Martin Bosma

Martin Bosma is voorzitter van de Tweede Kamer en daarmee één van de prominentste politici van Nederland. Hij is lid van de PVV-fractie, een partij die berucht is om haar islamofobie en xenofobie. Waar de PVV in de eerste plaats gespecialiseerd is in het ageren tegen moslims, is Kamervoorzitter Bosma vooral gespecialiseerd in het ageren tegen mensen van Afrikaanse afkomst.

Bosma heeft de emancipatiestrijd van de Zwarte mens bestudeerd, maar vanuit een extreem eurocentrische insteek. Eigenlijk vindt hij dat Zwarte mensen het recht ontberen om tegen witte overheersing te strijden. Daarbij gaat hij schaamteloos compleet voorbij aan het leed wat de mensen die in opstand komen aan is gedaan. Slechts het leed van de oorspronkelijke witte onderdrukkers is voor hem relevant. Wat hem betreft waren Zwarte mensen tot in der eeuwigheid in hun lot berust.

Zo was hij woedend toen in 2015 racistische ʽBlack Panthersʼ tegen zwarte piet gingen demonstreren. Het ontging hem compleet dat het niet ging om de historische Black Panthers uit de VS, maar om veelal in Nederland geboren en getogen Zwarte jongeren die geïnspireerd waren door de strijd die de Black Panthers voerden in de jaren ´60 en ´70. Los daarvan, the Party was geen racistische organisatie: ze werkten met allerlei groepen van verschillende etniciteiten in binnen-en buitenland samen. Bovendien werd de Party in de loop der tijd steeds gematigder. Over racistisch politiegeweld horen we Bosma niet, maar wel over een organisatie die tegen racistisch politiegeweld streed.

Verder is Bosma een voorstander van apartheid. Zo schreef hij het boek Minderheid in eigen land, waarin hij de antiapartheidsstrijd van het ANC tracht te demoniseren en het opneemt voor de zogenaamde Afrikaners (afstammelingen van Nederlandse kolonisten), volgens Bosma de ultieme slachtoffers van het volgens hem racistische beleid van de ANC. Bosma is niet te spreken over het gewapend verzet van het ANC, maar critici wezen erop dat Bosma verzuimt context te benoemen. Het ANC had nl. 48 jaar getracht vreedzaam tot een vergelijk te komen met het racistische regime, maar zonder enig effect. Omdat praten niet bleek te helpen ging het ANC uiteindelijk over tot het voeren van een gewapende strijd. Evenzo is erop gewezen dat het Bosma niet zo zeer om de Afrikaners als zodanig ging, maar om de racistische omvolkingstheorie te ontvouwen. Bosma tracht met betreffend boek de witte Nederlandse bevolking te waarschuwen wat wit Nederland te wachten staat als de immigratie niet gestopt wordt en niet-witte mensen de macht overnemen. Los van het voorgaande citeert Bosma bronnen continu verkeerd waardoor hij zijn lezers halve en hele waarheden voorschotelt en verkeerde conclusies trekt.

Op een vergelijkbare manier tracht Bosma de strijd tegen de slavernij te demoniseren. Het kan in deze dan ook niet verrassend wezen Bosma PC Emmer op een voetstuk heeft gezet als “grootste kenner van het slavernijverleden die we hebben”. Tijdens het herdenkingsjaar 2023 hield Bosma een kwartier durend betoog waarin hij debiteerde dat er geen cent meer moet worden uitgegeven aan de slavernijherdenking, een bewustwordingsfond en een slavernijmuseum om te eindigen met het indienen van een motie waarin gevraagd werd om de Curaçaose vrijheidsstrijder Tula geen onderdeel te laten zijn van het herdenkingsjaar 2023 omdat Tula volgens Bosma geen vrijheidsstrijder was maar een moordenaar omdat hij de dood van een witte onderwijzer op zijn geweten zou hebben. Compleet voorbijgaand aan alle Zwarte slachtoffers die het slavernijsysteem heeft opgeëist: waarmee Bosma aangeeft dat het leven van één enkele witte man voor hem meer waard is dan die van miljoenen Zwarte slachtoffers. Overigens werd de motie van Bosma niet aangenomen. Wel werd Bosma´s motie gesteund door de partijen PVV, JA21, Forum voor Democratie en de Groep Haga.

Verder imiteerde Bosma eens een Surinaams accent om te trachten het racismedebat in Nederland belachelijk te maken, beweerde ‘knettergek’ te worden van de aandacht voor het slavernijverleden en gebruikte vorig jaar in een Tweede Kamerdebat nog het n-woord. Tot overmaat van ramp wil Bosma dat de excuses die Nederland heeft aangeboden voor het slavernijverleden weer ingetrokken worden. Eveneens konden we onlangs van een tv-documentaire vernemen dat Bosma door de leider van een beweging die de apartheid weer wil invoeren in Zuid-Afrika gezien wordt als een trouwe bondgenoot.

Martin Bosma is dus gewoon een hardcore racist. Hij geeft schaamteloos aan dat de levens van enkele witte mensen voor hem van veel meer waarde zijn dan die van miljoenen Zwarte mensen. Als het aan hem had gelegen dan waren misdadige instituties als de trans-Atlantische slavernij, kolonialisme en apartheid nimmer afgeschaft. Desalniettemin heeft voorzitter Nimmermeer van het NINSEE er geen problemen mee dat Bosma op 1 juli een krans komt leggen in het Oosterpark ter herdenking van het Nederlandse slavernijverleden. Waarom? Omdat de man Tweede Kamer voorzitter zou zijn.

NINSEE is doodsbang dat regeringspartij PVV de subsidiekraan dichtdraait. Vandaar dat het geen principieel standpunt in durft te nemen. Probleem is dat de grootste politieke partij in de Tweede Kamer sowieso niet van Keti Koti houdt, want het is een zogenaamde linkse hobby. Dus als je toch ten onder moet gaan, dan kan je beter strijdend ten onder gaan. Het is ook niet te hopen dat Martin Bosma een toespraak mag houden op 1 juli, want het is niet onwaarschijnlijk dat hij dat podium aan gaat grijpen om de nakomelingen van de slaafgemaakten een schop na te geven middels het geven van een Hegeliaanse uitleg van de geschiedenis.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Martin Bosma

De Roxanneoorlogen

De wereld van de popmuziek stond onlangs op zijn kop vanwege een vete tussen de rapsterren Kendrick Lamar en Drake, die ze middels hun muziek op het scherpst va de snede uitvochten. Meer dan in welk ander genre ook hebben rappers de gewoonte om elkaar en public aan te pakken op op geluidsdragers uitgebrachte tracks. Waarmee Kendrick Lamar en Drake een traditie hooghouden die veertig jaar geleden aanving…

UTFO bracht in 1984 het liedje Hanging Out uit . Betreffend nummer viel niet in de smaak bij invloedrijke radio-dj´s als Mr. Magic, maar de b-kant Roxanne, Roxanne viel beter in de smaak. Deze werd vaak gedraaid en kreeg daardoor grote bekendheid. In het nummer vechten de drie leden van UTFO om de hand van een denkbeeldig meisje genaamd Roxanne, maar uiteindelijk worden ze allemaal afgewezen. Radio-dj´s Mr. Magic en Marley waren op een gegeven moment boos geworden op UTFO omdat UTFO verzuimd had acte de presence te geven op een show die ze hadden gepromoot. Aldus wilden ze wraak nemen.

Marley Marl zag op een dag vanuit het raam van zijn appartement Lolita Shanté Gooden langslopen met een zak vol wasgoed op weg naar de wasserette en kreeg een idee. Hij vroeg Lolita of ze naar boven wilde komen. Alhoewel Lolita Shanté slechts veertien jaar oud was, stond ze bij haar in de buurt bekend als een rapfenomeen. In een tijd dat er űberhaupt nauwelijks vrouwelijke rappers te bekennen waren, had ze reeds een reputatie opgebouwd als battle mc. Al op tienjarige leeftijd had ze haar eerste rap contest gewonnen. Aldus vroeg Marley Marl of ze bereid was over de instrumentale versie van Roxanne, Roxanne de leden van UTFO te dissen. Hiermee stemde ze in. Zodoende personificeerde Lolita Shanté de Roxanne op het nummer van UTFO en verkreeg zodoende de naam Roxanne Shanté. Ze improviseerde ter plaatse zeven minuten lang en het was zo goed dat Marley Marl de rhyme in één take op kon nemen. Op haar beurt was Lolita op tijd terug om de was van haar moeder op te halen uit de wasserette.

Roxanne´s Revenge werd een hit in groter New York. Maar vanwege copyright schendingen moest het nummer opnieuw opgenomen worden met een nieuwe beat. Tevens waren in de nieuwe versie alle vloek -en scheldwoorden verdwenen. UTFO kwamen op hun beurt weer met een antwoord op Roxanne´s Revenge. Zij rekruteerden Elease Jack (spoedig vervangen door Adelaida Martinez) om hun eigen Roxanne te personificeren. Bertreffende persoon kreeg de naam the Real Roxanne, suggererende dus dat Shanté fake was.

Ook het antwoord van UTFO werd een hit, maar nu was het hek van de dam. Er kwam nu een stortvloed aan antwoorden. Iedereen en zijn moeder ging nu een antwoordplaat op de markt brengen. Zo kwamen er platen waar Roxanne´s ouders aan het woord kwamen, Roxanne´s broers, Roxanne´s vriend, Roxanne´s baby, Roxanne´s vriendinnen, und so weiter. Er verschenen meer dan honderd (!) antwoorden.

Wie heeft de Roxanneoorlogen gewonnen? In de eerste plaats Roxanne Shanté, omdat door die Roxanneoorlogen haar rapcarrière is gelanceerd. Dat geldt eveneens voor de carrière van haar rivaal the Real Roxanne (Adelaida Martinez), al is ze niet zo beroemd geworden als Roxanne Shanté.

Roxanne Shanté zou haar naam definitief vestigen op het New Music Festival van 1985, alwaar ze deelnam aan de rap battle for world supremacy. Als vijftienjarig meisje battlede ze tegen volwassen mannen, en won, tot verbijstering van menigeen. Legendarisch in deze werd de battle tegen Frukwan van Stetsasonic. Shanté kwam in de finale uit tegen Busy Bee. Volgens velen had ze gewonnen. Maar de jury vond dat er een groter belang was dat in overweging diende te worden genomen. Het zou niet zo kunnen zijn dat een vijftienjarig meisje tot beste rapper ter wereld werd gekroond, daarmee zou de Hip-Hopscene zichzelf onsterfelijk belachelijk maken. Vandaar dat de jury Busy Bee toch liet winnen.

Met de Roxanneoorlogen was de doos van pandora geopend. Nadat Roxanne Shanté de toon had gezet zijn rappers nooit meer gestopt met het maken van displaten. Op de Roxanne wars volgde een andere spraakmakende strijd, de zgn. bridge wars, tussen BDP en the Juice Crew van Mr. Magic en Marley Marl. Roxanne Shanté was prominent lid van de Juice Crew en moest zodoende zowel incasseren als uitdelen. Rapsterren Kool Moe Dee en LL Cool j gingen eveneens de degens kruizen.

Wat is het nut van die battles? Ze blijken een mooi verdienmodel te zijn, want meer dan eens vergrootten ze de platenverkoop. Vele fans vinden ze namelijk erg vermakelijk. De keerzijde is wel dat die battles in het verleden dusdanig uit de hand zijn gelopen dat ze mensenlevens hebben gekost. Gevaarlijk of niet, battlen zit simpelweg in het DNA van Hip-Hop. Hip-Hop is oorspronkelijk gecreëerd door teenagers. Teenagers die continu met elkaar de competitie aangingen, want men wilde gewoon weten wie de beste dj, breakdancer, graffiti-artiest of rapper was. Deze creatieve oorlogen waren een mooi vreedzaam alternatief voor gewelddadige bendeoorlogen. Maar het diende nog een andere functie. De rivaliteit bevorderde de creativiteit en zorgde er zodoende voor dat het niveau van de kunstvormen werd opgekrikt. Zo zeer zelfs dat breakdancing tot olympische sport is gepromoveerd, graffiti in musea te bewonderen valt en rapmuziek—dat in de jaren ´80 gezien werd als een rage die snel wel weer over zou waaien—uit kon groeien tot een miljardenindustrie.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De Roxanneoorlogen

Wie schoof Schoof het torentje in?

Nederland slaat zichzelf gaarne op de borst dat het een democratie is. Dat klopt in zoverre dat er inderdaad regelmatig verkiezingen worden gehouden. Ondanks al die verkiezingen kan de burger eigenlijk weinig kiezen. Ga maar na, het staatshoofd kan niet gekozen worden, de premier kan niet gekozen worden. De commissaris van de koningin kan niet gekozen worden. De burgemeester kan niet gekozen worden. De leden van de Tweede Kamer kunnen weer wel gekozen worden, maar die zitten achter de schermen zwaar onder de plak van machtige lobbygroepen. Doch het grotere probleem is dat de Tweede Kamer aangaande de relevante wetgeving in Nederland allang geen eredivisie meer is, maar eerder keuken kampioen divisie aangezien Brussel wat wetgeving betreft het laatste woord heeft, niet Den Haag. Voor Europa geldt hetzelfde aangezien de Europerse Commissie het machtigste orgaan is en de burger noch de Europese Commissie laat staan zijn voorzitter mag kiezen.

Anderzijds, ook al kunnen de burgers de premier niet kiezen, in theorie hebben ze middels een stem wel een zekere invloed op wie de premier wordt. Want alhoewel het geen wet van Meden en Perzen is was het doorgaans toch zo dat de lijsttrekker van de grootste partij het torentje op mocht eisen. Of anders wel een andere persoon wiens naam ergens prominent op het stembiljet staat geprint.

Momenteel staat ene Dick Schoof op het punt torenbewoner te worden. Als een soort van alien uit een ander zonnestelsel verscheen hij op 28 mei jongstleden zo maar in de schijnwerpers van het Haagse. Het enige wat ontbrak was een vliegende schotel waar hij uitkroop met een groen hoofd, zes vingers, drie ogen en een lange, dikke staart met weerhaken…Wie is Dick Schoof? De man stond niet op het stembiljet, dus niemand heeft op hem kunnen stemmen. Ondanks dat niemand zijn naam heeft kunnen aankruisen in het stemhokje en het Nederlandse publiek hem niet kent, krijgt hij het hoogste politieke ambt in het Koninkrijk der Nederlanden zo maar in de schoot geworpen.

Inmiddels is bekend dat Dick Schoof een verleden heeft als baas van de geheime diensten NCTV en AIVD. Dus de capo de tutti capi van de Nederlandse spionnen wordt nu de capo de tuti capi van de Nederlandse politiek. Schoof was een topambtenaar. Het is een publiek geheim dat door de wol geverfde topambtenaren meer dan eens veel meer in de melk te brokkelen hebben dan ministers, die passanten zijn en zich laten leiden door de knowhow van hun kader. Een berucht voorbeeld van een machtige, manipulerende topambtenaar is natuurlijk Joris Demmink.

Mark Rutte is al zo´n veertien jaar premier en heeft er in de ogen van veel kiezers een grote puinhoop van gemaakt: het ene schandaal was nog niet afgehandeld, of het volgende kwam alweer boven water drijven. Nederland snakte naar een andere premier. Maar wat gebeurde er op de eerste persconferentie van de premier in spé? Er werd Dick Schoof de vraag gesteld welke premier uit de geschiedenis hij als een inspiratiebron ziet. Het antwoord van de aanstaande premier was Mark Rutte. Hetgeen doet vrezen dat een nieuwe aan selectief geheugenverlies lijdende brokkenpiloot de ministerraad mag gaan voorzitten. Een andere vraag die gesteld werd was over zijn rol in het volgen van burgers online met nepaccounts, terwijl dit juridisch niet houdbaar bleek. Schoof ontweek betreffende vraag en daar kwam hij mee weg omdat de journaliste in kwestie niet door mocht vragen.

Zo hangen er meer controverses rondom ex-spionnenbaas Dick Schoof. Zo heeft hij zich in allerlei bochten gewrongen om een onderzoek naar het optreden van de overheid in de nasleep van de MH17-ramp. Schoop heeft als toenmalig baas van de NCTV dat onderzoek in alle fases geprobeerd te beïnvloeden en bij te sturen. Dat is gedeeltelijk gelukt. Desalniettemin was Schoop dusdanig boos over het eindrapport, dat hij weigerde de onderzoekers hun rapport te laten toelichten voor topambtenaren. Verder liet Schoop in het geheim onderzoek doen naar moslims en moskeeën met undercovermethoden die niet zijn toegestaan. Daarnaast wordt Schoop als architect gezien van het repressieve covid-beleid dat de regering Rutte voerde. Zo kleven er aan Schoop nog wel meer controverses die (nog) niet boven water zijn gekomen. Een advocaat verkondigde op tv dat Schoop in zijn kringen de veelzeggende bijnaam de lachende moordenaar draagt, vanwege zijn neiging om na geveinsde vriendelijkheid mensen dolken in de rug te steken.

Betoogd is wel dat met Dick Schoop de deep state nu openlijk de macht heeft gegrepen. Want Normaliter blijven mensen als Schoop (wat het grote publiek betreft) onder de radar. Opmerkelijk was de juichstemming bij de mainstream pers. Waarom zijn ze blij met Schoop? Het lijkt erop dat de vreugde bij de pers gewoon bevestigt wat de mensen die hun ogen open hebben allang weten: dat de alfabetjongens de pers in hun zak hebben. In plaats van de macht te controleren door de controverses die aan Schoop gelinkt worden tot de bodem toe uit te pluizen wordt naïef de loftrompet geluid. We weten in ieder geval dat Schoop er beslist niet vies van is om schaamteloos te manipuleren, intimideren en op het randje van de wet te opereren of zelfs er overheen. Mensen als Dick Schoop zijn gewoon om als een dief in de nacht de kat in het donker te knijpen. De vraag is nu, hoe functioneert een vampier met de spotlichten aan?

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Wie schoof Schoof het torentje in?

De ʽRussische wetʼ van Georgië

In de VS is er een wet genaamd Foreign Agents Registration Act (FARA). Betreffende wet vereist dat individuen en entiteiten die zich bezighouden met het lobbyen voor of behartigen van belangen van buitenlandse regeringen, organisaties of personen, zich laten registreren bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Let wel, betreffende wet verbiedt het lobbyen of het behartigen van belangen voor het buitenland niet, maar het gaat om de transparantie. Zodat inzichtelijk wordt wat voor invloed het buitenland heeft op de Amerikaanse publieke opinie en wetgeving. De wet stemt uit 1938 en was oorspronkelijk bedoeld om nazipropaganda te bestrijden. De EU werkt momenteel aan een wet met dezelfde strekking.

In Georgië is onlangs een vergelijkbare wet aangenomen door het parlement. Kort gezegd bepaalt de nieuwe wet dat als meer dan twintig procent van de bedrijfsfondsen afkomstig is uit buitenlandse bronnen, Georgische NGO’sʼ dit feit openbaar moeten maken en de bronnen van hun financiering moeten aangeven. Dit heeft tot grote ophef geleid in zowel de Georgische hoofdstad Tblisi als het Westen. Er is ter plaatse hevig geprotesteerd tegen de Georgische variant van de FARA. Je zou denken dat het volk van Georgië transparantie wenst aangaande eventuele buitenlandse invloed op hun land, net zoals men dat in de VS en de EU wenst ter bescherming van het binnenlandse belang. Maar vreemd genoeg wordt er door duizenden mensen dus “minder, minder, minder” transparantie geëist, alsof het volk de democratie wil afschaffen.

Wat is er aan de hand? Er zijn in Georgië 20.000 (!) NGO´s actief. Deze NGO´s zijn bang dat hun geloofwaardigheid aangetast wordt als openbaar wordt door wie ze worden gefinancierd. Het is dus niet noodzakelijkerwijs het Georgische volk maar meer specifiek de NGO-sector die hevig ageert tegen de Georgische variant van FARA. Om de wet in kwestie te stigmatiseren is het door de Georgische NGO-sector en de Westerse media omgedoopt tot de Russische wet, omdat de Russische Doema enkele jaren geleden een vergelijkbare wet heeft ingevoerd. Doch eigenlijk is het dus de Amerikaanse wet, omdat de VS reeds in 1938 de FARA heeft ingevoerd zoals we hierboven hebben gezien. Doelbewust verzuimt de Westerse media om dit erbij te vermelden, zodat bij het publiek het beeld geschapen wordt dat transparantie over buitenlandse financiering een puur dictatoriale, antidemocratische Russische uitvinding is.

Het is niet voor niets dat Georgië een eigen FARA aangenomen heeft. Het Anglo-Amerikaanse imperium heeft nl. de nare gewoonte om regeringen over te nemen middels zogenaamde CIA-kleurenrevoluties. Er is een methodiek ontwikkeld waarbij er grootscheepse demonstraties worden georganiseerd tegen een zittende regering en een hype gecreëerd rond een (door Anglo-Amerikaanse geheime diensten geselecteerde) charismatische politicus uit de oppositie, waarbij gebruik wordt gemaakt van pakkende slogans en een duidelijk symbool, vaak een kleur (vandaar de naam kleurenrevolutie). Vooral onwetende jongeren vallen voor het charisma van betreffende politicus en de slogans en symbolen waarmee hij omgeven is en gaan hem aanbidden als een popster. Eenmaal aan de macht blijkt hij de gouden bergen die hij beloofd heeft niet te kunnen leveren omdat hij een Anglo-Amerikaanse marionet is. Hiermee dient vermeld te worden dat de alfabetjongens tijdens zulke projecten allang niet meer zelf rechtstreeks aan de touwtjes trekken omdat ze bedacht hadden dat de kans op ontmaskering te groot is. Daarom gebeurt het tegenwoordig indirect middels NGO´s
Georgië weet hier alles van. In 2004 kwam ene meneer Saakashvili er aan de macht middels de zogenaamde rozenrevolutie en ging vervolgens een neoliberaal beleid voeren. In 2008 viel Saakashvili de autonome, Russisch sprekende enclave Zuid-Ossetië binnen met zijn door het Westen en Israël bewapende leger. Hierbij stierven niet alleen vele Zuid-Osseetse burgerslachtoffers, maar eveneens 71 leden van een Russische vredesmacht. Rusland sloeg vervolgens terug om zijn staatsburgers te beschermen. Desalniettemin werd de militaire confrontatie door de Westerse media geframed als een Russische aanval op Georgië.

In Oekraïne is het imperium er meer dan eens in geslaagd middels een kleurenrevolutie een democratisch gekozen regering omver te werpen en te vervangen voor een marionettenregime. De laatste keer was in 2014 middels de Maidanrevolutie, toen een door nazi´s gedomineerd bewind aan de macht kwam. Dit bewind had het vooral gemunt op de Russisch sprekenden in de Donbas, hetgeen in 2022 uiteindelijk uitliep op een bloedige oorlog met Rusland.

Het patroon lijkt helder: het imperium brengt middels kleurenrevoluties marionettenregimes aan de macht in buurlanden van Rusland die vervolgens Rusland moeten gaan provoceren. Uit de boeken van Zbigniew Brzezinski weten we dat men Rusland in bedwang wil houden door het te omringen met vijandelijke buren. Maar het uiteindelijke doel is dat Rusland eensgelijk de Sovjet-Unie in meerdere delen uiteenvalt, zodat het geen gevaar meer kan vormen voor het imperium.

Het merkwaardige is dat men in het Westen—Nederland incluis—moord en brand schreeuwt over met name vermeende Chinese en Russische beïnvloeding van hun samenlevingen (denk bijvoorbeeld aan de discussie over het verbieden van Tiktok). Een klassiek geval waarbij de pot de ketel verwijt, want het Westen is dus zelf nonstop bezig zich in buitenlandse samenlevingen te mengen. Maar nu zien we dat Washington Tbilisi beschuldigt van “het aanvallen van de Verenigde Staten en westerse organisaties die de democratie bevorderen en de banden met Rusland en China uitbreiden”. Naar verluidt is Washington nu bezig wetgeving te ontwikkelen om Tblisi te straffen. De vraag is alleen hoe die strafmaatregelen rijmen met de eigen FARA en hysterie rondom Tiktok.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Reacties uitgeschakeld voor De ʽRussische wetʼ van Georgië

Zionisme vs antizionisme (2)

Het is opmerkelijk hoe makkelijk de Nederlandse instellingen voor hoger onderwijs alle banden met Rusland en Wit-Rusland verbraken, en wel na een oproep van minister Dijkgraaf van OCW. Reden? Er zou zich een ongekende humanitaire crisis voltrekken in Oekraïne als gevolg van de Russische inval. Door het Westen worden beide landen op sportief en cultureel gebied dus geboycot. Zo mogen ze bijvoorbeeld ook niet meer deelnemen aan internationale sportevenementen en het Eurovisiesongfestival.

De boycot van Rusland en Wit-Rusland heeft in werkelijkheid weinig van doen met een humanitaire crisis. Het wordt zo geframed om een draagvlak te creëren onder het publiek. Want als dat daadwerkelijk zo was, dan hadden er wel meer landen geboycot moeten worden. Met name Israël, dat momenteel ten aanschouwe van de wereld genocide pleegt in Gaza maar merkwaardig genoeg praktisch verschoond blijft van boycots. Sterker nog, Israël wordt materieel zwaar ondersteund door de VS en zijn vazalstaten in het plegen van die genocide. Pas recentelijk heeft president Joe Biden (onder zware binnenlandse druk) aangekondigd Israël wapenleveringen te ontzeggen mocht Israël het dichtbevolkte Rafah aanvallen. Het bleken loze woorden te zijn, want ondertussen is Biden daar alweer van teruggekomen.

Ook de Nederlandse autoriteiten stonden vooraan in de rij om de vermeende genocide in Oekraïne ten strengste te veroordelen. Maar dat weerhield Nederland niet om ongegeneerd bij te dragen aan de genocide te Gaza door onderdelen te leveren voor de F-35 gevechtsvliegtuigen van Israël (tot grote teleurstelling van de Nederlandse regering werd dat echter weer verboden door de rechter).

Studenten zien deze hypocrisie en hebben daarom hun stem laten horen. Eerst op Amerikaanse universiteiten maar inmiddels protesteren studenten over de hele wereld tegen de uitwassen van het zionisme, ook in Nederland. Ze eisen dat hun universiteiten alle banden verbreken met Israël en alle bedrijven die verdienen aan de genocide die Israël pleegt. De besturen van betreffende universiteiten toveren allerlei mitsen en maren uit de hoge hoed om de banden met Israël intact te houden. Doch we weten dat het puur retoriek is, want Rusland en Wit-Rusland konden wel van het ene op het andere moment geboycot worden, en toen waren alle mitsen en maren van die onderwijsbobo´s in geen velden of wegen te bekennen.

In het bijzonder in Amsterdam was het protest van de studenten (en groepen die met de studenten sympathiseren) hevig. Het bestuur van de UVA en de burgemeester lieten als reactie de ME los op de studenten en de ME ging niet zachtzinnig te werk. Hetgeen weer nieuwe protestacties inspireerde tegen zowel de genocide te Gaza als buitensporig politiegeweld.

Waar de studenten tegenaan lopen is dat niet alleen in de VS, maar in meerdere landen de zionistische lobby ijzersterk is. Nederland verre van uitgezonderd. Nederland kent verschillende zionistische organisaties die de landelijke politiek en publieke opinie trachten te sturen. Zo is er bijvoorbeeld Christenen voor Israël (de Nederlandse tak van Christians for Israel). Deze organisatie zou mensen die de Palestijnse zaak bepleiten intimideren en geld inzamelen om gemeenschappen te bouwen (lees: illegale Israëlische nederzettingen stichten op de bezette Westelijke Jordaanoever). Verder kan gedacht worden aan het CIDI, StandWithUs Nederland en het Centraal Joods Overleg.

Er is eveneens te lande een atmosfeer gecreëerd die het lastig maakt om het doen en laten van de staat Israël te bekritiseren zonder van antisemitisme te worden beticht. Met de premisse in het achterhoofd dat antisemitisme de grootste misdaad is die er bestaat. Als gewezen wordt op de genocide die de IDF in Gaza pleegt antwoorden de zionisten standaard dat Israël geen keus heeft te handelen zoals het doet vanwege de aanval van Hamas op 7 oktober 2023. Waarbij er compleet aan voorbij wordt gegaan wat de zionisten in de 75 jaar voor 7 oktober 2023 allemaal hebben uitgevreten.

Het interessante is dat de zionisten gaarne betogen dat door de protesten de universiteit een onveilige plaats is geworden voor Joodse studenten. De vraag is of dat noodzakelijkerwijs wel waar is, want er zijn evenzo genoeg Joodse studenten en docenten die pal achter de protesten staan. Maar los van dat, als Joodse studenten zich mogen uitspreken tegen de anti-genocide protesten omdat ze zich onveilig voelen, waarom mogen anderen dat dan niet? Het kernwoord in deze is veiligheid. Want als veiligheid voorop staat, dan legitimeert dat juist de anti-genocide protesten van de studenten, aangezien de Joodse studenten in Nederland sowieso in het kwadraat tot het kwadraat tot het kwadraat veiliger zijn dan de bewoners van Gaza. Want zover we weten worden Joodse studenten niet gebombardeerd, worden ze niet zomaar doodgeschoten, hoeven ze niet te vluchten, lijden ze geen honger, worden de ziekenhuizen die ze bezoeken niet vernietigd, etc.,

Volgens mensen die het kunnen weten zijn studentenprotesten sinds de jaren ´60 en ´70 niet meer zo heftig geweest, toen er bijvoorbeeld tegen de Vietnamoorlog werd geprotesteerd. Verschil is wel dat indertijd de (witte) Amerikaanse studenten ook heel duidelijk een eigen belang hadden: ze wilden niet opgeroepen worden om zelf in Vietnam te komen vechten. De huidige generatie Amerikaanse studenten heeft dat eigen belang niet en is om die reden veel oprechter.

Anderzijds valt te hopen dat de huidige generatie Westerse studenten eveneens inziet dat het gevaar dat ze daadwerkelijk opgeroepen gaan worden voor oorlog steeds groter wordt. Ze moeten toch zien hoe fanatiek verschillende politici de samenleving aan het opwarmen zijn om oorlog te gaan voeren met Rusland?

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Zionisme vs antizionisme (2)

De lose-lose situatie van Oekraïne

In 1931 mocht soldaat Smedley Butler met pensioen en ging vervolgens een reeks lezingen geven over zijn bevindingen. Butler was niet zo maar een soldaat. De man was een marinier die tientallen jaren lang overal ter wereld oorlogen had uitgevochten. Tot volle tevredenheid van zijn superieuren, want hij groeide uit tot de meest gedecoreerde militair in de Amerikaanse geschiedenis. De naam van de lezingen die Butler gaf was War is a racket (oorlog is een zwendel). In 1935 heeft hij de inhoud van die lezingen op papier gezet en uitgegeven onder dezelfde titel. Butler was tot de trieste conclusie gekomen dat hij decennialang zijn leven gewaagd had om de belangen van het grote kapitaal te verdedigen. Hij somde zijn bevindingen als volgt op: “Oorlog is zwendel. Dat is het altijd geweest. Het is mogelijk de oudste, gemakkelijk de meest winstgevende, zeker de meest wrede. Het is de enige met een internationale reikwijdte. Het is de enige waarbij de winst wordt uitgedrukt in dollars en het verlies in levens. Een zwendel kan volgens mij het best omschreven worden als iets dat voor de meerderheid van de mensen niet is wat het lijkt. Alleen een kleine ‘inside’ groep weet waar het over gaat. Het wordt uitgevoerd ten voordele van enkelen, ten koste van velen. Met oorlog verdienen een paar mensen enorme fortuinen.”

De vraag is wanneer men in Oekraïne tot dezelfde conclusie zal komen als Butler. Want Oekraïne verliest sowieso. Zelfs als het militair aan het langste eind zal trekken. Waar het momenteel overigens beslist niet naar uitziet, want zelfs de Westerse pers geeft unaniem toe dat het Oekraïense leger op alle fronten terug wordt gedreven. Hoe hard de mainstream Westerse politici en ʽdeskundigenʼ al meer dan twee jaar elke dag de hele dag van de daken schreeuwen dat Rusland onder geen enkel beding mag winnen. Zodoende worden er dus nog steeds vele tientallen miljarden in het Oekraïense leger gepompt, om te elfder uren nog een copernicaanse wending in het strijdgewoel te creëren waardoor Oekraïne de oorlog alsnog zegevierend af kan sluiten.

Niet slechts politici kijken met grote interesse naar Oekraïne. Zo had president Zelensky op 24 januari 2023 een video teleconferentie met niemand minder dan Larry Fink, de CEO van BlackRock, het grootste investeringsfonds ter wereld. Het gesprek ging over de wederopbouw van Oekraïne na de oorlog. Fink gaf aan partners te zoeken om Oekraïne na de oorlog weer uit de as te doen herrijzen. Uiteindelijk heeft BlackRock samen met zakenbank JP Morgan Chase de Ukraine reconstruction bank opgezet.

Stel voor dat Oekraïne op wonderbaarlijke wijze de oorlog toch militair gaat weten te winnen. Er is dan echter geen reden voor een feestje, want het gaat daarna alsnog economisch geknecht worden. Niet door de Russen, maar door de ʽboezemvriendenʼ uit het Westen onder auspiciën van BlackRock en JP Morgan Chase. Als een soort van postmoderne VOC gaan BlackRock en co beslag leggen op de rijkdommen van Oekraïne. Een fantastisch verdienmodel. Dat het een lelijk prijskaartje heeft in de vorm van honderdduizenden mensenlevens doet er voor de bedrijven die hun zakken gaan vullen niet zoveel toe. Het Oekraïense volk zal tot in lengte van dage aan de mensen van wie het nu denkt dat het boezemvrienden zijn, de rekening terug moeten gaan betalen.

Het lastige is wel dat de Russen op het moment vertoeven in dat gedeelte van het land dat rijk is aan grondstoffen en mineralen, en waar de industrie is gevestigd. Vandaar dat BlackRock en co er alles aan gelegen is om de drang nach osten van het Oekraïense leger succesvol te maken. Dan blijft nog de vruchtbare grond over alwaar het voedsel voor Europa in de toekomst verbouwd zou moeten worden (en hetgeen wellicht verklaart waarom men de boeren in de EU de nek om tracht te draaien). Het nachtmerrie scenario voor BlackRock is dat de Russen ook aldaar het Westerse proxy-leger voor voldongen feiten gaat plaatsen.

Oekraïne is dus reeds verkocht. De Oekraïners vechten niet voor hun eigen land, maar voor de geopolitieke belangen van het Anglo-Amerikaanse imperium en de economische belangen van BlackRock en co. De Oekraïense regering is reeds jaren geleden gekaapt door banderisten (nazi´s) die met alle geweld oorlog wilden voeren tegen de untermenschen uit Rusland. Aangemoedigd vanuit het Westen is het inderdaad gelukt om Rusland dusdanig te tergen dat die oorlog werkelijkheid werd. Met alle gevolgen van dien: volgens sommige bronnen zijn er inmiddels al 600.000 Oekraïense soldaten gesneuveld. Niet ter meerdere eer en glorie van Oekraïne, maar voor de belangen van Westerse kapitalisten

Wellicht hadden de Oekraïners voordat de pleuris uitbrak beter de wijze raad van ervaringsdeskundige Butler ter harte kunnen nemen, en zich niet voor het karretje van Wall Street moeten laten spannen: “Ik hielp Mexico, vooral Tampico, veilig te maken voor Amerikaanse oliebelangen in 1914. Ik hielp Haïti en Cuba een fatsoenlijke plek te maken voor de jongens van de National City Bank om inkomsten te innen. Ik hielp bij de verkrachting van een half dozijn Centraal-Amerikaanse republieken ten voordele van Wall Street. De lijst van afpersers is lang. Ik hielp Nicaragua zuiveren voor het internationale bankiershuis van Brown Brothers in 1909-1912 (waar heb ik die naam eerder gehoord?). Ik bracht licht in de Dominicaanse Republiek voor Amerikaanse suikerbelangen in 1916. In China zorgde ik ervoor dat Standard Oil ongestoord zijn gang kon gaan.”

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De lose-lose situatie van Oekraïne

Zionisme vs antizionisme

De zionistische lobby is ijzersterk. Dat is eens te meer gebleken. In theorie is Israël een Anglo-Amerikaanse vazalstaat, die door het imperium gebruikt wordt om de olierijke Arabische wereld in bedwang te houden. Doch de praktijk van de afgelopen maanden doet sterk het tegenovergestelde suggereren. De VS voorziet Israël van wapens en munitie en zou dus vrij gemakkelijk een einde kunnen maken aan de genocide in Gaza middels een wapenembargo. In plaats daarvan huilt Biden krokodillentranen over de handel en wandel van de IDF te Gaza, maar blijft ondertussen braaf het Israëlische leger bevoorraden.

Mocht Trump de presidentsverkiezingen winnen dan maakt dat voor de zionistische zaak weinig uit. Want als het om zionisme gaat dan zijn de Donald en Biden van één laken een pak. Donald Trump gaf gedurende zijn termijn Israël alles wat zijn hartje begeerde. Zo ging hij zover om de Amerikaanse ambassade te verhuizen naar Jeruzalem.

Wat gebeurt er met politici die de zionistische entiteit wel serieus ter verantwoording roepen? Naledi Pandor is de Zuid-Afrikaanse minister van Buitenlandse Zaken. Zij heeft een hoofdrol gespeeld in het op de vingers getikt krijgen van Israël door het ICJ te Den Haag. Maar die daad heeft wel een prijs, want sindsdien worden zij en haar familie door de mossad bedreigd.

De zionisten hebben evident zowel binnen-als buiten de VS veel politici in hun zak. Dat wil echter niet noodzakelijkerwijs zeggen dat eveneens het electoraat de zionistische zaak onvoorwaardelijk steunt. Reden waarom Biden het momenteel moeilijk heeft aangezien hij moet trachten te balanceren tussen zijn zionistische sponsors en kiezers die de oorlogsmisdaden gepleegd door Israël in Gaza afkeuren.

Behalve politici hebben de zionisten evenzo top-universiteiten in hun zak. Top-universiteiten worden goed voorzien van fondsen door Zionistische miljardairs zoals Robert Kraft, die onlangs op de voorpagina van de New York Times liet weten hoe erg hij die ´antisemitische´ studentenprotesten op (het door hem gefinancierde) Columbia University wel niet vindt. Want die zionisten investeren hun geld in universiteiten in de hoop een nieuwe generatie bestuurders en intellectuelen te kunnen hersenspoelen met het zionistisch en neoliberaal gedachtegoed. Maar door de negatieve publiciteit die de genocide te Gaza genereert geschiedt momenteel precies het tegenovergestelde en zien die steenrijke zionisten hun investeringen in rook opgaan: op de Amerikaanse universiteiten worden nu antizionisten gekweekt i.p.v. zionisten.

Dat bestuurders van universiteiten moeten oppassen voor de zionistische lobby, daar kwam ook Claudine Gay achter, de eerste Zwarte president van het prestigieuze Harvard. Ze zou vermeende antisemitische leuzen tolereren tijdens pro-Palestina demonstraties op de campus. Ze maakte de fout om niet onmiddellijk het boetekleed aan te trekken. Wat gebeurde er? Ineens kwam naar buiten dat Gay plagiaat pleegde. Hoe dan? Mocht het al waar zijn, waarom was het niet eerder wereldkundig gemaakt? Waarom werd het schandaal pas aan de grote klok gehangen toen ze onder vuur lag vanwege het vermeende gedogen van antisemitisme? Ondanks dat 700 collega´s hun steun uitspraken voor Gay werd de druk van de zionisten dusdanig groot dat Gay zich toch gedwongen voelde om af te treden. Minouche Shafik is een Britse dame met Egyptische wortels en de huidige president van Columbia University. Ook zij lag onder vuur vanwege de ´antisemitische´ protesten op haar universiteit. Shafik weet wat er een paar maanden geleden met Claudine Gay is gebeurd, hetgeen zal verklaren waarom zij de politie hard liet optreden tegen haar vreedzame studenten.

Deze week zagen we dat de ME genadeloos hard ingreep tegen vreedzame protesten op Columbia en andere Amerikaanse universiteiten. Hoe zit het met de vrijheid van demonstratie en vrijheid van meningsuiting? Want hoe zouden de Amerikaanse autoriteiten en media hebben gereageerd als hetzelfde was gebeurd in Rusland, China, Iran of Noord-Korea? Ze hadden moord en brand geschreeuwd, het betreffende land als dictatuur bestempelen en opgeroepen tot regime change!

Wie deelt de laken uit in de VS, Biden of Netanyahu? Let op, op 24 april jongstleden gebood oorlogsmisdadiger Netanyahu de Amerikaanse autoriteiten om zo spoedig mogelijk een einde te maken aan de ´antisemitische´ protesten op Amerikaanse universiteiten. Niet lang na dat gebod begon de Amerikaanse politie inderdaad te trachten om keihard de vreedzame protesten van de studenten op te breken. Tot overmaat van ramp werd door het Huis op 2 mei de antisemitism awareness act aangenomen, een wet die in de VS antizionisme praktisch gelijkstelt aan antisemitisme. Deze chronologie suggereert sterk dat Netanyahu zelfs over de binnenlandse politiek van de VS meer te zeggen heeft dan Biden. Blijkbaar kan Netanyahu zijn marionet Biden zo nodig passeren en de relevante Amerikaanse autoriteiten rechtstreeks het bevel verschaffen om hem onwelgevallige geluiden te smoren. Hetgeen tevens de vraag oproept of de VS wel een soeverein land is, want wanneer heeft het Amerikaanse electoraat Netanyahu gekozen?

De zionisten halen alles uit de kast om het narratief zo te framen dat antizionisme gelijk staat aan antisemitisme. Of met andere woorden, als men kritiek levert op de genocide die de IDF pleegt in Gaza dan is men automatisch een antisemiet. Het lastige hieraan is dat vele Joden net zo goed met afschuw de humanitaire catastrofe in de Gazastrook gadeslaan en zich er luid en duidelijk tegen uitspreken. Omgekeerd zijn er talloze christenen die om religieuze redenen onvoorwaardelijk achter de staat Israël staan. Om maar niets te zeggen over al die politici en bestuurders van universiteiten die voor dertig zilverlingen hun ziel verkocht hebben aan de zionistische zaak.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Zionisme vs antizionisme

Wie schoof Schoof het torentje in?

Nederland slaat zichzelf gaarne op de borst dat het een democratie is. Dat klopt in zoverre dat er inderdaad regelmatig verkiezingen worden gehouden. Ondanks al die verkiezingen kan de burger eigenlijk weinig kiezen. Ga maar na, het staatshoofd kan niet gekozen worden, de premier kan niet gekozen worden. De commissaris van de koningin kan niet gekozen worden. De burgemeester kan niet gekozen worden. De leden van de Tweede Kamer kunnen weer wel gekozen worden, maar die zitten achter de schermen zwaar onder de plak van machtige lobbygroepen. Doch het grotere probleem is dat de Tweede Kamer aangaande de relevante wetgeving in Nederland allang geen eredivisie meer is, maar eerder keuken kampioen divisie aangezien Brussel wat wetgeving betreft het laatste woord heeft, niet Den Haag. Voor Europa geldt hetzelfde aangezien de Europerse Commissie het machtigste orgaan is en de burger noch de Europese Commissie laat staan zijn voorzitter mag kiezen.

Anderzijds, ook al kunnen de burgers de premier niet kiezen, in theorie hebben ze middels een stem wel een zekere invloed op wie de premier wordt. Want alhoewel het geen wet van Meden en Perzen is was het doorgaans toch zo dat de lijsttrekker van de grootste partij het torentje op mocht eisen. Of anders wel een andere persoon wiens naam ergens prominent op het stembiljet staat geprint.

Momenteel staat ene Dick Schoof op het punt torenbewoner te worden. Als een soort van alien uit een ander zonnestelsel verscheen hij op 28 mei jongstleden zo maar in de schijnwerpers van het Haagse. Het enige wat ontbrak was een vliegende schotel waar hij uitkroop met een groen hoofd, zes vingers, drie ogen en een lange, dikke staart met weerhaken…Wie is Dick Schoof? De man stond niet op het stembiljet, dus niemand heeft op hem kunnen stemmen. Ondanks dat niemand zijn naam heeft kunnen aankruisen in het stemhokje en het Nederlandse publiek hem niet kent, krijgt hij het hoogste politieke ambt in het Koninkrijk der Nederlanden zo maar in de schoot geworpen.

Inmiddels is bekend dat Dick Schoof een verleden heeft als baas van de geheime diensten NCTV en AIVD. Dus de capo de tutti capi van de Nederlandse spionnen wordt nu de capo de tuti capi van de Nederlandse politiek. Schoof was een topambtenaar. Het is een publiek geheim dat door de wol geverfde topambtenaren meer dan eens veel meer in de melk te brokkelen hebben dan ministers, die passanten zijn en zich laten leiden door de knowhow van hun kader. Een berucht voorbeeld van een machtige, manipulerende topambtenaar is natuurlijk Joris Demmink.

Mark Rutte is al zo´n veertien jaar premier en heeft er in de ogen van veel kiezers een grote puinhoop van gemaakt: het ene schandaal was nog niet afgehandeld, of het volgende kwam alweer boven water drijven. Nederland snakte naar een andere premier. Maar wat gebeurde er op de eerste persconferentie van de premier in spé? Er werd Dick Schoof de vraag gesteld welke premier uit de geschiedenis hij als een inspiratiebron ziet. Het antwoord van de aanstaande premier was Mark Rutte. Hetgeen doet vrezen dat een nieuwe aan selectief geheugenverlies lijdende brokkenpiloot de ministerraad mag gaan voorzitten. Een andere vraag die gesteld werd was over zijn rol in het volgen van burgers online met nepaccounts, terwijl dit juridisch niet houdbaar bleek. Schoof ontweek betreffende vraag en daar kwam hij mee weg omdat de journaliste in kwestie niet door mocht vragen.

Zo hangen er meer controverses rondom ex-spionnenbaas Dick Schoof. Zo heeft hij zich in allerlei bochten gewrongen om een onderzoek naar het optreden van de overheid in de nasleep van de MH17-ramp. Schoop heeft als toenmalig baas van de NCTV dat onderzoek in alle fases geprobeerd te beïnvloeden en bij te sturen. Dat is gedeeltelijk gelukt. Desalniettemin was Schoop dusdanig boos over het eindrapport, dat hij weigerde de onderzoekers hun rapport te laten toelichten voor topambtenaren. Verder liet Schoop in het geheim onderzoek doen naar moslims en moskeeën met undercovermethoden die niet zijn toegestaan. Daarnaast wordt Schoop als architect gezien van het repressieve covid-beleid dat de regering Rutte voerde. Zo kleven er aan Schoop nog wel meer controverses die (nog) niet boven water zijn gekomen. Een advocaat verkondigde op tv dat Schoop in zijn kringen de veelzeggende bijnaam de lachende moordenaar draagt, vanwege zijn neiging om na geveinsde vriendelijkheid mensen dolken in de rug te steken.

Betoogd is wel dat met Dick Schoop de deep state nu openlijk de macht heeft gegrepen. Want Normaliter blijven mensen als Schoop (wat het grote publiek betreft) onder de radar. Opmerkelijk was de juichstemming bij de mainstream pers. Waarom zijn ze blij met Schoop? Het lijkt erop dat de vreugde bij de pers gewoon bevestigt wat de mensen die hun ogen open hebben allang weten: dat de alfabetjongens de pers in hun zak hebben. In plaats van de macht te controleren door de controverses die aan Schoop gelinkt worden tot de bodem toe uit te pluizen wordt naïef de loftrompet geluid. We weten in ieder geval dat Schoop er beslist niet vies van is om schaamteloos te manipuleren, intimideren en op het randje van de wet te opereren of zelfs er overheen. Mensen als Dick Schoop zijn gewoon om als een dief in de nacht de kat in het donker te knijpen. De vraag is nu, hoe functioneert een vampier met de spotlichten aan?

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Wie schoof Schoof het torentje in?

Jemen en olietoevoer (2)

Sinds de Israëlische invasie van Gaza is er internationaal veel druk op de zionistische staat uitgeoefend, omdat het er (eufemistisch uitgedrukt) alle schijn van heeft dat de IDF ter plaatse genocide aan het plegen is. Echter, als het om Israël ter verantwoording roepen gaat, dan onderscheidt met name één groepering zich. De meeste landen/groeperingen beperken zich tot diplomatieke druk en eventueel economische sancties, en laten bovendien de bondgenoten van Israël meer dan eens buiten schot. Dat geldt beslist niet voor de Houthi´s. De Houthi´s deinzen er niet voor terug om een ongeschreven wet te overschrijden. De Houthi´s beperken zich namelijk niet tot woorden maar trachten Israël en zijn bondgenoten echt met alle mogelijke middelen te treffen, ongeacht de gevolgen.

De Ansar Allah, ook wel bekend onder de naam Houthi´s (welke naam refereert aan de oprichter, wijlen Hussein al-Houthi), voeren al tien jaar een bloedige burgeroorlog in Jemen. Saoedi-Arabië en de VS steunden al die tijd de officiële regering, die aanvankelijk geleid werd door Abd-Rabbu Mansour Hadi maar in 2022 nam Rashad al-Alimi het stokje over. Saoedi-Arabië heeft jarenlang eigen troepen ingezet om de Houthi´s te bedwingen, doch het mocht niet baten, integendeel. Anno 2024 delen de Houthi´s de lakens uit in het grootste deel van Jemen. Saoedi-Arabië is erin gaan berusten dat ze de Houthi´s niet kunnen verslaan en tracht momenteel tot een vredesovereenkomst te komen.

Let wel, de burgeroorlog in Jemen is verschrikkelijk voor de plaatselijke bevolking. Een door Saoedi-Arabië geleide coalitie ging Jemen blokkeren waardoor de economie van het land met de helft kromp, hetgeen een ernstige hongersnood veroorzaakte. In maart 2023 riep de VN de burgeroorlog te Jemen uit tot ´s wereld grootste humanitaire ramp: naar schatting 21,6 miljoen mensen of tweederde van de Jemenitische bevolking hadden dringend behoefte aan humanitaire hulp en beschermingsdiensten.

De Houthi´s hebben dus een oorlog (min of meer) gewonnen van Saoedi-Arabië en de VS. Wat verklaart waarom de groepering zoveel zelfvertrouwen uitstraalt. Het is zelfs zo vol van zelfvertrouwen dat het in solidariteit met de bewoners van Gaza Israël attaqueert. De Houthi´s hebben verklaard Israël te zullen attaqueren totdat Israël over zou gaan tot een staakt het vuren en zijn blokkade van de Gazastrook opheft. Aanvankelijk rechtstreeks met raketten en drones, maar toen bepaalde landen lieten blijken er niet van gediend te zijn dat hun luchtruim werd geschonden zijn de Houthi´s Israël op een andere manier gaan bestrijden.

Jemen grenst niet aan Israël, waardoor het de zionistische entiteit lastig rechtsreeks aan kan vallen. Desalniettemin hebben de Houthi´s menig raket afgevuurd op Israël. Wel ligt Jemen aan de Rode Zee, behorend tot de belangrijkste waterwegen ter wereld. Vooral omdat er zoveel olietankers doorheen varen en het uitmondt in het Suezkanaal. Eveneens schepen die op één of andere manier gelinkt zijn aan Israël maken gebruik van de Rode Zee. Aldus besloten de Houthi´s schepen die gelinkt zijn aan Israël en zijn grote bondgenoten de VS en Groot-Brittannië te gaan bestoken. Hierop gingen honderden commerciële schepen de Rode Zee ontwijken, hetgeen inhield dat ze de lange route moesten nemen rondom Afrika.

Eveneens trachtten de VS en Groot-Brittannië om militair met de Houthi´s af te rekenen. Zodoende werden er verschillende door de Houthi´s gecontroleerde locaties gebombardeerd. Maar de Anglo-Amerikaanse alliantie lijkt er niet in te slagen de aanvallen van de Houthi´s op hun schepen te stoppen. De Houthi´s houden zich vooralsnog staande tegen de Anglo-Amerikaanse marine ondanks dat de Houthi´s zelf een marine ontberen. Aan de andere kant bracht het Russische persbureau RIA Novosti vorige maand naar buiten dat de ʽprimitieveʼ Houthi´s beschikken over hypersonische raketten. Niet alleen dat, ze zouden die wapens op eigen houtje hebben ontwikkeld. Mits dit alles op waarheid berust is het zeer opmerkelijk aangezien zelfs het Westen nog steeds niet over hypersonische raketten beschikt. De raket zou onlangs succesvol getest zijn en de productie ervan zou één dezer dagen starten.

De economische gevolgen van de crisis in de Rode Zee zijn ook niet mals. Zo is de scheepvaart op de belangrijke Israëlische havenstad Elait praktisch tot stilstand gekomen en zijn de verzekeringskosten voor schepen die door de Rode Zee varen fors gestegen. Eveneens buurland Egypte heeft te lijden aangezien het minder tol kan heffen op schepen die door het Suezkanaal varen. Meer in het algemeen, zo´n 90% van de wereldhandel schijnt direct of indirect negatief beïnvloed te zijn door de aanvallen van de Houthi´s.

Echter, de Houthi´s treffen eveneens mensen die niets met de genocide van doen hebben. Zo is de humanitaire hulp aan de mensen in Soedan bemoeilijkt. Daarnaast is er de angst voor de milieuramp die gaat ontstaan mochten de Houthi´s een olietanker raken. Te meer omdat langs de kusten van de Rode Zee diverse ontziltingsinstallaties staan die het drinkwater leveren aan tientallen miljoenen mensen langs de kust van het Arabisch schiereiland en de Afrikaanse kust van de Rode Zee.

De gedachte was aanvankelijk dat de ʽalmachtigeʼ Anglo-Amerikaanse alliantie vrij eenvoudig af zou kunnen rekenen met de Houthi´s. Dat is dus een misvatting gebleken. Anderzijds is dat helemaal niet verrassend, het was zelfs te verwachten. Waarom? Samen met Saoedi-Arabië vecht het Anglo-Amerikaanse imperium al tien jaar tegen de Houthi´s, zonder bevredigend resultaat. Dus waarom zou het nu ineens wel eenvoudig met ze af kunnen rekenen? In steeds meer opzichten blijkt het Westen dus een papieren tijger te zijn. Eveneens in de Rode Zee.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Jemen en olietoevoer (2)

De wraak van Iran

Zaterdag 13 april 2024 vuurde de Islamitische Republiek Iran meer dan 300 drones en raketten af op Israël. Tot grote woede van de ganse Westerse wereld, die onmiddellijk met elkaar om de tafel gingen zitten om Iran nieuwe sancties op te leggen. Waarmee de Westerse wereld voor de zoveelste maal schaamteloos een dubbele standaard hanteert. Want waar was de Westerse verontwaardiging en bijbehorende sanctiepakket toen Israël op 1 april jongstleden het Iraanse consulaat te Damascus bombardeerde en daarbij zeven mensen doodde, waaronder twee generaals? Volgens het internationale recht dient de soevereiniteit van instituten als consulaten en ambassades te allen tijde gerespecteerd te worden. Maar Israël heeft letterlijk overal maling aan. Het bombardeert zonder gêne begraafplaatsen, moskeeën, ziekenhuizen en zelfs consulaten. Bovendien vermoordt de IDF naar lieve lust journalisten en hulpverleners. Ieder ander land zou na het overschrijden van zulke grenzen zwaar bekritiseerd worden door de ganse internationale gemeenschap, maar Israël komt er keer op keer mee weg. In ieder geval zover het het Westen betreft.

Alhoewel, Israël was het dusdanig bont aan het maken in Gaza dat zelfs haar Westerse bondgenoten steeds meer kritische kanttekeningen begonnen te plaatsen. Het Westen schreeuwde moord en brand betreffende (vermeende) Russische oorlogsmisdaden in Oekraïne, maar blijft wel wapens en munitie leveren aan Israël dat genocide pleegt in Gaza. De wereld ziet deze hypocrisie en spreekt zich uit. De geloofwaardigheid van de Westerse leiders raakte in het geding. Vanwege de forse kritiek voor hun onvoorwaardelijke steun aan de zionistische entiteit in zowel buiten -als binnenland begonnen verschillende Westerse leiders zo waar enige kritische noten te kraken. Zo begonnen zowel de Amerikaanse president Biden als de Nederlandse premier Rutte openlijk te dreigen hun onvoorwaardelijke steun aan Israël te heroverwegen als Israël niet meer oog zou tonen voor de humanitaire ramp die zich afspeelt in Gaza ten aanschouwe van de wereld.

Het leek erop dat Israël steeds geïsoleerder begon te staan. Dat heeft vooral te maken met de aart van het beestje, aangezien de huidige Israëlische regering een coalitie is van zionistische en rechtsextremistische partijen die heilig gelooft in het motto is “een oog voor een oog en een tand voor een tand!” Met name premier Netanyahu heeft persoonlijk alle belang bij oorlogen, want dat geeft hem een excuus om niet slechts aan de macht te blijven, maar vooral buiten de gevangenis te blijven. Mocht er vrede komen, dan is er tevens geen excuus meer om verkiezingen uit te stellen. De kans is groot dat Netanyahu die verliest, waarna hij naar alle waarschijnlijkheid de lik in gaat moeten vanwege corruptie. Netanyahu wordt daarom verweten doelbewust oorlog te voeren uit persoonlijk belang, om zijn eigen hachje te redden.

De genocide te Gaza hadden de met het zionisme sympathiserende Westerse leiders in een lastig parket gebracht. De Iraanse aanval op Israël kwam ze zodoende goed uit. Want de ratio om Israël onvoorwaardelijk te steunen was van het ene op het andere moment weer helemaal terug. Dat Israël voordien alle wetten van het internationale recht had getart door het Iraanse consulaat te Damascus te bombarderen deed er niet toe.

Een reactie van Iran was onvermijdelijk. Niet onmiddellijk, omdat de Islamitische Republiek de vastenmaand ramadan respecteerde. Maar niet lang na afloop van de ramadan vuurde Iran dus honderden drones en raketten af. Volgens de Westerse pers was die aanval compleet mislukt, omdat er nauwelijks burgerslachtoffers waren gevallen en 99% van de projectielen zou zijn neergehaald. Het werd de Nederlandse brigade-generaal Han Bouwmeester dan ook bepaald niet in dank afgenomen toen hij op tv kwam uitleggen dat het niet de bedoeling van Iran was om veel slachtoffers te maken aangezien Iran de VS en Israël lang vantevoren had gewaarschuwd.

Want wat zijn de feiten? Iran had 72 uur vantevoren Israël en bondgenoten gewaarschuwd dat er een aanval aan zat te komen. Daarnaast, de drones waren uren onderweg, dus konden Israël en bondgenoten ze van ver zien aankomen. Maar vooral, Iran viel bewust geen burgerdoelen of infrastructuur aan maar concentreerde zich op militaire doelen. Let op, ondanks dat Iran niet eens zijn beste materiaal afgevuurd had is het er toch in geslaagd de twee best beveiligde militaire bases ter wereld te raken, gesitueerd in de Negev-woestijn. De twee bases zijn voorzien van de meest geavanceerde radar-en raketafweersystemen die het Westen te bieden heeft, toch is Iran erin geslaagd om die bases met minstens negen raketten te treffen. Het publiek wordt dus een rad voor ogen gedraaid met de bewering dat de Iraanse aanval op Israël mislukt is (omdat er nauwelijks burgerslachtoffers zijn gevallen). In werkelijkheid was de aanval dus een groot succes, omdat Iran aan Israël en de VS heeft getoond dat zelfs de best beveiligde militaire bases allesbehalve veilig zijn voor de hypersonische raketten van de Islamitische Republiek. Vandaar ook dat de Amerikaanse president Biden Israël onmiddellijk opriep om zich niet te gaan vergelden, doch de overwinning te claimen.

Israël voelt zich verplicht om wraak te nemen, maar wat dan? Iran gaat zich vervolgens op zijn beurt weer wreken. Gaan Israël en co een tien keer zo grote drones- en rakettenregen vanuit Iran, met bovendien meer geavanceerde projectielen, wel kunnen afstoppen met hun iron dome? Israël denkt slechts te kunnen overleven door al zijn vijanden angst in te boezemen. Probleem is alleen dat we niet meer in 1967 leven. In 2024 kunnen Israëls vijanden serieus terugbijten.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

Shares
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De wraak van Iran