Candace Owens


“De persoon die mij boven alles het meest beïnvloed heeft is Candace Owens. Iedere keer als zij sprak was ik verbluft van haar inzichten en haar eigen opvattingen verstevigden mijn geloof om geweld boven zachtmoedigheid te plaatsen steeds meer.” Dit is wat de beruchte terrorist van Christchurch in zijn manifest geschreven had voordat hij zijn massamoord ging plegen.

Het feit dat de Christchurch terrorist ene Candace Owens specifiek als zijn grootste voorbeeld heeft genoemd deed de wereld afvragen wie die Candace Owens precies was. Wie was die vrouwelijke Hitler? Opmerkelijk genoeg lijkt ze beslist niet op Annabel Nanninga of Marie Le Pen, integendeel. Candace Owens is een jonge Afrikaans Amerikaanse vrouw die dankzij de sociale media in korte tijd is uitgegroeid tot het grote icoon van conservatief en zelfs extreemrechts Amerika. Ze lijkt hard op weg om het politieke landschap van de VS op stelten te zetten eensgelijk Hirsi Ali dat in Nederland heeft gedaan zo’n vijftien jaar geleden. Owens kan gezien worden als de rechtse tegenhanger van de jonge Sista Souljah. Want met een vergelijkbare verbale verbetenheid en eloquentie attaqueert ze haar antagonisten. Met dien verschil dat Candace Owens het bloed onder de nagels van liberaal/links Amerika vandaan haalt. Sista Souljah jaagde weer mainstream en conservatief Amerika in de gordijnen na de publicatie van haar spraakmakende rap album 360° of power. Daarbij verschilt de boodschap van beide dames echt 180°.

Degree180 was tevens de naam van het marketingagentschap wat Owens beheerde in 2015. Het was een links platform dat regelmatig ageerde tegen de Tea Party en Donald Trump. In 2016 lanceerde ze de website SocialAutopsy.com welke als doel had om treiteraars op het internet te ontmaskeren. Betreffende site werd zowel door links als rechts zwaar bekritiseerd omdat het mensen hun anonimiteit zou ontnemen en bloot zou stellen en kwetsbaar zou maken voor wraakacties. Owens kreeg een koekje van eigen deeg toen derden privé informatie van haar online begonnen te zetten. Zonder geloofwaardig bewijs naar voren te brengen gaf Owens hiervan witte liberalen de schuld. Na het vingertje naar links te hebben verheven werd ze omarmd door de conservatieven, veranderde van het ene op het andere moment 180° van politieke windrichting en metamorfoseerde aldus van een Paulus in een Saulus.

Sindsdien is Owens fanatiek aanhanger van Trump, beweert ze dat racisme niet meer bestaat in het hedendaagse Amerika, is ze fel tegen reparations, etc. Vanaf 2017 begon ze haar nieuw omarmde ideologie te verspreiden via youtube en in 2018 startte ze de Blexitbeweging (campagne om Zwarte Amerikanen ertoe te bewegen de Democratische Partij te verlaten en zich aan te sluiten bij de Republikeinen, met een knipoog naar Brexit).

In de praktijk is de impact van Owens op Zwart Amerika beperkt (ook al werd ze op een bepaald moment eventjes gesteund door Kanye West). Owens is voornamelijk te zien en horen op witte podia alwaar ze gebruikt wordt door de conservatieven als geheim wapen contra links. Net zoals indertijd Hirsi Ali wordt ze gebruikt door witte racisten om datgene publiekelijk te verkondigen wat zijzelf niet publiekelijk durven te verkondigen uit angst om voor racist uitgemaakt te worden.

Tot verbazing van velen verscheen Owens onlangs op verzoek van de Republikeinen op een parlementaire hoorzitting over zgn. hate crime, want die is volgens de FBI en allerlei wetenschappers de laatste tijd dramatisch toegenomen. Tussen verschillende wetenschappers die genuanceerd aantoonden hoe en waarom racistisch geweld de laatste tijd zulke dramatische vormen aanneemt verscheen de onwetende Owens om in naam van de conservatieven met droge ogen het tegendeel te beweren. Owens kan heel fel en direct reageren op haar antagonisten en dat wordt door haar fans verward met het winnen van debatten. Want inhoudelijk debiteert ze grote onzin. Zo bracht men op de hoorzitting een opname ten gehore waarop Owens Adolf Hitler verdedigde (als Hitler Duitsland verbeterde en binnen Duitsland was gebleven was het OK geweest). Tevens ontkende ze dat de southern strategy bestond (doelbewust racistisch beleid van de Republikeinse Partij om stemmen in het Zuiden te trekken).

De Alt Right applaudiseerde luid op de felle reactie van Owens, ondanks dat Owens de rassenkaart trok (do you think Black people are stupid?!), hetgeen normaliter als een doodzonde wordt beschouwd door conservatieven. Dus waarom juichen ze nu ineens wel voor de rassenkaart als het hen uitkomt? Daarnaast was het geenszins OK dat Hitler de democratie afschafte, burgerrechten vertrapte, politieke vijanden uit de weg ruimde, de bezittingen van Duitse staatsburgers afpakte en een enorme vluchtelingenstroom op gang bracht. Bovenal kan iedere serieuze historicus Owens vertellen dat de southern strategy van de Republikeinse Partij uitstekend gedocumenteerd is en onmogelijk ontkend kan worden.

Owens heeft geen ongelijk als ze aankaart dat er ook in de Democratische Partij racisten zitten (waarmee ze ironisch genoeg tevens tegenspreekt dat racisme niet bestaat in de VS). Maar dat je daarom maar meteen zulke extreme taal uit moet gaan slaan dat zelfs de Alt Right en racistische, terroristische massamoordenaars je als superheldin gaan zien is weer iets anders. Zwart Amerika heeft Candace Owens tot op heden voornamelijk genegeerd met haar aparte retoriek. La Owens was voornamelijk aan het rollebollen met witte liberalen. Maar het gaat steeds moeilijker worden om Owens te negeren als ze de grote inspiratiebron blijkt te zijn van racistische massamoordenaars, door Trump uitgenodigd wordt op het Witte Huis en ze als ‘racisme expert’ verschijnt op parlementaire hoorzittingen.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Julian Assange

Op 11 april 2019 werd onder toeziend oog van de wereldpers een man die op Sinterklaas lijkt de Ecuadoriaanse ambassade uitgesleurd door de Britse politie. Eventjes daarvoor was hij in betreffende ambassade gearresteerd. Jarenlang was hij veilig op de Ecuadoriaanse ambassade. Maar volgens de regering van Ecuador was de gast een ongelikte beer en maakte misbruik van de geboden gastvrijheid van Ecuador waardoor er geen andere keuze was dan hem de deur te wijzen. De man zou zich misdragen hebben als een verwend klein kind. Hij zou zich onder meer schuldig hebben gemaakt aan het slaan van beveiligers. Aldus werd de gast op 11 april naar het kantoor van de ambassadeur geroepen alwaar hem mede werd gedeeld dat Lenin Moreno (de president van Ecuador) zijn assielstatus had ingetrokken en aldus de ambassade onmiddellijk diende te verlaten. De ‘Sinterklaas’ weigerde echter om zijn biezen te pakken waarop de ambassadeur de politie belde die hem vervolgens arresteerde en de ambassade uit sleurde.

Zodoende is Julian Assange dan toch in de kraag gegrepen. Velen zien hem als de Robin Rood van de inlichtingen: hij stal met het door hem opgerichte WikiLeaks inlichtingen van de autoriteiten en maakte ze openbaar voor het volk. Echter, scherpe geopolitieke analisten merkten iets op aan de inlichtingen die door WikiLeaks werden verspreid. Hetgeen WikiLeaks wereldkundig maakte leek op het eerste gezicht wereldschokkend, maar was het in werkelijkheid niet. Zo verklikte WikiLeaks dat SHELL geïnfiltreerd was in de Nigeriaanse regering. Maar dat was geen geheim. Dat was eerder luid en duidelijk tot uiting gekomen in het doodvonnis van de vreedzame milieuactivist Ken Saro-Wiwa (die actie voerde tegen de zeer ernstige milieuvervuiling van SHELL in Nigeria). Eveneens verklapte WikiLeaks (samen met Snowden) dat de autoriteiten alles en iedereen bespioneren. In werkelijkheid was ook dit allang en breed bekend. Rond het jaar 2000 was nl. reeds geopenbaard dat het Anglo-Amerikaanse mondiale netwerk van afluisterstationnen genaamd Echelon letterlijk alles en iedereen bespioneert. Maar toen dat naar buiten kwam deed de mainstream media alsof het de gewoonste zaak van de wereld was en ontstond er nauwelijks commotie. Maar toen WikiLeaks ermee naar buiten kwam werd het ongelooflijk gehyped.

Anderzijds heeft WikiLeaks niets noemenswaardig onthuld over zaken die er echt toe doen zoals de moord op Kennedy, 9-11 of de mysterieuze ontvreemding van kruisraketten met kernkoppen van het Amerikaanse leger in 2005, over institutioneel racisme in de VS, laat staan over de handel en wandel van de staat Israël. Omgekeerd bracht WikiLeaks opvallend vaak informatie naar buiten van de vijanden van het Anglo-Amerikaanse imperium. Denk bijvoorbeeld aan de zgn. Arabische lente. De Arabische lente was beslist geen organisch ontstane opstand. Dat was een reeks CIA-kleurenrevoluties. WikiLeaks was hierbij de CIA opvallend behulpzaam door het wereldkundig maken van gevoelige informatie.

Eveneens hielp WikiLeaks Donald Trump aan de macht door kwalijke informatie over Hillary Clinton te verspreiden. Vele mensen haten Trump met een passie, maar evenzo viel er sowieso weinig goeds te verwachten van havik Hillary Clinton. Ten eerste, het was Billary die het prison-industrial-complex, waar Zwart Amerika bij uitstek het slachtoffer van is, in de jaren ’90 naar the next level bracht. Tevens vervulde de duivelse mevrouw Clinton tot groot genoegen van haarzelf een voortrekkersrol in de vernietiging van Libië. Dus of het noodzakelijkerwijs slecht was dat WikiLeaks Billary’s terugkomst naar het Witte Huis versperd heeft laten we in het midden.

In ieder geval, een bepaalde fractie van het Anglo-Amerikaanse establishment en de Russen wilden deze maal Trump in het ovale kantoortje hebben (los van de vraag of Trump en de Russen direct met elkaar samen hebben gewerkt). Gedurende zijn verkiezingscampagne in 2016 stak Trump zijn affectie voor Julian Assange en WikiLeaks niet onder stoelen en banken: “Ik houd van WikiLeaks!” verkondigde Trump als WikiLeaks weer eens schadelijke informatie voor Hillary Clinton op straat had gegooid. Maar zodra Trump en consorten hun doel hadden bereikt veranderde de houding van het Trump-kamp onmiddellijk. Mensen uit de regering Trump begonnen toen hun beklag te doen over het vermeende gevaar dat WikiLeaks zou vormen voor de staatsveiligheid. Na de arrestatie van Assange was de naam van Trump ineens haas en hij wist van niets: “Ik weet niets van WikiLeaks—het is niet mijn ding.” Hetgeen inderdaad het ergste doet vrezen voor Assange als hij uitgeleverd wordt aan de VS.

Veel zaken gerelateerd aan Julian Assange zijn niet helemaal helder. In veel opzichten blijkt Julian Assange immers slachtoffer. Het is goed mogelijk dat Zweden jarenlang op valse gronden om zijn uitlevering heeft verzocht. Het is ook niet uit te sluiten dat Ecuador Assange de ambassade uit heeft laten sleuren in ruil voor een lening van het IMF (zoals voormalig president Rafael Correa beweert). Desalniettemin, als we alles optrekken en aftrekken dan moeten we dus gewoon concluderen dat de informatie Robin Hood Julian Assange toch minder een Robin Hood was dan dat het op het eerste gezicht in de ogen van velen leek. De informatie die WikiLeaks ontzegelde was of reeds lange tijd bekend, of het was vooral schadelijk voor (fracties van) de vijanden van het Anglo-Amerikaanse imperium. Hetgeen Assange een ordinaire dubbelspion maakt. Blijkbaar heeft de CIA hem nu niet meer nodig en wordt hij om die reden onder de trein gedonderd. Wellicht is Assange in ongenade gevallen omdat hij een zeker document naar buiten heeft gebracht dat toch in de lade opgeborgen moest blijven…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

De erfenis van Nipsey Hussle


Rapper blijkt eens te meer een beroep te zijn dat niet ontbloot is van gevaar. Onlangs is er wederom het lichaam van een prominente rapper ontzield. Deze maal was Nipsey Hussle uit Los Angeles aan de beurt. Het gewelddadige einde van Nipsey heeft tot grote ontsteltenis geleid in de muziekwereld in het algemeen, de Hip-Hopscene in het bijzonder maar evenzo in de Zwarte gemeenschap. De droevenis die geuit wordt is vergelijkbaar met de droevenis die ontstond na de moord op 2Pac Shakur.

Nipsey Hussle (Ermias Asghedom) was geboren en getogen in Los Angeles. Zijn vader kwam oorspronkelijk uit Eritrea maar hij werd voornamelijk opgevoed door zijn Afrikaans Amerikaanse moeder in de wijk Crenshaw, alwaar bendegeweld hem met de paplepel werd ingegoten. Als kind was hij er getuigen van dat leeftijdgenootjes met scherp van hun fiets werden geschoten, als individu door een hele groep tegelijk aangevallen werden in het winkelcentrum of op school en totaal los geslagen werden, vermoord werden, etc., en het gebeurde zo vaak dat het als normaal werd gezien en de mensen er immuun voor werden. Niemand maalde er nog om.

Opgroeiend in zo’n gewelddadige omgeving is het moeilijk je afzijdig te houden van de bendecultuur. In ieder geval, Ermias Asghedom werd voortijdig van de middelbare school geschopt op beschuldiging van het inbreken in de school (naar eigen zeggen was de beschuldiging vals). Vervolgens ging hij op straat hangen, begon zich te profileren als kruimeldief en belandde in de jeugdgevangenis. Het kon niet uitblijven dat hij lid zou worden van een straatbende. Zowel vanwege de enorme sociale druk als om praktische redenen. Want mocht een hele groep kwaadwillenden je willen beroven dan kan een beetje bescherming natuurlijk geen kwaad. Zodoende werd Ernias Asghedom eensgelijk praktisch alle jongeren om hem heen lid van de de Rollin 60s Crips, één van de grootste straatbendes in LA en omgeving.

Ermias Asghedom begon vooral naam te maken als rapper onder de artiestennaam Nipsey Hussle (een knipoog naar de beroemde komiek Nipsey Russell). De verwachtingen rondom Nipsey Hussle waren hoog. Dusdanig hoog dat men in het eerste decennuim van de 21e eeuw verwachtte dat hij de nieuwe grote ster afkomstig uit groter LA zou worden, in de voetsporen tredend van the Game en Kendrick Lamar. Nipsey heeft vanaf 2005 verschillende mixtapes in omloop gebracht, maar zijn debuutalbum kwam door zakelijke onenigheden met zijn platenmaatschappij uiteindelijk pas uit in 2018, op zijn eigen label.

Doch Nipsey had nog een ander talent dat zijn raptalent oversteeg en dat was zijn zakelijke talent. Nipsey begon met niets maar wist een reeks ondernemingen uit de grond te stampen waarmee hij werkgelegenheid en ontplooiingsmogelijkheden creëerde voor de plaatselijke Zwarte gemeenschap, zoals een kapsalon, een studiecentrum voor kinderen, een visrestaurant, een cryptocurrency bedrijf, een kledingzaak, en nog veel meer (zoals Marcus Garvey het graag zou hebben gezien). Vanwege het vele eigen geld die hij in de Zwarte gemeenschap heeft geïnvesteerd wordt Nipsey algemeen gezien als een held. Niet noodzakelijkerwijs vanwege de muziek die hij maakte, want die valt te karakteriseren als hedonistisch (zoals de muziek van zovele andere rappers). Desalniettemin, Nipsey heeft beslist niet vergeten waar hij vandaan kwam. The Fugees scandeerden eens: “Some seek stardom, but they forget Harlem!” wat Nipsey betreft was het tegenovergestelde waar (of in zijn geval dus South Central).

Een project dat in het verschiet lag was een documentaire over de in 2016 onder verdachte omstandigheden overleden natuurgenezer dr. Sebi. Dr. Sebi is volgens de mainstream medische wereld een grote kwakzalver maar zou volgens anderen, waaronder vele celebrities, alle dodelijke ziektes kunnen genezen. Om die reden zou dr. Sebi een groot gevaar zijn voor the powers that be in het algemeen maar de farmaceutische industrie in het bijzonder. Onmiddellijk nadat het trieste nieuws over Nipsey wereldkundig was gemaakt gingen er allerlei complottheoriën de ronde doen. De belangrijkste daarvan was dat Nipsey vermoord is omdat hij een documentaire over dr. Sebi wilde gaan maken.

Niets moet vooralsnog uitgesloten worden, maar eveneens dient vermeld te worden dat personen die gepokt en gemazeld zijn in de bendecultuur van LA al die complottheorieën stellig tegenspreken. Net zoals zij al de complottheorieën rond de moord van 2Pac Shakur tegenspreken: “Iedereen binnen de bendecultuur weet dat 2Pac vermoord is vanwege zijn betrokkenheid bij de straatbendes!” Hoe dan ook, de hoofdverdachte aangaande de moord op Nipsey was een bekende van Nipsey. Een rapper genaamd Shitty Cuz (Eric Holder). Hij zou Nipsey vermoord hebben uit jaloezie. Juist op het moment dat Nipsey kleren weg aan het geven was aan een vriend die pas uit de gevangenis was gekomen.

Nipsey was zich er overigens heel goed van bewust dat hij gevaar liep omdat niet iedereen in South Central hem zijn succes gunde. Toch zette hij door. Be True to the game was het devies van Ice Cube aan zijn collega-rapsterren, maar daar kan triest genoeg ook een duur prijskaartje aan hangen. Om die reden riep Ice T een ieder juist op om zodra de kans zich voordeed ‘the killing fields’ te verlaten. Dat besefte Ice Cube zelf ook, reden genoeg voor hem om zijn grote mond ten spijt om uiteindelijk toch maar naar een betere wijk te verkassen. Cynici zouden de moord op Nipsey kunnen interpreteren als het gelijk van egoïstische celebrities als Floyd Mayweather, die er geen geheim van maken slechts aan zichzelf te denken…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Schorem voor Demagogie (2)

Thierry Baudet heeft een elitaire uitstraling maar dat weerhoudt hem er niet van om à la Bruce Lee tegen een vermeende linkse elite aan te schoppen. Omgekeerd schijnen de meeste kiezers van Baudet weer tot ‘het gepeupel’ te behoren. Je zou denken dat een linkse elite en het gepeupel elkaar uitstekend zouden kunnen vinden maar niets blijkt minder waar. Een groot deel van het gepeupel liet de vermeend linkse elite links liggen en ontving dandy Baudet met open armen. Baudet lijkt Wilders te hebben verwilderd van diens eigen electoraat. Klaarblijkelijk verlangt het gepeupel terug naar die goeie ouwe tijd toen de elite nog aristocratisch was en zij als horigen braaf gehoorzamend op het land ploeterden. Want je kunt natuurlijk niet alles hebben: in ieder geval waren de Lage Landen nog paradijselijk wit in dat boreale epoque…

Baudet betekent in het Frans weliswaar ezel, maar meneer Ezel komt bij het gepeupel geenszins over als een ezel. De man heeft een intellectuele uitstraling. Gepromoveerd aan de faculteit der rechtsgeleerdheid van Leiden Universiteit. Tevens is Baudet zeer geïnteresseerd in datgene wat collega Wilders weggewuifd heeft als linkse hobbies: is verzot op zaken als klassieke muziek, kunst, literatuur en architectuur (let op: geen moderne architectuur). Het stemvee van Baudet is daarentegen veel meer geïnteresseerd in de klassiekers van André Hazes dan in klassieke muziek, loopt warmer voor de kunstjes van Max Verstappen dan voor kunst als zodanig, voelt zichzelf thuis bij videgames maar verguist literatuur en bewondert liever een bouwpakket van Ikea dan architectuur. Toch is de elitaire Baudet erin geslaagd om de vulgaire Wilders van de troon te stoten als kampioen van het xenofobe gepeupel.

Inhoudelijk verschillen de programma’s van Wilders en Baudet weinig. Alleen wordt het sentiment onder het xenofobe electoraat steeds groter dat Wilders wellicht altijd wel lekker wild schreeuwt maar uiteindelijk niets klaarspeelt. Dat zou mede de verklaring zijn van de exodus van zionist Wilders richting lavendelsnuiver Baudet. Het anti-intellectualisme en bargoens van Wilders waar het gepeupel zich uitstekend mee zou moeten kunnen identificeren lijkt op de lange termijn toch niet te mogen baten. Geen woorden maar daden zogezegd.

Pseudo-intellectueel Baudet heeft in het maatschappelijk debat een renaissance geïnitieerd van pseudo-wetenschappelijke therorieën uit de Verlichting en Romantiek. De Verlichting en de Romantiek waren tijdperken waarin er hele bibliotheken vol zijn geschreven met boeken waarin staat dat Zwarte mensen inherent achterlijk zijn ter legitimering van de slavernij en het kolonialisme. Baudet is verzot op de sofisten die betreffende bedorven theorieën wereldkundig hebben gemaakt. Zogezegd is Baudet een waar anachronisme: een 21e eeuwse Verlichtingssofist.

Zo gebruikte hij een niet-wit partijlid om een proefballonnetje op te gooien over het vermeende genetisch bepaalde lage IQ van Zwarte mensen, en weigerde daarvan vervolgens publiekelijk afstand te nemen toen hij daarop werd aangesproken. Triester nog, partner in de Tweede Kamer Hiddema ging iets vergelijkbaars debiteren. Bovendien, Baudet blijkt proto-fascistische en fascistische sofisten te bewonderen zoals de Fransen Maurice Barret (1862-1923) en Pierre Drieu la Rochelle (1893-1945). Maar ook hedendaagse fascisten zoals Jean-Marie Le Pen, de door IQ-verschillen geobsedeerde Duitser Volkmar Weiss en de Amerikanen Jared Taylor en James Ronald Kennedy.

James Ronald Kennedy heeft een pseudo-wetenschappelijk boek geschreven waarin hij betoogt dat het zuiden volledig in haar recht stond tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. Hoe moeten we die openlijke associatie met Kennedy interpreteren? Is Baudet soms een voorstander van slavernij? Baudet sympathiseert in ieder geval wel met de mensen die de apartheid in stand hielden. Zo heeft hij ervoor gepleit om witte Zuid-Afrikanen terug te laten komen naar ‘die heimat’. Waaraan tevens valt af te leiden dat Baudet’s waarschuwing voor homeopathische verdunning van de Nederlandse bevolking door immigratie niets slechts aan de Nederlandse cultuur refereert maar wel degelijk aan ras.

Baudet gebruikt op zijn beurt met regelmaat onbegrijpelijke taal om zijn reputatie als intellectueel te bestendigen. Zo permitteert hij het zich om Latijn te bezigen in de Nederlandse Tweede Kamer. Evenzo bleek zijn overwinningsspeech een maatje te groot voor Henk en Ingrid. De linkse elite moest van stal gehaald worden om de fascistische dog-whistles aan hen te openbaren en verklaren. Zo parafraseerde Baudet de zeer afrifobische Verlichtingssofist Hegel (heeft in niet mis te verstane bewoordingen ontkend dat Afrika een geschiedenis kent) betreffende een neergestreken uil van Minerva, waarmee hij wilde communiceren aan zijn fascistische vakbroeders dat pas nu het bijna te laat zou zijn men begint te beseffen dat de superieure Westerse cultuur vernietigd wordt door immigratie. Verder had hij het over de boreale wereld, waarmee hij zijn masker eigenlijk volledig deed zakken omdat dat een concept is dat door de nazi’s werd aangewend. Het refereert aan de stichtingsmythe van de Arische übermensch. Die zou afkomstig zijn van de noordelijke provincie Hyperborea.

Meneer Baudet doet ogenschijnlijk zijn naam weinig eer aan omdat hij meer weg lijkt te hebben van een wijze uil dan van een domme ezel. Toegegeven, sommigen van zijn plannen snijden zeker hout. Maar als we zijn lavendelmasker van zijn gezicht afrukken dan ontwaren wij een houtje-touwtje hakenkruis dat aan elkaar is gelijmd met pseudowetenschappelijke, fascistische theorieën. Het enige wat Baudet onderscheidt van de historische fascisten is dat hij (nog) niet gepropageerd heeft zijn politieke doelen te willen verwezenlijken middels geweld. Baudet heeft meermalen open en bloot aangegeven aan welke kant van de geschiedenis hij wil staan. “Ich habe es nicht gewusst!” zal de ezel van FvD blaten.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Schorem voor Demagogie (1)

15 maart 2019 is uitgemond in zo’n klassieke onheilsdag. Een dag die de wereld shockeerde en zich nog lang zal heugen. Een zwaar bewapende Australische nazi liep twee moskees in de Nieuw-Zeelandse stad Christchurch binnen, schoot in totaal 50 mensen dood en verwondde er minstens 47 alsof het een videogame was. De daad van terreur was bovenal live te volgen op de sociale media. Tevens had de terrorist eerder een manifest geschreven en op internet gepubliceerd waarin hij aangeeft dat hij witte overheersing nastreeft, fel anti-islamitisch is en concrete plannen had voor een aanslag. Op 15 maart jongstleden eigende de man in kwestie zichzelf dus de twijfelachtige eer toe een prominente plaats in de geschiedenis van het terrorisme in het algemeen maar het terrorisme van de aanhangers van de ideologie van de witte superioriteit in het bijzonder te hebben verworven.

Wat eveneens shockeerde was de huidskleur en politieke kleur van de terrorist. De media was de laatste jaren dusdanig gefocust op het terrorisme uit een bepaalde hoek dat terrorisme slechts met een bepaalde godsdienst en etnische afkomst vereenzelvigd werd. Maar wat zijn de feiten?

De feiten zijn dat zgn. witte supremacisten mensen die niet wit en protestant zijn al meer dan anderhalve eeuw terroriseren in de VS, Zwart Amerika in het bijzonder (for argument’s sake laten we de tijd van de slavernij even buiten beschouwing). Om Zwart Amerika in het gareel te houden zijn er duizenden Afrikaanse Amerikanen vermoord, doorgaans met de drogreden dat er een witte vrouw zou zijn aangerand, verkracht of zelfs vermoord. Triester nog, hele Zwarte gemeenschappen zijn er met de grond gelijk gemaakt. Vaak uit pure jaloezie omdat het die gemeenschappen economisch voor de wind ging. Het beruchtste voorbeeld hiervan is natuurlijk de wijk Greenwood van Tulsa dat als bijnaam had Black Wall Street.

Maar ook in het recentere verleden hebben de witte supremacisten zich verre van onbetuigd gelaten. Tot 9-11 was de grootste terroristische aanslag op Amerikaanse bodem de Oklahoma city bombing (1995) gepleegd onder auspiciën van witte supremacist Timothy McVeigh: 168 doden en 680 gewonden.

Triester nog, na 9-11 zette het traditionele patroon zich voort en pleegden rechtsextremisten van allerlei pluimage veruit de meeste terroristische aanslagen en maakten tevens de meeste slachtoffers in de VS: van joden tot aan de KKK. Alleen weet het grote publiek dat niet omdat bepaalde witte organisaties nimmer het plakkaat terroristische organisatie opgeplakt hebben gekregen maar eufemistisch ‘haatgroepen’ worden genoemd en nimmer bij wet verboden zijn. Dus middels het spelen van een woordspelletje werd het gevaar van witte supremacisten verdoezeld en leek het alsof de aanslag in Nieuw-Zeeland een donderslag bij heldere hemel was…

20 maart 2019 is uitgemond in zo’n klassieke onheilsdag. Een dag die de Nederlandse politiek shockeerde en nog lang zal heugen. Dankzij de stem van de bevolking wandelde een openlijke aanhanger van de ideologie van de witte suprematie met zijn partij vanuit het niets zo maar de Eerste Kamer binnen en eiste 13 zetels op waarmee hij eensklap de grootste partij van het land werd. Ongetwijfeld mede geholpen door een slachtpartij aangericht door een moslim in Utrecht op 18 maart. Hoe triest ook, betreffende trieste gebeurtenis kwam voor Baudet als een geschenk uit de hemel.

Dat er geen twijfel over kan bestaan dat Baudet de mythe van de witte suprematie aanhangt en tot uiting wil brengen in beleid blijkt uit een reeks incidenten. Zo zei hij vlak voor een tv-programma tegen een Zwarte vrouw: “Kom je pepernoten gooien?”, en liep vervolgens grijzend weg toen betreffende vrouw aangaf dat beledigend te vinden. Een Afrikaanse opiniemaker beet hij toe: “Er is een reden waarom alle Nobelprijswinnaars blank zijn”. Op Amsterdam FM debiteerde hij: “Ik [wil] niet dat Europa Afrikaniseert, ik wil graag dat Europa dominant blank en cultureel blijft zoals het is”. Daarop aansluitend, hij heeft schaamteloos vijf uur lang met de welbekende hedendaagse nazi-ideoloog Jared Taylor gedineerd en is op audiëntie geweest bij Jean-Marie Le Pen. Bovendien hebben verschillende van zijn partijgenoten in de media uitlatingen gedaan die aan de minderwaardigheid van niet-witte volkeren refereren en geïnspireerd lijken door het nazisme (een enigszins beschaafde partij zou dat soort leden onmiddellijk royeren). Om maar te zwijgen over Baudet’s overwinningsspeech die vol zat met fascistische symboliek die aan de vermeende inherente superioriteit van de witte mens refereerde.

Baudet is voor menigeen het beschaafde alternatief voor Wilders maar in werkelijkheid gaat Baudet ideologisch drie stappen verder dan Wilders. Omdat hij een intellectuelere uitstraling heeft wordt hij door menigeen kennelijk geaccepteerd. Vanaf 1945 was er in Nederland in principe een groot taboe op openlijk fascistische uitlatingen maar de opkomst van Baudet lijkt fascisme uit de taboesfeer te hebben gemanouvreerd. Hoe valt anders te verklaren dat een mevrouw die aangegeven heeft in de sociale media een fan te zijn van Adolf Hitler en grapjes maakt over de holocaust de Tweede Kamer kan betreden zonder dat het ganse land moord en brand schreeuwt? Zelfs Groningen, dat moord en brand schreeuwde vanwege de schade veroorzaakt door gasboringen heeft massaal op de fascistische Baudet gestemd, wiens partij juist wil dat de gasboringen doorgang vinden. Hetgeen suggereert dat wit Nederland dusdanig verblind is door xenofobie dat het alle serieuze problemen waar het land mee kampt vergeet terwijl het grootste probleem van het land omarmd wordt als de wederopgestane Jezus. Nederland, diep is onze verslagenheid. Gecondoleerd met het schorem voor Demagogie.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

De ADOSbeweging

Honderd jaar geleden maakte het panafrikanisme een ongekende vlucht. De Jamaicaan Marcus Garvey had over het westelijk halfrond gereisd en zag dat Zwarte mensen overal over dezelfde problemen struikelden en overal op de bodem van de maatschappij bivakkeerden. Hij kwam tot de conclusie dat integreren geen zin had. In plaats van integreren in de met racisme vervuilde instituten van de witte man en vervolgens aldaar nooit verder komen dan de laagste functies moest de Zwarte mens zijn eigen instituten opzetten. Garvey had met zijn filosofie in Jamaica nauwelijks een poot aan de grond weten te krijgen maar trok in de VS honderdduizenden aanhangers aan. Doch de populariteit van Garvey stond niet op zichzelf. Buiten Garvey wist een hele reeks Zwarte mensen afkomstig van buiten de VS uitermate populair te worden in Zwart Amerika. Er is wellicht één ‘immigrant’ geweest die Garvey in populariteit heeft overtroffen en dat is Obama toen hij tien jaar geleden tot president werd gekozen. Ironisch genoeg omdat hij juist ogenschijnlijk met succes het tegenovergestelde pad bewandelde dan het devies van Garvey.

Alhoewel Obama aanvankelijk werd binnengehaald als de Messias zijn uiteindelijk vele Zwarte Amerikanen uitermate teleurgesteld geraakt in diens presidentschap. Of eigenlijk op Zwarte immigranten in het algemeen, want ze zien Obama als uitwas van een groter probleem waar Zwart Amerika mee zou moeten afrekenen. Dat zijn onder meer Zwarte mensen van buiten de VS afkomstig. Er is recentelijk een beweging in het leven geroepen door Antonio Moore en Yvette Carnell en gepopulariseerd middels youtube die meent dat er een fundamenteel verschil is tussen, zoals zij zichzelf noemen, de Amerikaanse afstammelingen van de slavernij (ADOS =American Descendants Of Slavery) en de postslavernij Zwarte immigranten.

Er zouden 42 miljoen mensen van Afrikaanse afkomst wonen in de VS waarvan er vijf miljoen postslavernij immigranten zijn. Die latere immigranten zouden de problemen waar Zwart Amerika mee kampt en de strijd die Zwart Amerika voert niet begrijpen. Menigeen zou zelfs zwaar neerkijken op de ADOS maar er omgekeerd geen enkel probleem mee hebben om te profiteren van wetgeving en beursen die in het leven zouden zijn geroepen dankzij de strijd van diezelfde ADOS. Bovenal, er zou de laatste decennia bewust een elite gecreëerd zijn van Zwarte mensen van buiten de VS afkomstig terwijl de ADOS op hun beurt steeds minder kansen zouden krijgen. Mensen als Colin Powell, Barack Obama, Kamala Harris, etc. hadden dan wel de top van de maatschappij bereikt maar ze zijn geen ADOS en zouden ook bizar weinig met de ADOS op hebben. De ADOS zouden dat soort mensen in het vervolg daarom ook moeten laten vallen als bakstenen. Evenzo als alle andere immigrantengroepen die niet noodzakelijkerwijs van Afrikaanse komaf zijn (Latino’s, Aziaten, etc.) maar bovenal witte vrouwen. Aangezien de ADOS hun bloed, zweet en tranen zouden hebben gegeven voor zaken als positieve actie maar dat witte vrouwen er het meest van profiteren en de ADOS buitenproportioneel weinig.

Primair agandapunt van de ADOSbeweging is reparations voor de slavernij van de Amerikaanse regering. Iedere politicus die reparations niet in zijn/haar programma opneemt wordt onmiddellijk afgeschreven door ADOS. Let wel, wat de ADOSbeweging betreft mogen uitsluitend de ADOS in aanmerking komen voor reparations. Recente immigranten uit Afrika en het Caribisch gebied zouden het beslist niet mogen krijgen. Wellicht zijn de immigranten uit het Caribisch gebied ook afstammelingen van de slavernij, maar niet van de Noord-Amerikaanse slavernij. Zij zouden op hun beurt reparations moeten eisen bij hun eigen respectievelijke (voormalige) koloniale meesters, maar beslist niet mee mogen profiteren van Amerikaanse reparations.

Logischerwijs heeft de anti-panafrikanistische eigen volk eerst ideologie van de ADOSbeweging heftige reacties opgeroepen. Zo heeft tv-journalist en tweede generatie immigrant Joy Ann Reid tot grote woede van de leiders van de ADOSbeweging gesuggereerd dat de ADOSbeweging gecreëerd is door de Russen om verdeeldheid te zaaien onder het electoraat van de Democratische Partij.

For argument’s sake kunnen we er vanuit gaan dat de ADOSbeweging organisch ontstaan is. Desalniettemin is het wel opvallend dat de ADOS een zelfde soort van eigen volk eerst gedachte propageert als verschillende populistische Europese politieke partijen die omarmd worden door de Russen. Tot op zekere hoogte valt de onvrede van de ADOS wel te begrijpen. Het valt ook niet uit te sluiten dat het doelbewust beleid is van de Anglo-Amerikaanse autoriteiten om een Zwarte elite te creëren die gedomineerd wordt door postslavernij immigranten om de verdeeldheid in Zwart Amerika te bevorderen. Sterker nog, het oprukken van de ADOSbeweging wijst uit dat de verdeeldheid binnen Zwart Amerika inderdaad rapide toeneemt.

De ADOSbeweging breekt radicaal met een traditie van internationalisme en panafrikanisme. Want de officieuze historische leiders van de ADOS waren doorgaans internationalistisch en panafrikanistisch georriënteerd (W.E.B. DuBois, Paul Robeson, Malcolm X, Louis Farrakhan, etc). Daar hadden ze redenen voor. De feiten wezen nl. uit dat Zwart Amerika dankzij buitenlandse druk bepaalde politieke successen kon boeken (zoals we ook bediscussiëren in Gezegend en vervloekt). Enerzijds weet de ADOSbeweging heel goed dat ze kleinduimpje zijn want precies omdat Zwart Amerika zo gemarginaliseerd is is de ADOSbeweging opgezet. Maar tegelijkertijd beseft de ADOSbeweging niet dat ze als klein duimpje zijnde niet sterk genoeg zijn om de handschoen op te nemen tegen het Anglo-Amerikaanse imperium. In plaats van de dialoog aan te gaan met hun natuurlijke bondgenoten hebben ze het hun natuurlijke vijanden nog makkelijker gemaakt door hun natuurlijke bondgenoten openlijk de oorlog te verklaren.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Toren van Pisa vs Eiffeltoren

Frankrijk ziet en profileert zichzelf gaarne als de bakermat van de mensenrechten. De vraag is echter of dat zelfbeeld terecht en oprecht is. De exploitatie van Afrika legt Frankrijk tot op de dag van vandaag beslist geen windeieren. Althans, dat zou de objectieve buitenstaander zeggen. Frankrijk zelf schijnt tot op de dag van vandaag het geweten te sussen door zichzelf wijs te maken dat het met Afrika bemoeit uit altruïstische motieven. Frankrijk heeft een vinger in de pap om het continent met de geneugtes der beschaving in aanraking te brengen. Zoiets is in ieder geval zo laat als 2007 schaamteloos en public gesuggereerd door president Sarkozy, hetgeen grote woede opwekte bij Afrikaanse historici.

Maar als het brengen van vermeende beschaving een land een vrijbrief verschaft om een ander land tot in den eeuwigheid de les te lezen en exploiteren dan heeft Italië op zijn beurt weer een streepje voor op Frankrijk. De Westerse beschaving werd nl. ruim 2.000 jaar geleden vanuit Italië geïntroduceerd in Frankrijk. Toen die beschaving honderden jaren later weer teloor was gegaan werd kennis van wetenschap en technologie zowel ten noorden als ten zuiden der Pyreneeën verkregen van de Moren. De appreciatie en kennis betreffende kunst en cultuur werd weer vanuit Florence de Alpen over geëxporteerd en kon in Frankrijk de Renaissance van beschaving plaatsvinden waar het land van de knoflook zo prat op gaat.

Eén van de hoofdrolspelers in die zgn. Renaissance was natuurlijk Renaissance-man Leonardo Da Vinci. Dit jaar is het 500 jaar geleden dat de man zijn laatste adem uitblies in Frankrijk. Frankrijk wilde dit gegeven aangrijpen om diens verworvenheden te vieren. De bedoeling was dat in het Louvre een grootse tentoonstelling te bezichtigen zou zijn bestaande uit kunst dat uitgeleend zou worden door Italiaanse musea. Doch de Franse autoriteiten hebben de huidige regering van de laars dusdanig het bloed onder de nagels vandaan gehaald dat de regering van de laars het contract waarin overeengekomen was dat het Louvre de kunstwerken afkomstig van Italiaanse musea ten toon mocht stellen heeft verscheurd. Met als argument dat het hier gaat om culturele toe-eigening aangezien Leonardo Da Vinci een Italiaan was die toevallig overleden was in Frankrijk, maar beslist geen Fransman.

De blokkering van het Leonardo Da Vinci oevre richting het Louvre kwam niet zo maar uit de lucht vallen. Frankrijk en Italië jagen elkaar reeds maanden het harnas in. Het liep zelfs zo uit de hand dat Frankrijk vorige maand zijn ambassadeur terugriep uit Italië. Dat is de eerste maal dat zo’n drastische maatregel geschiedde sinds Italië de oorlog had verklaard aan Frankrijk op 10 juni 1940. De Franse president Macron is onder meer not amused omdat hij van mening is dat de Italiaanse regering zich schuldig maakt aan een soort van subversieve actie. Zo is de Italiaanse vicepremier Luigi Di Maio naar Parijs afgereisd voor een ontmoeting met de leiders van de gelehesjesbeweging. Een trots land als Frankrijk pikt het natuurlijk onder geen beding dat een ander land zich mengt in zijn binnenlandse aangelegenheden.

Omgekeerd is Parijs zoals we weten weer wel arrogant genoeg om zich met de binnenlandse zaken van andere landen te bemoeien, zeker als die landen zich op het Afrikaanse continent bevinden. Daar is Italië op zijn beurt weer helemaal niet blij mee. Frankrijk speelde in 2011 nl. een hoofdrol in de omverwerping van Moammar Khadafi in Libië en nadat Khadafi uit de weg was geruimd werd Italië overstroomd met migranten uit Afrika. Dat werd al als erg genoeg bevonden maar vervolgens liet datzelfde Frankrijk Italië in de steek met de opvang van al die migranten. Eigenlijk is Italië sindsdien boos op Frankrijk: Italië vindt dat Frankrijk een probleem veroorzaakt heeft waar Italië nu voor moet opdraaien.

Op Italië valt natuurlijk ook het één en ander aan te merken, maar wat voor Italië pleit is dat het momenteel op lijkt te komen voor landen die het slachtoffer zijn van Westers imperialisme. Zo heeft Italië zijn veto uitgesproken tegen de erkenning door de EU voor de door het Anglo-Amerikaanse imperium gesteunde, zichzelf benoemd hebbende president van Venezuela Juan Guaido. Waarmee het naast Frankrijk een hele reeks met het Anglo-Amerikaanse imperialisme sympathiserende EU-landen de voet dwars zette.

Bovenal benoemt Italië nu ook keihard datgene wat wel bekend is doch desalniettemin doorgaans verzwegen wordt in het politieke discourt om Frankrijk maar niet voor het hoofd te stoten. Minister van Buitenlandse Zaken Luigi Di Maio van de populistische vijfsterrenbeweging heeft publiekelijk verkondigd dat hij niet meer hypocriet wil zijn en niet alleen maar de effecten van immigratie wil benoemen maar ook de oorzaken: “De EU zou aan al die landen zoals Frankrijk die Afrikaanse landen uitknijpen en de mensen aldaar dwingen om te vertrekken sancties op moeten leggen. Als er tegenwoordig mensen uit Afrika vertrekken komt dat omdat sommige Europese landen, in het bijzonder Frankrijk, het koloniseren van Afrika nimmer gestaakt hebben.” Zo gaf de laars kolonialistisch Frankrijk heel brutaal een paar goede adiplomatieke schoppen, o.a. door aan te geven waarom Frankrijk rijk is. Het kan nooit kwaad als een vooraanstaand Europees land de discussie aanwakkert over de puinhopen van het Franse kolonialisme. Wie weet, wellicht heeft Italië middels deze uithalen richting de overzijde van de Alpen voor de derde maal in de geschiedenis beschaving geïnitieerd. Want soms blijkt de Eiffeltoren schever te staan dan de toren van Pisa.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Beroepszeiksnor en de VOC-mentaliteit

In de regel halen slechts voetbalclubs opererend in de eredivisie het nationale nieuws. Voor de clubs uit de lagere divisies is dat een stuk lastiger. Als het gebeurt dan heeft dat meer dan eens van doen met uitzonderlijke prestaties in het KNVB-bekertoernooi. Doch het is amateurclub Argon onlangs toch gelukt om nationaal in de spotlights te treden om andere redenen dan uitzonderlijke prestaties tegen gevestigde profclubs. De naam Argon verscheen voor de verandering in krantenkoppen vanwege wanprestaties. Let wel, geen voetbaltechnische wanprestaties maar interhumanitaire wanprestaties. Meer specifiek, gepleegd door de ingehuurde oefenmeester.

De trainer van Argon bleek de ideologie van de witte suprematie aan te hangen en die spontaan te hebben geuit onder het mom van humor en woede. Ron van Niekerk heeft volgens oorgetuigen tijdens wedstrijden en trainingen bij voortduring racistische opmerkingen gemaakt in de trend van: “Ga je wassen, Zwarte lul!” en: “Ik ben in een racistische bui, de buitenlanders moeten de spullen opruimen!” Nadat de trainer van de club uit Mijdrecht tijdens de wedstrijd tegen het Amsterdamse WV-HEDW zich wederom niet onbetuigd liet was voor zeven spelers en teammanager Marcus de Jong de maat vol en weigerden zij nog langer onder van Niekerk te spelen. Vervolgens gingen de overige spelers met elkaar in overleg en deelden daarna aan de technische commissie mee dat ook zij er de brui aan gaven. Daarmee had dus de gehele selectie toedeledokie gezegd. Of zoals één van de spelers het ongenoegen verwoordde: “Ik ben zelf donker en kan niet meer onder deze trainer spelen. Niemand zou mij dan nog serieus nemen en ik zou mezelf ook belachelijk maken.” Ondanks deze complete exodus bleef het bestuur van Argon aanvankelijk Niekerk de hand boven het hoofd houden. Doch na dagen van aarzeling werd de man dan toch op non-actief gezet.

Johan Derksen, de officieuze peetvader van de Nederlandse voetbaljournalistiek, sprong meteen in de bres voor van Niekerk. Dat is natuurlijk alles behalve vreemd aangezien de zeiksnor uit Grollo zelf ook alles behalve vies is van het maken van omstreden grappen en grollen. Daar is de man beroemd en berucht om en daar valt en staat zijn status als tv-persoonlijkheid mee. Het postmoderne, xenofobe Nederlandse (voetbal)publiek smult en brult ervan als hun targetman Derksen de vijanden van hen die besmet zijn met de VOC-mentaliteit weer eens verbaal met pek en veren besmeurt. Derksen ergert zich aan alles en niets, doch opmerkelijk is dat Derksen zich in bijzondere mate dood ergert aan instituten en mensen die strijden tegen racisme en xenofobie in Nederland zoals Sylvana Simons, Anoushka Nzumé, DENK, de anti-zwartepietenbeweging, etc, in dat licht was het eigenlijk volkomen logisch dat de zeiksnor publiekelijk zijn steun heeft betuigd aan de extreemrechtse politieke partij Forum voor Democratie.

Derksen draaide het om en betichtte de voorzitter van Argon zelfs van lafheid. Argon had de trainer moeten behouden en in plaats daarvan de gehele selectie de deur moeten wijzen en met het tweede team het seizoen afmaken. Maar hoe dan? Zelfs Ajax en PSV deden dat niet toen het erop aankwam. Zijn die Nederlandse topclubs dan ook laf?

Johan Cruijff is volgens Nederlandse voetbalexperts de beste voetballer ooit. Hij zou in zijn uppie van Ajax een Europese topclub hebben gemaakt. Maar toen de grote Cruijff in 1973 ruzie kreeg met zijn teamgenoten en zij hem onttroonden als aanvoerder stuurde het Ajax-bestuur niet de hele selectie weg ten koste van Cruijff, maar ‘godheid’ Cruijff verkaste. Toen PSV-vedette Ruud Gullit in 1987 ruzie maakte met coach Hans Kraaij sr. (om een transfer naar AC Milan te forceren) werd niet Gullit uit de selectie verwijderd, maar de woedende technisch directeur Hans Kraay op non-actief gezet.

Dus het is nogal laf van Derksen om het bestuur van dorpsclub Argon te betichten van lafheid. Waarom zou een dorpsclub gekker moeten zijn dan Ajax en PSV? Waarom moet uitgerekend een dorpsclub sponsor-en recettegelden opofferen ter verdediging van de VOC-mentaliteit? Bovenal, is het niet Derksen zelf die geen gelegenheid voorbij laat gaan om te debiteren dat spelers veel belangrijker zijn dan trainers? Trainers zouden zich toch naar spelers moeten schikken omdat een trainer net zo goed is als het materiaal waarmee hij werkt? Of is de uitzondering op die regel dat Zwarte voetballers zich onvoorwaardelijk naar een racistische witte coach moeten schikken?

Overigens, Johan Derksen heeft er altijd zorgvuldig voor gewaakt om in dezelfde positie als Ron van Niekerk te geraken. Alleen heeft dat niets te maken met de beschaafdheid van Derksen, integendeel. De zeiksnor heeft tot zover wij weten Zwarte mensen altijd uit zijn werkomgeving geweerd. Hij was bijvoorbeeld jarenlang hoofdredacteur van voetbal international, maar hoeveel Zwarte journalisten hebben van Derksen een kans gehad om zich bij dat blad te profileren? Daarnaast komt Derksen al decennia op de buis om onder de noemer van expert alles wat langs komt af te zeiken en te verongelijken. Maar hoeveel Zwarte experts hebben in al die tijd naast Derksen plaats mogen nemen? Tot zover wij weten is het panel rondom Derksen immer spierwit geweest. Dit in contrast tot vergelijkbare programma’s, waar experts van kleur vaker zijn aangeschoven. Je kunt dus heel veel zeggen van beroepszeiksnor Johan Derksen, maar je zult hem echt nooit en te nimmer racistische opmerkingen horen maken ten koste van een naaste collega of ondergeschikte. Wat dat betreft kan Ron van Niekerk nog een heleboel opsteken van de zeiksnor.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Gilly Emanuels vs VOC-mentaliteit

Tijdens de hoogtijdagen van de VOC en WIC woonde de top van de Amsterdamse kleptocratie niet noodzakelijkerwijs in de grachtengordel. Zeker in de zomer ontvluchtte de oligarchie van het Venetië van het noorden het stinkende open riool genaamd grachtengordel en verruilde het voor deftige, met groen omringde optrekjes in de provincie. Met name ’t Gooi was een populaire bestemming. Waarschijnlijk heeft om die reden de welvaart van ’t Gooi spreekwoordelijke proporties aangenomen in het collectieve bewustzijn van de noordelijke Nederlanden.

Dus mocht de VOC ergens te lande een ideologische thuishaven hebben dan moet dat haast wel ’t Gooi zijn. Het is ook in ’t Gooi waar de Nederlandse media het hoofdkwartier gevestigd heeft. Want het in ’t Gooi gelegen Hilversum kan gezien worden als mediahoofdstad van Nederland. Uitgerekend in betreffende VOC-stad par excellence maakte mevrouw Gilly Emanuels, een vrouw van Surinaamse komaf, haar droom werkelijkheid door een ijssalon waar tevens Surinaamse hapjes te verkrijgen waren te beginnen. Niet beseffende dat die droom in een nachtmerrie zou eindigen…

De laatste decennia is er door de Nederlandse media en politiek een beeld geschapen dat ‘straatterroristen’ per definitie Marokkaanse wortels hebben. Of op zijn minst Antilliaanse en alles wat erop lijkt. Zelfs de deftige mediahoofdstad van Nederland bleek niet verschoond te zijn van straatterroristen. Onder meer mevrouw Emanuels werd het leven maandenlang achtereen ongestraft zuur gemaakt. Publicitair probleem was alleen dat de Hilversumse middenstand niet zo zeer het slachtoffer was van Barbarijs of Curaçaos straattuig. Wat de zaak voor mevrouw Emanuels nog eens extra gecompliceerd maakte was dat zij zelfs geen wit Nederlands persoon is.

Vanuit xenofoob-propagandistisch perspectief is het ideale plaatje immers dat straatterroristen van kleur hardwerkende, godsvrezende witte Nederlanders het leven zuur maken. Zoals in 2014 toen een juwelier te Deurne twee Marokkaanse overvallers dood mocht schieten zonder ook maar vervolgd te worden. Of meer recentelijk te Spijkenisse, alwaar ‘een bende’ jongeren van kleur in groepsverband ene Tommie af zouden hebben getuigd (Tommie speelde inderdaad een uitwedstrijd, maar in werkelijkheid zien we nergens in het filmpje dat de hele groep tegelijk op hem dook; het bleef altijd één tegen één), pers, publiek en politiek waren zwaar verontwaardigd en zodoende greep justitie onmiddellijk in.

Volgens het door Verlichtingsfilosofen bedachte concept genaamd sociaal contract bezit de staat het geweldsmonopolie maar heeft diezelfde staat op haar beurt de plicht om zijn burgers te beschermen. Nou, maandenlang verzuimde de staat zijn plicht te vervullen en liet wit straattuig mevrouw Emanuels ongestraft terroriseren. Ondanks dat ze zich meermalen beklaagd had bij de politie. Uit lijfsbehoud gaf mevrouw Emanuels uiteindelijk zelf invulling aan het begrip bescherming ten koste van een moderne scheepsjongen van Bontekoe. Echter, toen bleek de Nederlandse staat geheel in de traditie van de VOC de plicht om zijn burgers te beschermen ineens wel heel serieus te nemen en werd mevrouw Emanuels door het OM vervolgd wegens mishandeling. Waaruit wederom bleek dat de VOC weliswaar failliet ging in 1800, doch de VOC-mentaliteit beslist niet. Die is zelfs in 2019 nog springlevend in Gooiland. Anders valt niet te verklaren waarom de vertegenwoordigers van de staat aldaar onvoorwaardelijk witte straatterroristen beschermt tegen eerzame Zwarte burgers.

Onderzoeksjournalist Arno Wellens ontdekte echter dat het OM en de politie onder één hoedje speelden met burgemeester Pieter Broertjes, die trachtte te verhullen dat het onder zijn leiding een rotzooitje werd in Hilversum. Alles wijst erop dat Broertjes het OM verzocht heeft om mevrouw Emanuels te vervolgen. Dit uit wraak omdat zij niet mee wenste te werken aan Broertjes’ plan om het probleem met de witte straatterroristen in der minne te schikken (om de aandacht af te leiden van Broertjes’ wanbeleid). Vandaar ook dat het OM bij het dossier Emanuels gemanipuleerde beelden van de vermeende mishandeling van de jongeman in kwestie had gestopt. Oftewel, de zeer racistische taal van de straatterroristen was grotendeels gewist, waardoor de woede van Emanuels minder duidelijk werd. Of met andere woorden, het OM deinsde er niet voor terug om de rechter te misleiden.

Gelukkig heeft de rechter mevrouw Emanuels geen straf opgelegd, maar ze is door al het gedoe wel haar zaak kwijtgeraakt en kon door al de negatieve publiciteit rond haar persoon geen baan vinden. Daarnaast moeten de scheepsjongens van Bontekoe nog altijd gekielhaald worden. Bovenal bleek de VOC-mentaliteit van het OM stuitend: zeer bargoens taalgebruik dat refereert aan verschrikkelijke ziektes, (tropische) flora en fauna en de transatlantische slavernij, is volgens het OM nl. niet racistisch omdat het op een individu gericht zou zijn geweest en niet op een groep. Een bespottelijke redenering natuurlijk van het OM, want sinds wanneer kan een individu niet racistisch bejegend worden? Als ze bijvoorbeeld vuile trut of tyfus teef hadden gescandeerd dan hadden ze wellicht sexistische, maar wel etnisch neutrale scheldwoorden gebezigd. In dit geval echter trachtten ze doelbewust te communiceren dat mevrouw Emanuels een üntermensch is omdat ze van bepaalde komaf is. Alleen als je zwaar met de VOC-mentaliteit geïndoctrineerd bent kan je weigeren te snappen dat de Hilversumse straatterroristen schaamteloos zeer racistische taal bezigden. Geconcludeerd kan daarom worden dat de autoriteiten van Gooiland minstens net zo erg zijn als de straatterroristen. Waarom? Omdat ze hun wangedrag niet slechts gedoogden maar zelfs te vuur en te zwaard verdedigden en aangrepen om een hardwerkende Zwarte onderneemster kapot te maken. Desalniettemin, wat deze individuele zaak betreft bleek de Nederlandse rechter boven de VOC-mentaliteit te staan.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Sylvana vs VOC-mentaliteit

Op 2 november 2004 wachtte Mohammed Bouyeri de omstreden, islamofobe journalist Theo van Gogh op in Amsterdam Oost ter hoogte van het stadsdeelgebouw. Theo van Gogh had de gewoonte om door de Linaeusstraat naar zijn werk te fietsen en klaarblijkelijk was Mohammed B daarvan op de hoogte. Toen van Gogh dichtbij genoeg was schoot hij hem met een HS 2000 pistool van zijn fiets, maar behalve van Gogh werden er ook twee omstaanders geraakt. Van Gogh strompelde naar de overkant van de weg en al schietend liep Mohammed B op van Gogh af. Op het fietspad zakte van Gogh in elkaar. Mohammed B kwam steeds dichterbij en van Gogh smeekte om genade. Doch Mohammed B bleek genadeloos. Hij vuurde van dichtbij nog eens vijf kogels af op het lichaam van de op de grond liggende Van Gogh. Vervolgens sneed Mohammed B met een groot kapmes de keel van Van Gogh door. Daarna doorboorde Mohammed B met betreffend mes de borst van Van Gogh tot aan diens ruggengraat. Nog was Mohammed B niet klaar want uiteindelijk stak hij nog met een kleiner fileermes waaraan een brief zat met een doodsbedreiging aan Ayaan Hirsi Ali.

Na de moord wandelde Mohammed B het Oosterpark in alsof er niets aan de hand was. Bij de Mauritskade kwam hij er weer uit. Aldaar stond de politie klaar om hem in te rekenen. Mohammed B nam de politie onder vuur, hierbij werd één agent verwond. De politie nam op zijn beurt het vuurwapen ter hand en trof Mohamed B in zijn been en uiteindelijk kon hij gearresteerd worden. Op het lichaam van Mohammed B bleek een afscheidsbrief te zitten. Later heeft Mohammed B ook verklaard gehoopt te hebben door de politie te worden doodgeschoten. In plaats daarvan kreeg hij levenslang.

Op 6 februari 2019 zwaaide Michael Fudge met een nepvuurwapen rondom De Nederlandsche Bank. Een man met psychische problemen en een oude bekende van verschillende hulpdiensten. De politie rukte massaal uit en trakteerde hem op een kogelregen die hem dodelijk raakte. Tevens raakte daarbij een onschuldige voorbijganger gewond.

Er zou een protocol zijn dat aangeeft hoe de politie dient te handelen t.o.v. een persoon die met een vermeend vuurwapen dreigt. Echter, sinds de arrestatie van Mohammed B is ieder incident waarbij de politie een persoon afmaakt die met een vuurwapen heeft gedreigd dubieus. Want hoe is het mogelijk dat Mohammed B niet door een stortregen politiekogels gedood werd ondanks dat hij vlak daarvoor een gruwelijke moord gepleegd had en met scherp op de politie schoot waarbij nota bene een agent werd verwond? Als de Amsterdamse politie ooit in zijn recht stond om een verdachte te doden omdat betreffende levensgevaarlijk was dan was het wel op 2 november 2004. Dus hoe dan?

Naar aanleiding van de dood van Fudge vroeg politica mevrouw Simons een debat aan in de Stopera. Het was zeer terecht dat mevrouw Simons vraagtekens zette bij de door buitenproportioneel politiegeweld gedode Fudge. De arrestatie van een maniak als Mohammed B heeft immers voor eens en altijd uitgewezen dat de politie iedereen uit kan schakelen met een schot in het been (daar had mevrouw Simons de nadruk op moeten leggen in haar verweer). Maar alle witte politieke partijen in de Amsterdamse gemeenteraad, van links tot rechts, waren witheet van woede en begonnen te razen en tieren als door een wesp gestoken. Het leek wel alsof de Mooriaan de Pyreneeën overtrok: ineens konden alle Europeanen die elkaar tot op het bot haten van het ene op het andere moment een vuist maken tegen het oprukkende Zwarte gevaar!

Toen mevrouw Simons twintig jaar geleden Zwarte mannen door het slijk haalde hield Nederland van haar. Nu ze van Saulus in Paulus is gemetamorfoseerd en racisme aan de kaak stelt is ze net zo populair als de fiscus. Zelfs apolitieke voetballer Wesley Sneider bleek ineens politicoloog te zijn en ging in een vlog compleet los op mevrouw Simons.

Wit Nederland barste dus uit het vel van woede. Waarom? Omdat buitenproportioneel optreden van de 21e eeuwse nachtwacht van Amsterdam aan de kaak werd gesteld. Dat is een klassieke uiting van een gekrenkte VOC-mentaliteit. De mensen die tot op de dag van vandaag gezien worden als slaafgemaakten van de VOC/WIC mogen braaf opzitten en pootjes geven, maar moeten het natuurlijk niet in hun hoofd halen om het gezag van de VOC/WIC ter discussie te stellen. Stel je voor zeg!

Feit is dat de moderne variant van de 17e eeuwse nachtwachten meer dan eens dubieus handelen. Denk bijvoorbeeld aan de manier hoe ze Mitch Henriquez te grazen hebben genomen. Ook is gebleken uit wetenschappelijk onderzoek dat de politie zich structureel schuldig maakt aan etnisch profileren, zoals o.a. rapper Typhoon en voetballer Kenneth Vermeer aan den lijve hebben mogen ondervinden.

Vroeger kwamen Hilversum en Den Haag vrij eenvoudig af van karakters als mevrouw Simons, respectievelijk door het contract niet te verlengen of ze bij de volgende verkiezingen op een onverkiesbare plaats te zetten. Nadien verdronken zij snel in de anonimiteit. Maar mevrouw Simons blijft zichzelf hardnekkig handhaven als publiek figuur. Met dien verschil dat ze vroeger beroemd was doch tegenwoordig berucht is. Het witte establishment is gefrustreerd omdat het mevrouw Simons niet de mond heeft kunnen snoeren middels de geijkte wegen en ze een stem laat horen die het niet wenst te horen; de stem van de stemlozen.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment