Oekraine-crisis

Het is dus nu officieel, false flags bestaan daadwerkelijk! Een Amerikaanse regeringsfunctionaris gaf het onlangs ten ogenschouwe van de pers aan. Ook al deed de man het vingerwijzend: de VS zou informatie hebben waaruit blijkt dat Rusland een valse vlag operatie voorbereidt om een invasie van Oekraïne te legitimeren. Dit is opmerkelijk aangezien mensen die wijzen op de rol van false flags in de (recente) geschiedenis doorgaans voor gek worden verklaard door de media van het Anglo-Amerikaanse imperium. Over false flags wordt in de officiële geschiedschrijving en journalistiek niet of nauwelijks uitgeweid, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze niet bestaan. Als een mogendheid bijvoorbeeld een oorlog wil aanvangen dan is daar een voorwendsel voor nodig. Als dat er niet is dan wordt dat gewoon gecreëerd door geheime diensten, zgn. false flags. Wij hebben er eerder op gewezen dat het a game as old as empire is: de Romeinen deden het al. Maar met name de VS heeft zich de laatste decennia meer dan eens bediend van false flags. Daarom is het des te opmerkelijker dat uitgerekend de VS niet slechts toegeeft dat false flag bestaan, maar het gebruik ervan toeschrijft aan de traditionele erfvijand Rusland. Het welbekende verhaal van de pot en de ketel dus.

De false flag opmerking vanuit Amerikaanse regeringskringen past in de bellicose sfeer die de laatste tijd wordt opgestookt. De Westerse media lijken te trachten de geesten rijp te maken voor een oorlog met Rusland. Wat Rusland met zo´n oorlog kan winnen is de vraag. De VS mocht zich enige tijd de enige overgebleven supermacht wanen, maar bleek op verschillende slagvelden toch veel minder supermachtig dan het zichzelf waande. Alle machtsvertoon ten spijt heeft het recentelijk meerdere landen met de staart tussen de poten moeten verlaten. Hetzelfde gold evenzo voor de Sovjet-Unie in de jaren ´80 aangaande Afghanistan, wat zelfs tot gevolg had dat laatstgenoemde wereldmacht de koude oorlog verloor en vervolgens jammerlijk uitelkaar viel. Dus waarom zou het Russische leger in Oekraïne wel slagen? Wellicht als het zich beperkt tot het pro-Russische Oost-Oekraïne. Waarschijnlijk zal het in de conventionele oorlog met de rest van Oekraïne ook eenvoudig zegevieren dankzij superieure rakettechnologie, maar dan volgt het wespennest van de partizanenstrijd. Na de traumatische ervaringen van de voormalige Sovjet-Unie in Afghanistan moet Rusland zo´n oorlog toch niet meer willen voeren? Of gaan de schaakgrootmeesters in het Kremlin de wereld toch verrassen met een nieuwe narrenmat?

Wellicht wil de Russische beer slechts zijn tanden laten zien. Uit geclassificeerde documenten blijkt dat de meest vooraanstaande Westerse leiders in 1990 en 1991 inderdaad harde toezeggingen hebben gedaan aan de toenmalige partijleider Gorbatsjov dat de NAVO niet verder naar het oosten zou gaan uitbreiden. De afspraak was dat de Sovjet-Unie de hereniging van Duitsland zou gedogen en in ruil daarvoor zou de NAVO niet verder opschuiven naar het oosten. Maar zoals we weten heeft het Westen die afspraak aan de laars gelapt en wordt de gezamenlijke grens tussen Rusland en de NAVO steeds langer. Bovendien, hoe reageert de VS zelf in vergelijkbare situaties? Toen de Sovjet-Unie begin jaren ´60 de banden met Cuba aanhaalde schreeuwde de VS moord en brand. De wereld stond op de rand van een kernoorlog. Dus zo raar is het niet dat Rusland er niet van gediend is dat de NAVO aan de voordeur klopt.

Ter herinnering, in 2014 bracht het imperium middels een CIA-kleurenrevolutie fascisten aan de macht in Oekraïne. Dat was goed voor de geopolitieke ambities van het imperium, maar of Oekraïne daar zelf beter van geworden is is zeer de vraag: het armoedecijfer was 28,6% in 2014 en steeg naar 58,6% in 2016.

De volgende vraag is, wat heeft dit alles te betekenen voor Nederland? Nederland is een Amerikaanse vazalstaat en is daarom gedwongen braaf in de pas te lopen bij het Amerikaanse geopolitieke beleid. Daarom zal ook de Nederlandse bevolking letterlijk een hoge prijs moeten gaan betalen voor een oorlog met Rusland. Biden heeft gedreigd met strenge economische sancties mocht Rusland Oekraïne binnenvallen. Lees: de gaspijplijn Nord Stream 2 mag niet worden geopend. Daarmee straffen de politieke leiders van de Amerikaanse vazalstaten in West-Europa in de eerste plaats hun eigen bevolkingen omdat ze onthouden worden van goedkoop Russisch gas. Gas dat momenteel overigens onder valse voorwendselen reeds duur verkocht wordt aan West-Europese huishoudens (de gasprijs met Rusland ligt contractueel vast dus er wordt niet meer voor betaald, maar het goedkope Russische gas wordt stiekem doorverkocht naar elders in de wereld om te profiteren van de momenteel hoge wereldgasprijs).

Een Russische boycot omwille van Oekraïne biedt dus ook grote kansen voor het Amerikaanse bedrijfsleven om duur schaliegas aan Europese huishoudens te slijten. Dat verklaart ook waarom de Nederlandse regering ondanks het aardbevingsdebacle en de mea culpa de geesten weer warm aan het maken is voor het heropenen van de Groningse gaskraan. In politiek-strategisch opzicht hebben de Nederlandse premier en zijn discipelen gelijk om te beweren “er geen actieve herinnering aan te hebben” als ze weer eens op een leugen of breken van een belofte worden betrapt. Want waarom zouden ze van houding veranderen als het Nederlandse electoraat de firma list en bedrog bij verkiezingen onveranderlijk blijft belonen voor hun wanbeleid? Erkend is nu dus dat false flags bestaan, maar het opmerkelijke is dat gladde aal Rutte niet eens false flags nodig heeft. Hij kan gewoon openlijk liegen en bedriegen.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Oekraine-crisis

De erfenis van Sidney Poitier

Decennialang werd Zwart Amerika door de filmstudio’s aan de westkust geridiculiseerd, geïnferioriseerd of zelfs schaamteloos gedemoniseerd. Dieptepunt in dit proces was wellicht wel Birth of a Nation (1915), waarin witte acteurs in blackface Zwart Amerika dusdanig succesvol wisten te demoniseren dat de film in kwestie leidde tot de heroprichting van de KKK. Maar eveneens Zwarte acteurs hebben geparasiteerd van het te kijk zetten van melaninerijk Amerika. Zo werd Hattie McDaniel de eerste Zwarte acteur ongeacht geslacht die een Oscar wist te bemachtigen met haar rol als huisbediende in Gone with the Wind. Maar wat te denken van Lincoln Perry? De man wordt gezien als de eerste Zwarte acteur die kon bogen op een succesvolle carrière: in de jaren ʼ30 was hij de eerste Zwarte acteur die miljonair werd. Maar helaas werd de man financieel succesvol door een minstrelshow act op te voeren. Met zijn vertolking van het merkwaardige karakter Stepin Fetchin (de luiste man ter wereld) heeft Perry de beeldvorming van Zwart Amerika gigantisch veel schade toeberokkend. Want laten we wel wezen, filmbeelden hebben een gigantische impact. Als een film zelfs geleid heeft tot de heroprichting van de KKK kunnen we dat gerust vaststellen. Met het casten van racistische stereotypes heeft Hollywood dus wel degelijk haar steentje bijgedragen om racisme wereldwijd te propageren en cultiveren.

De Zwarte acteur die als eerste heeft weten te ontsnappen aan de racistische stereotype rollen die Hollywood toekende en desondanks alom gerespecteerd werd om zijn kunde was Sidney Poitier, overleden op 6 januari jongstleden. Poitier zijn familie kwam uit de Bahama’s, toch werd hij geboren in Florida. Dat gebeurde toen zijn familie ter plaatse op bezoek was, waardoor hij automatisch Amerikaans staatsburger werd, ondanks dat hij op de Bahama’s opgroeide. Op 15-jarige leeftijd en met slechts anderhalf jaar onderwijs genoten te hebben emigreerde Poitier alsnog naar de VS en verdiende in eerste instantie zijn brood als afwasser. In de krant zoekend naar een nieuw baantje als afwasser stuitte hij toevallig op een advertentie voor acteerwerk bij The American Negro Theatre. Hij reageerde, maar werd compleet afgebrand bij de auditie (het is beter dat je lekker blijft afwassen!). Sidney liet zich echter niet uit het veld slaan en ging thuis keihard oefenen door radiopresentatoren te imiteren (om van zijn Caribische accent af te komen), om de man die hem tot op de grond had afgebrand zijn ongelijk te bewijzen. Poitier´s fanatieke geoefen baarde kunst want hij werd uiteindelijk toch aangenomen bij ANT. De belangrijkste doelstelling van ANT was “om toneelstukken te produceren die op een integere wijze het hedendaagse leven en de zorgen van de Zwarte bevolking te interpreteren, onder de aandacht te brengen en te bekritiseren.” Het ANT is een belangrijk instituut in de filmgeschiedenis. Naast Poitier heeft dit theatergezelschap verschillende beroemde Zwarte acteurs opgeleid zoals Harry Belafonte, Ossie Davis, Ruby Dee en Alice Childress. Allen hebben ze gedurende hun carrières de idealen van ANT hoog gehouden.

Na toetreding tot ANT ging de carrière van Poitier als een komeet. Zo maakte hij al snel de overstap van toneel naar film. In 1950 vestigde Poitier zijn naam met No Way Out, waarin hij een dokter speelt die een witte racist moet helpen. Dat een Zwarte man een dokter mocht vertolken op het witte doek in een mainstream film was indertijd bijzonder. Wat overigens niet wil zeggen dat Poitier uitsluitend waardige rollen speelde. Zo speelde hij in Porgy and Bess (1959) de kreupele bedelaar Porgy. Desondanks wist hij geschiedenis te schrijven door als eerste Zwarte, mannelijke acteur een Oscar te winnen voor zijn hoofdrol in Lilies of the Field. Dat was in 1964, hetzelfde jaar dat dr. King de Nobelprijs voor de vrede verkreeg. Twee belangrijke trofeeën voor Zwart Amerika gerelateerd aan de strijd voor burgerrechten.

Sidney Poiter wordt door filmhistorici gezien als de eerste Zwarte filmster in de VS. Daarnaast behoorde hij tot de best betaalde acteurs van zijn tijd. Ten tijde van de burgerrechtenstrijd in de jaren ´50 en ´60 was hij in zekere zin het gezicht van Zwart Amerika: de enige vertegenwoordiger van Zwart Amerika in Hollywood. Gedurende deze hoogtijdagen van zijn carrière betuigde hij openlijk steun aan dr. Martin Luther King en participeerde zelfs in diens demonstraties. Tevens trachtte hij op zijn manier bij te dragen aan de burgerrechtenstrijd door doelbewust karakters te spelen met fatsoenlijke waarden.

Echter, begin jaren ´70 waren de tijden veranderd. De carrière van Poitier bleef zich nog steeds ontwikkelen, zo begon hij zich bijvoorbeeld toe te leggen op het metier van regisseur, maar hij was niet meer de grote filmster van weleer. Zwarte nationalisten vonden hem verdacht omdat hij rollen speelde die geliefd waren bij het mainstream witte publiek. Poitier werd gezien als een anachronisme, een acteur die geassocieerd werd met de in de ogen van de Zwarte nationalisten gefaalde integratiepolitiek van dr. King. In deze atmosfeer werd een ander soort van (omstreden) Zwarte filmster dominant: het tijdperk van de zgn. blaxploitation films was aangebroken.

De kritiek van de Zwarte nationalisten ten spijt kunnen de verdiensten van Sidney Poitier onmogelijk ontkend worden. Hij heeft ontegenzeggelijk afgerekend met de minstrelshows van Stepin Fetchin en met zijn respectabele rollen de manier waarop er naar Zwart Amerika wordt gekeken ten positieve beïnvloed. Bovenal heeft hij deuren geopend voor volgende generaties Zwarte filmsterren zoals Eddie Murphy, Denzel Washington, Wesley Snipes, Will Smith, noem maar op.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De erfenis van Sidney Poitier

Maxwell en elitaire pedonetwerken

Maxwell en elitaire pedonetwerken

Op 29 december 2021 werd Ghislaine Maxwell door een jury schuldig bevonden aan het ronselen van meisjes om seksueel misbruikt te worden op het beruchte eiland van wijlen Jeffrey Epstein. Het bijzondere is niet noodzakelijkerwijs dat iemand schuldig wordt bevonden aan een dergelijk vergrijp. Dat komt wel vaker voor. Wat uniek is is dat voor het eerst een persoon die gerekend kan worden tot de internationale elite niet slechts voor het hekje moest verschijnen maar ook nog eens op de vingers werd getikt middels een schuldig bevinding. Er circuleren al sinds mensenheugenis bizarre verhalen dat er onder de elites de gekst mogelijke praktijken plaatsvinden die het daglicht niet kunnen verdragen. Met name gerelateerd aan satanisch seksueel misbruik van kinderen. Doorgaans worden die verhalen weggewoven als afkomstig zijnde uit de grote duim, maar dat wordt gezien verschillende schandalen die de laatste jaren boven water zijn gekomen steeds moeilijker vol te houden…

In 2011 overleed de Britse tv-persoonlijkheid Jimmy Savil. Decennialang werd hij geassocieerd met seksueel misbruik. Vreemd genoeg werd hij nimmer in de kraag gevat door justitie. Echter, in 2012 kwam naar buiten dat al die bizarre verhalen die de ronde deden over Savil waar waren. De sympathieke filantroop Savil bleek gedurende zijn leven minstens 500 mensen seksueel te hebben misbruikt. Sommigen zo jong als twee jaar oud. Savil gebruikte zijn creatieve tv-werk voor de BBC en zijn filantropie als dekmantel om in contact te treden met zijn slachtoffers. Meer dan eens vond het misbruik plaats in kinderziekenhuizen. Pas na zijn dood begon de politie een grondig onderzoek en ging de beerput open.

Eveneens in de Nederlanden zijn er merkwaardigheden boven water gekomen. Zo werd op 17 juni 2004 Marc Dutroux in België tot levenslang veroordeeld voor ontvoering, gijzeling, verkrachting, moord en illegale handel van kinderen. De zaak Dutroux shockeerde de wereld. Zelf beweerde Dutroux slechts een loopjongen van een veel groter netwerk te zijn en in opdracht te handelen. Die bewering kwam overeen met de verklaringen van anonieme slachtoffers, bekend onder de naam X-dossiers. Er werd door hen o.a. getuigd over grootschalige orgies waarbij maatschappelijk zeer vooraanstaande personen aanwezig waren. Echter, plotseling werd de gerespecteerde onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte vervangen en tevens mochten de X-dossiers niet meer als getuigenbewijs dienen omdat de slachtoffers alles zouden hebben verzonnen. Bovendien zijn sindsdien merkwaardig genoeg liefst 25 getuigen om het leven gekomen.

In Nederland vond in 1998 in het geheim het Rolodex-onderzoek plaats. Onderzocht werd of de hardnekkige geruchten waar waren dat topambtenaren zich bezighielden met seksueel misbruik van kinderen. Helaas werd er naar de topambtenaren gelekt hetgeen de machtige heren in staat stelde om zichzelf in te dekken en het onderzoek te saboteren. In 2014 leek het er even op dat topambtenaar Joris Demmink, waarover reeds decennialang de gekste verhalen de ronde doen, zich alsnog voor de rechter moest gaan verantwoorden, maar op 18 augustus 2017 besliste de rechter om niet tot vervolging over te laten gaan.

Tot nu toe zijn slachtoffers en getuigen van kindermisbruik door elitaire pedonetwerken altijd weggezet als geestelijk gestoorden door politie en justitie in de Nederlanden. Menig godvrezend burgermens redeneert dat als ʽonkreukbareʼ instituties als politie en justitie niets doen met zulke extreem zware beschuldigingen het wel complete onzin moet zijn. Maar je kunt het ook omdraaien: het geeft juist aan hoe onvoorstelbaar machtig die netwerken zijn, want blijkbaar hebben ze zelfs het justitieapparaat compleet in hun zak.

Feit blijft dat de getuigenverklaringen in de openbaarheid blijven komen. Een concreet voorbeeld is het trieste relaas van Lisa, waar het radioprogramma Argos van de VPRO uitgebreid aandacht aan heeft besteed. Mede door dit soort onthullingen wordt de roep in de samenleving over openbaarheid van zaken steeds luider. Op voorspraak van de Tweede Kamer komt er dan toch een onderzoek naar ritueel satanisch kindermisbruik in Nederland. Maar dit wordt een zaak waarbij de slager zijn eigen vlees keurt, aangezien hetzelfde ministerie waar verschillende van de beschuldigden werkzaam zijn het onderzoek gaat laten uitvoeren. Toen er vervolgens vraagtekens werden gezet bij de onafhankelijkheid van het onderzoek reageerde de verantwoordelijke minister, de heer Grapperhaus, erg ongemakkelijk.

Ghislaine Maxwell is nu dus als eerste elitaire persoonlijkheid schuldig bevonden aan betrokkenheid bij elitaire pedonetwerken. Aangezien die netwerken internationaal opereren is dat ook een boodschap aan de Nederlandse elitaire pedonetwerken dat ze toch minder onaantastbaar zijn dan ze dachten. Al valt hun macht heel duidelijk af te leiden uit de berichtgeving. De familie Maxwell heeft een grote vinger in de pap in de internationale media. Daarom is het ook opvallend dat het NOS journaal slechts enkele seconden aan de schuldig bevinding van la Maxwell besteedde, terwijl de zaak Maxwell de zaak van de eeuw had moeten zijn. Dus waar bleven de diepgravende analyses? Waar bleven de toeters en bellen? Tot 29 december 2021 was er officieel geen bewijs dat er elitaire pedofielen netwerken bestonden in de Westerse wereld. Tenminste, uitgaande van het principe dat iemand onschuldig is totdat in de rechtszaal anders is geoordeeld. Nu kan niemand er meer omheen. Zeker niet als prins Andrew binnenkort eveneens wordt ontmaskerd. Wat overigens nog niet wil zeggen dat Maxwell en Andrew daadwerkelijk gaan brommen aangezien er wat Maxwell betreft in ieder geval nog hoger beroep komt en haar advocaten momenteel alles in het werk stellen om de eerdere schuldig bevinding ongedaan te maken. Doch de schuldig bevinding van Maxwell blijft historisch.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Maxwell en elitaire pedonetwerken

Oversterfte

Alles en iedereen moet zich laten injecteren tegen covid-19 met de mRNA-gentherapie die ontwikkeld is door de farmaceutische industrie. Want als dat niet gebeurt, dan komt covid-19 nooit en te nimmer onder controle. De ‘vaccins’ werken goed en hebben nauwelijks bijwerkingen. Dat is het mantra dat elke dag de ganse dag door de mainstream media wordt verkondigd. Mensen die het lef hebben om kritische vragen te stellen over de ‘vaccins’ worden weggezet als een soort van voetbalhooligans die keihard aangepakt dienen te worden door de ME en uitgesloten moeten worden middels ‘stadionverboden’.

Maar wat zijn de feiten? De belofte was dat het coronavirus beheersbaar zou worden en de samenleving weer open zou gaan mits ± 70% van de volwassen bevolking geïnjecteerd zou zijn. Inmiddels is zo’n 90% van de bevolking geprikt en is de samenleving opnieuw op slot gegaan. Wie kregen hiervan de schuld? De 10% van de mensen die hun twijfels hebben bij de mRNA-gentherapie. Zij zouden alles verpesten voor de 90% die gehoorzaamd heeft. Portugal werd naar voren geschoven als modelland: een generaal was er aldaar in geslaagd 98% (!) van de bevolking te injecteren. Microstaat Gibraltar deed het zelfs nog beter, daar was 100% van de mensen geïnjecteerd. Maar eveneens landen als Ierland en IJsland behoorden wat Klaus Schwab betreft tot de braafste jongetjes van de klas. Doch wat zien we nu? Zelfs in het zo gekoesterde Portugal is covid-19 weer welig gaan tieren. Net zoals in Gibraltar, Ierland en IJsland. Allemaal landen waar nog niet of nauwelijks mensen waren die nog geprikt moesten worden. Ondanks deze feiten blijven de Jonge en Rutte met droge ogen bij de niet geïnjecteerden de blaam leggen voor het debacle van hun covid-19 beleid.

Inmiddels is dus helder dat de mRNA-gentherapie niet beschermt tegen covid-19, want ook in landen waar iedereen is geprikt blijft covid-19 een hardnekkig probleem. Het narratief is daarom nu aangepast. Tegenwoordig debiteren de autoriteiten dat geïnjecteerde mensen minder ernstig ziek worden en dat 90% van de patiënten op de IC niet geïnjecteerd zijn (hoe men aan die cijfers komt is niet helder, want ze mogen door derden noch gecontroleerd noch geverifieerd worden). Toegegeven wordt dus wel dat het mRNA-gentherapie niet naar behoren werkt, maar dat wordt cynisch genoeg juist aangegrepen als de ultieme kans om de mensen tot in den eeuwigheid te blijven injecteren. Ook in Nederland is de boostercampagne momenteel op stoom gekomen en alles wijst erop dat men zich voortaan om de paar maanden zal moeten laten injecteren, voor wie dat niet doet wordt de samenleving in meer of mindere mate gesloten.

Kennelijk is zowel het maatschappelijke als het politieke debat gemonopoliseerd door proxies van big pharma, anders valt niet te verklaren dat niemand die in de msm verschijnt of als (beschaafde) gekozen volksvertegenwoordiger fungeert die mRNA-gentherapie ter discussie stelt. Wat de propaganda-papegaaien betreft kunnen de problemen overal aan liggen, maar nooit aan de mRNA-gentherapie. Dit geschenk Gods is per definitie boven iedere discussie verheven.

Echter, mensen die hun ogen open hebben, hebben geconstateerd dat er een aantal zorgwekkende ontwikkelingen gaande zijn sinds het massale injecteren met de mRNA-gentherapie is aangevangen. Zo storten er de laatste tijd wel erg veel geïnjecteerde sportlui ter aarde vanwege hartklachten. Het beroemdste voorbeeld is natuurlijk de Deense voetballer Eriksen, live tijdens het EK voetbal. Dat kon de msm onmogelijk negeren. Maar helaas is Eriksen verre van de enige. Er zijn in 2021 zo´n 400 sportlieden overleden of geblesseerd geraakt door hartproblemen. Dat is echt nog nimmer eerder gebeurd. Een enkele (ex) voetballer spreekt zich erover uit, maar vooral de beroemdste en meest uitgesproken voetbalanalisten houden in deze hun kaken opvallend stijf op elkaar. Doch er zijn meer beroepsgroepen in de greep geraakt van hartfalen. Denk bijvoorbeeld aan piloten. In de VS zijn er in de eerste acht maanden van 2021 al meer dan honderd piloten gestorven, een toename van 1750% (!).

Meer in het algemeen, er is sinds men is begonnen met prikken sprake van een oversterfte in een reeks landen. Zo lijdt Nederland momenteel aan een onverklaarbare oversterfte van ruim duizend per week. Let wel, die oversterfte was er dus niet in 2020 toen de coronacrisis zogenaamd op het hoogtepunt was. Het welbekende Kamerlid Omtzigt heeft verzocht de oversterfte te laten onderzoeken, maar daar is het door Hugo de Jonge geleide ministerie van VWS niet op gereageerd.

Of men nu wel of niet gelooft in de heilzame werking van mRNA-gentherapie, als men de volksgezondheid een warm hart toedraagt zal men het er zonder mitsen en maren wel mee eens moeten zijn dat het zeer alarmerend is dat bij een ministerie dat verondersteld wordt te waken over de volksgezondheid niet alle alarmbellen afgaan bij een oversterfte in het land van duizend per week. Triester nog, dat betreffende ministerie verzuimt zelfs om een grondig, onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de oorzaak van deze onverklaarbare oversterfte. Daaraan toevoegend, een waarachtig parlement zou zo´n opzichtelijk falende minister van VWS onmiddellijk zonder pardon weggestuurd hebben en een daadwerkelijke onafhankelijke pers zou op haar beurt zo´n opzichtig lakse Staten-Generaal 24-7 genadeloos met pek en veren hebben besmeurd. Hugo de Jonge heeft het middel heiliger dan het doel gemaakt. Zijn taak is de volksgezondheid bewaken, maar hij ziet als zijn taak het injecteren van de bevolking met mRNA-gentherapie zijn. Zelfs een oversterfte van duizend per week is ondergeschikt aan het injecteren.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Oversterfte

De erfenis van dr. Khalid Abdul Muhammad (2)

Dr. Khalid Abdul Muhammad was de Malcolm X van de jaren ´90. Zeker na te zijn geschorst door de leider van de NOI en de daaropvolgende aanslag op zijn leven door een lid van de NOI vertoonden zelfs de levenslopen van beide mannen opmerkelijke gelijkenissen. Met dien verschil dan dat Khalid de aanslag op zijn leven overleefde. Weer een ander verschil is dat Khalid, in tegenstelling tot Malcolm X na zijn reis naar Mekka, nimmer enige nuance aan heeft gebracht in zijn ideologie. Zijn compromisloze houding leverde hem veel vijanden, maar ook vrienden op. Met name de Zwarte jeugd liep met hem weg, mede omdat hij Hip-Hop omarmd had. Zoals we eerder zagen werd Khalid´s stem uit respect menigmaal gesampled door rap acts, maar de liefde kwam van twee kanten. Tijdens zijn lezingen refereerde Khalid regelmatig aan de teksten van bekende rappers. Als hij bijvoorbeeld het verschil tussen de separatie (waar de NOI voor pleitte) en integratie wilde aangeven dan refereerde hij aan de welbekende hit van Black Sheep The choice is yours en zei: “You can go with this, and you can go with that!” Wilde hij aangeven klaar te zijn met de onrechtvaardigheid en leugens van de witte man dan zei hij: “Ik ben als Queen Latifah, I´ve had it up to here!”, of als hij ageerde tegen racistisch politiegeweld dan haalde hij weer het zeer omstreden nummer Cop Killer van Ice T aan, etc.

Ondertussen begon Minister Farrakhan ambitieuze plannen te ontwikkelen voor een mars der miljoen mannen. Daarbij stak hij de hand uit naar gematigde Zwarte leiders waar hij jarenlang niet mee door één deur kon. Deze nieuwe richting ging ten koste van de radicale Khalid Abdul Muhammad, een man die vanaf de eerste dag Farrakhan volgde als zijn schaduw en hem zo nodig met zijn leven zou verdedigen. Voor Khalid was het wrang dat allerlei figuren die in zijn ogen laffe uncle toms waren en zijn mentor eerder hadden beschimpt, nu een podium kregen op de roemruchte Million Man March van 16 oktober 1995. Maar hij als trouwe volgeling van het eerste uur niet. Een verzoening zat er niet meer in. Officieel mocht Khalid weer terugkeren bij de NOI, maar niet meer in een leidinggevende positie, en dat kon als een ernstige schoffering worden beschouwd voor de man die eerder een gezichtsbepalend figuur was van de Nation.

Khalid´s biograaf en beschermeling Malik Zulu Shabazz geeft aan dat toen duidelijk was dat Khalid definitief uit de gratie was gevallen bij Farrakhan, verschillende Zwart nationalistische organisaties stonden te trappelen om hem te verwelkomen als lid. Khalid koos uiteindelijk om in zee te gaan met the New Black Panther Party. Rond deze periode (1996, 1997) werd de VS opgeschikt door de vele Zwarte kerken die in lichterlaaie werden gezet door witte racisten. In die atmosfeer werd James Byrd op beestachtige wijze vermoord door witte racisten op 7 juni 1998. Reden genoeg voor de New Black Panther Party om in actie te komen onder auspiciën van dr. Khalid Abdul Muhammad (die later de officiële leider zou worden van de NBPP). De dag dat Byrd begraven werd in Jasper, Texas (13 juni 1998) hield de NBPP een gewapende mars rondom de plek waar Byrd was vermoord. Zware druk van de plaatselijke politie om dat niet te doen ten spijt. Tot grote schik van tv-kijkend wit Amerika doch tot groot genoegen van de (plaatselijke) Zwarte bevolking marcheerde de NBPP gewapend door de straten van Jasper. Het was echter nog niet over. In navolging van de NBPP wilde nu ook de KKK naar Jasper komen, op 27 juni. Dat liet Khalid natuurlijk niet op zich zitten en hij kondigde meteen aan terug te keren naar Jasper om de KKK weg te jagen. De NBPP marcheerde wederom tot op de tanden bewapend door Jasper, toegejuicht door de lokale Zwarte bevolking. Toen een confrontatie met de KKK dichtbij kwam koos de KKK eieren voor zijn geld en poetste de plaat. Tot extase leidend bij de toekijkende menigte. Gevolg was dat er nu over het hele land verspreid Zwarte militia ontstonden.

Op 5 september 1998 organiseerde Khalid the Million Youth March in Harlem, niettegenstaande dat burgemeester Giuliani van New York alles uit de kast had gehaald om het te voorkomen. Uiteindelijk dwong Khalid tot ontzetting van Giuliani zijn recht tot demonstratie af bij de rechter. Er was aanvankelijk geen geld voor geluidsapparatuur, maar platenbaas en rapper Master P verschafte te elfder ure de benodigde duiten. Echter, Giuliani nam wraak op Khalid door alle metroverkeer richting de mars af te sluiten (waardoor de opkomst tegenviel) en een enorme politiemacht op de been te brengen. Het evenement verliep rustig totdat Giuliani tegen het einde de ME de bezoekers liet intimideren waardoor het festijn toch nog uit de hand liep.

Dr. Khalid Abdul Muhammad kan gerekend worden tot de meest onverschrokken leiders die Zwart Amerika ooit heef mogen aanschouwen. Want men kan veel van de man zeggen en vinden, maar beslist niet dat hij laf was. Los van de vraag of de witte man de duivel is, Khalid was voor de duvel niet bang. Hij gaat de geschiedenisboeken in als de man die de KKK uit Jasper verjaagde. Maar ook Khalid bleek niet het eeuwige leven te hebben. Op 17 februari 2001 overleed hij plotseling aan een herseninfarct.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De erfenis van dr. Khalid Abdul Muhammad (2)

Hamilton vs mafFIA

Op 10 december 1805 vond het gevecht van de 19e eeuw plaats. De bokskampioen van Engeland, Tom Gibbs, nam het op tegen uitdager Tom Molineaux. Gibbs was de trots van Engeland. De beste vuistvechter van het land werd gezien als de belichaming van de mannelijke deugden die Engeland Napoleon´s vloot deed vernietigen bij Trafalgar: als laatste redding zou er altijd nog Gibbs zijn om vorst, volk en vaderland te beschermen. Uitdager Molineaux was een Zwarte Amerikaan die zijn geluk in Engeland was komen beproeven. Molineaux had zijn vrijheid verkregen als beloning voor het winnen van een prijsgevecht waarmee zijn meester veel geld had verdiend. Ook na vrijlating bleef Molineaux naam en faam maken als pugilist, maar als hij echt beroemd wilde worden dan zou hij zich moeten gaan profileren in Engeland, zowel de bakermat als het Mekka van het boksen.

In de 19e ronde van de tweestrijd lag het momentum bij Molineaux, reden voor de fans om de ring te bestormen. In de chaos die de duizenden duwende en trekkende mensen veroorzaakten brak Molineaux verscheidene vingers. Toch ging het gevecht door en slaagde Molineaux er wonder boven wonder in om Gibbs in de 28e ronde knock-out te slaan en het gevecht in zijn voordeel te beslechten, want Gibbs wist niet binnen 30 seconden weer overeind te komen, zoals de regels voorschreven. Ware het niet dat de scheidsrechter bevreesd was voor de reactie van het publiek en liet na een onterechte klacht vanuit de hoek van Cribb de partij toch doorgaan. Uiteindelijk bleek de met gebroken vingers vechtende Molineaux geen partij meer voor Cribb, en in de 35e ronde kreeg het Engelse publiek het resultaat waar het naar smachtte. Contemporain boksverslaggever Pierce Egan schreef boos dat het slechts Molineaux’s huidskleur was dat voorkwam dat hij de held van het gevecht werd. Dus Molineaux mocht simpelweg niet winnen. Om zijn victorie te dwarsbomen werden doodleuk de regels verontachtzaamd…

12 december 2021, de dag dat een coureur van kleur genaamd Lewis Hamilton zich kan laten kronen tot de onbetwist succesvolste coureur ooit in de koningsklasse van het autoracen. Evenals Michael Schumacher heeft Hamilton reeds zeven wereldtitels op zijn naam staan, maar een achtste titel ligt in het verschiet mits hij de Nederlander Max Verstappen achter zich laat. De race verloopt voorspoedig. Vanaf de start rijdt Hamilton praktisch de ganse race op kop. Vijf ronden voor het einde rijdt hij met een voorsprong van 11 seconden onbedreigd voorop en kan de achtste titel hem slechts ontgaan door een catastrofe die slechts voorkomt in films. Maar die horrorfilm gaat zich daadwerkelijk voltrekken in real life! Want er gebeurt ineens een eenzijdig ongeluk en de FIA grijpt dit incident gretig met beide handen aan om ʽde doelpalenʼ dusdanig in het voordeel van Verstappen te verschuiven dat de in België geboren en voor Nederland uitkomende Monegask Max maximaal kan profiteren en alsnog als eerste de eindstreep kan bereiken. Hamilton werd vlak voor de streep van zeker goud beroofd, waardoor Nederland compleet los kon gaan eensgelijk als in de dagen van weleer, toen Piet Hein de zilvervloot had geroofd.

Miljoenen tv-kijkers buiten de Nederlanden konden hun ogen niet geloven. Hoe was dit mogelijk? Wie had deze race georganiseerd? Was het de FIA of de mafFIA? Of wellicht de WIC? Anderzijds, wie de geschiedenis kent wist dat zoiets bizars als creatief arbitreren met de finish in zicht zo maar zou kunnen geschieden. Zeker in een sport die vanwege de hoge kosten in principe slechts open staat voor welgestelde families. Aldus was Formule 1 autoracen tot de entree van Lewis Hamilton een spierwitte sport. De banden van de bolides was het enige Zwarte dat in betreffende sport te bekennen was. Hamilton werd in 2007 de eerste Zwarte coureur die participeerde tussen de elite-coureurs van de formule 1. Eind 2021 kon hij opnieuw geschiedenis schrijven door onbetwist de succesvolste coureur ooit te worden door een achtste wereldtitel te veroveren. Toen Hamilton in 2007 geschiedenis schreef omdat hij Zwart was, werd dat door de race-autoriteiten nog als schattig beschouwd. Maar toen Hamilton eind 2021 opnieuw geschiedenis dreigde te gaan schrijven door de succesvolste coureur aller tijden te worden lag dat blijkbaar te gevoelig.

Desalniettemin eiste Hamilton na afloop van de Grandprix van Abu Dhabi het respect op van vriend en vijand door zich als een groot sportman te profileren: hij feliciteerde zijn grote rivaal Verstappen volmondig met zijn overwinning, de bizarre wijze waarop die overwinning tot stand kwam ten spijt. Ook in tegenspoed bleef Hamilton op en top gentleman. Hetgeen paste in het beeld dat de wereld reeds van Hamilton had. Want niet alleen binnen doch eveneens buiten de circuits heeft Hamilton zich de afgelopen jaren nadrukkelijk gemanifesteerd. Zo heeft hij de Hamilton Commission opgericht die als doel heeft de diversiteit in de spierwitte racewereld te bevorderen en Mission 44 om jongeren afkomstig uit gemarginaliseerde groepen in de Britse samenleving een duw in de rug te geven op weg naar maatschappelijk succes, in welk project hij uit eigen zak £20 miljoen heeft gestoken. Tevens heeft hij nadrukkelijk zijn steun aan de Black Lives Matter beweging uitgesproken. Dus Hamilton onderscheidt zich op velerlei vlak van zijn collega´s. Ondanks zijn omstreden verlies kan gesteld worden dat het onomstreden is dat Hamilton zijn naam heeft gevestigd als maatschappelijk relevantste coureur ooit. Daar steekt zelfs de mafFIA geen stokje meer voor.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Hamilton vs mafFIA

Suzanna du Plessis op het Binnenhof

De Nederlandse antiracismebeweging kan niet noodzakelijkerwijs omschreven worden als een geoliede machine. Desondanks heeft het de laatste tien jaar een aantal opmerkelijke successen geboekt. Zo was het tien jaar geleden volstrekt ondenkbaar dat het minstreel element in het Sinterklaasfeest ooit zou verdwijnen. Aanvankelijk werden de anti-zwarte piet activisten door pers, publiek en politiek verguisd, maar op een goed moment begon het tij te keren en heden ten dage is zwarte piet, de Nederlandse variant van de minstreelshow, een karikatuur die hetzelfde lot dreigt te ondergaan als de dodo. Althans, in de stad. Op bepaalde delen van het platteland is men blijven steken in de 19e eeuw, Volendam bijvoorbeeld. Een ander succes van de beweging betreft de representatie in de media. Met name wat de commerciële zijde aangaat: we zien momenteel meer Zwarte mensen in reclames acte de présence geven in Nederland dan ooit tevoren. Wellicht wel het grootste succes van de beweging is de verkiezing van een Zwarte vrouw in de Tweede Kamer. Dat is wel vaker gebeurd, maar niet in de hoedanigheid van fractievoorzitter van haar eigen partij. Een unieke gebeurtenis in de parlementaire geschiedenis van Europa en ver daarbuiten…

In de jaren ´60 trokken Amerikaanse burgerrechtenactivisten verschillende malen naar Selma om van daaruit naar Montgomery te lopen, de hoofdstad van Alabama. Daarbij werden ze echter op gewelddadige wijze dwars gezeten door de politie en de KKK. Uiteindelijk lachten de activisten zowel het laatst als het best, aangezien deze acties de directe aanleiding vormden tot het aannemen van de Voting Rights Acts van 1965.

Op een vergelijkbare manier hebben de Nederlandse anti-zwarte piet activisten hun morele gelijk gehaald. Bij protesten werden ze keer op keer belaagd door hardcore tokkie racisten, waaronder meer dan eens de politie te rekenen viel. Met dat soort tuig van de richel wilde de gemiddelde godvrezende Nederlandse burgerman-en vrouw zichzelf liever niet associëren. Waarmee het tuig met hun ondoordachte acties zwarte piet dus juist vernietigden i.p.v. verdedigden. Ondertussen bleven de voorstanders nationaal en internationaal scanderen dat het Sinterklaasfeest een onschuldig kinderfeest is dat niets van doen heeft met racisme. Echter, die retoriek viel compleet in duigen toen in november 2019 een Zwarte voetballer van Excelsior het emotioneel niet meer aan kon toen hooligans van FC Den Bosch hem non-stop racistisch bejegenden en hem o.a. voor zwarte piet uitscholden. Dit werd wereldnieuws, omdat hiermee het narratief dat zwarte piet een neutraal karakter is dat niet aan racisme gelinkt kan worden compleet in duigen viel. Uiteindelijk zou zelfs premier Rutte een half jaar later draaien en zich publiekelijk uitspreken tegen zwarte piet. Desalniettemin bleek onlangs wederom dat er in Nederland anno 2021 nog immer Selma´s zijn waar de mentaliteit is blijven steken in het jaar 1850: Volendam bleek op 4 december jongstleden eens te meer in meerdere opzichten een traditioneel Hollands dorp te zijn.

Volendam is wellicht een Selma aan het IJsselmeer, maar de week volgend op Volendam bleek de citadel van de Nederlandse democratie een Selma achter de duinen te zijn. Gans Nederland kon er getuige van zijn dat mevrouw Simons zelfs tijdens haar werk als parlementariër niet verschoond is van onvervalst racisme. Het was een soort van racisme dat velen van haar stemmers herkenden omdat zij ermee te maken krijgen in het dagelijks leven. Mevrouw Simons werd tijdens een commissievergadering geïntimideerd door een collega van de xenofobe partij PVV, die haar buiten de microfoon om iets toebeet dat de strekking had van “waarom heb je zo´n hekel aan blanken? Pas maar op, want we gaan je nog pakken!”, en wat gebeurde er toen zij daar een punt van orde van wilde maken? I.p.v. die intimidatie serieus te nemen ging voorzitter Ockje Tellegen verbaal los op mevrouw Simons. Tellegen metamorfoseerde van een deftige Haagse parlementariër in een harde kern hooligan van ADO Daag. De achterliggende boodschap was: uppity &`±`^|%& accepteer ik niet! Zo zal Suzanna du Plessis in haar tijd geraasd en getierd hebben. Helaas was dit niet de eerste maal dat politiek Den Haag raar en naar reageerde op mevrouw Simons.

De successen van de antiracismebeweging inspireren dus evenzo de racismebeweging, want die wordt als reactie steeds fanatieker. Van de tokkies in straten en pleinen tot aan ʽdeftigeʼ parlementariërs op het Binnenhof. Dat zorgt helaas voor veel verwarring. Enerzijds kan niet ontkend worden dat mevrouw Simons inderdaad als een leeuwin racisme en racisten bestrijdt in Den Haag, zoals we nog nooit eerder een Nederlandse parlementariër hebben zien doen. Tegelijkertijd heeft ze helaas het stellen van relevante lastige vragen gerelateerd aan de coronacrisis laten kapen door de fascistische elementen in het parlement. We hadden heel graag gezien dat mevrouw Simons bijvoorbeeld Kamervragen ging stellen over hoe de oversterfte van 900 personen per week is te verklaren (slechts 300 daarvan kunnen verklaard worden door corona), of hoe het komt dat tegenwoordig zoveel geïnjecteerde sporters levenloos neervallen op het sportveld, waarom er de laatste tijd zoveel eenzijdige ongelukken plaatsvinden, hoe het kan dat landen als Portugal met een vaccinatiegraad van 98% (!) toch geteisterd blijven worden door de coronacrisis, waarom de inhoud van de contracten die met de leveranciers van de zgn. coronavaccins geheim moet blijven, waarom medicijnen waarvan bewezen is dat ze goed werken tegen corona niet op de markt mogen komen in Nederland etc., door te verzuimen dat te doen dient mevrouw Simons uiteindelijk toch de status quo.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Suzanna du Plessis op het Binnenhof

De erfenis van dr. Khalid Abdul Muhammad (1)

“Have you forgotten that once we were brought here, we were robbed of our name, robbed of our language, we lost our religion, our culture, our god, and many of us by the way we act, even lost our minds!”, met deze woorden liet de rapgroep Public Enemy op het nummer Night of the living baseheads miljoenen mensen over de hele wereld kennismaken met de stem van dr. Khalid Abdul Muhammad. De omstreden voormalig woordvoerder van de Nation of Islam en latere leider van de New Black Panther Party. Vanwege zijn compromisloze houding ook wel de nieuwe Malcolm X genoemd, maar ook omdat het leven van Khalid Abdul Muhammad het leven van Malcolm X in veel opzichten parallelliseerde. Hij werd gehaat met een passie door het witte establishment maar omarmd door de Hip-Hopscene en was de grote held van vele Zwarte jongeren. In 2021 is het dus twintig jaar geleden dat dr. Khalid Abdul Muhammad het tijdige voor het eeuwige verruilde…

Dr. Khalid Abdul Muhammad (Harold Vann Moore) werd geboren in Houston, Texas en opgevoed door zijn tante Carrie Moore Vann. Hij ging naar Philis Weatley High School alwaar hij zowel in de schoolbanken als als aanvoerder en quarterback van het footballteam uitblonk (volgens kenners had hij makkelijk de NFL kunnen halen). Nadat Khalid de middelbare school had afgerond in 1966 ging hij aan Dillard University theologie studeren. Tijdens zijn studietijd werd hij in grote mate beïnvloed door de Black Power-beweging. Louis Farrakhan gaf in 1967 een lezing op Dillard. Naar eigen zeggen heeft deze lezing Khalid Abdul Muhammad´s leven veranderd. Khalid had het kunnen maken als footballer, dominee, advocaat, politicus, of wie weet wat nog meer. Maar hij was dusdanig onder de indruk van de boodschap van de NOI, haar indrukwekkende economische successen en de onverschrokkenheid en discipline die haar paramilitaire ordedienst de FOI uitstraalde, dat hij het verkoos om vanaf dat moment zijn leven in dienst te stellen van de Nation. Niet wetende dat hij eens zowel de meest uitgesproken verkondiger van de boodschap als leider van de FOI zou worden.

Na de dood van Elijah Muhammad in 1975 ontstond er verwarring onder de leden van de NOI omdat de nieuwe leider een hele andere doctrine voorschreef. In deze periode vertoefde Khalid veel in Afrikaanse landen als Zuid-Afrika, Oeganda, maar ook Israël om lezingen te geven en de geschiedenis en cultuur te bestuderen. Wat Oeganda betreft eveneens om zijn bijdrage te leveren aan het plan van president Idi Amin om het apartheidsregime in Zuid-Afrika te verjagen met een groot pan-Afrikaans leger. Maar hij bezocht eveneens Saoedi-Arabië om hadj te doen.

Toen Farrakhan eind jaren ´70 de NOI weer probeerde op te bouwen nadat het van binnenuit vernietigd was door de FBI, had hij slechts Khalid als lijfwacht en Khalid week nimmer van Farrakhan´s zijde. Waarmee hij verzekerde dat Farrakhan bleef leven. In 1981 trok Khalid naar de westkust en onder zijn bezielende leiding werd de westkust de snelst groeiende afdeling van de Nation. Tevens doceerde hij indertijd aan Los Angeles City College en maakte naam met een debat dat hij in 1981 op de geboortedag van dr. King voerde met rabbi´s en Joodse geleerden, die witheet werden van woede. De compromisloze houding waarmee Khalid de Joodse intellectuelen bestreed zou zijn handelsmerk worden.

Als leider van de FOI was hij evenzo compromisloos. Farrakhan begon halverwege jaren ´80 zwaar onder vuur te liggen vanwege vermeende antisemitische uitspraken. Om die reden bedreigde de gewelddadige Jewish Defense League Farrakhan veelvuldig met de dood. Tijdens een massabijeenkomst van de NOI stond de JDL weer eens buiten te wachten om Farrakhan te vermoorden. Khalid was echter niet bang voor de JDL, liep recht op Irv Ruben (de leider van de JDL) af en sloeg hem knock-out om een voorbeeld te stellen.

Ondertussen werd Khalid mateloos populair onder bepaalde delen van de Zwarte jeugd en een hele reeks rap acts begonnen zijn stem te samplen, o.a. Public Enemy en Ice Cube. Terwijl Farrakhan in de loop der jaren ´90 gematigder werd in de hoop samen te kunnen werken met gematigde Zwarte burgerrechtenorganisaties en aanvaardbaar te worden als handelspartner voor de mainstream Amerikaanse samenleving, bleef Khalid gewoon even compromisloos strijden tegen racisme als altijd. Met als climax zijn beruchte lezing op Keans College van 29 november 1993. Deze lezing deed Amerika schudden op haar grondvesten. Het ging zover dat zelfs zowel de senaat als het huis van afgevaardigden resoluties aannamen om betreffende lezing te veroordelen, naast vicepresident Gore en een reeks aan Zwarte organisaties en leiders waaronder Jesse Jackson. Doch wat voor Khalid erger was is dat Farrakhan onder druk van de publieke opinie zich genoodzaakt voelde hem te schorsen als predikant en te ontslaan als woordvoeder. Nog steeds moest Khalid niets weten van enig compromis, wat bijvoorbeeld bleek uit zijn zijn verpletterende optreden bij de Donahue show.

Echter, ook binnen de NOI werd Khalid inmiddels door velen als vijand gezien omdat hij een doodzonde zou hebben gepleegd door ongehoorzaam te zijn aan leider Louis Farrakhan. Om die reden pleegde voormalig NOI-lid James X Bess een moordaanslag op Khalid op 29 mei 1994, die hij ter nauwernood overleefde. Sindsdien is het nooit meer goed gekomen tussen Khalid en de NOI, ondanks dat Khalid enige tijd nog verwoede pogingen heeft ondernomen zich te verzoenen met Louis Farrakhan.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De erfenis van dr. Khalid Abdul Muhammad (1)

Het duivelse dilemma van Malcolm X

Op 22 november jongstleden overleed Malikah Shabazz, dochter van de militante mensenrechtenactivist Malcolm X die in 1965 werd vermoord. Juist een week eerder zijn twee mannen die veroordeeld zijn voor de moord op Malikah´s vader vrijgesproken. In het boek 20 vragen en antwoorden over Malcolm X verkondigden wij reeds dat twee mannen die in 1965 veroordeeld werden voor de moord op de iconische activist naar alle waarschijnlijkheid onschuldig waren (blz. 62). Nu is dat dus officieel door de rechter bevestigd. Dit is te danken aan een documentaire van Netflix die de discussie opnieuw aanzwengelde waardoor de zaak werd heropend. Erkend werd dat de FBI bewijsmateriaal achter heeft gehouden. Khalil Islam kon aanwezig zijn toen de rechter hem in ere herstelde. Muhammad Abdul Aziz is reeds in 2009 heengegaan.

De NOI heeft altijd iedere betrokkenheid bij de moord op Malcolm X ontkend. Maar wat niet ontkend kan worden is dat de NOI een organisatie was waar geen gezond nadenkend mens ruzie mee wilde hebben. Zelfs de maffia niet! Maar juist met de NOI, wiens ordedienst de FOI letterlijk voor niets of niemand terugdeinsde, was Malcolm X in een groot conflict verwikkeld geraakt. Terugkomend op de maffia, uit vrijgegeven geheime geluidsopnames van de FBI gedateerd 24 mei 1965 is gebleken dat de maffia geen wraak durfde te nemen nadat een NOI-lid de zoon van een hooggeplaatste maffioso zwaar had mishandeld. Niettegenstaande dat de familie van het slachtoffer woest was. Desalniettemin stelde peetvader Carlo Gambino betreffende familie teleur. Hij vond een confrontatie met de NOI te riskant. Verschillende kranten en tijdschriften hebben hier in 1969 over gepubliceerd.

Bovenstaande is eigenlijk nog maar het begin. Wat de maffia veel meer dwars zal hebben gezeten is de coup die de NOI pleegde in de bokswereld. Met de overwinning van Muhammad Ali op Sonny Liston nam de NOI letterlijk en figuurlijk de macht over in de bokswereld. Tot dan heerste de maffia in het professionele vuitsvechten. Met hun wereldkampioen zwaargewicht Sonny Liston als boegbeeld. Volgens sommige bronnen verloor Liston de rematch met Ali expres uit angst voor represailles van de FOI. In ieder geval, Herbert Muhammad (Elijah Muhammad´s zoon) zou de manager van wereldkampioen Muhammad Ali worden. Toen Ali tegen Ernie Terell moest boksen bedreigde Terell´s maffiose manager Bernard Glickman Herbert Muhammad met de dood mocht Ali van Terell verliezen. Dat zou Glickman echter ten zeerste berouwen. De FOI is Glickman toen een bezoekje gaan brengen aan huis en sloeg hem bont en blauw. Niet slechts fysiek maar ook geestelijk brak de visite van de FOI Glickman op aangezien hij doordraaide en de rest van zijn leven in een gesticht heeft doorgebracht. Maar Glickman was niet de enige invloedrijke figuur waar de FOI korte metten mee heeft gemaakt. Ook de Zwarte bokspromotor Don King is volgens insiders op een verschrikkelijke manier te grazen genomen door de FOI op de Filipijnen.

Muhammad Ali kon buiten de ring wel spierballen gebruiken, want hij werd zeker in het begin van zijn carrière van alle kanten bedreigd, vooral na de moord op Malcolm X. De NOI was in staat die bescherming te bieden. Zonder de hulp van de FOI zou de maffia Ali gedwongen hebben om bepaalde partijen te verliezen, wat afbreuk zou hebben gedaan aan zijn carrière. Anderzijds, de vraag is wel eens opgeworpen of zelfs de grote Muhammad Ali wellicht bevreesder was voor de FOI dan voor zijn opponenten in de ring of de Amerikaanse autoriteiten. Hoe zou de FOI gereageerd hebben mocht Ali zijn dienstplicht in het leger van de duivel hebben vervuld? Want zelfs Muhammad Ali moest oppassen niet te veel buiten de lijntjes te kleuren. Zo werd Ali in 1969 geschorst door eerwaarde Elijah Muhammad omdat hij meer aan zijn bokscarrière zou denken dan aan de islam. De FOI beschermde Ali tegen de maffia, maar wie zou Ali moeten beschermen tegen de FOI?

De leiding van de oorspronkelijke NOI heeft er ondanks de compromisloze retoriek richting de witte overheersing vrijwel altijd voor gewaakt om niet de strijd met de autoriteiten aan te gaan zoals bijvoorbeeld de Black Panther Party dat deed. Maar als hun belangen geschaad werden of hun eer gekrenkt dan werd de FOI op pad gestuurd om genadeloos hard in te grijpen. In de FOI zaten veel bekeerde voormalige zware criminelen. Hun mindset was na bekering niet noodzakelijkerwijs verdwenen, maar gekanaliseerd: als het zo uitkwam gingen ze nog steeds los, maar nu ter meerdere eer en glorie van de NOI. De NOI was geen organisatie die het verhaal van de andere wang aanhing, maar meer van een oog voor een oog en een tand voor een tand.

Los van de vraag of de NOI iets van doen heeft gehad met de moord op Malcolm X geeft het voorgaande eens te meer aan dat het vertrek van Malcolm X en zijn daaropvolgende kritiek op Elijah Muhammad geen futiliteit was. Het vereiste echt veel moed om de strijd aan te gaan met de NOI. Want de NOI voelde zich tot op het bot beledigd omdat haar voormalige woordvoerder niet alleen bedankt had als lid maar ook nog eens de vuile was buiten liet hangen, nota bene bij de pers van de duivel! Wat tevens aangeeft voor wat voor duivels dilemma Malcolm X stond. Wat je verder ook vindt van Malcolm X, hij is sowieso vrijgesproken van lafheid.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Het duivelse dilemma van Malcolm X

Anthony Fauci

Dr. Anthony Fauci is de eeuwige directeur van de NIAID, zeg maar het Amerikaanse RIVM, en daarmee een gezaghebbend wetenschapper. Fauci is uitermate relevant omdat hij een hoofdrol speelt in het coronabeleid van de wereld in het algemeen maar van de VS in het bijzonder. Al was het maar vanwege de functie die hij vervult als directeur van de NIAID. Op 11 maart 2020 shockeerde de man de wereld met de volgende berichten op twitter: “De mensen zeggen altijd de griep dit en dat” [COVID-19] is “10 keer dodelijker dan de seizoensgebonden griep…ik denk dat het iets is wat mensen wakker kan schudden.” Het waren onverantwoorde statements omdat er op dat moment nog niet veel bekend was over covid-19. Na het eerdere statement van de president van de WHO op 3 maart 2020, dat covid-19 een sterftecijfer heeft van 3,4, droeg de angstzaaierij van Fauci in belangrijke mate bij aan de mondiale coronascare. Wat tot gevolg had dat regeringen over de hele wereld van het ene op het andere moment draconische maatregelen gingen nemen. Dit alles in afwachting op een vaccin die de wereld zou gaan bevrijden van de coronatirannie…

Anthony Fauci is van Italiaanse komaf en groeide op in Brooklyn, New York. Fauci ging eerst naar the College of the Holy Cross in Worcester, Massachusetts en studeerde af als arts aan Cornell University in 1966. In 1972 ging hij bij de NIAID werken. In 1984 wist hij het te schoppen tot directeur van de NIAID. Niet omdat hij de beste papieren voor de baan had maar omdat hij de meest geslepen ʽpoliticusʼ was en er daarom in slaagde al zijn beter gekwalificeerde concurrenten op een zijspoor te zetten. Hetgeen hem dus tot aan de dag van vandaag is gelukt.

In de jaren ´80 was HIV/AIDS een groot probleem. Opmerkelijk genoeg zaaide Fauci als directeur van de NIAID ook toen reeds angst. Hij verkondigde de foute bewering dat HIV/AIDS niet slechts middels geslachtsgemeenschap en gedeelde naalden overgebracht kon worden maar evenzo door alledaags fysiek contact. Fauci´s HIV/Aidsbeleid hield eveneens indertijd in alles inzetten op de ontwikkeling van een vaccin. Maar het mocht niet baten. Er werd meer dan $100 miljoen belastinggeld verbrast aan de ontwikkeling van een vaccin dat er nimmer kwam. Wanbeleid dus. Wel propageerde Fauci aidsremmer AZT, een mislukt middel tegen kanker afkomstig van big pharma waarvan de effecten op lange termijn niet bekend waren. AZT werd razendsnel goedgekeurd door de FDA, terwijl het één van de giftigste, duurste en meest omstreden geneesmiddelen is uit de moderne geschiedenis van de geneeskunde. Na de goedkeuring van AZT werd geen enkel geneesmiddel tegen HIV nog goedgekeurd, hoe veelbelovend het ook was. Met dit beleid heeft Fauci kapitalen verdiend voor big pharma ten koste van ontelbare mensenlevens.

Aanvankelijk was het taboe om te beweren dat het coronavirus uit een laboratorium is ontsnapt, maar heden is dat zeer waarschijnlijk. Te meer omdat, hoe bizar het ook moge klinken, niemand minder dan Fauci himself betrokken blijkt te zijn bij het gain-of-function-onderzoek (opwaarderingsonderzoek van virussen) van coronavirussen. Dit levensgevaarlijke opwaarderingsonderzoek wordt over de hele wereld gedaan onder de dekmantel van medisch onderzoek, maar het werkelijke doel is biologische wapens creëren. Toen de regering Obama in 2014 stopte met het financieren van onderzoek naar biologische wapens liet Fauci het privatiseren. Het private bedrijf EcoHealth outsourcete dit gain-of-function-onderzoek van coronavirussen bij vleermuizen vervolgens op haar beurt naar het Institute of Virology te Wuhan. Daarnaast investeerde Fauci $3,7 miljoen afkomstig van het overkoepelende overheidsinstituut NIH in betreffend project. Toen het congres Fauci ernaar vroeg heeft hij meermalen ontkend fondsen van het NIH afkomstig geïnvesteerd te hebben in gain-of function-onderzoek. Maar op een kwaad moment kwamen er documenten boven water uit Wuhan waaruit zwart op wit het tegendeel bleek. Triester nog, uit betreffende documenten bleek tevens dat Fauci er heel erg goed van op de hoogte was dat gain-of-function-onderzoek levensgevaarlijk is! Om de ontmaskering van Fauci nog completer te maken, tot ieders verbazing gaf uiteindelijk de NIH zelf onlangs ruiterlijk toe dat de VS gain-of function-onderzoek te Wuhan heeft gefinancierd. Hetgeen inhoudt dat Fauci meerdere malen onder ede heeft gelogen.

Het verhaal dat het vleermuizenvirus afkomstig is van een markt te Wuhan kan daarmee de prullenbak in. Al was het maar omdat op de gewraakte markt weliswaar levende dieren werden verkocht, maar geen vleermuizen. Het voorgaande toont aan dat Fauci een gewetenloze misdadiger en pathologische leugenaar is. Desalniettemin wil dat nog niet zeggen dat het virus uit het laboratorium te Wuhan is ontsnapt. Er zijn nl. ook sterke argumenten om aan te nemen dat het virus afkomstig is van een laboratorium op Amerikaanse bodem. Let op, eind oktober 2019 werden de Military World Games gehouden in Wuhan, en volgens de Chinezen hebben de Amerikaanse atleten het virus meegenomen naar China. Wat brandstof geeft aan deze theorie is dat het Amerikaanse team abominabel slecht presteerde. Het veruit best gefinancierde leger ter wereld werd nl. slechts 35e op de ranglijst. Zouden de Amerikaanse militairen zo slecht gepresteerd hebben omdat ze massaal te lijden hadden onder corona?

Hoe belachelijk het in eerste instantie ook klonk, het blijkt absoluut geen complot theorie te zijn dat vanuit de VS gain-of-functie-onderzoek is gefinancierd voor een laboratorium in China. Niemand minder dan Fauci, een hoofdrolspeler in de bestrijding van covid-19 blijkt tevens een hoofdrol te hebben gespeeld in de ontwikkeling ervan.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Anthony Fauci