De Zwarte opstand van 1981 (1)

Groot-Brittannië wist na de oorlog een imago op te bouwen een progressief land te zijn. Dit vooruitstrevende land meende bij tijd en wijle het vingertje te moeten heffen richting de voormalige kolonie aan de andere zijde van de Atlantische Oceaan, alwaar racisme weelderig tierde. Maar niet alles was wat het leek. Eigenlijk hadden de Britten beter eerst eens goed in de spiegel moeten kijken, want het imperium was dan wellicht op zijn retour, dat wilde niet zeggen dat de mindset die onlosmakelijk verbonden is aan het belijden van kolonialisme verdwenen was uit Albion. Malcolm X himself bezocht Groot-Brittannië en constateerde dat bepaalde delen van het Verenigd Koninkrijk net zo openlijk racistisch waren als het zuiden van de VS.

Gechargeerd gezegd werden Zwarte mensen uit het Caribisch gebied na de Tweede Wereldoorlog in grote aantallen naar Groot-Brittannië gelokt om de rotzooi op te komen ruimen. De naoorlogse intocht ving aan in 1948 toen een schip genaamd de Windrush meer dan 800 mensen uit het Caribisch gebied naar Engeland bracht.

De koloniaal gesocialiseerde Caribische mensen dachten dat ze thuiskwamen, dat ze in het hoogbeschaafde moederland gingen wonen, maar ze kwamen van een koude kermis thuis. Al gauw bemerkten ze dat ze als tweederangsburgers werden behandeld. Bijvoorbeeld het verkrijgen van huisvesting was moeilijk, zo plaatsten verhuurders advertenties met de tekst: “Zwarten, Ieren en honden niet toegestaan!”, evenzo weigerden bepaalde werkgevers Zwarte mensen banen te verschaffen. Echter, veel Zwarte mensen wisten desondanks toch eigen huizen te bemachtigen door elkaar te helpen middels het kasmoni-systeem. In Bristol weigerde een vervoersbedrijf Zwarte chauffeurs aan te nemen hetgeen de Zwarte gemeenschap in 1963 inspireerde om naar voorbeeld van dr. Martin Luther King een bus boycot te organiseren. Onder druk van de media draaide het vervoersbedrijf uiteindelijk toch bij en nam in het vervolg Zwarte chauffeurs aan.

Eveneens had de Zwarte gemeenschap regelmatig last van gewelddadige aanvallen van racisten, meer dan eens oogluikend toegestaan door de politie. Activiste Claudia Jones raakte eind jaren ’50 geïnspireerd om een golf van geweld tegen de Zwarte gemeenschap om te zetten in iets positiefs: ze begon in 1959 het beroemde St. Pancras Hall carnaval (later verhuisd naar Notting Hill) om Zwarte en witte mensen samen te brengen. Doch het idealistische initiatief van mevrouw Jones ging niet altijd over het rozenpad die ze in gedachte had. In 1976 liep het carnaval van Notting Hill gigantisch uit de hand. Zwarte jongeren waren de oneigenlijke toepassing van geweld en het etnisch profileren van de politie zat en besloten wraak te nemen: er braken ernstige rellen uit waarbij 95 politieagenten gewond raakten. Dit werd door de pers gretig aangegrepen om de Zwarte gemeenschap te demoniseren. Desalniettemin, het was slechts een voorproefje van hetgeen nog zou volgen.

Ondertussen begon de beweging om Groot-Brittannië wit te houden te groeien. Niet in de laatste plaats werd hieraan voeding gegeven door (mainstream) politici die xenofobe uitspraken deden. Dit zagen allerlei racistische groepen zoals de British Movement, Column 88, en de SPG (speciale politie-eenheid) als groen licht om steeds meer terroristische aanvallen uit te voeren op de antiracisme beweging in het algemeen maar de Zwarte gemeenschap in het bijzonder. Met name reggaeparties (te luidruchtig) werden als excuus gebruikt om de Zwarte gemeenschap aan te pakken. Maar er was een diepere onderliggende reden: reggaemuziek zou mensen inspireren tot terroristische acties (lees: de muziek bevorderde een bewustzijn).

Op 18 januari 1981 vonden 13 Zwarte kinderen de dood op een huisfeestje te 439 New Cross Road, Londen. Ze waren levend verbrand. De autoriteiten beweerden dat de brand per ongeluk was ontstaan binnen het betreffende huis. Maar de Zwarte gemeenschap geloofde daar helemaal niets van, de Zwarte gemeenschap was er heilig van overtuigd dat het een terroristische aanval was van racisten. Het politierapport waarin geconcludeerd werd dat het een ongeluk was werd dan ook zwaar bekritiseerd door antiracisme activisten. Als reactie werd de protestactie Black People’s Day of action georganiseerd waarbij de deelnemers meer dan 25 km door Londen marcheerden. Onderweg passeerde men het hoofdkwartier van de rechtse krant The Sun. De journalisten van die krant lieten precies zien waar ze stonden door vanuit het raam racistische opmerkingen naar de activisten te schreeuwen. De mars eindigde helaas met een confrontatie met de politie. Dit gegeven greep de nationale pers aan om de organisatoren te demoniseren.

De politie reageerde begin april met een grootschalige actie van etnisch profileren genaamd Swamp 81, waarbij in korte tijd bijna duizend Zwarte jongeren zo maar werden lastiggevallen. Dit was de vonk die het kruit deed ontploffen. Een paar dagen na Swamp 81, op 10 april 1981, ving een opstand van Zwarte jeugd aan in Brixton. Wat eind jaren ’60 geschiedde in de VS kon blijkbaar net zo goed in Albion. Tot grote ontzetting van de Britse autoriteiten vond de grootste uitbarsting van geweld in de straten van de archipel plaats in honderden jaren tijd. Gedurende de ongeregeldheden raakten 299 politieagenten gewond. Daarnaast werden 61 particuliere auto’s en 56 politieauto’s vernietigd. Eveneens brandden 28 panden af en werden er 117 beschadigd en geplunderd. 82 mensen werden gearresteerd. Premier Thatcher sprak haar grote afschuw uit over de opstand en ontkende ten stelligste dat zaken als racisme en werkloosheid onderliggende oorzaken waren. Echter, dit was de aftrap van een reeks opstanden over Groot-Brittannië verspreid als reactie tegen het racisme dat welig tierde op het eiland.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De Zwarte opstand van 1981 (1)

De leugen regeert

De leugen regeert is een beroemde uitspraak gedaan op 27 november 1999 door toenmalig koningin Beatrix. Het was geen mea culpa van het Nederlandse staatshoofd van Duitse bloed, neen, het was bedoeld als kritiek op Neerlands’ journaille. Doch het had natuurlijk net zo goed kunnen slaan op de Nederlandse regering. Zowel die van het verleden, heden als toekomst. Het zou met name een profetische open deur kunnen zijn geweest betreffende de toekomstige kabinetten olv van ene Mark Rutte. Let wel, Rutte was ongetwijfeld niet de eerste premier die ooit gelogen heeft. Sterker nog, Rutte’s voorganger Balkenende jokte zo hard dat het hem zijn politieke kop heeft gekost. Rutte heeft dat slechte voorbeeld dusdanig ter harte genomen dat de vraag opgeworpen zou kunnen worden of er ooit een Nederlandse premier is geweest die van liegen of het gedrukt staat zo zijn handelsmerk heeft gemaakt. Rutte heeft gedurende zijn carrière als premier zoveel gejokt en gebrokt of zoals je wilt gelogen en bedrogen dat hij de vleesgeworden manifestatie van de leugen genoemd kan worden.

De leugen sprintte dus in 2010 het torentje binnen en werd vooralsnog nimmer achterhaald door de waarheid. Hoewel het rationeel niet te verklaren valt na een dikke tien jaar van list en bedrog bleek na recente verkiezingen dat de leugen nog altijd veruit het grootste aantal politieke fans heeft van Nederland. Liegen loont evident omtzigtig.

Alhoewel, niet als het aan Pieter Omtzigt ligt. Omtzigt heeft zich de laatste jaren geprofileerd als de grootste luis in de pels van de leugen. De leugen stimuleerde met zijn neoliberale beleid racisme bij de belastingdienst hetgeen weer leidde tot de beruchte toeslagenaffaire, getypeerd door een commissie van wijzen als ongekend onrecht. Omdat met name Omtzigt zich als een pitbull in betreffend dossier beet kwam het boven water, hetgeen weer de val van het derde kabinet van de leugen tot gevolg had.

Verbijsterend genoeg had de Nederlandse kiezer veel meer sympathie voor de leugen dan voor de slachtoffers van het ongekende onrecht van de leugen en beloonde de leugen dus met een ruime overwinning bij de electie. Niets leek een nieuw premierschap van de leugen in de weg te staan. Vreemd genoeg was de leugen een paar maanden na de val van zijn kabinet nog steeds niet vergeten dat hij door Omtzigt ten val was gebracht, dus drong hij er bij de verkenners in de achterafkamertjes op aan Omtzigt te neutraliseren door hem weg te promoveren. Dat liep gesmeerd totdat verkenner Ollongren haar aantekeningen naakt op straat liet fotograferen. Toen metamorfoseerde de leugen als vanouds in een goudvis en had hij er geen herinnering meer aan dat hij Omtzigt ter sprake had gebracht. Daar bovenop dacht de megalomane leugen eventjes tot de Nederlandse equivalent van Kim Jong-un te zijn opgeklommen en zodoende te kunnen bepalen dat niemand, verkenners incluis, verantwoording hoefde af te leggen in het nationale huis der democratie.

Op 1 april 2021 werd de grappenmakerij van de leugen als nooit eerder tevoren aan de schandpaal genageld in de Tweede Kamer. De leugen claimde tegenover de volksvergadering goudvis privilege: vanwege zijn extreem beperkte geheugen heeft hij het privilege om te liegen, ook al zijn er documenten die keihard het tegendeel bewijzen. Maar deze maal bleek Mark’s beroemde teflonlaag toch gebreken te vertonen.

Interessant is dat de zogenaamde wappies voor de verkiezingen reeds aangaven dat voorvrouw Sigrid Kaag van D66 de nieuwe premier van Nederland zou gaan worden. Niettegenstaande dat de leugen volgens alle peilingen veruit het grootste aantal stemmen zou gaan halen. Zoals de zaken gaan zoals ze nu gaan lijkt een nieuw premierschap van de leugen inderdaad steeds onwaarschijnlijker te worden. Terwijl na de verkiezingsuitslag een nieuwe regeerperiode van de leugen zo goed als zeker leek. De leugen won de verkiezingen met vlag en wimpel maar lijkt desondanks de formatie reeds verloren te hebben voordat die goed en wel op gang was gekomen.

De leugen heeft een hardcore fanschare van honderdduizenden kiezers opgebouwd die maling lijken te hebben aan ieder willekeurig schandaal waarbij de leugen betrokken raakt. Dat lijkt echter niet te kunnen hebben verhinderd dat de leugen zichzelf in dezelfde hoek als Wilders heeft gemanoeuvreerd: de leugen lijkt de nieuwe paria te zijn geworden van de Nederlandse politiek. Van verschillende kanten wordt aangegeven dat men de leugen door zijn grossieren in leugens dusdanig ongeloofwaardig vindt geworden dat men niet meer met hem wenst samen te werken.

Echter, een nieuwe regering zonder grootste partij VVD lijkt momenteel extreem lastig. Dat calculeerden D66 n CDA ook in, vandaar dat ze op het uur der waarheid toch verzuimden om de ingediende motie van wantrouwen te steunen. D66 en CDA attaqueerden de aan de schandpaal genagelde leugen met eieren en rotte tomaten om hem zwaar te verzwakken, niet om zijn hoofd er (nu al) te hakken. Waarmee ze hun doel hebben bereikt: hun positie aan de onderhandelingstafel spectaculair versterken in weerwil van de 34 zetels van de leugen. Wellicht kan mevrouw Kaag zelfs geschiedenis schrijven als eerste vrouwelijke premier van Nederland, zoals voorspeld door ‘de wappies’. Ondertussen zal in de achterafkamertjes de druk toenemen om de leugen na de brug te ver van 1 april nu voor eens en altijd te dumpen als boegbeeld van de neoliberale partij. Als dat gebeurt dan heeft de leugen een kuil gegraven voor een ander waar hijzelf in is gevallen: Rutte functie elders!

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De leugen regeert

De erfenis van John Magufuli

Kamala Harris is een vrouw van kleur en mag zichzelf vicepresident van de VS noemen. Waarmee zij de twijfelachtige eer geniet na Obama de hoogste vleesgeworden manifestatie van VOC-kolonialisme (neokolonialisme) te zijn die er ooit is geweest. Want let wel, uiteindelijk zit ze gewoon waar ze zit om de belangen van het Anglo-Amerikaanse imperium te behartigen. Niet om dat te doen waar melaninerijke mensen naar smachten. Haar bruine gezicht dient als schutkleur om de (potentiële) vazalstaten te misleiden. In die context moet men ook het gegeven plaatsen dat la Harris er als de kippen bij was om Samia Suluhu Hassan te feliciteren met haar aanstelling tot president van Tanzania, waarmee Harris tevens handig trachtte in te spelen op het sentiment dat Suluhu zich de eerste vrouwelijke president van het Oost-Afrikaanse land mag noemen.

Feit is namelijk dat Tanzania de laatste tijd zwaar onder vuur lag van het Anglo-Amerikaanse imperium. Naar alle waarschijnlijkheid vanwege de antikoloniale houding van de vorige president, wijlen John Magufuli, overleden op 17 maart jongstleden. Menigeen die niet weet hoe VOC-kolonialisme werkt denkt dat Afrika zich uit arren moede moet behelpen met onbekwame, corrupte leiders waardoor het gedoemd is te lijden onder armoede. Echter, het postkoloniale Afrika heeft wel degelijk bekwame leiders gekend met het hart op de juiste plaats. Alleen zijn die in de regel uit de weg geruimd door het Westen en vervolgens vervangen door die spreekwoordelijk corrupte dictators: de Westerse pers vindt het heerlijk om te reporteren over de corrupte dictators van Afrika, maar verzuimt vervolgens erbij te vertellen wie ze aan de macht heeft geholpen en wie achter de schermen in werkelijkheid de lakens uitdeelt.

John Magufuli was zo’n president met het hart op de juiste plaats. Hij kwam in 2015 democratisch aan de macht en begon onmiddellijk de corruptie bij de kladden te pakken. Daarbij gaf hijzelf het goede voorbeeld door zijn eigen presidentiële salaris te reduceren van $15.000 tot $4.000 per maand, maar daarnaast werden de salarissen van vele andere bekleders van publieke functies sterk gereduceerd, evenals de privileges van ministers. Net zoals het aantal ministeries werd verminderd van 30 naar 19. Ook deed hij dure staatsevenementen en ceremonieën in de ban. Bijvoorbeeld Onafhankelijkheidsdag 2015, welke hij verving met een nationale schoonmaakdag, op welke dag hijzelf ook de mouwen opstroopte. Eveneens gaf hij vele corrupte ambtenaren de zak. Buitenlandse multinationals liet hij niet meer wegkomen met onbetaalde belastingen en zij moesten voor miljarden in de buidel tasten. Door deze grote schoonmaak maakte hij logischerwijs vele vijanden en kreeg als bijnaam de bulldozer. Maar hij slaagde er wel in de overheidsuitgaves sterk te verminderen. Geld dat weer gestoken kon worden in bijvoorbeeld gezondheidszorg.

Onder leiding van Maguguli bleef Tanzania tot de sterkst groeiende economieën van Afrika behoren (gemiddeld 7% sinds 2000) en groeide zelfs uit tot een middeninkomensland. Magufuli heeft verschillende indrukwekkende infrastructurele projecten in het leven roepen, waaronder te rekenen valt de beste elektrische spoorwegen van Afrika. Verder trachtte hij de economie verder te ontwikkelen door Tanzanianen makkelijker toegang te verschaffen tot de grondstoffen van het land om ze zo te stimuleren zelf eindproducten te fabriceren, zodat Tanzania in de toekomst minder afhankelijk zal zijn van de export van ruwe grondstoffen.

Maar waar het Westen vooral woedend om is is dat hij het covid-industrieel-complex te kijk zette door PCR-testen uit te laten uitvoeren op fruit, geiten, schapen, auto-olie, etc: al deze dieren en dingen testten positief voor covid. Hetgeen natuurlijk niet bewijst dat corona niet bestaat maar wel ernstige vraagtekens plaatst bij de legitimiteit van de PCR-test. Dit terwijl de EU nota bene €27 miljoen aan Tanzania heeft gegeven om de gebruikelijke maatregelen contra covid-19 te nemen. Het covid-industrieel-complex (het blijft vreemd dat sommigen tijdens de coronacrisis miljarden en miljarden verdienen) dwingt alle landen ter wereld om drastische maatregelen te nemen ter bestrijding van corona, maar John Magufuli was één van de weinige regeringsleiders die niet zwichtte voor de druk en weigerde de economie van zijn land te wurgen. Daarom werd hij ook compleet belachelijk gemaakt in de Westerse pers. Kwade tongen beweren zelfs hardop dat Magufuli overleden is aan corona en dus slachtoffer zou zijn geworden van zijn eigen vermeende wanbeleid. Echter, volgens zijn opvolgster Samia Suluhu Hassan is president Magufuli overleden aan hartfalen.

Waar president Magufuli precies aan overleden is valt momenteel moeilijk te achterhalen, maar feit is dat geheime diensten tegenwoordig over allerlei vernuftige methoden beschikken om onwelgevallige mensen uit de weg te ruimen. Magufuli kan dus zo maar het slachtoffer zijn geweest van een hightech moord 2.0. In ieder geval komt het het covid-industrieel-complex wel erg goed uit dat zo’n grote vijand er niet meer is. Waarmee Magufuli de zoveelste Afrikaanse president is die drukdoende was om zijn land mee te laten varen in de vaart der volkeren die vroegtijdig het tijdelijke voor het eeuwige heeft moeten verruilen. Daaraan toevoegend, eveneens de president van Burundi trachtte het covid-industrieel-complex buiten de deur te houden en overleed onder dezelfde verdachte omstandigheden al Magufuli. Als dat verband er daadwerkelijk is dan moet ook de president van Ghana oppassen vanwege de explosieve informatie die hij naar buiten heeft gebracht. Nu is het afwachten in hoeverre president Suluhu het beleid van John Magafuli zal blijven voortzetten of dat ze toch zal vallen voor de bedreigingen van het covid-industrieel-complex danwel de charmes van vicepresident Kamala Harris.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor De erfenis van John Magufuli

Stockholmsyndroom verkiezingen

Mark Rutte heeft 17 maart jongstleden een waar wonder verricht. Zijn politieke partij de VVD werd nl. met hem als lijsttrekker niet slechtst de grootste, maar zelfs groter dan ooit. Daarmee deed de man zijn bijnaam Teflon Mark tevens meer eer aan dan ooit. Honderd jaar lang was het ondenkbaar dat een liberaal premier van Nederland werd. Doch historicus Mark Rutte schreef geschiedenis door het torentje succesvol te bestormen met een neoliberale visieloosheid. Eenmaal in het torentje liet de premier zijn neoliberale beleid los. Gevolgen? De afgelopen tien jaar is de gezondheidszorg de vernieling in geholpen. Het woningtekort is de spuigaten uit gaan lopen. Het lerarentekort en werkdruk in het onderwijs zijn steeds dramatischer gaan stijgen. De studiebeurs is afgestraft. Middels de toeslagenaffaire van de belastingdienst zijn duizenden gezinnen het verderf in gestort. Gelogen en bedrogen als Pinokkio, ook tegen de Tweede Kamer, etc. Je zou denken dat het onomkeerbaar is dat zo’n brokkenpiloot genadeloos wordt afgestraft bij verkiezingen. Niet in Nederland. Nederland lijdt blijkbaar aan een chronisch Stockholmsyndroom en heeft het wanbeleid van Rutte rijkelijk beloond in het stemhokje. Mark blijft er maar in slagen het Nederlandse volk knollen voor citroenen te verkopen. Of het Nederlandse volk is wonderbaarlijk dom of Rutte heeft politiek gezien een wonderbaarlijk knappe prestatie geleverd.

Omgekeerd zijn partijen die alle zeilen bij hebben gezet om het wanbeleid van Rutte enigszins bij te sturen ironisch genoeg keihard afgestraft door de Nederlandse kiezer. De SP met als voortrekster Renske Leijten in het bijzonder. Nek uitgestoken als een giraffe om de toeslagenaffaire op te lossen, maar die nek werd er door de kiezer bij de verkiezingen genadeloos afgehakt. Dus als Mark de kiezer tevreden wil stellen moet hij de komende jaren vooral zoveel mogelijk ziekenhuizen gaan sluiten, stoppen met het bouwen van (betaalbare) woningen, leraren ontslaan, studiekosten verhogen, de belastingdienst nog meer jacht laten maken op onschuldige gezinnen en vooral bij iedere gelegenheid die zich voor doet liegen dat hij barst. Als hij dat recept volgt dan kan het niet anders dat hij de rest van zijn leven een abonnement heeft op het torentje. Want al is de waarheid in Den Haag nog zo snel, de leugen van Rutte achterhaalt hem wel.

Rechts van het spoor van vernieling van Mark boekte evenzo de xenofobe politiek ongekende electorale successen. De tijd dat xenofobe politici als Janmaat complete paria’s waren ligt inmiddels ver achter ons. De xenofobe politiek is niet meer weg te denken uit het bestel. Er is zelfs een hele flank van xenofobe partijen ontstaan die dusdanig floreert dat het meer zetels opslokt dan de traditioneel (s)linkse flank, die momenteel hetzelfde lot dreigt te ondergaan als de dinosaurus en de dodo.

Of alhoewel, is links wel op sterven na dood? Er is nl. ook een nieuw links in opkomst. DENK was er reeds, maar nu heeft eveneens het BIJ1 van mevrouw Simons geschiedenis geschreven. Mevrouw Simons is zover wij weten de eerste Zwarte vrouw in Europa (en ver daarbuiten) die met haar eigen partij in een nationaal parlement heeft weten te komen. Er waren eerder Zwarte politici in de Tweede Kamer, maar die hebben de Zwarte gemeenschap meer kwaad dan goed gedaan. Het waren of proxisten à la Candace Owens, of mensen die hun nek niet durfden uit te steken uit doodsangst om door hun witte bazen van cliëntilisme te worden beschuldigd, of het waren ronduit clowns.

Al de voorgaande diskwalificaties gelden in ieder geval niet meer voor mevrouw Simons. Let wel, eens had mevrouw Simons wel degelijk een vergelijkbare kijk op de wereld als Candace Owens. In die tijd werd ze gehaat door de Zwarte gemeenschap maar was geliefd bij de grotere maatschappij als tv-persoonlijkheid. Op een bepaald moment zag ze echter het licht en begon zich publiekelijk uit te spreken voor de Zwarte gemeenschap. Hierdoor leek ze sociale zelfmoord te plegen, want ze werd officieus uit Hilversum geschopt. Meestal raken mensen die uit Hilversum worden geschopt in de vergetelheid. Sylvana Simons heeft echter zichzelf opnieuw uitgevonden en op eigen kracht een spectaculaire, historische maatschappelijke come back gemaakt.

Ook in delen van de Zwarte gemeenschap zijn bepaalde van haar agendapunten controversieel, maar wat men verder ook van Simons vindt, ze is ongelooflijk dapper en verbaal vaardig. Eigenschappen waarmee ze veel bereikt heeft in de Amsterdamse gemeenteraad en die eerdere Zwarte volksvertegenwoordigers ontbeerden waardoor zij verzuimden van zich te laten horen als het ertoe deed of tijdens relevante debatten in de pan gehakt werden.

Voor de grotere, onwetende samenleving was de uitkomst van de verkiezingen een ramp omdat masochistisch Nederland gekozen heeft voor de voortzetting van de afbraak van het land. Maar voor de Zwarte gemeenschap kan het gezien worden als een succes. In die zin, er zat voor de verkiezingen geen enkele Zwarte politicus in de Tweede Kamer, maar nu hebben verschillenden een zetel bemachtigd. Want in het kielzog van mevrouw Simons gaan eveneens Don Ceder (Christen Unie), Paul Boucke (D’66) en Habtamu de Hoop (PvdA) zetels bezetten in de nieuwe Tweede Kamer. Dat kan gezien worden als een pluspunt voor de mensen van kleur in Nederland in het algemeen maar de jeugd in het bijzonder omdat men zichzelf nu ook in de nationale vergadering kan herkennen. Anderszins, het is niet noodzakelijkerwijs zaligmakend. Want de vraag is of een slechte politicus, of een politicus met een slechte agenda een voorbeeld moet zijn.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Stockholmsyndroom verkiezingen

Sprookjeshuwelijk

Trouwen met de prins op het witte paard is de grote droom van menig meisje afkomstig van het gepeupel. Het gebeurt ook, maar eigenlijk uitsluitend in sprookjes. Daarom werd hetgeen op 19 mei 2018 geschiedde bestempeld als sprookjesachtig. Op die datum trouwde namelijk ene Meghan Markle met prins Harry, hertog van Sussex en zoon van de Britse kroonprins Charles. Hetgeen het waargeworden sprookje des te sprookjesachtiger maakte is dat Meghan Markle niet slechts tot het gepeupel behoorde maar tevens een dame van kleur is. Een vrouw die in ieder geval in de VS doorgaat voor een Zwarte vrouw. Sociaaleconomisch hebben Zwarte Amerikanen als groep altijd bij uitstek in de hoek gezeten waar de klappen vielen. Een Zwarte Amerikaanse vrouw, afstammelinge van Afrikaanse slaafgemaakten stapte dus met een echte Britse prins in het huwelijksbootje. Een gebeurtenis die menig Zwart persoon met trots vervulde.

Omgekeerd hebben Afrikaanse koninklijke families buiten Afrika geen enkele status. Zelfs niet bij Zwarte mensen. Zo herinneren we ons bijvoorbeeld nog hoe de Ashanti-koning een bezoek bracht aan Suriname in 2018 en van alle kanten werd beschimpt. Hetgeen in schril contrast staat met het religieus aandoende fanatisme waarmee het Surinaamse volk leden van de Nederlandse koninklijke heeft toegejuicht. Vermeende betrokkenheid bij de slavernij van de voorouders van de Ashanti-koning is geen excuus aangezien de voorouders van het Nederlandse koninklijk huis evenzo vuistdiep in de trans-Atlantische slavernij zaten.

Vroeger dachten we dat Europeanen die zo maar tot koning werden benoemd in Afrika slechts bestonden in de fantasie van racistische stripboekenschrijvers, maar inmiddels weten we helaas beter. In met name het hedendaagse Ghana worden aan de lopende band witte mensen behorend tot het gepeupel tot koning gekroond. Met dit soort merkwaardige acties helpen Afrikanen er zelf keihard aan mee om de status van het Afrikaanse koningschap tot 0,0 te reduceren.

De euforie die er ontstond bij mensen van Afrikaanse komaf omdat Meghan Markle met een Britse prins wist te huwen getuigt van een kolonialistische mindset. Want stel voor dat la Markle door een Afrikaanse prins was uitverkoren, dan had geen hond er zich druk om gemaakt. Met een beetje pech zou ze zelfs het mikpunt van spot hebben kunnen zijn geweest.

Maar Markle is natuurlijk niet de eerste Zwarte persoon in de Britse koninklijke familie. Sowieso stroomt er Afrikaans bloed door de aderen van de Britse Royals al was het maar omdat ze afstammen van Alessandro de Medici, de eerste graaf van Florence (die een Afrikaanse moeder had). Los daarvan, zoals menigeen weet heeft ‘het sprookje’ eerder plaatsgevonden. Want in 1761 trouwde koningin Charlotte van Mecklenburg-Strelitz met koning George III. Volgens verschillende historici had koningin Charlotte Zwarte voorouders, wat eveneens de overgeleverde portretten van haar suggereren. Evenals mevrouw Markle geniet koningin Charlotte in bepaalde cirkels een heldenstatus. Maar de vraag is op grond van welke merites? Wat heeft Charlotte concreet gedaan voor de emancipatie van de Zwarte mens? Waarom zet men geen waarachtige Afrikaanse koninginnen met een staat van dienst op een voetstuk?

Inmiddels zijn Meghan en haar prins in onmin geraakt met de koninklijke familie en hebben de prins en prinses hun hart gelucht bij interviewkoningin Oprah Winfrey. In het gewraakte interview werd de meest vooraanstaande familie van het Verenigd Konikrijk o.a. beschuldigd van racisme. Wat weer leidde tot woede bij vele Zwarte mensen. Maar wat had men dan verwacht?

David Icke beweert reeds jaren met droge ogen dat de Royals in werkelijkheid shapeshifters zijn, een van gedaanteverwisselende reptielen-elite, die levende babies eet. Want dat zou prinses Diana vlak voor haar dood aan een vetrouweling hebben verklapt. Of David Icke het bij het rechte eind heeft laten we bij deze in het midden. Wel achten we het waarschijnlijk dat er racistische toespelingen gemaakt zijn in de koninklijke familie. Sterker nog, met name prins Philip, de man van koningin Elizabeth, heeft publiekelijk gegrossierd in racistische en anderzins merkwaardige opmerkingen. Als men in het openbaar zo maar allerlei gekkigheid eruit floept dan zal dat privé wellicht nog wel een stapje verder gaan.

In 1997 overleed prinses Diana samen met haar geliefde Dodi Al Fayed bij een auto-ongeluk in een Parijse tunnel. Volgens miljardair Mohamed Al Fayed (de vader van Dodi) was prinses Diana bij overlijden zwanger van Dodi en is het paar vermoord door de Britse geheime dienst. Daarbij ging Al Fayed senior zover om prins Philip een racist en een nazi te noemen.

Maar punt is dat er al langere tijd een walm van racisme rondom het Britse koninklijk huis hangt. Oprah veinsde tijdens het geruchtmakende interview met Meghan en Harry verbazing toen ze vernam van de racistische opmerkingen van leden van de koninklijke familie, maar zeker zij moet beter weten. Gezien de geschiedenis zou het eerder verbazingwekkend zijn geweest als er vanuit de koninklijke familie geen racistische opmerkingen of toespelingen zouden zijn gemaakt.

Hoe dan ook, het vereren van mensen die in bepaalde delen van de wereld doorgaan voor Zwart, omdat ze assimileren in de witte elite en het verachten van Afrikaanse koninklijke families getuigt toch van een ernstig kolonialistisch minderwaardigheidscomplex. Want omgekeerd wordt al het gepeupel uit Europa dat vanuit het niets tot koningen wordt gepromoveerd in Afrika totaal niet serieus genomen in Europa zelf. Uiteindelijk is het sprookje waar talloze kolonialistische mensen van kleur zich aan hebben verlekkerd dus gewoon geëindigd als een sprookje. Als een sprookje uit het oeuvre van de gebroeders Grimm.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Sprookjeshuwelijk

Yo me voy!

“Amigos de la prensa, Yo me voy. Felicidades!” (Vrienden van de pers, ik ga weg. Gefeliciteerd!) beet Louis van Gaal de Spaanse pers cynisch toe op een persconferentie op 20 mei 2000, waarmee hij dus met veel rumoer zijn (eerste) afscheid van FC Barcelona aankondigde. In navolging van de echte Louis van Gaal nam onlangs ook de zelfverklaarde Louis van Gaal van de literatuur met veel rumoer afscheid van haar opdracht en wel om de poëzie van de veelbelovende Afrikaans-Amerikaanse dichteres Amanda Gorman te vertalen in het Nederlands.

Marieke Lucas Rijneveld noemt zichzelf de Louis van Gaal van de literatuur. Hoe je het ook bekijkt, het beklijft als een treffende, gelaagde vergelijking waarin zowel de poëtische kwaliteiten als de zelfkennis van Marieke Lucas prachtig tot uiting komen. Louis van Gaal kan gezien de ongekende successen die hij geboekt heeft beschouwd worden als een voetbalcoach van de buitencategorie. Als men iemand de Louis van Gaal noemt van een bepaald vakgebied dan zou je denken dat men tracht aan te geven dat betreffend persoon in zijn of haar microkosmos tot de top behoort. Dat geldt zeker voor het metier waarin Rijneveld haar brood verdient. Zo slaagde Rijneveld er bijvoorbeeld in de zeer prestigieuze Pulitzerprijs te winnen, waarmee ze internationale erkenning kreeg bijzonder getalenteerd te zijn met pen en papier. Echter, van Gaal staat ook bekend om zijn gebrekkige beheersing van bijvoorbeeld het Engels. Om aan te geven dat haar/zijn Engels niet top is communiceerde zij/hij eerder dat zij/hij de Louis van Gaal van de literatuur is.

Ondanks dat niemand de literaire kwaliteiten van de non-binaire Marieke Lucas (jongens en meisjesnaam) in twijfel trekt werden er dus serieuze vraagtekens gezet bij de keuze van het Rijneveld. Voortrekster van de critici was mode activiste Janice Deul, die reeds jaren pleit voor meer diversiteit in de modewereld. Maar mevrouw Deul bleek dus net zo goed verstand van en hart voor de literatuur te hebben.

Amanda Gorman—cum laude afgestudeerd aan Harvard— verraste en vergastte de wereld met haar verfrissende poëzie tijdens de inauguratie van president Joe Biden. Hoe briljant Gorman ook mag zijn als griot, het mondiale podium dat zij kreeg toebedeeld kan niet los worden gezien van de heftige, internationale protesten tegen racisme van de laatste tijd. Net zoals de poëzie van Gorman inhoudelijk nauw verbonden is met de strijd van Afrikaanse Amerikanen. De protesteerders hebben een dynamiek gecreëerd die het timmeren van haar podium mogelijk maakte en Gorman greep die kans met beide handen aan en liet de wereld er getuige van zijn dat Zwarte artiesten uit LA meer te bieden hebben dan gangsta rap. Ook in Nederland aanschouwen we die trend: meer Zwarte mensen op televisie, meer aandacht voor het Nederlandse slavernijverleden, erkenning voor de Surinaamse held Anton de Kom, etc.

De poëzie van Gorman wilde men ook vertalen in het Nederlands. Let wel, vertalen is een vak. In principe kies je er iemand voor uit die ervoor doorgeleerd heeft. Maar in dit specifieke geval wenste de dichteres dat haar poëzie vertaald zou worden in vreemde talen door personen met wie zijzelf raakvlakken heeft. De vraag is of dat het geval is met het Rijneveld. De vraag is ook of Gorman en haar team genoeg kennis van de Nederlandse samenleving hebben om te kunnen beoordelen in hoeverre het Rijneveld een ‘spiegelbeeld’ is van Gorman. In hoeverre is het Rijneveld bijvoorbeeld geïnteresseerd in en heeft kennis van de historische strijd van Afrikaanse Amerikanen? Want dat is toch de rode draad in de poëzie van Gorman.

Janice Deul klom in de pen en wist dat het antwoord van het establishment op haar kritische kanttekening zou zijn dat ze Zwart talent niet kunnen vinden. Maar als ervaren activiste anticipeerde Deul op dat clichéantwoord door een aantal namen op te sommen van Zwart poëtisch talent uit Nederland dat steevast over het hoofd wordt gezien door de poortwachters. Die spoken word artists hadden in deze de kans moeten krijgen om zich te profileren gewoon omdat zij de meeste raakvlakken vertonen met Gorman. Als dit talent niet de kans krijgt gerelateerd aan deze specifiek opdracht dan gaan ze de kans wellicht nooit krijgen. Te meer omdat, zoals hierboven aangegeven, het wereldpodium van Gorman mede mogelijk werd dankzij de dynamiek die ontstond door de protesten tegen racisme. De witte Rijneveld plukte dus zo maar de vruchten van de emancipatiestrijd van Zwarte mensen terwijl het überhaupt de vraag is in hoeverre ze wat met die strijd heeft. Hetgeen gezien kan worden als een cynische vorm van wit privilege.

De vraag is overigens of Meulenhoff Marieke Lucas daadwerkelijk ingehuurd had om te gaan vertalen. Als het Engels van het Rijneveld inderdaad te wensen over laat dan laat een gerenomeerde uitgever als Meulenhoff het werk van Gorman echt niet door haar in het Nederlands vertalen, net zo goed als ‘Louis van Gaal’ reeds in eerste aanleg voor die opdracht zou hebben bedankt. Wellicht zou haar naam wel op de cover glimmen als publiekstrekker, maar een ghosttranslator zou achter de schermen de werkelijke ware arbeid verrichten. Stel dat dat geheimpje na de ontstane commotie onverhoopt alsnog uit zou zijn gelekt. Zou dat dan niet een behoorlijke deuk opleveren in de reputatie van de Louis van Gaal van de Nederlandse literatuur? Dat risico was het niet waard, dus trok het Rijneveld zich voor de zonvloed terug: “Yo me voy!”

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Yo me voy!

Coronabonanza (2)

Wijlen Kary Mullis is de uitvinder van de polymerasekettingreactie (PCR). Deze biochemische procedure maakt het mogelijk om stukjes DNA razendsnel en in principe onbeperkt te vermenigvuldigen. Dit wordt gezien als een enorme doorbraak in de biochemie en moleculaire biologie. The New York Times heeft zelfs het statement gemaakt dat gesproken kan worden van een tijdperk voor en een tijdperk na PCR. In 1993 werd Mullis dan ook beloond met de Nobelprijs voor de scheikunde voor zijn revolutionaire uitvinding.

Waar Mullis’ uitvinding tegenwoordig bekendheid om geniet is de toepassing als coronavirustest. Op 11 augustus 2020 verliet de onsterfelijke dr. Mullis dan toch de wereld van de stervelingen. Doch voor diens heengaan liet hij de wereld nog wel weten dat zijns inziens PCR niet geschikt is om mensen te diagnosticeren op infectieziektes: “Met PCR kan je praktisch alles in iedereen vinden.” Als het klopt dat de PCR-test ‘een dobbelsteen’ is dan moeten we ons toch af gaan vragen of het coronabeleid dat over de ganse wereld wordt gevoerd niet moet worden afgevoerd naar het casino.

Dr. Kary Mullis is dus geen koekebakker maar een prijzenpakker, nota bene de prestigieuze Nobelprijs. Doch zelfs Mullis bleek een sterveling. Dus zouden we kunnen veronderstellen dat Mullis in deze bepaalde revolutionaire mogelijkheden van zijn revolutionaire uitvinding heeft onderschat en dat de PCR-test wel degelijk bona fide is om corona te diagnosticeren. Dan nog blijft alles wat er rondom covid-19 gebeurt een mijnenveld van vragen oproepen.

Waarom is de mensheid zo bang gemaakt voor het coronavirus? De indruk werd nl. aanvankelijk gewekt dat de wereld bij wijze van spreken getroffen was door een nieuw soort van pestpandemie (heeft in de Middeleeuwen een derde tot de helft van de bevolking van Europa gedood). Bill en Melinda Gates spraken hun vrees uit dat met name in Afrika mensen massaal zouden gaan sterven op straat (dachten ze dat, of hoopten ze dat?). Als dat het geval was geweest dan zouden alle vergaande maatregelen die over de hele wereld genomen zijn, zeer zeker gerechtvaardigd zijn geweest. In ieder geval, onlangs is naar buiten gebracht door Die Welt dat het Duitse Ministerie van Binnenlandse Zaken samen met een groep wetenschappers aan een strategie heft gewerkt om de angst voor corona onder de bevolking te vergroten om zo draagvlak te creëren voor strenge maatregelen. Deze informatie plaatst de informatievoorziening aangaande COVID-19 toch in een ander daglicht. Echter, inmiddels weten we wel dat er vrij eenvoudig gegoocheld kan worden met cijfers betreffende de slachtoffers van COVID-19. Al was het maar door geen onderscheid te maken tussen de mensen die door het virus zijn overleden en mensen die met het virus zijn heengegaan. Oftewel, iemand hoeft niet gestorven te zijn aan corona als corona in het lijk is aangetroffen. Maar artsen schijnen gedwongen te zijn iedere overledene met corona als coronadode te tellen.

Eveneens is het merkwaardig dat the powers that be al spoedig begonnen te schreeuwen om vaccins tegen corona. Waarom geen medicijn? Verschillende medici hebben getracht de wereld te verblijden met een medicijn tegen corona. Dit werd hen beslist niet in dank afgenomen. Want als ze te veel bekendheid dreigden te krijgen werden ze genadeloos geridiculiseerd en gedemoniseerd door de mainstream media. Er mocht via de officiële kanalen slechts respectabel geconverseerd worden over de vaccins die ontwikkeld werden door big pharma. Wat wel opvalt in deze is dat eventuele problemen met (vermeende) medicijnen zijn uitvergroot terwijl de problemen die zich voordoen met vaccinaties weer worden gebagatelliseerd of zelfs weggemoffeld. Alsof big pharma een monopolie heeft om hun zakken te vullen met remedieën contra corona. Want als men de COVID-19 echt wil aanpakken, waarom worden dan niet alle opties opengehouden? Waarom werden de verschillende medicijnen niet serieus getest? Waarom moesten er per sé door big pharma geëxploiteerde vaccines komen?

Bepaalde door de msm gerespecteerde experts hebben in een vroeg stadium reeds aangegeven dat het eigenlijk niet mogelijk is om een vaccin te creëren omdat dit soort virussen continu muteren. Met de griep gebeurt dit ook, dus moet er telkens opnieuw een vaccin gecreëerd worden. De wetenschap blijft zodoende tot in lengte van dagen achter een spook aanhollen. Als men niets wil weten van medicijnen dan zullen bevolkingen zich dus eeuwig moeten blijven vaccineren. Anderzijds, het garandeert big pharma een inkomstenbron.

Interessant is wel dat de voorspelling van Bill en Melinda Gates dat Afrika met haar zwakke gezondheidszorg extreem zwaar geraakt zou worden door COVID-19 niet is uitgekomen. Net als elders in de wereld heeft Afrika vooral geleden onder de maatregelen die genomen zijn tegen COVID-19, maar het doemscenario zoals geschetst door de familie Gates is vooralsnog gelukkig niet bewaarheid.

John Magufuli, de president van Tanzania, heeft moed getoond door publiekelijk grote vraagtekens te zetten bij de vaccins tegen COVID-19 die het Westen uit ‘barmhartigheid’ wenst te doneren aan Afrika. Hierbij hield hij zijn volk de volgende logica voor: “Als de witte man in staat was geweest om vaccinaties te verzinnen dan zou hij nu wel een vaccinatie gevonden hebben voor AIDS, kanker en TBC.” Magufuli vertrouwt de vaccines uit het Westen dus evident niet en kwam tot de conclusie dat Tanzania geen vaccines nodig heeft. Dit terwijl de familie Gates er juist paternalistisch voor gepleit had dat het armlastige Afrika als eerste gevaccineerd diende te worden. Blijkbaar weet de familie Gates beter wat goed is voor Afrika dan Afrika zelf…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Coronabonanza (2)

Avondklokaffaire

Is Willem Engel nu een engel of een bengel? Als we de mainstream media mogen geloven beslist het laatste. Want men haalt reeds maanden alles uit de kast om de man te ridiculiseren of zelfs demoniseren. In het minste geval zou Engel het klassieke geval belichamen van de schoenmaker (of meer specifiek, een dansleraar) die zich bezondigt aan het overstijgen van zijn leest. Echter, volgens de zwaardere scenario’s is bengel engel de Jim Jones van de Lage Landen die drukdoende is zijn volgelingen de beruchte kool aid te laten nuttigen.

In ieder geval, alle boeren, burgers en buitenlui plus pers publiek en politiek die reeds maanden onafgebroken fatoe breken op Engel zijn afgelopen dinsdag het lachen een halve dag vergaan. Een halve dag lang mocht Willem Engel een toontje hoger zingen dan premier Rutte. Want tot verbijstering van de opperpoortwachter in het Torentje en trawanten wist Engel’s stichting genaamd Viruuswaarheid in eerste aanleg een rechtszaak tegen de Nederlandse staat, betreffende de onmiddellijke opheffing van de avondklok te zegevieren. Hiermee waren de rollen omgekeerd en stonden de Nederlandse autoriteiten voor de verandering in hun hemd, aangezien de rechter oordeelde dat de avondklok van de regering Rutte geen juridische basis had. De wet die afgestoft was om de avondklok te legitimeren mag slechts gebruikt worden voor absolute noodsituaties, waarbij er geen tijd meer is om het parlement te raadplegen.

Dit was de zoveelste keer dat de Nederlandse regering ondoordacht handelde. De Nederlandse regering handelt en debiteert zowel als individu als gezamenlijk continu merkwaardig gedurende de coranacrisis. Toch reden om ons af te vragen of ze privé wellicht stiekem precies hetzelfde denken over corona als Viruswaarheid. Zo was er minister Grapperhaus van Justitie die eerder stelde dat niet naleven van de coronaregels asociaal is. Maar op zijn eigen bruiloft bleek hij compleet maling te hebben aan de regels die hijzelf moet handhaven. Minister Hugo de Jonge van volksgezondheid gaat over de vaccinaties, maar toen de moeder van een kind dat na te zijn gevaccineerd overleed aan de minister vroeg of hij zijn eigen kind laat vaccineren gaf de minister een ontwijkend antwoord (na een lange stilte: dat is privé!). Dan was er Rutte die eeuwig en altijd het hoogste woord heeft over coronabesmettingen en testen maar onlangs en public aangaf zelf nog nooit getest te zijn geweest.

Honderd jaar geleden werd Nederland geteisterd door de Spaanse griep, maar de toenmalige Nederlandse regering heeft nauwelijks ingegrepen. De nationale Nederlandse overheid bleef bijzonder passief. De bestrijding van de pandemie werd overgelaten aan lokale overheden. Het dagelijks leven ging gewoon door. Wel stierven er 30.000 mensen. Doch na deze periode kende Nederland een ongekende economische groei. We kunnen veel zeggen van corona maar niet dat het erger is dan de Spaanse griep, dat wereldwijd tussen de 20 en 100 miljoen mensenlevens heeft geëist (meer dan de Eerste Wereldoorlog). Wellicht reageerde de Nederlandse overheid van honderd jaar geleden te laks op de Spaanse griep. Anderzijds kunnen we ons afvragen of de huidige overheid niet door is geschoten door o.l.v. Kim-Jung Rutte Nederland van het ene op het andere moment om te toveren tot een Noord-Korea aan de Noordzee. Zoveel mensen lijden psychisch, sociaal, economisch of anderszins onder de lockdown en avondklok dat de vraag gerechtvaardigd is of in deze de kuur niet kwaadaardiger is dan de kwaal.

Het lijkt erop dat voor Rutte III harde coronamaatregelen een doel op zich zijn geworden i.p.v. een middel. Te verklaren valt wel waarom: door de kans te grijpen de keiharde crisismanager te spelen ligt de verkiezingswinst voor het grijpen. In vermeende tijden van crisis is men veelal toch bereid de zittende status quo te steunen.

Hoe dan ook, of men het leuk vond of niet, de als clown weggezette Willem Engel wist iets te realiseren dat het hele land op zijn kop zette. Lang kon Viruuswaarheid overigens niet genieten van hun historische overwinning. Het keren van de kansen werd ook al gauw voorspeld op de sociale media door mensen die doorgeleerd hebben op de diepere mechanismes van de Nederlandse samenleving. Aangegeven werd dat als in het verleden een kort geding door een werkgever werd verloren dat in hoger beroep gewoon weer werd rechtgezet. De reden waarom de arbeidersklasse een schijnoverwinning werd gegund zou zijn om het vertrouwen van de rechtspraak bij het volk in stand te houden.

Tot grote verbazing van menigeen werd de Nederlandse staat nog dezelfde dag een hoger beroep gegund. Ondanks dat Viruswaarheid een wrakingsverzoek indiende tegen de rechter in hoger beroep wegens vooringenomenheid. Maar zelfs dat ‘tijdrekken’ mocht niet baten. Het wrakingsverzoek werd afgewezen en ’s avonds lachten Kim-Jung Rutte en co toch het laatst aangezien de rechter besloot om de avondklok in stand te houden t/m de bodemprocedure. Tevens jaagde Kim-Jung Rutte meteen de volgende dag een spoedwet door de Tweede Kamer om de avondklok alsnog juridisch waterdicht dicht te spijkeren. Niet te geloven wat voor daadkracht de premier van het land getoond heeft om de avondklok in stand te houden. Op grond hiervan noemde Kamerlid Kuzu Kim-Jung Rutte een avondklokdictator omdat hij in weerwil van de democratische rechtstaat zijn dubieuze beleid doordrukte. De volgende vraag die zich logischerwijs opwierp is waarom Rutte zich niet met dezelfde toewijding toelegde op de racistische toeslagenaffaire? In dat geval zou het ongetwijfeld ook binnen een dag gereld zijn geweest. Dat heeft de avondklokaffaire indirect aangetoond.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Avondklokaffaire

Coronabonanza

Eind december 2019 kregen in de Chinese miljoenenstad Wuhan verscheidene mensen ineens last van een rare soort van longontsteking. Het bleek een nieuwe ziekte te zijn die de naam corona of COVID-19 meekreeg. Paniek dus in China doch in het Westen deed men lacherig over de drastische maatregelen die de Chinese regering nam. Zo werd bijvoorbeeld Wuhan van de buitenwereld afgesloten en de plaatselijke bevolking onderworpen aan een strenge lockdown. Zoiets zou in bijvoorbeeld Nederland—een land dat zich eeuwig en altijd voorstaat op de vrijheid die er heerst—toch ondenkbaar zijn? Bovenal, de economie is heilig in de polder. In een land waar men elke dag de hele dag alleen maar bezig is met zaken als BNP, exportcijfers, handelsoverschot, investeerders aantrekken, etc., alsof het geopenbaarde evangelie is, gaat men er toch geen seconde over peinzen om de economie stil te leggen?

De problemen die China had met de volksgezondheid leken aanvankelijk een ver-van-mijn-bed-show waar men achterover gezakt met een bak popcorn in de hand naar loerde op de beeldbuis. Maar al gauw kwam de wereld er op de harde manier achter dat de tijd dat China slechts vuurwerk exporteerde reeds lange tijd achter ons ligt. Nederland werd niet uitgezonderd. Eerder nam het Westen reeds maatregelen om de import van de ziekelijk concurrerend geachte producten van het Huawei concern te beperken. Nu nam praktisch de ganse wereld ziekelijke maatregelen om de uit China geïmporteerde pandemie weg te werken.

Wat Nederland betreft begon de ellende op 27 februari 2020. Vanaf 9 maart begon de regering een reeks maatregelen te treffen die betrekking hebben op de bewegelijkheid op een ieder te lande en die tot op de dag van vandaag voortduren, meer dan eens in aangescherpte vorm. Uiteindelijk gingen zelfs de horeca, de detailhandel en de scholen op slot en werd er een avondklok ingesteld. Dit alles om de Spaanse griep van de 21e eeuw te beteugelen.

Wat opmerkelijk is is dat het reeds in 1981 gepubliceerde science fiction boek The Eyes of Darkness van Dean Koontz het coronavirus voorspeld lijkt te worden. Er staat letterlijk in betreffend als fictie bedoeld boek dat er rond 2020 een ziekte zal uitbreken die de longen en luchtwegen aantast en tegen iedere behandeling bestand is. Tevens zou de ziekte in een laboratorium nabij de stad Wuhan worden ontwikkeld (Wuhan-400). Maar ook Sylvia Browne lijkt in haar in 2008 gepubliceerde werk End of the Days een vooruitziende blik te hebben gehad aangaande de coronapandemie. Of wat te denken van de kristallen bol van de schrijvers van Asterix en Obeliks? In het in 2017 uitgebrachte Asterix en de race door de Laars komt eveneens het coronavirus voor (al wordt het gepersonificeerd door een wagenmenner).

De vraag is nu, zijn deze mensen collega’s van Nostradamus of vallen ze in dezelfde categorie als beleggers met voorkennis? Over Nostradamus gesproken, volgens menigeen heeft ook de 16e eeuwse Franse apotheker de coronapandemie voorspeld (al zullen anderen zeggen dat de vermeende voorspellingen van Nostradamus in dichtvorm vaag zijn en voor meerdere uitleg vatbaar).

Als we ervan uit gaan dat er meer is tussen hemel en aarde dan is het zeer opmerkelijk maar niet noodzakelijkerwijs alarmerend dat bepaalde mensen jaren van tevoren de coranapandemie konden voorspellen. Maar er zou natuurlijk ook sprake kunnen zijn van voorkennis. In de beleggingswereld is handelen met voorkennis strafbaar. Wat namelijk wel alarmerend is dat de extreemrijken gedurende de coronapandemie nog veel extreem rijker zijn geworden, terwijl je juist zou denken dat ze last zouden krijgen van de mondiale economische crisis die weer het negatieve bijproduct is van de pandemie. Alleen al in de VS zagen in 2020 647 miljardairs hun gezamenlijke vermogen groeien met zo’n biljoen dollar ($1.000.000.000.000). Op de een of andere manier is er ondanks alle maatregelen die de economie fnuiken ongekend veel geld gegenereerd gedurende de coronapandemie. Dus in principe is de economische crisis synthetisch aangezien met dit gigantische bedrag dat in een paar maanden bijeen geschranst is door de extreemrijken allerhande sociale problemen kunnen worden opgelost.

Als een detective een zaak op moet lossen dan stelt hij als eerste de vraag cui bono (wie heeft er baat bij?), want meer dan eens zit degene die er baat bij heeft tot zijn nek in de zaak. Dus op zijn minst is het zeer verdacht dat de Dagobert Duck’s van deze wereld hun denkbeeldige geldpakhuizen nog veel meer hebben zien gaan uitpuilen. De autoriteiten en de msm stellen het niet op prijs dat men kritische vragen stelt op straffe van name calling en censuur, maar een zeer wezenlijke vraag die uitgebreid geadresseerd zou moeten worden is hoe het mogelijk is dat voor de mensen aan de top van de economie corona geen pandemie is maar een bonanza. Die vraag zou elke dag de hele dag onderzocht en beantwoord moeten worden in de Tweede Kamer, de talkshows en de kwaliteitskranten. Want wat gaat er gebeuren als de gewone economie straks door alle coronamaatregelen bankroet gaat?

Een andere vraag die zich opwerpt is waarom na het uitbreken van de coronapandemie refererend aan de genomen maatregelen onmiddellijk gesproken werd van het nieuwe normaal. Hoe zo een nieuw normaal? Was dit wellicht codetaal om aan te geven dat het voortaan normaal wordt om pandemieën onder valse voorwendselen te exploiteren? Wellicht is het daarom beter om niet meer van de coronapandemie te spreken maar van de coronabonanza.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Coronabonanza

Rellenpolitiek

“Dit was het schuim van de aarde dat hier geprobeerd heeft de boel te molesteren…Ik ben bang dat als wij met elkaar op deze weg zijn, we op weg zijn naar een burgeroorlog.” Brieste burgemeester John Jorritsma van Eindhoven op de nationale televisie. Want tot groot ongenoegen van de burgervader raakte Nederland na het ingaan van de door de regering Rutte ingestelde avondklok in de greep van rellen. Volgens de autoriteiten waren die rellen dusdanig ernstig dat het op een ware burgeroorlog begon te gelijken. Door prominente landelijke politici werd opgeroepen tot de inzet van het leger en getracht de rellen te framen in een etnisch kader, alsof het om een rassenoorlog ging (het waren alleen maar Marokkanen!). Eveneens de media deden wat dat betreft een goede duit in het zakje door vooral vermeende relschoppers te interviewen met een Noord-Afrikaans accent. Ironisch genoeg konden in deze atmosfeer de traditionele relscheppers zich voor de verandering aan de goede kant van de geschiedenis schakeren door zichzelf te metamorfoseren tot burgerwachten. Denk met name aan de hooligans van FC Den Bosch, die nog niet zo lang geleden wereldnieuws waren vanwege hun racistische spreekkoren.

Nadat de premier van het land en tevens lijsttrekker voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie lak toonde aan vrijheid en democratie en polderland ompolderde tot een Noord-Korea aan de Noordzee waren protestreacties te verwachten. Want de pleuris is in Nederland wel om minder uitgebroken. Met name in de Jordaan weet men daar alles van. Bijvoorbeeld tijdens het palingoproer. Het volk had op een zomerse dag zin in het verboden spel palingtrekken, waarbij getracht moest worden vanuit een bootje levende palingen te grijpen die aan een over de gracht gespannen touw hingen. De politie speelde voor spelbreker en sneed het touw door. De Jordaan barste spontaan uit zijn voegen van woede en de hermandad moest zich met getrokken sabels uit de voeten maken. De volgende dag omsingelde een met stokken en staven bewapende menigte het politiebureau. De politie ging dit alles boven de pet en het leger werd ingeschakeld. De Jordaan werd gebarricadeerd en de Jordanezen bekogelden het leger met alles wat los en vast zat. Het leger schoot terug met scherp en toen de rook geklaard was waren er 26 Jordanezen gedood. Zo waren er wel vaker ‘burgeroorlogen’ in de Jordaan, zoals het aardappeloproer in 1917 en het Jordaanoproer in 1934 (blijkbaar was de Jordaan traditioneel een waar kruitvat dat elk moment kon ontploffen).

Maar ook na de oorlog werd er stevig op los gereld. Met name de Vondelstraatrellen staan met hoofdletters vermeld in de geschiedenisboekjes. De krantekoppen schreeuwden: “Oorlog in Amsterdam”. De ME poogde op vrijdag 29 februari 1980 een kraakpand te ontruimen in de Vondelstraat maar werd tot verbijstering van de autoriteiten verjaagd door de krakers en hun sympathisanten. De gevechten duurden voort t/m maandag 3 maart. De krakers hadden in hartje Amsterdam een hedendaags Massada gebouwd en om die burcht in te nemen moesten de autoriteiten 1200 man ME optrommelen en het leger laten oprukken met tanks. Vergeleken hiermee gingen de jongetjes die in allerlei steden de avondklok van Rutte tartten best amateuristisch te werk.

Dus lang voordat men in Nederland bij wijze van spreken wist dat er een land bestaat dat Marokko heet braken er te lande regelmatig ‘burgeroorlogen’ uit. Los van wat men verder vindt van de lockdown en avondklok, opmerkelijk is dat de xenofobische politiek in eerste instantie een sfeer heeft gecreëerd die met name jongeren in Urk heeft aangezet om te gaan rellen, of op zijn minst in eerste instantie verzuimd heeft de rellende Urkse jongeren te veroordelen. Pas op het moment dat niet-witte jongeren in beeld kwamen werd heel opportunistisch van de daken geschreeuwd dat er hard ingegrepen diende te worden. Dus zowel links als rechtsom worden niet-witte jongeren voor het karretje gespannen van de xenofobistische politiek.

Er valt van alles aan op-en te merken op de lockdown en de avondklok, maar triest genoeg is het protest ertegen evident gekaapt door extreemrechtse facties die in bijvoorbeeld Amsterdam Zuidoost jongeren opjutten om te gaan rellen. In de hoop daarmee twee vliegen in een klap te kunnen slaan: lockdown en avondklok opgeheven krijgen en de xenofobie bevorderen. Er wordt dus getracht onwetende niet-witte jongeren te gebruiken als kanonnenvlees voor de strijd van extreemrechts. Want de groepen die oproepen tot rellen hebben niets met de problemen waar niet-witte mensen mee kampen. Let er bijvoorbeeld op dat ze eeuwig en altijd steen en been klagen over de BLM-protesten die doelbewust gedoogd zouden worden door de in hun ogen linkse elite. Niet dat BLM gevrijwaard dient te worden van kritische evaluaties, maar toch, het onder de aandacht brengen van racisme in de vorm van o.a. buitensporig racistisch politiegeweld is in principe een nobel streven.

Ondertussen blijft Kim-Jung Rutte lachen in zijn vuistje. Hij lijkt ongrijpbaar voor de ongeschreven wet van de politiek. Rutte is niet de premier van een democratie maar van een masocratie. Des te groter het wanbeleid is dat hij voert, hoe harder de maatregelen zijn die hij neemt, hoe meer hij liegt of anderzijds bizarre taal uitslaat, hoe populairder hij wordt bij het masochistische Nederlandse volk. Want vergeet niet, premier Rutte heeft zelf eerder opgeroepen tot een revolutie. Nu is hij getrakteerd op iets dat lijkt op een eerste aanzet daartoe en speelt hij dat hij boos is. Toch apart.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Geplaatst in The Grapevine Publications | Getagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Rellenpolitiek