De 4 mei paradox (3)

Overal waar nazi-Duitsland huis heeft gehouden collaboreerde (een deel van) de plaatselijke bevolking met het Derde Rijk. Wat niet wegneemt dat de mensen uit (west) Oekraïne de twijfelachtige eer toekomt dat zij zonder enige twijfel tot de meest enthousiaste extra-Arische bruinhemden behoorden: zo’n 250.000 Oekraïners hebben vrijwillig hun leven gewaagd en/of gegeven op het oostfront ter meerdere eer en glorie van het fascisme. Dat houdt dus in dat het fascisme mainstream was in (west) Oekraïne, anders valt niet te verklaren dat een kwart miljoen Oekraïners deel wensten uit te maken van Hitler’s oorlogsmachine. Blijkbaar niet beseffende dat zij door de Duitse nazi’s evenzo als Slavische üntermenschen werden beschouwd die vernietigd dienden te worden om lebensraum te scheppen voor de Arische übermensch. Maar, dachten ze in Berlijn, als we de Slavische üntermenschen tegen elkaar uit kunnen spelen dan schiet dat lekker op.

Zoals we eerder zagen riep Stepan Bandera’s OOeN/B op 30 juni 1941 de onafhankelijke staat Oekraïne uit. Vooral om die reden wordt de man heden ten dage door de Oekraïense nationalisten gezien als de grondlegger van het moderne Oekraïne. Niettegenstaande dat Bandera’s Oekraïne een staat was zonder recht. Zelfs in de meest totalitaire dictaturen is er een minimaal concept van goed en kwaad. Niet in het Oekraïne van Bandera. Er werd op een verschrikkelijke manier huisgehouden tegen de bevolking. Natuurlijk tegen onpopulaire bevolkingsgroepen als de Joden en Polen, maar net zo goed tegen Oekraïners. In de paar weken dat het Oekraïne van Bandera bestond werden er 15.000 Joden, 5.000 Oekraïners en een paar duizend Polen afgemaakt. Doch reeds spoedig werd het leiderschap van de OOeN/B, inclusief Bandera en zijn rechterhand Yarslav Stetsko gearresteerd, omdat de Duitsers simpelweg geen onafhankelijk Oekraïne duldden. Bandera zou zelfs in concentratiekamp Sachsenhausen belanden.

Maar toen in 1944 het Derde Rijk compleet onder de voet dreigde te worden gelopen door het Rode leger deden de Duitsers toch weer een beroep op Bandera. Hij mocht terugkeren naar Oekraïne, met de opdracht om met zijn partizanen de opmars van het Sovjetleger zo veel mogelijk te frustreren.

Bandera was een antisemiet, terrorist, fascist, massamoordenaar en nazi-collaborateur. Dan zou je denken dat hij na de ondergang van het Derde Rijk rijp was om berecht te worden in Neurenberg. Niets van dat alles. Bandera bleek eens te meer een kat met negen levens te zijn. Hij werd de begunstigde van een soort van Oekraïense versie van operatie paperclip. Vanwege hun aversie tegen de Sovjet-Unie werden Bandera en Stetsko door de CIA gezien als bondgenoten en werden naar West-Duitsland gehaald. Met behulp van de CIA en MI6 werd OOeN/B nieuw leven ingeblazen ten behoeve van het AERODYNAMIC-programma. De bedoeling daarvan was om anti-Sovjetpropaganda te verspreiden ter ondermijning van de macht van de Sovjets in Oekraïne. Mede dankzij Bandera en Stetsko bleef het fascisme springlevend in het naoorlogse Oekraïne en konden de fascistische milities OOeN/B en UPA met steun van de CIA jarenlang een guerrillaoorlog voeren tegen de Sovjet-Unie. De proxy-oorlog in Oekraïne is de blauwdruk van subversieve acties die de CIA sindsdien over de hele wereld heeft gevoerd.

De KGB wist Bandera in 1959 in München te vermoorden, maar Stetsko bleef nog decennialang voor de CIA werken. Tot aan zijn dood in 1986. Stetsko verwierf in bepaalde kringen naam en faam vanwege zijn anti-Sovjetpropaganda, zo was hij nauw betrokken bij de ABN (Anti-Bolshevik Bloc of Nations) en the World Anti Communist Bloc. In 1983 was het zeer duistere naziverleden van Stetsko blijkbaar volledig vergeten aangezien president Ronald Reagan Stetsko de eer toebedeelde om hem in het Witte Huis uit te nodigen en te verblijden met de volgende worden: “Uw strijd is onze strijd. Uw droom is onze droom!”

Met behulp van de CIA zijn talloze voormalige leden van OOeN/B naar Noord-Amerika gevlucht. Aldaar vormden zij politieke allianties met rechtse elementen. Ondertussen werd in 1983 OOeN/B stilletjes heropgericht onder de naam UCCA en hebben sommige van de nakomelingen van de gevluchte Oekraïners in Noord-Amerika sleutelposities in de samenleving verworven.

Toen Oekraïne zichzelf op 24 augustus 1991 onafhankelijk verklaarde traden de banderiten weer naar buiten. Deze keer noemden zij zichzelf nationalisten en zeiden er niet bij dat ze in de oorlog met de Duitse nazi’s hadden gecollaboreerd en onvoorstelbare misdaden tegen de mensheid hadden gepleegd. Maar hun retoriek werkte en vele naïeve jongeren sloten zich bij hen aan. Uiteindelijk zouden deze nazi’s in 2014 met behulp van de CIA de facto de macht grijpen in Oekraïne. Omdat er een historische continuïteit is tussen de Oekraïense nazi’s ten tijde van de Tweede Wereld Oorlog en de huidige Oekraïense fascisten spreken we dan ook niet van neonazi’s maar van gewoon nazi’s.

Mede dankzij Westerse inlichtingendiensten is het fascisme in Oekraïne altijd springlevend gebleven. Want voor het gemak zeggen we wel de CIA om dat ze het voortouw namen, maar in de praktijk hebben de inlichtingendiensten van meerdere Westerse landen hun steentje bijgedragen, inclusief de Nederlandse. Dus gedurende de koude oorlog werden de Oekraïense nazi’s op de been gehouden door de CIA en consorten onder het motto “de vijand van mijn vijand is mijn vriend”, net zoals diezelfde CIA islamisten steunde in Afghanistan. Met dien verschil dat Afghanistan jihadisme exporteerde en Oekraïne meer is van het ouderwetse fascisme. De waarheid is namelijk dat de NAVO de Oekraïense nazi’s immer gesteund heeft. We kunnen daarom met rechtvaardiging spreken van NAVO-nazi’s.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De 4 mei paradox (3)

De 4 mei paradox (2)

Terwijl Nederland op 4 mei traditioneel de door de nazi’s gedode mensen herdacht op 4 mei, werd het land dezelfde dag opgeschikt met het nieuws dat de Oorlogsbegraafplaats van het Gemenebest Jonkerbos was besmeurd met fascistische graffiti, luid en duidelijk verwijzend naar het fascistische, Oekraïense Azovbataljon. De begraafplaats in kwestie is de laatste rustplaats van geallieerde bevrijders. De nog niet achterhaalde daders sympathiseren dus in ieder geval met de Oekraïense nazi’s. Opvallend is hoe weinig ruchtbaarheid de pers aan deze trieste gebeurtenis heeft geschonken. Het past namelijk niet in het narratief dat Oekraïne een puriteins puur land is bevolkt door engelen dat zo maar zonder reden is aangevallen door het grote duivelse, imperialistische Rusland. De waarheid is dat de nazi’s waar Nederland jaarlijks op 4 mei publiekelijk van walgt vereerd worden in hedendaags Oekraïne…

Oekraïne kent vele etnische groepen die niet noodzakelijkerwijs met elkaar door een deur kunnen. Zo is het voormalige Galicië tegenwoordig verdeeld over Oekraïne en Polen. Tot 1918 behoorde het tot het koninkrijk Galicië en Lodomerië, op haar beurt weer onderdeel van het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije. In 1918, na de Eerste Wereldoorlog, werd Galicië onderdeel van Polen.

Polen kreeg van doen met een opstandig Galicisch bevolkingsdeel. Een Oekraïner die zich in die periode deed gelden was Stepan Bandera. In 1929 werd de Organisatie van Oekraïense Nationalisten (OOeN) in het leven geroepen en Bandera behoorde tot de oprichters. De OOeN was een fascistische organisatie die de onafhankelijkheid van Oekraïne trachtte te bewerkstelligen middels terroristische acties. De organisatie gaf de Joden de schuld van de verspreiding van het communisme in Oekraïne. De OOeN-leden kwamen voornamelijk uit wat tegenwoordig westelijk Oekraïne is en onderhielden reeds lang voor aanvang van de Tweede Wereldoorlog een warme band met nazi-Duitsland.

Bandera werd in 1934 ter dood veroordeeld vanwege zijn aandeel in de moord op de Poolse minister van Binnenlandse Zaken Bronislaw Pieracki. Later werd dit vonnis omgezet tot levenslang. Echter, kort nadat de Sovjet-Unie oostelijk Polen bezette in 1939 kwam Bandera vrij. Hoe en waarom is niet helder. Wat wel helder is is dat Bandera met nazi-Duitsland ging collaboreren. Na zijn vrijlating botste Bandera met Andri Melnyk (de leider van OOeN), die hij te gematigd vond en richtte zodoende de OOeN/B op.

In juni 1941 viel Duitsland de Sovjet-Unie binnen. In allerhaast zette de OOeN/B een militie op en riep op 30 juni een onafhankelijke Oekraïense staat uit. Op 1 juli begon de OOeN in collaboratie met Duitse doodseskaders een pogrom tegen de Joodse bevolking van Lviv. Hierbij kwamen zevenduizend Joden om het leven. De Duitsers waren er helaas niet van gecharmeerd dat Bandera een onafhankelijke staat uitriep, aldus belandde hij in concentratiekamp Sachsenhausen.

Eind september 1941 werden door de nazi’s en de Oekraïense hulppolitie (vooral bestaande uit ex-leden van OOeN’s militie) 34.000 Joden afkomstig uit het getto van Kiev op beestachtige wijze afgeslacht bij het ravijn Yabi Yar. Verder kwamen er concentratiekampen te Janowska en Lviv, alwaar de Oekraïense nationalisten eveneens gaarne collaboreerden met de Duitse nazi’s in het grossieren van het plegen van misdaden tegen de mensheid.

In 1943 besloot de OOeN om alle mensen uit te roeien in Oekraïne die zij niet als Oekraïens beschouwden. In het gebied waar zij zeggenschap hadden ging dat voornamelijk om Polen. Om een etnisch zuivere staat te creëren werden daarom in de streken Wolynië en oostelijk Galicië meer dan 130.000 Polen afgemaakt.

Toen de Duitsers steeds meer verliezen begonnen te lijden werden er ook Oekraïners gerekruteerd voor het leger van de nazi’s. Zoals 118. Schutzmannschaft Batalion (1942) en 14. Waffen-Grenadier-Division der SS (1943), bestaande uit Galicische vrijwilligers. Omdat ook Galiciërs volgens de Duitsers üntermenschen waren, mochten ze uitsluitend ingezet worden om tegen de bolsjewieken te vechten. In Wit-Rusland heeft het 118e het dorp Khatyn vernietigd. Maar over de daar gepleegde oorlogsmisdaden is in de Sovjet-Unie (waar zowel Oekraïne als Wit-Rusland onderdeel van werden na de Tweede Wereldoorlog) weinig ruchtbaarheid gegeven om de lieve vrede binnen de complexe federatie te bewaren. In de winter en lente van 1944 zou het 14e nog verschillende Poolse gemeenschappen in west Oekraïne vernietigen.

Nazi’s en hun misdaden worden vooral geassocieerd met Duitsland, maar eveneens in het Galicische deel van Oekraïne waren er tijdens de Tweede Wereldoorlog behoorlijk wat lieden die kwa onmenselijke wreedheid niet onder deden voor hun Duitse collega’s. Wat het Westen betreft is Oekraïne weggekomen met zijn duistere oorlogsverleden. De dubieuze rol die west Oekraïne heeft gespeeld in de jaren ’40 is bij het grote publiek in het Westen nog altijd onbekend. Triester nog, terwijl Duitsland zich schaamt en het boetekleed heeft aangetrokken is (west) Oekraïne juist apetrots op zijn oorlogsverleden, getuige de promotie van Oekraïense nazi’s als Stepan Bandera tot nationale helden, waarvan standbeelden voor uit de grond worden gestampt. De Duitse bewustwording ontstond doordat de rest van de Westerse wereld het land aan ging spreken op al de gepleegde verschrikkingen. Zowel het historische als hedendaagse fascisme gerelateerd aan Oekraïne wordt door de Westerse wereld juist angstvallig verzwegen. Het grote publiek mag geen weet krijgen van de merkwaardige parallelwerkelijkheid waarin Oekraïne leeft. Vanaf 2010 worden op 28 april marsen gehouden om de herinnering van 14. Waffen-Grenadier-Division der SS levend te houden, waarbij men trots zwaait met Oekraïense vlaggen en met nazisymbolen pronkt. Waarbij dus niet de slachtoffers van de nazi’s, maar de nazi’s zelf worden vereerd in de publieke ruimte.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De 4 mei paradox (2)

Vredesakkoord in da hood

Op 29 april 1992 brak de pleuris uit in Los Angeles. De casus belli was de vrijspraak van vier witte politieagenten door een witte jury die de Zwarte automobilist Rodney King zwaar handen mishandeld. Ondanks dat er videobeelden beschikbaar waren waarop te zien was dat King tientallen malen werd geslagen met wapenstokken. De Zwarte en Latino bevolking van LA klaagde reeds jaren steen en been over excessief politiegeweld, maar die klachten werden door de grotere samenleving niet serieus genomen. Doch na de vrijspraak van de vier agenten werden de grieven van de Zwarte en Latino gemeenschap beter begrepen.

Eigenlijk brak de pleuris niet specifiek uit op 29 april 1992. In werkelijkheid werd LA reeds jaren geteisterd door geweld. Dat werd echter in mindere mate als een probleem beschouwd omdat Zwarte en Latino straatbendes vooral elkaar afmaakten. Toen vanaf eind april 1992 voor de verandering de grotere samenleving een aantal dagen de pineut was, was het ineens een probleem.

In zekere zin werd die straatbendecultuur van LA omarmd en geromantiseerd door de muziekindustrie. De eerste die dat deed was Michael Jackson in de videoclips van zijn nummers Beat it en Thriller. Om betreffende clips een realistische uitstraling te verschaffen waren er echte Bloods en Crips uitgenodigd om acte de presence te geven. Met het gewenste effect, want dankzij deze tracks vestigde Michael Jackson zijn naam als the king of pop. Los van Michael Jackson zouden later met name vele rappers naam, faam en blaam verwerven door te pas en te onpas te refereren aan de duivelse straatbendecultuur van de stad der engelen.

Of die straatbendecultuur daadwerkelijk zo gezellig was als uitgebeeld door sommige artiesten is weer een andere discussie. Alle getoonde blingbling ten spijt was er immers een permanente bendeoorlog gaande waarbij er honderden doden per jaar te betreuren vielen. Voedingsbodem voor de bloeiende bendecultuur was de uitzichtloosheid op de arbeidsmarkt. Werk dat een generatie eerder grotendeels door Zwarte en Latino mensen werd verricht was inmiddels geoutsourcet naar landen als China. Met als gevolg grote werkloosheid in da hood. De crack game bracht echter voor menigeen uitkomst. Beter gezegd, het begon compleet uit de hand te lopen toen gangbanging een lucratief verdienmodel werd, omdat de CIA (!) begin jaren ’80 crack begon te verspreiden in South Central Los Angeles. Dit om wapens voor de Contra’s in Nicaragua te kunnen kopen. Vanuit South Central werd crack weer over gans (Zwart) Amerika verspreid. De analfabete drugdealer Rick Ross ontpopte zich tot de grote spin in het web en werd schatrijk. Journalist Gary Webb heeft dit bizarre verhaal naar buiten gebracht en kwam daarna onder mysterieuze omstandigheden om het leven.

Hoe dan ook, de rode Bloods en de blauwe Crips groeiden uit tot de machtigste allianties van straatbendes in de VS. Niettegenstaande dat ze doorgaans vooral elkaar afmaakten. Maar als ze een enkele keer wel de hun handen ineensloegen, zoals bijvoorbeeld tijdens het beruchte concert van Run DMC in 1986, dan waren de gevolgen niet te overzien.

Menigeen doorzag dat de oorlog tussen de Bloods en Crips om verschillende redenen doelbewust in stand gehouden werd door de autoriteiten. Al was het maar om de aandacht af te leiden van het feit dat in werkelijkheid de CIA de drugs in da hood dropte. Wat de politie bijvoorbeeld deed om het vuurtje op te stoken is gangbangers zo maar oppakken om ze vervolgens midden op het terrein van een vijandelijke bende los te laten. Klinkt wellicht bizar, maar uit het Rampart schandaal zou later blijken dat alles waar rappers de LAPD van beschuldigden waar was. Zwarte agenten waren vanwege hun minderwaardigheidscomplex en de daaruit voortkomende drang om te overcompenseren vaak nog gewelddadiger dan hun witte collega’s. Of zoals Ice Cube het verwoordde: “Don’t let it be a black and white one, ’cause they’ll slam ya down tot he street tops/ black police showing out fort he white cop”. Op de posse cut We are all in the same gang van de West Coast Rap All Stars, welke gericht was tegen bendegeweld en waarop praktisch alle toenmalige rapsterren van de westkust te horen zijn, verwoordde Ice T het sentiment dat onder the powers that be zou leven als volgt: “What if we can take our enemies, feed ’m poison/undereducate the girls and boys and/ split ‘m up, make ’m up make ’m fight one another/better yet, make ’m fight for a color!”

De haat tussen de Bloods en Crips was zo diep dat vrede onmogelijk leek, mar het gebeurde toch. Op 28 april 1992 sloten vier rivaliserende sets uit de wijk Watts vrede. Mede op initiatief van de Amer-I-Can Foundation van football-legende Jim Brown, doch eveneens hadden de West Coast Rap All Stars een rol gespeeld in het creëren van een atmosfeer die vrede mogelijk maakte. De daaropvolgende dagen zouden de meeste Zwarte gangs van beide allianties zich bij de vrede aansluiten. Zelfs rivaliserende Mexicaanse bendes namen het goede voorbeeld over en sloten vrede. Al waren er ook een paar sets bij die niet te vermurwen bleken te zijn.

Het vredesakkoord zou in de loop der jaren om verschillende redenen verwateren, zoals vooraanstaande betrokken gangbangers die naar elders verhuisden. Desalniettemin wordt het akkoord door ingewijden gezien als een historische gebeurtenis. Het vredesakkoord was namelijk het templaat die ervoor zorgde dat in de loop der jaren het straatgeweld in LA drastisch afnam.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Vredesakkoord in da hood

De 4 mei paradox (1)

Op 4 mei aanstaande gaat Nederland weer als vanouds de door de nazi’s gepleegde moorden herdenken. Om eenieder ervan te doordringen dat het nooit meer mag gebeuren. Het cynische is echter dat Nederland (en tientallen andere landen) momenteel alles uit de kast halen om Oekraïne, een land dat gedomineerd wordt door nazi’s, te ondersteunen in de oorlog contra Rusland. Dus terwijl de politieke elite massaal hun afschuw uitspreken tegen het fascisme doet men er tegelijkertijd alles aan om het fascisme overeind te houden. Maar hoe kon het zover komen dat het fascisme in Oekraïne anno 2022 nog steeds zo welig tiert?

In de jaren ´30 was er een verschrikkelijke hongersnood in de Sovjet-Unie die aan miljoenen mensen het leven heeft gekost. Deze gebeurtenis staat bekend onder de noemer holodomor. Voor de huidige Oekraïense nazi´s is de holodomor de rechtvaardiging van hun bestaan: het zou een Joods-Russisch complot zijn geweest om het opkomende nationalisme in Oekraïne de kop in te drukken. Dit narratief is kritiekloos overgenomen door de Westerse media. Let wel, dat de holodomor een verschrikkelijke periode was uit de geschiedenis van Oekraïne staat buiten kijf. Maar wat eveneens buiten kijf staat is dat de feiten gerelateerd aan de holodomor in werkelijkheid een stuk genuanceerder liggen dan de Oekraïense ʽnationalistenʼ en hun sympathisanten suggereren.

Ten eerste, de leiders van de Sovjet-Unie waren niet noodzakelijkerwijs Russen. De machthebber ten tijde van de holodomor was namelijk ene Jozef Stalin en Stalin kwam niet uit Rusland maar uit Georgië. Een andere partijleider, Brezjnev, kwam zelfs uit Oekraïne. Daarnaast is tijdens het Sovjettijdperk het grondgebied van Oekraïne spectaculair uitgebreid. Zo hevelde partijleider Chroesjtsjov zelfs de strategisch belangrijke Krim van Rusland over aan Oekraïne in 1954. Dus of de Sovjetautoriteiten speciaal beleid ontwikkelden om Oekraïne te onderdrukken is maar de vraag.

De holodomor vond plaats in 1932-1933. Door de holodomor hebben tussen de 5,7 en 8,7 miljoen mensen het loodje gelegd. Let wel, niet alleen Oekraïne was slachtoffer van de holodomor. Eveneens Rusland en Kazachstan hebben er zwaar onder geleden. Doch hongersnoden kwamen vaker voor op het grondgebied van de Sovjet-Unie. Zo was er in 1921-1922 eveneens een hongersnood in Rusland waardoor vijf miljoen mensen het leven hebben moeten laten.

Alles begon met een confrontatie tussen het leiderschap van de Communistische Partij en de koelakken, de herenboeren. De Communistische Partij en de koelakken stonden lijnrecht tegenover elkaar. De koelakken wilden minder reguleringen en het recht om hogere prijzen te eisen, zodat ze meer winst konden maken. Dit terwijl de Communistische Partij juist wilde collectiveren om de voedselproductie op te voeren. Dit werd als een voorwaarde gezien om de industrialisering van de Sovjet-Unie op gang te krijgen. De Sovjet-Unie moest immers razendsnel een machtig leger opbouwen om zich te verdedigen, want men wist dat de kapitalisten uit het Westen eens terug zouden komen. Alhoewel men erin geslaagd was de economie weer op poten te krijgen na de revolutie waren de klassenrelaties beslist niet gladgestreken. De spanningen liepen steeds meer op en bereikten in 1926-1927 een dieptepunt toen de koelakken weigerden om nog langer voedsel te produceren of verkopen. Vervolgens nam de overheid voedsel in beslag dat de koelakken verstopt hadden en op hun beurt begonnen de koelakken weer voedsel te vernietigen en vee te doden.

De revolutie stond op een kruispunt: moest de Communistische Partij vasthouden aan haar principes en doorgaan met collectivering, of moest men toegeven aan de machtige koelakken, die de voedselvoorziening domineerden? Het idee was dat als men toegaf aan de koelakken dat het kapitalisme weer opnieuw werd ingevoerd en de revolutie was mislukt. Aldus besloot de Communistische Partij een meedogenloos bloedige strijd aan te gaan met de koelakken en hun land te confisqueren. Op het land van de koelakken werden collectieve boerderijen opgezet bemenst door keuterboeren (waarvan velen er weer werden vernietigd door de koelakken).

Echter, deze strijd van de Communistische Partij tegen de koelakken was niet de voornaamste oorzaak van de holodomor. Tegenwoordig zeggen veel wetenschappers dat de belangrijkste oorzaak was de misoogsten van 1931 en 1932, dat de holodomor door de slechte weersomstandigheden simpelweg niet voorkomen had kunnen worden. Wel kan wellicht gezegd worden dat de holodomor erger is uitgepakt dan nodig was geweest vanwege het wanbeleid van de Sovjetautoriteiten. Ook kan niet zomaar gezegd worden dat de hongersnood veroorzaakt is door de collectivering aangezien de holodomor juist eindigde toen de collectieve boerderijen goede oogsten begonnen binnen te halen. Sindsdien heeft de Sovjet-Unie nooit meer een hongersnood gekend.

Hoe dan ook, de mythe prevaleert dat de holodomor een complot was van de door Joden gedomineerde Communistische Partij om Oekraïens nationalisme de nek om te draaien. Toen de Israëlische ambassadeur twitterend zijn beklag deed over het feit dat het vereren van erkende nazi-collaborateurs in hedendaags Oekraïne aan de orde van de dag is, gingen Oekraïense nazi’s bij de Israëlische ambassade demonstreren om excuses en schadevergoeding te eisen van de Joden voor hun vermeende rol in de holodomor. Volgens hen is ene Lazar Kaganovich het meesterbrein achter de holodomor en zou de communistische overname van Oekraïne georkestreerd zijn vanuit de synagogen. Uiteindelijk zouden door dit Joodse complot tien tot twintig miljoen witte, christelijke Oekraïners het leven hebben gelaten tijdens de holodomor…Het leed van de Joden staat centraal bij de traditionele dodenherdenking op 4 mei, niettegenstaande dat de Nederlandse overheid apetrots onvervalste nazi’s steunt in Oekraïne.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De 4 mei paradox (1)

Sancties tegen Rusland

Sancties tegen Rusland

President Zelensky heeft de NAVO gesmeekt om officieel lid te worden van de NAVO, maar kreeg nul op het rekwest. Niettegenstaande dat Oekraïne het lidmaatschap is toegezegd in 2008 en eigenlijk al jaren officieus lid is van het militaire bondgenootschap. Het Oekraïense leger wordt immers reeds jaren getraind en bewapend door de NAVO. Desalniettemin, NAVO heeft helder gemaakt dat het pal achter Oekraïne staat in haar strijd contra Rusland. De NAVO stuurt geen eigen legers, maar doet buiten dat alles wat in haar vermogen ligt om de Russische Federatie dwars te bomen.

De Westerse wereld heeft ongekend harde economische sanctie genomen tegen Rusland. Zo heeft de EU alle transacties met bepaalde staatsbedrijven verboden, nieuwe investeringen in de Russische energiesector verboden en een uitvoerverbod van hoogwaardige technologische producten ingesteld. Bovendien zijn de vermogens van Russische oligarchen bevroren. Daarnaast zijn een reeks Westerse multinationals (achter de schermen) gedwongen om Rusland te verlaten en zijn de meeste Russische banken van SWIFT verbannen (waardoor het internationale betalingsverkeer bemoeilijkt werd voor Russische banken).

De verwachting was dat de gezamenlijke sancties van de Westerse wereld de Russische economie van het ene op het andere moment inelkaar zou doen donderen, met als gevolg dat Rusland in ernstige economische problemen zou geraken waardoor de oorlogsvoering ernstig bemoeilijkt zou worden. Aanvankelijk leken de sancties inderdaad effect te sorteren aangezien de Russische beurs onmiddellijk een derde van haar waarde verloor en de roebel instortte. Joe Biden spotte nog dat de roebel tot ‘rubble’ was gereduceerd. Het lot van Rusland leek bezegeld. Dit alles zonder dat het Westen zelf ook maar een schot had hoeven te lossen…

Biden en co meenden Rusland middels een gekkenmat de nek om te hebben gedraaid. Doch Biden bleek te vroeg te hebben gejuicht want de Russische schaakgrootmeesters hadden nog een paar spectaculaire tegenzetten voor het Westen in petto. De Russische beurs werd gesloten en ging een maand later (gedeeltelijk) weer open. Door de beurs tijdelijk te sluiten hadden de Russische autoriteiten tegen alle voorspellingen in een beurskrach weten te voorkomen. Daarnaast, de Russische beurs is niet zo belangrijk voor de Russische economie als Wall Street is voor de Amerikaanse en de diverse Europese beurzen voor Europa. Verder ging Rusland de roebel aan goud koppelen en bepaalde dat onvriendelijke landen in het vervolg Russisch gas en olie niet meer mochten betalen in dollars of euro’s, maar slechts in roebels of goud. Waardoor de roebel eensklaps stabieler is dan de dollar, dat door het Amerikaanse stelsel van centrale banken gecreëerd wordt uit ijdele lucht. Tot frustratie van het wraaklustige Westen is de roebel weer herstelde en staat momenteel weer gelijk zo niet sterker dan voor aanvang van de oorlog.

Inmiddels tracht het Anglo-Amerikaanse imperium haar vazalstaten zelfs te dwingen Russisch gas en olie te boycotten. Echter, Europa is dusdanig afhankelijk van Russisch gas en diesel dat het op korte termijn helemaal niet in de positie is om Russisch gas te boycotten. Vanuit de naïeve Duitse politiek wordt die roep om een boycot steeds luider, maar Duitse captains of industry hebben er nadrukkelijk op gewezen dat de roemruchtige Duitse industrie roemloos ten onder gaat mocht het tot een totale boycot van Russische energie komen. Aangezien Duitsland de motor is die de andere economieën van Europa draaiende houdt, in het bijzonder de Nederlandse, kan een boycot van Russisch gas moeilijk met vertrouwen tegemoet gezien worden. Er is wel gepolst om meer gas uit landen als Qatar, Algerije en de VS te importeren, doch het is inmiddels helder dat dat en heel duur en onvoldoende zal zijn om het Russische gas te vervangen.

De Westerse schreeuw om een boycot van Russische energie ten spijt verkoopt Rusland momenteel meer gas en olie dan ooit. Zo is bijvoorbeeld India meer Russische olie gaan importeren en toen het Westen India hierop aansprak wees India op de dubbele maat aangezien het Westen zelf nog veel meer gas van Rusland koopt. Interessant, want terwijl het Anglo-Amerikaanse imperium haar Europese vazalstaten op tracht te dragen om Russische energie te boycotten steeg de Amerikaanse import van Russisch olie met maar liefst 43%. Naar schatting zal Rusland dit jaar 321 miljard binnenharken aan de export van energie. Dat wil niet zeggen dat de Russische economie vrij is van problemen. Evenals in het Westen is de inflatie in Rusland gestegen. Tevens heeft Rusland door de boycot bepaalde problemen met de productie. Maar wat de boycotters over het hoofd hebben gezien is dat Rusland in principe zelfvoorzienend is: het produceert zijn eigen voedsel en kan in zijn eigen energie voorzien. In tegenstelling tot het Westen.

Op 6 april jongstleden werd de poort van de Russische ambassade in Roemenië geramd door een auto beladen met brandbare substanties. Echter, de ambassade zelf bleef ongedeerd maar de bestuurder van de auto overleefde het niet. Deze aanslag op de Russische ambassade te Boekarest kan als symbolisch worden gezien voor de onvoorstelbaar harde sancties die het Westen opgelegd heeft aan de Russische Federatie. De bedoeling was om Rusland dusdanig economisch plat te walsen dat de oorlogvoering contra Oekraïne ten zeerste zou worden bemoeilijkt. Doch het effect lijkt vooralsnog tegenovergesteld te zijn: de sancties die het Westen heeft opgelegd lijken momenteel meer op economische zelfmoordacties uit te lopen, in het bijzonder voor Europa. Terwijl Rusland praktisch ongedeerd lijkt te blijven. President Poetin typeerde het als volgt: “Hun economische blitzkrieg is mislukt!”

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Sancties tegen Rusland

Rusland en Afrika

Sinds de aanvang van ʽde speciale operatieʼ in Oekraïne is de Russische Federatie verworden tot een pariastaat en wordt zodoende door de ganse wereld geboycot. Althans, dat is hetgeen de msm het publiek tracht wijs te maken. Als men puur eurocentrisch naar de situatie kijkt, dan is dat beeld inderdaad correct, want de gehele Westerse wereld (plus enkele Aziatische extensies) haalt alles uit de kast om Rusland economisch, politiek en cultureel het ravijn in te duwen. Wat echter over het hoofd wordt gezien is dat de landen buiten de Westerse wereld niet noodzakelijkerwijs meedoen aan die ongekend straffe sancties. In de landen die Rusland niet boycotten wonen zes miljard mensen. Wat met name opviel is dat in de Algemene Vergadering van de VN op 3 maart jongstleden aangaande de vraag of Rusland veroordeeld diende te worden, maar liefst zeventien Afrikaanse landen zich onthielden van stemmen en Eritrea zelfs tegen stemde. Dit zal als compleet onbegrijpelijk overkomen bij de trouwe volgers van de Westerse msm, want wat heeft Afrika precies met die boeven in Moskou? Is dat de dank die wij krijgen voor al die ontwikkelingshulp die wij ze hebben toegestopt?

Het is interessant dat het Russische Ministerie van BuZa op 28 maart een tweet verstuurde waarin ze aangaven dat de Nederlanders in 1658 grote groepen slaafgemaakten naar zuidelijk Afrika begonnen te verschepen (een mijlpaal in de tragische geschiedenis van de slavenhandel), om er meteen aan toe te voegen dat Rusland nimmer deelnam aan de verdeling van Afrika noch betrokken is geweest bij de slavenhandel. Dit is in principe waar, al waren er wel individuen afkomstig uit Rusland die aandelen hadden in de trans-Atlantische slavernij. Maar Rusland heeft zover wij weten geen slavenschepen naar Afrika gestuurd of kolonies gehad in Afrika. Dat kan geen enkel West-Europees land Rusland nazeggen.

Rusland heeft verder een belangrijke rol gespeeld in de afschaffing van de slavernij in Noord-Amerika. Op een kwaad moment wilden Groot-Brittannië en Frankrijk militair ingrijpen in de Amerikaanse burgeroorlog zodat de zuidelijke, slavenhoudende staten alsnog zouden winnen. Groot-Brittannië had al troepen verzameld in Canada en Frankrijk in Mexico. Mochten de zuidelijke staten de burgeroorlog hebben gewonnen dan zou de slavernij in Noord-Amerika tot in der eeuwigheid hebben geduurd aangezien zij het recht van het bedrijven van slavernij hadden verankerd in hun grondwet. Echter, de tsaar dreigde de Britten India (de parel van het Britse koloniale imperium) vanuit het noorden aan te vallen mochten de Britten gaan interveniëren in de burgeroorlog. Om zijn woorden kracht bij te zetten stuurde hij in 1863 oorlogsvloten naar zowel New York als San Francisco. Hierdoor beseften de Britten dat het menes was, kozen eieren voor hun geld en intervenieerden toch maar niet in de Amerikaanse burgeroorlog. Uiteindelijk werd de slavernij in geheel Noord-Amerika afgeschaft en verloren de zuidelijke staten de oorlog. Let wel, Rusland intervenieerde natuurlijk niet om de slavernij af te schaffen, maar zonder hun interventie was de slavernij waarschijnlijk niet afgeschaft.

Ook in de strijd tegen het Westerse kolonialisme heeft Rusland een belangrijke rol gespeeld. In 1891 verbijsterde Ethiopië de Westerse wereld door het Italiaanse invasieleger in de pan te hakken in de slag bij Adwa. Dr. Gerald Horne wees er onlangs op dat dat mede kon geschieden omdat Rusland Ethiopië van wapens had voorzien en Russen tevens op het slagveld meevochten.

Verder is het de vraag of Afrika had kunnen dekoloniseren zonder helpende hand van de Sovjet-Unie. Tijdens de koude oorlog zette de Sovjet-Unie de West-Europese landen onder politieke druk om hun koloniale imperia op te geven. Daarnaast konden Afrikanen, Aziaten en mensen uit Latijns-Amerika in de Sovjet-Unie een opleiding genieten op de speciaal voor hen opgezette Patrice Lumumba universiteit.

Met name in zuidelijk Afrika was de strijd tegen het kolonialisme een gewapende strijd en de wapens om die strijd te kunnen voeren werden in belangrijke mate verschaft door de Sovjet-Unie. De culminatie van die strijd in zuidelijk Afrika was natuurlijk de slag bij Cuito Cuanavale op 23 maart 1988, toen Cuba en Angola het leger van apartheid Zuid-Afrika in de pan hakten en hetgeen wij eerder getypeerd hebben als het Stalingrad van de apartheid. Cuba en Angola konden het apartheidsleger mede in de pan hakken omdat ze bewapend werden door de Sovjet-Unie.

Voor de argeloze Nederlandse tv-kijker is het verbazingwekkend dat zoveel Afrikaanse landen verzuimden om Rusland te veroordelen in de VN, want ze zijn geïndoctrineerd met het beeld dat Afrika overleeft bij de gratie van Westerse ontwikkelingshulp. Dus waarom toont Afrika niet wat meer solidariteit? Daarbij compleet voorbijgaand aan het kolonialisme dat Rusland met woord en daad heeft helpen bestrijden (los daarvan lijdt Afrika tot aan de dag van vandaag onder neokolonialisme, hetgeen wij VOC-kolonialisme noemen). Heeft Rusland een vlekkeloze geschiedenis? Neen, verre van. De Russische geschiedenis kent vele problematische hoofdstukken. Is er racisme in Rusland? Ja natuurlijk, net zoals er racisme is in alle Westerse landen. Daar is geen discussie over mogelijk. Rusland heeft in de loop der eeuwen van alles en nog wat uitgevreten. Maar dat neemt niet weg dat Afrika haar dekolonisatie in belangrijke mate te danken heeft aan het door het Westen zo vervloekte Rusland. De leiders van achttien Afrikaanse landen zijn dat niet vergeten en onthielden zich daarom op zijn minst van stemmen over de veroordeling van Rusland. De ontmanteling van hun koloniale imperia zal de West-Europese haat jegens Rusland hebben opgelaaid.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Rusland en Afrika

De oorlog in Oekraïne (3)

Het Oekraïense leger had bij aanvang van de oorlog met Rusland 255.000 beroepssoldaten en 900.000 reservisten, hetgeen inhoudt dat Oekraïne het omvangrijkste leger van Europa had (Rusland niet meegerekend). Daarnaast heeft de VS Oekraïne de afgelopen jaren voor $2,5 miljard aan wapens geschonken en hebben de VS, Canada en het VK 55.000 Oekraïense troepen getraind (inclusief het fascistische Azovbataljon). Dit alles ter voorbereiding op een grootschalige oorlog met Rusland. Of met andere woorden, het Oekraïense leger is veel minder Calimero dan wat de pers suggereert. Oekraïne bereidde zich al acht jaar met haar Westerse bondgenoten voor op een grootschalige oorlog met Rusland. Waarbij het Westen als bedoeling had om Rusland in dezelfde val te lokken als de Sovjet-Unie in 1979, toen het in Afghanistan verstrikt geraakte.

Het Russische invasieleger bestaat daarentegen uit slechts zo’n 200.000 soldaten. Men zou kunnen zeggen dat gezien de enorme overmacht aan soldaten, de miljarden aan wapens die het al jaren ontvangt en de uitgebreide trainingen door Westerse instructeurs, Oekraïne klaar had moeten zijn op 24 februari jongstleden. In ieder geval om een stevige vuist te kunnen maken tegen het relatief kleine Russische invasieleger. Maar dat blijkt dus geenszins het geval, want Rusland komt steeds dichter bij het behalen van zijn gestelde doelen. De gigantische hoeveelheid wapens die het Westen naar Oekraïne heeft gestuurd (en blijft sturen) ten spijt.

Rusland stelde als militaire doelstellingen het bevrijden van de Donbas en demilitarisering en denazificering van Oekraïne. Maar waarom willen de Russen de Donbas bevrijden en hoe dachten de Russen dat te doen? Het land Oekraïne ervaart nu ruim een maand, maar de bewoners van de Russischsprekende Donbas ervaren reeds acht jaar hoe erg oorlog is. Zoveel jaren worden ze reeds bestookt met projectielen afgevuurd door het fascistische Azovbataljon. Als gevolg hiervan hebben zo’n 14.000 mensen het leven moeten laten en zijn zo’n 2,6 miljoen mensen naar Rusland gevlucht. Er zijn vredesakkoorden gesloten in 2014 en 2015 te Minsk, waarvoor Duitsland en Frankrijk zich garant hebben gesteld. Maar in de praktijk heeft Oekraïne zich nimmer aan die akkoorden gehouden, noch hebben Duitsland en Frankrijk Oekraïne op de vingers getikt voor het schenden van die akkoorden. Naast dat Rusland beslist niet wilde dat Oekraïne zich aansloot bij de NAVO, wilde het een einde maken aan deze oorlog in Oost-Oekraïne waarin nazi’s vanaf het begin een voortrekkersrol vervullen. De retorische vraag is waarom de Westerse pers verzuimt deze kant van het verhaal te belichten.

Hoe kwam Rusland ertoe om militaire doelen in gans Oekraïne te vernietigen? De Russen bedachten dat het geen zin had om slechts de Donbas te bevrijden omdat de nazi’s eindeloos van wapens voorzien zouden worden vanuit het Westen en door het Westen: de frontlinie zou slechts een stukje westwaarts verplaatst worden. De enige manier om die oorlog in de Donbas te stoppen was dus om het Oekraïense militaire apparaat te vernietigen en in het bijzonder de fascistische, door het Westen getrainde en bewapende bataljons zoals Azov. Te meer omdat die fascisten het neusje van de zalm van het Oekraïense leger vormen.

Generaal Kronasjenkov heeft inmiddels uitgelegd dat in tegenstelling tot wat alle commentatoren op de Westerse tv denken Rusland Oekraïne niet wil veroveren. Westerse commentatoren zijn zeer verbaasd dat het Russische leger na een paar dagen niet verder oprukte en debiteren dat dat de grote verdienste is van het dappere Oekraïense leger. Tevens wordt er wild gespeculeerd over ernstige logistieke problemen en astronomische militaire verliezen aan Russische zijde. Hoe groot de Russische militaire verliezen precies zijn weten we niet. De kans is niet ondenkbeeldig dat zowel Oekraïne als Rusland daarover liegen. Wel heeft een Russische officier aangegeven dat de javelins (antitankwapens) aanvankelijk inderdaad veel schade toe berokkenden maar dat de Russen nu een formule hebben uitgedokterd om die schade te beperken.

In de Westerse media is er veel te doen geweest over het gigantische konvooi dat uiteindelijk nabij Kiev werd gestationeerd. Waarom bestormden ze hoofdstad Kiev niet? Generaal Kronasjenkov heeft inmiddels uitgelegd dat die troepen daar niet zijn om Kiev in te nemen maar om het talrijke Oekraïense leger vast te pinnen. Zoals gezegd is één van de hoofddoelen van de Russen de Donbas te bevrijden. Door Kiev rechtstreeks te bedreigen kan Oekraïne geen versterkingen naar de Donbas sturen, want hoofdstad Kiev moet sowieso zo goed mogelijk verdedigd worden. Zodoende kunnen de Russen de Donbas bevrijden van de nazi’s zonder dat ze bevreesd hoeven te zijn dat de hoofdmacht van het Oekraïense leger vanuit het oosten versterkingen krijgt. Dus hetgeen Westerse commentatoren uitlegden als klungeligheid was in werkelijkheid een briljante manoeuvre.

Volgens militair expert en voormalig CIA-agent Larry C. Johnson had Rusland Oekraïne eigenlijk al in de eerste 24 uur verslagen: Oekraïne verdedigt zich nog wel, maar kan sindsdien niet meer serieus terugslaan. Verder wees hij erop dat het Westen zich doodgeschrokken is van de hypersonische precisie-raketten die Rusland heeft ingezet, omdat ze te snel zijn om te worden onderschept en het Westen zulke raketten niet bezit.

De Russen staan bovendien op het punt om Marioepol in te nemen, belangrijkste bolwerk van het fascistische Azovbataljon. Wetende hoe ongelofelijk veel moeite het de Amerikanen het in 2004 gekost heeft om de Iraakse stad Falluja in te nemen, kan gesteld worden dat de Russen relatief eenvoudig Marioepol weten te veroveren, en daarmee naast de demilitarisering tevens de denazificering van Oekraïne vordert.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De oorlog in Oekraïne (3)

Nazi’s aan de macht in Oekraïne (2)

Volodymyr Zelensky werd op 20 mei 2019 ingezworen als president van Oekraïne. Hij wist de verkiezingen te winnen zonder een duidelijk programma. Hij legde er vooral de nadruk op te beloven de corruptie te bestrijden en bruggen te bouwen tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Dit bleek voldoende te zijn om maar liefst 73% van de stemmen te bemachtigen in de tweede ronde. Maar die populariteit hield niet lang stand aangezien twee jaar later nog slechts 25% van de bevolking Zelensky steunde: men was zeer ontevreden over het coronabeleid, de economie en de bestrijding van corruptie. Zeker nadat uit de Pandora Papers bleek dat zelfverklaard corruptiebestrijder Zelensky zelf corrupt was.

Voor de duidelijkheid, president Zelensky is van Joodse afkomst en zelf geen ideologische nazi. Daar heeft de Westerse pers gelijk in. Maar dat gegeven wil absoluut niet zeggen dat er niets merkwaardigs aan de hand is in Oekraïne. President Zelensky himself kan daarover meepraten!

Zelensky trachtte in het begin van zijn presidentschap het fascistische Azovbataljon tot rede te brengen en zover te krijgen de vrede te respecteren. Want in strijd met de in 2014 en 2015 gesloten Minsk-akkoorden bleef het Azovbataljon de twee Russischsprekende republieken in de Donbas aanvallen. Het Azovbataljon beschouwde de Minsk-akkoorden, waarin de Donbas een status aparte werd toegekend binnen de Oekraïense staat, als verraad. Waaruit volgde dat ze zich er niets van aantrokken. In die geest ving het Azovbataljon de nee tegen capitulatie campagne aan. Ze gingen dus onverdroten door met het bombarderen en martelen van de bewoners van de Donbas. Aldus gaf Zelensky acte de presence te Zolote om de nazi’s van het Azovbataljon te bewegen om hun wapens neer te leggen. Maar het Azovbataljon toonde geen enkel respect voor de president en bedreigde hem met de dood.

Het Azovbataljon is echt een hele machtige organisatie in Oekraïne. Het is niet slechts officieel onderdeel van het Oekraïense leger, het is tevens het sterkste onderdeel van het Oekraïense leger. Het kan dus gewoon op eigen houtje verdragen die de regering van Oekraïne heeft getekend glashard negeren en desnoods de president met de dood bedreigen en er mee wegkomen. Bovendien, het Azovbataljon is niet slechts geïntegreerd in het leger, maar eveneens in de politie. De burgerwacht van Azov opereert in het hele land naast de reguliere politie.

Het contradictoire aan het Azovbataljon is dat het gefinancierd wordt door de Joodse oligarch Igor Kolomoisky. Net zoals Kolomoisky in de buidel heeft getast voor de verkiezingscampagne van Zelensky. Ondanks dat Andriy Biletsky (voormalig leider van het Azovbataljon) gezegd heeft dat het doel van het Azovbataljon is “de witte rassen van de wereld leiden in een beslissende kruistocht…tegen door Semieten geleide untermenschen”. Desalniettemin, hoe wrang het ook moge klinken, de relatie tussen Kolomoisky en het Azovbataljon is zeker niet uniek. Want de relatie tussen Joden en fascisten is immer complex geweest.

Het onwetende Westerse publiek denkt dat de oorlog pas begon op 24 februari 2022 en dat nazi’s onmogelijk macht kunnen hebben in Oekraïne omdat de president van het land Joods is. Helaas zit de wereld niet zo simpel in elkaar. Niets is minder waar. Op 22 juli 2021 tekende Zelensky de wet van de inheemse volkeren, de eerste rassenwet in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog. Deze wet beschermt namelijk slechts de mensen -en burgerrechten van Oekraïners van (vermeende) Scandinavische en proto-Germaanse oorsprong, maar sluit mensen met een Slavische achtergrond uit. Bovendien vermijdde de Joodse president Zelensky verdere confrontatie met het Azovbataljon en papte zelfs met ze aan. Op 2 november 2021 werd Dmitro Yarosh (de leider van het Azovbataljon) benoemd tot adviseur van de opperbevelhebber van het Oekraïense leger.

Resumerend, Oekraïne heeft een Joodse president. In de praktijk komt dat de Westerse media goed uit omdat hij als dekmantel wordt gebruikt om te verhullen wat er daadwerkelijk speelt in het grensland. Opmerkelijk is dat Zelensky momenteel de grootst mogelijke mond durft op te zetten tegen Poetin, tegen Biden (no fly zone!), en NAVO, maar voor het Azovbataljon is hij doodsbang. Er zijn akkoorden in Minsk getekend door meerdere partijen, maar de Oekraïense regering hield zich niet aan de akkoorden. Zelensky wilde aanvankelijke wel, maar durfde uiteindelijk het Azovbataljon niet aan te pakken. Dus niet de democratisch gekozen regering van Oekraïne bepaalt wat er in het land gebeurt, maar het fascistische Azovbataljon.

Het is voor Rusland levensgevaarlijk als een land waar nazi’s de dienst uitmaken lid wordt van de NAVO en kernwapens krijgt op het grondgebied. Het Westerse publiek wordt wijsgemaakt dat het raar is dat Rusland geen (nazi)staat als buur wil dat NAVO-lid is. Maar wellicht kan alles opgelost worden met de volgende deal: de VS mag op Rusland gerichte kernraketten plaatsen in Polen, Roemenië en Oekraïne, maar dan mag Rusland op zijn beurt op de VS gerichte kernraketten plaatsen in Mexico, Venezuela en op Cuba. Doch wellicht was het nog beter geweest als Zelensky net zo dapper was geweest tegen het Azovbataljon als hij momenteel is tegen Poetin en Biden.

De Westerse pers rept nauwelijks een woord over de enorme greep die nazi’s hebben op de Oekraïense staat, met het gevolg dat het publiek denkt dat ʽZwitserlandʼ zo maar is binnengevallen. Tegelijkertijd zeggen Westerse politici Oekraïne meer en meer wapens toe. Nederland incluis. Nederland steunt nazi’s maar gaat tegelijkertijd op 4 mei aanstaande gewoon met droge ogen plechtig de doden herdenken…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Nazi’s aan de macht in Oekraïne (2)

Oekraïnistan in de maak?

In 1998 werd wijlen Zbigniew Brzezinski (de beruchte strateeg van het Anglo-Amerikaanse imperium), geïnterviewd door het Franse blad Le Nouvel Observateur. In betreffend interview schepte de man op over hoe hij de Sovjets eind 1979 de afrond in lokte. Apetrots legde hij uit hoe de CIA vanaf juli 1979 de Moedjahedien steunde (dat waren de vijanden van de toenmalige socialistische regering van Afghanistan). Als reactie stuurde de Sovjet-Unie troepen om de bevriende regering bij te staan. Dat was echter exact de bedoeling van Brzezinski: supermacht de Sovjet-Unie raakte verstrikt in een wespennest. Het voerde jarenlang een uitzichtloze oorlog tegen door de VS gesteunde islamisten die zo peperduur uitpakte dat het uiteindelijk leidde tot de ondergang van diezelfde Sovjet-Unie. Brzezinski: “De dag dat de Sovjets officieel de grens overstaken, schreef ik aan president Carter dat we nu de kans hadden om de USSR op te schepen met zijn eigen Vietnamoorlog.” Bijproduct van deze proxy-oorlog tegen de communistische erfvijand van de VS was natuurlijk wel dat het islamitische fundamentalisme, en daarmee het islamistische terrorisme, groot en machtig was gemaakt. Maar die beschuldiging lachte Brzezinksi compleet weg als zijnde een irrelevante bijzaak.

De vraag is, heeft Rusland niet geleerd van de geschiedenis en is het in een vergelijkbare val verstrikt geraakt als de Sovjet-Unie in 1979? Of heeft Rusland juist wel van de geschiedenis geleerd? Past het ervoor om dezelfde fout te maken als de Sovjet-Unie deed in 1939? Door het (aanvankelijk) op een akkoordje te gooien met de nazi’s en de prijs te betalen van 27 miljoen doden omdat de nazi’s de Slavische volkeren als untermenschen zagen die ze tot de laatste persoon wilden uitroeien om lebensraum te creëren voor de ‘übermenschen’ uit het land der Teutonen?

De gemiddelde deugmensch in het Westen hoopt met hart en ziel dat Rusland de deksel keihard op de neus krijgt in Oekraïne. Maar mensen die dieper over de crisis hebben nagedacht hebben erop gewezen dat de massale Westerse steun aan Oekraïne wel eens als boemerang terug zou kunnen komen. Oekraïne zou wel eens het Afghanistan van Europa kunnen worden. Refererende dus aan de export van terrorisme. Met dien verschil dan dat vanuit Afghanistan het islamistische terrorisme werd geëxporteerd en dat Oekraïne het fascistische terrorisme ver en wijd zal exporteren. Sterker nog, het gebeurt al!

Met name Amerikaanse neonazi’s bezoeken al jaren het Oekraïense Azovbataljon om een militaire opleiding te genieten. Deze door het Azovbataljon getrainde neonazi’s hebben gezorgd voor een ware golf van racistisch gemotiveerd geweld in Noord-Amerika. Maar de neonazi’s die militaire vaardigheden opdoen bij het Azovbataljon komen eigenlijk uit de gehele Westerse wereld. Volgens Time Magazine zijn de afgelopen zes jaar 17.000 (!) strijders uit vijftig landen naar Oekraïne gekomen voor training. Absoluut dieptepunt van door Oekraïne geëxporteerd fascistisch geweld vond plaats in Nieuw-Zeeland. De neonazi die zijn vuurwapens leegschoot in twee moskeeën te Christchurch op 15 maart 2019, met 51 doden en 40 gewonden tot gevolg, had nl. ook de nodige skills opgedaan in Oekraïne.

Dit zijn feiten waar de Westerse pers en politiek doelbewust geringe ruchtbaarheid aan verschaffen onder het publiek. Te meer ook omdat het Azovbataljon nota bene getraind is en van oneindig veel lichte wapens is voorzien door het Amerikaanse leger. Waarmee een angstwekkende vergelijking met de Moedjahedien opgaat: de VS staat zowel direct als indirect zelf aan de basis van het islamistische terrorisme die het later zogenaamd te vuur en te zwaard zou bestrijden. Zo staat de VS net zo goed direct als indirect aan de basis van het huidige neonazi terrorisme.

Het zal heel erg bizar klinken in de oren van de godvrezende deugmensch die elke dag braaf naar het NOS journaal loert, maar Rusland vecht inderdaad tegen nazi’s die een reëel gevaar vormen voor diezelfde ach en wee kreunende deugmenschen. Zij beseffen niet dat het geplaagde Marioepol de thuisbasis is van het Azovbatiljon. Het fascistische Azovbataljon dat de bevolking van Marioepol gebruikt als menselijk schild in de hoop dat er burgerslachtoffers vallen zodat ze Rusland kunnen beschuldigen van oorlogsmisdrijven.

Mocht Rusland in Oekraïne even hard falen als de Sovjet-Unie eertijds gefaald heeft in Afghanistan, dan is het niet ondenkbaar dat het aantal neonazi’s dat voor militaire training naar Oekraïne afreist gaat verveelvoudigen. Wat daar het gevolg van kan zijn heeft de wereld reeds mogen aanschouwen in Christchurch. We willen niet dat straks aan de lopende band zo maar drukke winkelcentra overhoop worden geschoten door Azovbataljon alumni. Dus het valt daarom te hopen dat het leger van de Russische Federatie voor eens en altijd afrekent met de nazi’s in uniform te Oekraïne. Niet slechts ter bescherming van de mensen in de Donbas die al acht jaar lijden onder de aanvallen van het Azovbataljon, maar vooral ook ter bescherming van de onwetende deugmenschen in het Westen.

In het hypothetische geval dat de Russische Federatie de oorlog verliest en vervolgens naar het meesterplan van Zbigniew Brzezinski in drie à vier stukken uiteen valt (eensgelijk de Sovjet-Unie sneuvelde in de nasleep van de oorlog in Afghanistan), wat dan? In de eerste plaats kunnen we voor een ongekende golf fascistisch terrorisme gaan vrezen, niet meer aanschouwd sinds de jaren dertig en veertig. Als de Russische Federatie eenmaal vernietigd is dan verliest Oekraïne zijn knuffelstatus. Op een kwaad moment gaat de VS dan ʽOekraïnistanʼ binnenvallen onder het voorwendsel dat men het fascistische terrorisme komt uitroeien…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Oekraïnistan in de maak?

De Oekraïne-oorlog (2)

Waar de Amerikanen hopeloos faalden is Rusland reeds geslaagd. De Amerikanen vielen Irak binnen onder het voorwendsel dat het Tweestromenland chemische wapens zou bezitten. Dat bleek achteraf een vals voorwendsel te zijn, want betreffende chemische wapens zijn na de Amerikaanse invasie nimmer gevonden. Wat inhoudt dat de invasie van Irak compleet onrechtmatig was. Echter, onlangs hebben de Russen wereldkundig gemaakt dat ze in Oekraïne op een stuk of dertig Amerikaanse laboratoria zijn gestuit waar biologische wapens werden gefabriceerd (die zijn bij internationaal verdrag verboden). Nadat er vragen over werden gesteld gaf de Amerikaanse staatssecretaris voor politieke zaken, Victoria Nuland, toe dat er zich biolabs in Oekraïne bevinden (al gaf ze nog niet toe dat het Amerikaanse biolabs zijn).

Velen vragen zich ook af waarom Rusland de uit gebruik zijnde kerncentrale te Tsjernobyl ingenomen heeft. Dat heeft volgens de prominente geopolitieke analist F. William Engdahl alles te maken met een geheim project om samen met het Westen een Oekraïens kernwapenprogramma op te zetten. Dit project was doelbewust in het radioactieve Tsjernobyl gevestigd om de buitenwereld te misleiden. Dat plaatst de statements die Zelensky op 19 februari jongstleden in München maakte toch in een heel ander daglicht. Zelensky pleitte aldaar namelijk voor het plaatsen van kernwapens op Oekraïens grondgebied. Hetgeen in strijd is met het non-proliferatie verdrag. Daarnaast heeft de Oekraïense pers een jaar geleden gereporteerd over nieuwe door het Westen gebouwde havens in Ochakov en Berdyansk, die aan alle NAVO-standaarden zouden voldoen. Waarbij opgeschept werd door Oekraïense militaire experts dat Oekraïne binnen drie jaar Russische schepen in de Zwarte Zee zou kunnen treffen.

Maar de Russen hebben nog veel meer bewijs gevonden die hun invasie van Oekraïne rechtvaardigt. In tegenstelling tot hetgeen in de media werd beweerd was Oekraïne van plan een groot offensief tegen de door Rusland erkende republieken in de Donbass te beginnen in maart. Dat blijkt uit van de Oekraïners buitgemaakte documenten. Volgens voormalig premier van Oekraïne Nikolai Azarov heeft Poetin een genocide voorkomen omdat honderdduizenden mensen in de Donbass het leven zouden hebben gelaten.

Het Westerse publiek is er dankzij grondige indoctrinatie van de media heilig van overtuigd dat Oekraïne zo maar vanuit een megalomane gedachte binnengevallen is door een gek. Iemand die eigenlijk behandeld moet worden in een psychiatrische inrichting. Daarbij wordt alles in het werk gesteld om te voorkomen dat de beweegredenen van die krankzinnige niet gehoord worden in het Westen. Alle bewijs dat Rusland aanlevert dat er in Oekraïne gevaarlijke ontwikkelingen gaande waren wordt bij voorbaat gediskwalificeerd als propaganda van de Russische staatsmedia. Vandaar dat de Russische media Russia Today en Sputnik News nu geweerd worden van de Westerse tv-kanalen en internet. Er wordt aan de lopende band met het vingertje gewezen naar landen als China en Rusland als voorbeelden waar er geen persvrijheid is, maar de vraag is of de zichzelf op de borst kloppende Westerse bakens van vrijheid van meningsuiting anno 2022 ook maar een haar beter zijn.

Waarom mag de burger zelf niet zijn mening meer bepalen op basis van verschillende bronnen? RT en Sputnik zijn verbannen omdat ze propaganda zouden verspreiden. Ook al zou dat waar zijn, dan nog kunnen we spreken van een klassiek geval waarbij de pot de ketel verwijt. Bijvoorbeeld, waarom wordt er in de Westerse pers nauwelijks een woord gerept over de greep die nazi’s hebben op Oekraïne sinds 2014? Of over de gigantische corruptie waarbij zowel lokale oligarchen als vooraanstaande Amerikanen zijn betrokken, inclusief de familie Biden?

Over de vermeende krankzinnigheid van Poetin gesproken, Poetin is net zo gek als de Amerikaanse president Kennedy in 1962. Het argument van het Westen ter verdediging van Oekraïne is dat Oekraïne een soeverein land is en zelf mag uitspreken of het lid wil worden van de NAVO. Maar dat zou dan toch ook hebben moeten gelden voor Cuba in 1962? De wereld stond in 1962 aan de rand van een kernoorlog omdat de VS vond dat Cuba als soeverein land niet het recht had om te bepalen of het Russische kernwapens op zijn grondgebied toestond. De VS kon het eiland Cuba nog omsingelen met oorlogsschepen om te voorkomen dat de Russische kernwapens aan land kwamen. Maar als Oekraïne eenmaal lid is van de NAVO kan Rusland niets meer doen om te verhinderen dat vanuit Oekraïne kernwapens gericht gaan worden op Rusland. Want gezien de onthullingen over de geheime productie van biologische wapens en het ontwikkelen van kernwapens zou dat zeker gaan gebeuren.

Desalniettemin, of de Russische Federatie nu rechtmatig of logisch handelt of niet, Rusland heeft zich nu te verhouden tot astronomisch straffe sancties van het Westen en de vraag is hoe die zullen uitwerken. Op korte termijn zal Rusland ze zeker voelen, maar tegelijkertijd wordt het land gedwongen om zijn economie drastisch te hervormen. Wellicht gaan die sancties inderdaad de ondergang van het Rusland van Poetin betekenen. Maar de kans is ook dat het land door die grootschalige hervormingen er op de langere termijn sterker uit komt. Het gaat zich in ieder geval nog meer richten op China. Zbigniew Brezeniski zal zich driemaal omdraaien in zijn graf. Hij heeft er namelijk altijd voor gepleit om grote Euraziatische mogendheden als Rusland en China tegen elkaar uit te spelen. Brzezinski zou waarschuwen, jaag Rusland en China nimmer gelijktijdig tegen je in het harnas. Want een verenigd Euraziatisch front kan het Anglo-Amerikaanse imperium serieus uitdagen.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De Oekraïne-oorlog (2)