afdakjes waar men kon schuilen. Het gevolg was dat de festivalgangers drie dagen als varkens door een modderpoel met hun eigen excrementen moesten wroeten. Weggaan was lastig. De dichtstbijstaande auto’s stonden nl. 10 km verderop geparkeerd. Wegens gebrek aan parkeerplaatsen veelal op de snelweg. Met als gevolg één der grootste files uit de Amerikaanse geschiedenis. Desalniettemin, de seks, drugs en rock & roll maakten klaarblijkelijk alles goed.

Voor wie Woodstock ook goed was was de drugshandel. Hetgeen heel opmerkelijk was was dat er op Woodstock massaal gratis drugs werd uitgedeeld. Met andere woorden, Woodstock werd doelbewust door een duistere macht aangegrepen om drugsgebruik in de jongerencultuur te populariseren. Ontelbare jongeren kwamen thuis als junkies. LSD werd verspreid als gratis flesjes water. Wat alle alarmbellen had moeten doen rinkelen aangezien LSD gebruikt werd door de CIA voor mind control projecten als MK-ULTRA. Te meer omdat Ken Kesey himself als proefkonijn geparticipeerd had in MK-ULTRA. Welke ervaringen hem weer inspireerde om de later verfilmde bestseller “One Flew Over the Cuckoo’s Nest” te schrijven. Deze zelfde Ken Kesey wordt gezien als de grondlegger van de hippiecultuur.

In ieder geval, er was in de jaren zestig dus een zgn. tegencultuur ontstaan. Jongeren werden op grote schaal blootgesteld aan alternatieve nieuwsbronnen (onafhankelijke radiostations, kranten, boeken, etc.) waardoor ze minder vatbaar waren voor de misinformatie van de mainstream media. Evenzo sprak menig popster zich uit tegen de gang van zaken in de wereld waardoor er een atmosfeer ontstond waarin de tegencultuur kon ontstaan. Tot ongenoegen van de gevestigde orde. Zo werden tegen 1968 de volgende groepen en personen gebombardeerd tot vijanden van de staat en dus slachtoffer van de FBI’s COINTELPRO en CIA’s Operation Chaos: “Voorstanders van nieuwe lifestyles, nieuw links, apostelen van geweldloosheid en raciale harmonie, rusteloze jeugd”.

Kortom, popmuzikanten en hun publiek begonnen zich uit te spreken tegen zaken als de Vietnamoorlog, racisme en vragen te stellen over gebeurtenissen als de moord op Kennedy, etc. Opmerkelijk genoeg legden verschillenden van de artiesten die gelieerd werden aan de tegencultuur binnen enkele jaren het loodje, al dan niet door een overdosis drugs. Gedacht kan dan worden aan Janis Joplin, Jimmy Hendricks, Mama Cass Elliot, Brian Jones, Otis Redding, etc. Anderen raakten weer betrokken bij zware verkeersongelukken en overleefden die ter nauwernood (Bob Dylan, Stevie Wonder, Eric Clapton, etc.). Rond de tragedies gerelateerd aan bovengenoemde artiesten zijn altijd vragen blijven hangen die nimmer zijn beantwoord.

Duistere machten zijn er in de jaren zestig in geslaagd de stemmen van de tegencultuur verslaafd te maken aan LSD. Gevolg is dat beroemde artiesten als Jimmie Hendricks, John Lennon, Janis Joplin, etc. waanbeelden gingen zien en merkwaardig gedrag vertonen wat hun geloofwaardigheid ernstig aantastte en bovendien verschillenden van hen zelfs het leven kostte (artiesten kregen extreem zware LSD toegediend). Aldus degenereerden de officieuze leiders van de hippiebeweging tot misleiders. Middels grote festivals als Woodstock gingen in navolging van de leiders eveneens de volgers het pad van de hallucinerende middelen volgen. De introductie van drugs in de scene zorgde ervoor dat de creativiteit van de tegencultuur in het slop geraakte. Hedonisme werd het hoofddoel en het ware doel werd bijzaak. Aldus verwelkte de flowerpowerbeweging.

Simultaan werd de Blackpowerbeweging vernietigd door de Zwarte gemeenschap vol heroïne te pompen. Maar let wel, er gebeurde niets nieuws. Er werd door the powers that be slechts een beproefde VOC-strategie toegepast. Want de VOC brak het verzet van de bevolking van Java indertijd door het eiland vol opium te pompen. Met een leger vol hallucinerende opiumschuivers bleek het lastig om een vuist te maken tegen de status quo…Woodstock was daarom één grote hallucinatie. Hoe je het ook bekijkt.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Reacties uitgeschakeld voor Woodstock-hallucinatie

Boreale terroristen

De wereld werd afgelopen weekend opgeschrikt door massamoorden in de Amerikaanse steden El Paso en Dayton. Op zich de gewoonste zaak van de wereld. In geografische context dan. Bedenkende dat de schietpartij in Dayton de 250e (!) massaschietpartij in de VS was dit jaar. Ware het niet dat op zijn minst de schutter te El Paso in testament vast heeft gelegd dat zijn motief racistisch is. Waarmee de persoon een trend voortzet welke indertijd ingezet werd door Anders Brevik en recenter opgepikt door de massamoordenaar van Christchurch. De schutter te Dayton ging weer los in een uitgaansbuurt waar veel Zwarte Amerikanen vertoeven, hetgeen evenzo sterk een racistisch motief suggereert. Al heeft hij geen testament nagelaten en kan hem niet meer om verduidelijking worden gevraagd.

Het beeld was lange tijd dat een terrorist per definitie een moslimextremist is. Een onterecht beeld, want met name in de VS zijn rechtsextremisten altijd hun duit in het zakje blijven doen. Ze zijn nooit weggeweest. Maar door de maatschappelijke focus op moslimextremisme is het terrorisme uit de hoek van de neo-bruinhemden onder de radar van de mainstream media geraakt. Doch een ieder die zijn ogen een beetje open had wist dat er reeds jaren online een cultuur van rechtsextremisten groeit en bloeit. Ze geloven in een duister plan om de witte bevolking van de wereld te vervangen en vernietigen middels massa-immigratie en gemengde relaties. Want zo zijn immers alle grote witte beschavingen ten onder gegaan, als we het boek March of the Titans van de Zuid-Afrikaanse fascist Arthur Kemp mogen geloven. Wat ook niet helpt is dat er in allerlei landen steeds meer gekozen politici komen die betreffende fascistische theorie openlijk onderschrijven. Sterker nog, zelfs de huidige president van de VS heeft middels meerdere uitspraken aangegeven dat hij de theorie van Le Grand Remplacement aanhangt (in 2011 uitgewerkt in boekvorm door Renaud Camus).

De waarheid is wat Noord-Amerika betreft natuurlijk precies andersom: de oorspronkelijke bevolking is vervangen en vernietigd door Europeanen. Heel triest en concreet bewijs van de samenzwering om de inheemse bevolking van Noord-Amerika te vervangen is natuurlijk de Indian Removal Act van 28 mei 1830. Alhoewel aanvankelijk geen onderdeel van de unie heeft cowboystaat Texas in dit proces een voortrekkersrol gespeeld.

El Paso ligt in Texas en Texas was aanvankelijk onderdeel van Mexico. Texas kon zich op een kwaad moment van Mexico afscheiden dankzij replacement. Anglo-Amerikaanse slavenhouders hadden zich begin 19e eeuw in grote getallen illegaal in Texas gevestigd met hun slaafgemaakten. In ieder geval waren ze talrijk genoeg om de Mexicanen die er reeds eerder woonden in aantal te overtreffen. De bodem in bepaalde delen van het zuiden van de toenmalige VS raakte nl. uitgeput, dus trok men westwaards richting Texas.

Probleem was alleen dat Mexico zichzelf in 1822 bevrijdde van Spanje. Vicente Guerrero, oorlogsheld en eerste Zwarte president van Mexico, schafte de slavernij officieel af in 1829. De Anglo-Amerikaanse Texanen waren ziedend van woede en scheidden als reactie Texas af van Mexico. Omdat Guerrero zelf druk doende was zijn conservatieve vijanden in Mexico-Stad te bestrijden op leven en dood kon hij weinig uitrichten tegen de afscheiding van de Texaanse slavenhouders. Aldus werd Texas onafhankelijk in 1829 omdat het de slavernij koste wat het koste in stand wenste te houden.

Slavernijstaat Texas stond echter zwaar onder druk van Groot-Brittannië en Haïti, staten die tegen de slavenhandel ageerden. Tevens was het bang dat Mexico terug zou slaan. Bovendien begon de economie van Texas ernstig in het slop te geraken. Vandaar dat slavernijstaat Texas in 1845 geen andere keus zag dan zich aan te sluiten bij de VS als 28e staat. Al mocht het uiteindelijk niet baten omdat door bepaalde economische en geopolitieke ontwikkelingen zelfs in de VS de slavernij werd afgeschaft in 1865. Maar heeft Texas dus echt alles gedaan om dat ‘doemscenario’ te voorkomen.

Het is een bizar gegeven dat een man zich de moeite getroost om vanuit een voorstad van Dallas helemaal naar El Paso te rijden (oftewel van de ene kant van Texas naar de andere) om zijn witte superioriteitsdenken op de ultieme manier in de praktijk te brengen ten koste van Mexicanen. Om op Mexicanen te mikken eensgelijk Buffalo Bill op bizons. Helaas staat dit niet op zichzelf maar is onderdeel van een lange traditie die inherent verbonden is aan de geschiedenis van de VS in het algemeen maar van de staat Texas in het bijzonder.

Het is opmerkelijk hoe bevreesd de nakomelingen van de uitvoerders van Le Grand Remplacement te Noord-Amerika nu zelf zijn om er slachtoffer van te worden. Het witte superioriteitsdenken en handelen zit gewoon in het DNA van de VS gebakken. Een ideologie die in het DNA van een land zit valt wellicht wel onmogelijk uit te roeien, want generatie na generatie slikt het vanaf de wieg door met de cornflakes. Triester nog, meer dan eens wordt-ie juist geëxporteerd. Zo was de gang van zaken in het zuiden van de VS al een grote inspiratiebron voor nazi-Duitsland. Tegenwoordig is de Noord-Amerikaanse versie van het witte superioriteitsdenken wellicht wel wijder verspreid dan ooit dankzij het internet. Zolang de aanhangers zichzelf op blijven sluiten op hun zolderkamertjes en chatrooms lijkt het gebeuren onschuldig. Maar des te meer mainstream politici en journalisten openlijk debiteren over zaken als homeopathische verdunningen en invasies des te meer moed ze zullen verzamelen om hun boreale dromen te verwezenlijken.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Reacties uitgeschakeld voor Boreale terroristen

Some seek stardom, but they forget Harlem!

“Waarom zou ik het als een verplichting moeten zien om over Ferguson te rappen… Is het omdat ik Zwart ben? Wie ben ik nu, Al Sharpton?…Ik ben A$AP Rocky. Ik heb me niet aangemeld als politiek activist…Ik woon in Soho en Beverly Hills. Ik kan me er niet mee identificeren. Als ik terug naar Harlem ga, is het niet hetzelfde. Het is een triest verhaal. Ik moet je de waarheid vertellen. Ik ben in de studio, ik ben in modehuizen, ik zit in de slipjes van die teven. Ik doe niets buiten dat. Dat is mijn leven. Deze mensen moeten me verdomme met rust laten.” Aldus A$AP Rocky in een spraakmakend interview met Time Out New York in 2015. Betreffend interview veroorzaakte een storm van kritiek op de rapper die op dat moment druk doende was “the King of New York” te worden. Uiteindelijk kwam er in 2016 een nieuw interview in the Breakfast Club die bedoeld was om de kou uit de lucht te halen. In plaats daarvan gooide de onwetende A$AP Rocky juist nog meer olie op het vuur door bij zijn standpunt te blijven om zich niet uit te spreken over sociale issues en nota bene de retoriek van witte racisten reproduceerde (all lives matter).

A$AP Rocky werd geboren in Harlem als Rakim Athelaston Mayers. Hij is dus vernoemd naar Hip-Hoplegende Rakim (een artiest die juist wel regelmatig sociale issues aansneed). Op zijn twaalfde ging zijn vader de lik in wegens drugsverkoop. Op zijn dertiende werd zijn broer vermoord. Ondertussen verhuisde A$AP met zijn moeder en zus van de ene daklozenopvang naar de andere en begon hij marijuana en crack te verkopen. Kortom, A$AP Rocky komt echt heel duidelijk uit Harlem en niet uit Beverly Hills en Soho. Maar omdat hij een beetje succesvol is geweest in de muziekindustrie en daardoor relatief recentelijk naar Beverly Hills en Soho kon verhuizen, blijkt hij ineens over een geheugen van een goudvis te beschikken en is hij compleet vergeten waar hij vandaan komt en verre van true tot he game. “Some seek stardom, but they forget Harlem”, scandeerden de Fugees indertijd. Je zou haast gaan denken dat betreffend adagium speciaal in het leven is geroepen voor A$AP Rocky!

Doch ondertussen heeft A$AP Rocky op moeten treden in Zweden en kwam hij er in Scandinavië op de harde manier achter dat zijn nieuw verworven roem en rijkdom niet noodzakelijkerwijs een onaantastbaar harnas is tegen racisme. Er circuleert een filmpje waarop te zien is hoe twee jongemannen A$AP en zijn entourage hinderlijk volgen, ondanks dat A$AP Rocky’s bodyguard beiden herhaaldelijk maant een andere weg in te slaan. Uiteindelijk volgde er een vechtpartij waarbij ook A$AP betrokken was en welke uit zou zijn gelopen in een dramatische mishandeling van beide stalkers. Op grond hiervan is A$AP Rocky gearresteerd, opgesloten en gaat worden vervolgd. Hetgeen hem als het tegenzit een gevangenisstraf van zes jaar kan kosten.

Het incident rond A$AP Rocky laat het als sociaal-liberaal bekend staande Zweden van een hele andere kant zien. Eens te meer blijkt dat het sociaal-liberale imago van Zweden onterecht is. Zo uitte de VN in 2018 haar bezorgdheid over racisme in Zweden. Want je zou zeggen, de stalkers kregen gewoon wat ze verdienden. Ze bleven A$AP Rocky en zijn entourage ondanks herhaaldelijke aanwijzingen hinderlijk volgen. Dan valt een reactie uit zelfbehoud op een gegeven moment niet meer uit te sluiten. Desalniettemin hebben de Zweedse autoriteiten lak aan A$AP Rocky’s roem, rijkdom en zelfbehoud en sloten hem op. Ze bleken (aanvankelijk) zelfs maling te hebben aan president Trump toen die zijn nek voor hem uitstak.

A$AP Rocky kan dan wel in Beverly Hills en Soho wonen, maar dat betekende dus blijkbaar niet dat hij aan alle problemen waar de kids uit Harlem mee kampen was ontsnapt. Ironisch genoeg heeft de moeder van A$AP Rocky inmiddels dezelfde Al Sharpton waar A$AP Rocky de spot mee dreef in zijn beruchte interview met Time Out New York te hulp geroepen (en dat verzoek om hulp is gehonoreerd).

Ondanks zijn onverschilligheid betreffende de problemen van jong Zwart Amerika heeft met name jong Zwart Amerika woedend gereageerd op de opsluiting van A$AP Rocky. Collega artiesten overwegen zelfs een boycot van Zweden. Jong Zwart Amerika houdt kennelijk onvoorwaardelijk van A$AP. Dit terwijl Malcolm X over de zaak A$AP Rocky zou hebben gezegd: “It’s a matter of the chickens coming home to roost!”

Overigens, voor de carrière van A$AP Rocky hoeft zijn opsluiting in Zweden niet noodzakelijkerwijs slecht uit te pakken. Wellicht gaat zijn carrière juist een fikse duw in de rug krijgen. In de ogen van menigeen draagt de matpartij waarin hij betrokken was nl. bij aan zijn street credibility. Daarnaast valt het niet uit te sluiten dat onwetende fans en activisten hem als martelaar in de strijd tegen een onrechtvaardig systeem gaan omarmen. Dan wordt iemand die compleet vergeten was waar hij vandaan komt en activisten bespottelijk maakte zo maar gepromoveerd tot een soort van burgerrechtenheld (al pleit wel in zijn voordeel dat door hem de mythe van Zweden als sociaal-liberaal paradijs is doorgeprikt). In ieder geval zijn nu inmiddels vele miljoenen mensen bekend met A$AP Rocky die voordien nog nimmer van hem hadden gehoord. Wat weer cynisch de vraag op doet werpen: “Those who seek stardom, why should they give a %&@±^ about Harlem?”

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Reacties uitgeschakeld voor Some seek stardom, but they forget Harlem!

Maan-nazi’s

“Dat is een kleine stap voor een mens, een reuzensprong voor de mensheid!”, aldus de beroemde woorden van Neil Armstrong uitgesproken op 21 juli 1969 toen hij als eerste mens een wandeling maakte op de natuurlijke satelliet van de aarde. Hiermee was iets gerealiseerd wat in de ogen van velen onmogelijk was: science fiction was werkelijkheid geworden. Geschiedenis was geschreven. Een nieuw tijdperk was aangebroken! Of alhoewel, menigeen gelooft tot op de dag van vandaag nog steeds dat maanreizen, zeker in die tijd, onmogelijk zijn en dat de hele operatie in scene is gezet.

Was de maanlanding van 21 juli 1969 het grootste succes van de Amerikaanse wetenschap en technologie ooit, of was het de grootste poppenkast allertijden? Los van de vraag of men wenst te geloven of de Amerikanen daadwerkelijk op de maan stonden in 1969 zit er inderdaad een luchtje aan het gebeuren. Al was het maar omdat het prestigieuze project veel minder Amerikaans was dan dat het geframed wordt. Amerika pronkt nl. met andermans veren. Amerika pronkt met veren waarmee geen enkel fatsoenlijk land mee geassocieerd wenst te worden.

Het valt als merkwaardig te bestempelen dat niemand minder dan oorlogsmisdadiger Wernher von Braun de leiding had over het maanproject. Maar naast capo di tutti capi von Braun waren er meer vooraanstaande nazi-wetenschappers bij het historische project betrokken. Waarom zijn von Braun en consorten niet berecht in Neurenberg? Waarom stelde de media nauwelijks kritische vragen? Waarom schreeuwde de zionistische entiteit Israël niet moord en brand om zijn uitlevering? Waarom hield aartsvijand de Sovjet-Unie de kaken stijf op elkaar? Onderzoekers als Jim Marrs hebben over het één en ander een boekje open gedaan.

Verschillende expert zijn van mening dat Duitsland de oorlog onmogelijk had kunnen winnen, simpelweg omdat de overmacht waartegen het opbokste te groot was. Zowel kwa manschappen, materieel als industriële productie. Desalniettemin wist Duitsland in korte tijd de wapentechnologie spectaculair te verbeteren en kon het de tegenstanders daarom toch flink lastig maken. Na de oorlog waren de geallieerde inlichtingendiensten geschokt door de sensationele vernieuwingen die de Duitse oorlogsindustrie had ontwikkeld. De Poolse militaire journalist Igor Witkowski heeft het wel “de grootste technologische vooruitgang in de geschiedenis van onze beschaving” genoemd. De ontwikkeling van vliegtuigen, tanks, U-Boten, etc., was in een ware stroomversnelling geraakt. Volgens sommige historici was Duitsland zelfs heel dichtbij de uitvinding van de atoombom. Maar de bekendste wapens die de nazi’s ontwikkeld hebben zijn natuurlijk de V-1 en V-2 raketten, de Vergeltungswaffe, en Wernher von Braun heeft een hoofdrol gespeeld in de ontwikkeling van betreffende projectielen.

Echter, de ontwikkeling van de Duitse wapentechnologie was geen pad dat over rozen ging. Duitse wetenschappers waren geen onafhankelijke wetenschappers die toevallig voor de nazi’s werkten, neen, in de regel waren ze zelf actieve nazi’s. Vele Duitse wetenschappers waren lid van de NSDAP. Zo was von Braun zelfs lid van de SS en bevriend met Himmler. De ongekende successen van de nazi-wetenschappers waren mede mogelijk omdat ze mensen in concentratiekampen als proefkonijnen gebruikten, parasiteerden van slavenarbeid en zich schuldig maakten aan andersoortige oorlogsmisdaden.

Maar dat was na de oorlog van ondergeschikt belang. De Amerikaanse en Sovjet autoriteiten waren in deze meer geïnteresseerd in de wetenschappelijke kennis van de nazi-wetenschappers dan in hun oorlogsmisdaden. Middels Operatie Paperclip konden Duitse topwetenschappers een nieuw leven beginnen in de VS. Anderen verleenden na de oorlog hun diensten aan de Sovjet-Unie en zorgden ervoor dat de Sovjet-Unie de wereld deed verbazen met ongelooflijke successen zoals de eerste mens in de ruimte. Van weer andere kopstukken werd gedoogd dat ze de benen namen naar Zuid-Amerika.

Operatie Paperclip bood niet slechts de nazi’s nieuwe kansen doch eveneens de zionisten. Ben-Gurion had een dossier opgebouwd over de uitgebreide collaboratie van de Anglo-Amerikaanse speculantenoligarchie met de nazi’s. Van zowel voor, tijdens en zelfs na de oorlog (Operatie Paperclip). Daar werd kopstuk Nelson Rockefeller tot zijn grote schik mee geconfronteerd. Rockefeller en de zionisten kwamen tot een vergelijk. Latijns-Amerika was de facto een kolonie van de speculantenoligarchie. Latijns-Amerika zou in de VN tegen de stichting van de staat Israël stemmen, maar Rockefeller en zijn secondanten zorgden er tot grote ontzetting van de Arabische wereld voor dat de Latijns-Amerika landen op het laatste moment draaiden op 29 november 1947, zodat in 1948 de staat Israël gesticht mocht worden. Dus in ruil voor een staat hielden de zionisten hun mond dicht over o.a. Operatie Paperclip (in de praktijk bleven de zionisten achter de schermen alles en iedereen die met nazi’s heeft gecollaboreerd chanteren).

Vandaar dat oorlogsmisdadiger Wernher von Braun der führer kon worden van het grootste wetenschappelijk en technologische project in de Amerikaanse geschiedenis zonder dat er iemand lastige vragen stelde. Noch de Russen (die hetzelfde deden), noch de zionisten hadden er belang bij om in deze met het vingertje te wijzen. Sterker nog, het Amerikaanse ruimtevaartprogramma werd compleet gedomineerd door Duitsers. Dezelfde wetenschappers die aan de leiding stonden van het raketprogramma van de nazi’s dat Londen terroriseerde in de oorlog kregen de leiding over het Amerikaanse raketprogramma. Naast von Braun waren dat wetenschappers als Mittlewerk, Rudolph, Debus, etc.

De waarheid is dat Duitsland verslagen is in 1945, maar niet de nazi’s. Er hebben inderdaad nazi’s terecht gestaan in Neurenberg, maar dat waren niet noodzakelijkerwijs de kopstukken. De meeste nazi’s vonden een veilig heenkomen elders en sommigen zoals von Braun zijn in een nieuw leven zelfs wereldberoemd geworden.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Reacties uitgeschakeld voor Maan-nazi’s