Jan-Dino Asporaat in het spagaat

Jandino Asporaat is wereldberoemd geworden in Nederland door het geven van anachronistische minstrelshows. Op grond daarvan dacht hij compleet geaccepteerd te zijn door wit Nederland. Hij dacht te kunnen vergeten waar hij vandaan komt door de plek waar hij vandaan komt structureel te besmeuren. Zeg maar de Nederlandse variant van “Some seek stardom, but they forget Harlem!” Jandino dacht gepromoveerd te zijn tot Jan-Dino (hockeynaam) vanwege zijn connecties in ’t Gooi. Toen hem bijvoorbeeld op de nationale televisie gevraagd werd om een standpunt in te nemen tegen de welbekende Zwart geschminkte kinderverschrikker weigerde hij domweg om dat te doen. Waarom? Hij was een succesvolle Zwarte man en had er geen last van (of woorden van gelijke strekking). Jan-Dino kwam niet verder dan betogen dat beide partijen nu eens naar elkaar moesten gaan luisteren. Daarmee ging Jandino er compleet aan voorbij dat reeds sinds 1930 getracht wordt om respectvol over de rol van het kolonialistische concept zwarte piet te discussiëren, maar dat dat tegengeluid tot relatief recentelijk steevast door de mainstream media werd genegeerd. Maar die achtergrond was te diep voor Jan-Dino om zich in te verdiepen.

Jan-Dino zelf meende dus dat hij compleet van racisme verschoond was omdat hij simpelweg buitenaards goed was. Andere mensen waren wel gezegend met realiteitszin en wezen er op dat Jan-Dino gewoon een hele goede excuus%&?~ is. Zo merkte de Turkse onderneemster Olcay Gulsen keihard op: “Met Jandino hebben ze één excuusneger op de zaterdagavond.” Aanvankelijk zal Jandino best wel begrepen hebben dat hij speciaal een podium kreeg om minstrelshows te maken: zolang hij Zwarte mensen te kijk zette en weigerde een standpunt in te nemen over zaken die er echt toe doen werd hij gepruimd. Ongetwijfeld zal zelfs Johan Derksen instemmend meegeknikt hebben toen Jan-Dino weigerde op de nationale televisie een standpunt in te nemen tegen zwarte piet.

Maar Derksen knikte beslist niet instemmend toen het Jan-Dino helemaal naar de bol steeg omdat hij betrokken werd bij de presentatie van het Gala van de voetballer van jaar. Daar hadden Johan Derksen en co hele andere gedachtes over. Zij lieten in niet mis te verstane taal weten dat ze het te gek voor woorden vonden dat een ondermaatse artiest als Jandino—die nota bene niets met voetbal zou hebben—betrokken werd bij een prestigieus evenement als het Gala van de voetballer van het jaar. Zo’n reactie was te verwachten aangezien Derksen en co alles en iedereen afzeiken, maar Zwarte Nederlandse celebrities in het bijzonder. Clarence Seedorf, Humberto Tan, Sylvana Simons, etc., zijn allemaal meer dan eens tot op de grond toe afgefikt door Derksen en co.

In plaats dat Jan-Dino trachtte netjes in gesprek te gaan met Derksen en co (zoals hij de voor-en tegenstanders van zwarte piet had geadviseerd) ging hij tijdens zijn optreden op het Gala voetballer van jaar compleet los op Johan Derksen. Hij achtte zichzelf zelfs invloedrijk genoeg om het Zwarte Amerikaanse scheldconcept ‘je moeder’ te introduceren in de voetbalwereld. Maar dat kwam als een boomerang terug. De man die zichzelf te steengoed waande om last te krijgen van racisme werd na afloop van zijn tenenkrommende optreden overladen met racistische reacties en doodsbedreigingen op de sociale media: “Via sociale media, naar mijn kantoor en zelfs mijn privételefoonnummer achterhaald…En daar de meest hatelijke berichten sturen. Ik herhaal: mijn privénummer. Er is mij geen ziekte bespaard gebleven.” Maar het heftigste vond Jan-Dino de diep gewortelde haat tegen buitenlanders die zich openbaarde. „Bericht na bericht.” Derksen had op zijn beurt geen greintje medelijden met Jan-Dino en greep de gelegenheid met beide handen aan om de van zijn voetstuk gevallen Jan-Dino genadeloos nog een keiharde schop na te geven: “Zoek professionele hulp!”

Waar Jan-Dino compleet aan voorbij ging is dat Derksen zowel ondanks als dankzij zijn grote bek een instituut is in de Nederlandse voetbalwereld. Want hij heeft hoe dan ook in de loop der decennia gigantisch veel publiciteit en daardoor indirect inkomsten voor de voetbalwereld gegenereerd. Daar doet zelfs zijn racistische ondertoon niets aan af. Of anders gezegd, dat wordt ronduit gedoogd. Want naast dat Derksen Zwarte celebrities extra venijnig attaqueert zal het de oplettende kijker ongetwijfeld opgevallen zijn dat het panel rondom Derksen reeds decennialang spierwit is: zelfs excuus%&?~ à la Jan-Dino dult Derksen niet naast zich. Nederland glimlacht hardop als de zeiksnor weer eens leden afkomstig uit een groep die in de hoek zit waar de klappen vallen afzeikt. Omgekeerd ontzegt Nederland de melaninerijke slachtoffers van Derksen het officieuze privilege om de bal net zo hard terug te kaatsen.

Derksen en co genieten het privilege om ongelimiteerd te beledigen binnen de voetbalwereld en ver daarbuiten. Jan-Dino mag de illusie koesteren dat hij een grote meneer is te lande zolang hij zich beperkt tot minstrelshows. Want daarvoor is hij ingehuurd door de tv-bazen uit ’t Gooi. Zolang hij die ongeschreven regel respecteert wordt hem de gelegenheid geboden om het goede leven te leiden. Wederom, niet omdat hij steengoed is, maar omdat hij een steengoede excuus%&?~ is. Jan-Dino distantieerde zichzelf arrogant van anti-racisme activisten omdat hij meende een succesvolle jongeman te zijn en daardoor automatisch onaantastbaar voor racisme. Maar dat voorkwam dus niet dat ook Jan-Dino er op de harde manier achter moest komen dat hij niet boven racisme is verheven. Anderzijds, we wisten dat het zou gaan gebeuren. De vraag was niet of maar eerder wanneer…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Amazonebos in de brand

Onlangs heeft Ethiopië een wereldrecord weten te verpletteren door in het tijdsbestek van twaalf uur maar liefst 353 miljoen aspirant bomen één te maken met de bodem. Tegen oktober wil Ethiopië 4 miljard bomen hebben geplant. Maar Ethiopië staat niet alleen in deze trend van herbebossing. Na een mandaat van de Afrikaanse Unie hebben meer dan twintig Afrikaanse landen een ambitieus plan omarmd om het continent te herbebossen. Het doel is om tegen 2030 meer dan honderd miljoen hectare land in Afrika weer groen te hebben gemaakt. Ethiopië heeft in dit project evident een voortrekkersrol opzich genomen.

Begin vorige eeuw was Ethiopië nog voor 35% bebost. Dat was begin 21e eeuw nog maar slechts 14,2%. De bevolking van Ethiopië heeft gretig de bossen van hun land gekapt om te voldoen aan hun vraag naar brandstof, landbouwgrond en het vervaardigen van traditionele medicijnen. Doch evenzo om religieuze redenen. Deze massale houtkap pakte destructief uit voor dier maar ook mens. Ethiopië had nl. niet minder maar meer bossen nodig. Bossen voorkomen namelijk erosie. Sterker nog, bomen houden niet slechts grond vast maar houden eveneens het water vast in de grond. Juist in een droog land als Ethiopië dat meer dan eens geleden heeft onder hongersnoden is dat van belang. Regenwater dringt nl. moeilijker door in de bodem van een ontbost gebied. Ontbossing draagt daarom ook bij tot schaarste aan water en dus hongersnood. Om maar niet te spreken over al de vruchtbare grond die door een gebrek aan bomen zo maar door de Nijl meegevoerd kan worden naar Soedan en Egypte.

De huidige Ethiopische autoriteiten zijn zich evident bewust van het belang van herbebossing en hebben daarom het grootse herbebossingsproject geïnitieerd. Positief bijproduct van het grootschalige herbebossingsproject is dat het de natievorming lijkt te bevorderen. Want ook al is er hier en daar wat kritiek op het project geleverd (het zou van boven zijn opgelegd, de onderliggende oorzaken van de ontbossing zouden niet aangepakt worden), staat de ganse Ethiopische politiek in principe achter het project. Zelfs politici die kritische geluiden hebben laten horen zijn bomen gaan planten om hun solidariteit met hun land te tonen. Daarmee is herbebossing zo’n beetje het enige waar de Ethiopische politiek het unaniem mee eens is, en daarmee kan betoogd worden dat herbebossing wellicht wel het enige is wat Ethiopië bindt.

Maar wat er aan de ene kant van de globe bij komt, wordt aan de andere kant weer vernietigd. Terwijl Afrika in het algemeen en Ethiopië in het bijzonder zichzelf uit de brand tracht te helpen door de ecologische vernietiging zoveel mogelijk te herstellen, brandt men in Zuid-Amerika in het algemeen en Brazilië in het bijzonder de ecologie juist letterlijk zoveel mogelijk af. In Brazilië kwam zoals bekend recentelijk een fascistische meneer aan de macht. Mede dankzij de steun van koloniale boeren heeft Bolsonaro de macht weten te grijpen. De fascistische Bolsonaro heeft er ook nooit een geheim van gemaakt bij wie zijn sympathie ligt. Zo heeft hij verkondigd dat de reservaten ervoor zorgen dat de inheemsen als beesten leven terwijl ze tevens de economische ontwikkeling van het binnenland frustreren. In het licht van het bovenstaande kan het niet verrassend heten dat één van de eerste daden van president Bolsonaro was de FUNAI (nationale stichting voor inheemsen) het recht te ontnemen om nieuwe reservaten te creëren. Dat recht is dankzij Bolsonaro nu voorbehouden aan het Ministerie van Landbouw. Om maar aan te geven hoe de lijntjes lopen in Brazilië, de voormalige leider van de boerenlobby leidt nu datzelfde Ministerie van Landbouw.

De Amazone is het grootste tropische regenwoud ter wereld: de helft van ’s werelds tropische regenwoud ligt in het Amazone. Daarnaast is nergens op aarde de biodiversiteit zo groot. Dankzij de Amazone mag Brazilië zichzelf zelfs het meest biodiverse land op aard noemen. Alleen al de Amazonerivier heeft een ongeëvenaard aantal zoetwatervissen. Maar niet slechts voor natuurliefhebbers is de Amazone belangrijk. De inheemse volkeren van de Amazone onttrekken sinds mensenheugenis medicijnen uit de flora en fauna van de Amazone. Veel van die medicijnen hebben hun weg gevonden naar de Westerse geneeskunde. Aangezien naar schatting slechts 0,5% van de planten in de Amazone onderzocht is op geneeskrachtige werking is het niet te bevatten hoeveel potentiële medicijnen voor ziektes de Amazone herbergt. Bovenal wordt de Amazone wel de longen van de wereld genoemd omdat het 25%-30% van de zuurstof op de planeet produceert.

Desalniettemin wordt de Amazone momenteel in rap tempo afgefikt door de koloniale boeren achter het regime van Bolsonaro. Bolsonaro en co zijn nl. van de korte termijn oplossingen. Het idee is dat de ontwikkeling van de Braziliaanse landbouw en veeteelt ten koste van het traditionele leefgebied van de inheemsen (die Bolsonaro als üntermenschen beschouwt) zaligmakend is. Op korte termijn zal de verbouwing van soyabonen en het bedrijven van veeteelt goed zijn voor de portemonnaie van bepaalde koloniale boeren, maar zij leven natuurlijk niet alleen op de wereld. Bovendien, hoe lang gaat het duren voordat ze hun eigen vingers gaan branden aan die synthetische bosbranden? In Afrika is men er ook op de harde manier achter gekomen hoe desastreus ontbossing uiteindelijk is. Anderzijds, begin jaren ’40 vernietigden de fascisten de betonnen jungles van Europa. In 2019 zijn de echte jungles aan de beurt. Hopelijk worden de echte jungles uiteindelijk net zo goed hersteld als de betonnen jungles van weleer.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Leave a comment

Wit privilege (2)

Herinneren we ons de groep tieners van kleur uit Spijkenisse nog, die begin van het jaar mot had met de treiterige witte tiener genaamd Tommy? Betreffende onfortuinlijke groep zette de beelden die ze gemaakt hadden van hun confrontatie met Tommy online. Dat bleek niet zo handig, want daardoor kon de mainstream media het oppikken om stemming te creëren. Pers, publiek en politiek hadden vervolgens totaal geen genade met de tieners van kleur die de als weerloos veronderstelde Tommy aanpakten. Niettegenstaande dat dit soort vechtpartijtjes er altijd al zijn geweest. Het enige verschil met vroeger is dat de kans tegenwoordig levensgroot is dat de beelden worden vastgelegd.

Maar volgens ingewijdenen is de Tommy van Spijkenisse beslist niet dezelfde soort van onschuldige knuffelbeer als de Tommie van Sesamstraat. Wat hun beweringen ondersteunt is dat er een video opdook waarin te zien valt hoe Tommy zelf met zijn vuisten los gaat op een leeftijdsgenootje. Verder is er door ouders wier kinderen bij Tommy op school zitten erop gewezen dat Tommy zelf juist een enorme pestkop is: “Mijn zoon zit bij hem op de HAVO en zegt dat hij een enorme pestkop is. Regelmatig wordt mijn zoon gepest door hem als %±$@ enzovoorts”. Verder is door meerdere mensen verkondigd dat Tommy zelf de jongens die hem een lesje leerden had bedreigd en uitgescholden. Los daarvan is het ook niet zo dat ze met zijn allen tegelijk Tommy aanvielen. Er waren inderdaad meerdere jongens betrokken bij de wraakactie op Tommy, maar het bleven doorgaans één tegen één gevechten. Bovendien had Tommy zelf vrijwillig afgesproken om een ruzie te komen beslechten.

Echter, nadat de beelden van de wraakactie op Tommy viraal waren gegaan schreeuwden pers publiek en politiek: “Dood hen, kruizig hen!” Namen, telefoonnummers en adressen van de jongens van kleur die een appeltje met Tommy hadden geschild verschenen in de sociale media en verschillenden van ze moesten onderduiken. Wetenschappers werden erbij gehaald om het wangedrag van de jongens te verklaren, etc. Tot overmaat werden de jongens van school en de sportclub geschorst en van hun bijbaantjes weggeschopt…

Recentelijk werd wereldkundig gemaakt dat de vijftienjarige zoon van burgemeester van Amsterdam Femke Halsema in juli door de politie was opgepakt wegens inbraak in een woonboot. Daarnaast ontdeed hij zich op de vlucht van een nepwapen. Eigenlijk zou de arrestatie geheim zijn gebleven, ware het niet dat politieagenten het gelekt hebben naar de krant van wakker Nederland. Moeder Halsema kroop onmiddellijk voor zoonlief in het harnas en gaf de krant van wakker Nederland een fikse oorwassing. Met succes, want het sentiment in het land werd dat het om een privézaak ging: Halsema junior vertoonde gewoon het gedrag wat bij de pubertijd hoort. Niets aan het handje. Maar wacht eens eventjes, zou niet precies hetzelfde gezegd kunnen worden van de pubers die Tommy een lesje hadden geleerd?

Opmerkelijk is dat Femke met dezelfde vurigheid waarmee ze onlangs haar witte zoon verdedigde begin vorig jaar het bestaan van wit privilege in Nederland glashard ontkende. Het zou een Amerikaans begrip zijn dat op oneigenlijke gronden vanuit het inherent racistische Amerika in het voorbeeldige Nederland zijn geïntroduceerd (Zwarte mensen hebben in Nederland toch nooit apart achter in de bus hoeven zitten?). Alsof er in Nederland geen segregatie is. Triester nog, Amerikaanse onderzoekers hebben de ontluisterende conclusie getrokken dat het Nederlandse onderwijssysteem gesegregeerder is dan het Amerikaanse. Dat komt omdat witte ouders zichzelf massaal het privilege toe-eigenen om hun kinderen van een school af te halen als naar hun smaak betreffende school door te veel niet-witte kinderen wordt bezocht. Ze maken handig gebruik van connecties om hun kinderen op leliewitte scholen geplaatst te krijgen. De ‘progressieve’, ‘anti-racistische’ Halsema zelf haalde in 2014 haar kinderen van een Zwarte school af om ze vervolgens met behulp van connecties te transfereren naar een witte Montessorischool waar het kroost van alle BN’ers van de Watergraafsmeer vertoeft.

Is het bovendien geen wit privilege dat Halsema junior en Tommy uit konden groeien tot martelaars? Inbreker Halsema junior als vermeend slachtoffer van de riooljournalistiek van de Telegraaf en treiterkop Tommy groeide zelfs uit tot nationale martelaar. Tommy werd overladen met steunbetuigingen en cadeautjes uit het hele land. Een verwarde Zwarte rapper/vlogger speelde in dit proces een voortrekkersrol. “Maar Tommy was toch ook daadwerkelijk slachtoffer?” Dat zou inderdaad betoogd kunnen worden. Maar waar bleef bijvoorbeeld de nationale steunbetuiging voor het Marokkaanse gezin wiens huis werd bestormd door ruim vijftig Urkse jongeren? Zijn al die losgeslagen Urkse jongeren die andermans huis bestormden evenzo onmiddellijk van school en sportvereniging geschorst en ontslagen van hun bijbaantjes? Dus eveneens treiterkop Tommy geniet in volle teugen van zijn witte privilege.

De laatste jaren zijn er door anti-racisme activisten in de Nederlandse taal verschillende woorden en concepten geïntroduceerd die het naoorlogse zelfbeeld van Nederland als sociaal-democratisch paradijs aantasten. Eén van die concepten die het meest pijn doet is wit privilege. De GroenLinkse Halsema dacht handig op dat extreemrachtse sentiment in te spelen. De grote mond van Halsema begin 2018 ten spijt heeft de familie Halsema ironisch genoeg het levende bewijs geleverd dat wit privilege springlevend is te lande. De beste truc van de duivel is de mensen doen geloven dat hij niet bestaat is wel gezegd. Hetzelfde geldt voor wit privilege: Halsema is de vleesgeworden manifestatie van wit privilege en haar grootste truc is de mensen doen geloven dat wit privilege niet bestaat.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Woodstock-hallucinatie

Op 15 augustus 2019 was het vijftig jaar geleden dat het driedaagse Woodstock muziekfestival begon. Gehouden op een weiland in de Amerikaanse plaats Bethel. Desalniettemin kreeg het festival het naamkaartje Woodstock, vernoemd naar een stad die zeventig kilometer verderop ligt. Het Woodstockfestival zou het paradijs op aarde zijn geweest: drie dagen van vrede en muziek. Betreffend festival wordt gezien als een hoogtepunt in de geschiedenis van de popmuziek. Bovenal als het blauwdruk voor ontelbare festivals die nadien het levenslicht hebben aanschouwd. Tegenwoordig struikelt men over de festivals, maar dat was eens compleet anders. Gechargeerd gezegd moest je het voordien doen met die ene maal per jaar dat de kermis langs kwam in je dorp.

Woodstock is overigens niet letterlijk het eerste grote popmuziekfestival. Dat was “The First Annual Monterey International Pop Festival”, gehouden van 16-18 juni 1967 rondom Monterey County Fairgrounds in noordelijk Californië. Het driedaagse evenement trok 200.000 bezoekers. Alhoewel Monterey de carrières van verschillende grote artiesten heeft gelanceerd zou het in de geschiedenisboeken overschaduwd worden door het twee jaar later door een half miljoen mensen bezochte Woodstock.

In de loop der tijden is men meer en meer met een roze bril naar Woodstock gaan kijken. Maar als we de feiten in acht nemen dan had het waarschijnlijk meer weg van de hel op aarde. De honderdduizenden aanwezige hippies zullen ongetwijfeld genoten hebben van de optredens van de toenmalige topartiesten. Echter, de omstandigheden waren niet om over naar huis te schrijven (en dat deden de stijf van de drugs staande jongelui dan ook niet). Zo schoten de sanitaire voorzieningen ernstig te kort. Door hevige plensbuien transformeerde het terrein in één grote modderpoel. Tot overmaat van ramp waren er op het open terrein geen tenten of afdakjes waar men kon schuilen. Het gevolg was dat de festivalgangers drie dagen als varkens door een modderpoel met hun eigen excrementen moesten wroeten. Weggaan was lastig. De dichtstbijstaande auto’s stonden nl. 10 km verderop geparkeerd. Wegens gebrek aan parkeerplaatsen veelal op de snelweg. Met als gevolg één der grootste files uit de Amerikaanse geschiedenis. Desalniettemin, de seks, drugs en rock & roll maakten klaarblijkelijk alles goed.

Voor wie Woodstock ook goed was was de drugshandel. Hetgeen heel opmerkelijk was was dat er op Woodstock massaal gratis drugs werd uitgedeeld. Met andere woorden, Woodstock werd doelbewust door een duistere macht aangegrepen om drugsgebruik in de jongerencultuur te populariseren. Ontelbare jongeren kwamen thuis als junkies. LSD werd verspreid als gratis flesjes water. Wat alle alarmbellen had moeten doen rinkelen aangezien LSD gebruikt werd door de CIA voor mind control projecten als MK-ULTRA. Te meer omdat Ken Kesey himself als proefkonijn geparticipeerd had in MK-ULTRA. Welke ervaringen hem weer inspireerde om de later verfilmde bestseller “One Flew Over the Cuckoo’s Nest” te schrijven. Deze zelfde Ken Kesey wordt gezien als de grondlegger van de hippiecultuur.

In ieder geval, er was in de jaren zestig dus een zgn. tegencultuur ontstaan. Jongeren werden op grote schaal blootgesteld aan alternatieve nieuwsbronnen (onafhankelijke radiostations, kranten, boeken, etc.) waardoor ze minder vatbaar waren voor de misinformatie van de mainstream media. Evenzo sprak menig popster zich uit tegen de gang van zaken in de wereld waardoor er een atmosfeer ontstond waarin de tegencultuur kon ontstaan. Tot ongenoegen van de gevestigde orde. Zo werden tegen 1968 de volgende groepen en personen gebombardeerd tot vijanden van de staat en dus slachtoffer van de FBI’s COINTELPRO en CIA’s Operation Chaos: “Voorstanders van nieuwe lifestyles, nieuw links, apostelen van geweldloosheid en raciale harmonie, rusteloze jeugd”.

Kortom, popmuzikanten en hun publiek begonnen zich uit te spreken tegen zaken als de Vietnamoorlog, racisme en vragen te stellen over gebeurtenissen als de moord op Kennedy, etc. Opmerkelijk genoeg legden verschillenden van de artiesten die gelieerd werden aan de tegencultuur binnen enkele jaren het loodje, al dan niet door een overdosis drugs. Gedacht kan dan worden aan Janis Joplin, Jimmy Hendricks, Mama Cass Elliot, Brian Jones, Otis Redding, etc. Anderen raakten weer betrokken bij zware verkeersongelukken en overleefden die ter nauwernood (Bob Dylan, Stevie Wonder, Eric Clapton, etc.). Rond de tragedies gerelateerd aan bovengenoemde artiesten zijn altijd vragen blijven hangen die nimmer zijn beantwoord.

Duistere machten zijn er in de jaren zestig in geslaagd de stemmen van de tegencultuur verslaafd te maken aan LSD. Gevolg is dat beroemde artiesten als Jimmie Hendricks, John Lennon, Janis Joplin, etc. waanbeelden gingen zien en merkwaardig gedrag vertonen wat hun geloofwaardigheid ernstig aantastte en bovendien verschillenden van hen zelfs het leven kostte (artiesten kregen extreem zware LSD toegediend). Aldus degenereerden de officieuze leiders van de hippiebeweging tot misleiders. Middels grote festivals als Woodstock gingen in navolging van de leiders eveneens de volgers het pad van de hallucinerende middelen volgen. De introductie van drugs in de scene zorgde ervoor dat de creativiteit van de tegencultuur in het slop geraakte. Hedonisme werd het hoofddoel en het ware doel werd bijzaak. Aldus verwelkte de flowerpowerbeweging.

Simultaan werd de Blackpowerbeweging vernietigd door de Zwarte gemeenschap vol heroïne te pompen. Maar let wel, er gebeurde niets nieuws. Er werd door the powers that be slechts een beproefde VOC-strategie toegepast. Want de VOC brak het verzet van de bevolking van Java indertijd door het eiland vol opium te pompen. Met een leger vol hallucinerende opiumschuivers bleek het lastig om een vuist te maken tegen de status quo…Woodstock was daarom één grote hallucinatie. Hoe je het ook bekijkt.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Leave a comment

Boreale terroristen

De wereld werd afgelopen weekend opgeschrikt door massamoorden in de Amerikaanse steden El Paso en Dayton. Op zich de gewoonste zaak van de wereld. In geografische context dan. Bedenkende dat de schietpartij in Dayton de 250e (!) massaschietpartij in de VS was dit jaar. Ware het niet dat op zijn minst de schutter te El Paso in testament vast heeft gelegd dat zijn motief racistisch is. Waarmee de persoon een trend voortzet welke indertijd ingezet werd door Anders Brevik en recenter opgepikt door de massamoordenaar van Christchurch. De schutter te Dayton ging weer los in een uitgaansbuurt waar veel Zwarte Amerikanen vertoeven, hetgeen evenzo sterk een racistisch motief suggereert. Al heeft hij geen testament nagelaten en kan hem niet meer om verduidelijking worden gevraagd.

Het beeld was lange tijd dat een terrorist per definitie een moslimextremist is. Een onterecht beeld, want met name in de VS zijn rechtsextremisten altijd hun duit in het zakje blijven doen. Ze zijn nooit weggeweest. Maar door de maatschappelijke focus op moslimextremisme is het terrorisme uit de hoek van de neo-bruinhemden onder de radar van de mainstream media geraakt. Doch een ieder die zijn ogen een beetje open had wist dat er reeds jaren online een cultuur van rechtsextremisten groeit en bloeit. Ze geloven in een duister plan om de witte bevolking van de wereld te vervangen en vernietigen middels massa-immigratie en gemengde relaties. Want zo zijn immers alle grote witte beschavingen ten onder gegaan, als we het boek March of the Titans van de Zuid-Afrikaanse fascist Arthur Kemp mogen geloven. Wat ook niet helpt is dat er in allerlei landen steeds meer gekozen politici komen die betreffende fascistische theorie openlijk onderschrijven. Sterker nog, zelfs de huidige president van de VS heeft middels meerdere uitspraken aangegeven dat hij de theorie van Le Grand Remplacement aanhangt (in 2011 uitgewerkt in boekvorm door Renaud Camus).

De waarheid is wat Noord-Amerika betreft natuurlijk precies andersom: de oorspronkelijke bevolking is vervangen en vernietigd door Europeanen. Heel triest en concreet bewijs van de samenzwering om de inheemse bevolking van Noord-Amerika te vervangen is natuurlijk de Indian Removal Act van 28 mei 1830. Alhoewel aanvankelijk geen onderdeel van de unie heeft cowboystaat Texas in dit proces een voortrekkersrol gespeeld.

El Paso ligt in Texas en Texas was aanvankelijk onderdeel van Mexico. Texas kon zich op een kwaad moment van Mexico afscheiden dankzij replacement. Anglo-Amerikaanse slavenhouders hadden zich begin 19e eeuw in grote getallen illegaal in Texas gevestigd met hun slaafgemaakten. In ieder geval waren ze talrijk genoeg om de Mexicanen die er reeds eerder woonden in aantal te overtreffen. De bodem in bepaalde delen van het zuiden van de toenmalige VS raakte nl. uitgeput, dus trok men westwaards richting Texas.

Probleem was alleen dat Mexico zichzelf in 1822 bevrijdde van Spanje. Vicente Guerrero, oorlogsheld en eerste Zwarte president van Mexico, schafte de slavernij officieel af in 1829. De Anglo-Amerikaanse Texanen waren ziedend van woede en scheidden als reactie Texas af van Mexico. Omdat Guerrero zelf druk doende was zijn conservatieve vijanden in Mexico-Stad te bestrijden op leven en dood kon hij weinig uitrichten tegen de afscheiding van de Texaanse slavenhouders. Aldus werd Texas onafhankelijk in 1829 omdat het de slavernij koste wat het koste in stand wenste te houden.

Slavernijstaat Texas stond echter zwaar onder druk van Groot-Brittannië en Haïti, staten die tegen de slavenhandel ageerden. Tevens was het bang dat Mexico terug zou slaan. Bovendien begon de economie van Texas ernstig in het slop te geraken. Vandaar dat slavernijstaat Texas in 1845 geen andere keus zag dan zich aan te sluiten bij de VS als 28e staat. Al mocht het uiteindelijk niet baten omdat door bepaalde economische en geopolitieke ontwikkelingen zelfs in de VS de slavernij werd afgeschaft in 1865. Maar heeft Texas dus echt alles gedaan om dat ‘doemscenario’ te voorkomen.

Het is een bizar gegeven dat een man zich de moeite getroost om vanuit een voorstad van Dallas helemaal naar El Paso te rijden (oftewel van de ene kant van Texas naar de andere) om zijn witte superioriteitsdenken op de ultieme manier in de praktijk te brengen ten koste van Mexicanen. Om op Mexicanen te mikken eensgelijk Buffalo Bill op bizons. Helaas staat dit niet op zichzelf maar is onderdeel van een lange traditie die inherent verbonden is aan de geschiedenis van de VS in het algemeen maar van de staat Texas in het bijzonder.

Het is opmerkelijk hoe bevreesd de nakomelingen van de uitvoerders van Le Grand Remplacement te Noord-Amerika nu zelf zijn om er slachtoffer van te worden. Het witte superioriteitsdenken en handelen zit gewoon in het DNA van de VS gebakken. Een ideologie die in het DNA van een land zit valt wellicht wel onmogelijk uit te roeien, want generatie na generatie slikt het vanaf de wieg door met de cornflakes. Triester nog, meer dan eens wordt-ie juist geëxporteerd. Zo was de gang van zaken in het zuiden van de VS al een grote inspiratiebron voor nazi-Duitsland. Tegenwoordig is de Noord-Amerikaanse versie van het witte superioriteitsdenken wellicht wel wijder verspreid dan ooit dankzij het internet. Zolang de aanhangers zichzelf op blijven sluiten op hun zolderkamertjes en chatrooms lijkt het gebeuren onschuldig. Maar des te meer mainstream politici en journalisten openlijk debiteren over zaken als homeopathische verdunningen en invasies des te meer moed ze zullen verzamelen om hun boreale dromen te verwezenlijken.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Leave a comment

Some seek stardom, but they forget Harlem!

“Waarom zou ik het als een verplichting moeten zien om over Ferguson te rappen… Is het omdat ik Zwart ben? Wie ben ik nu, Al Sharpton?…Ik ben A$AP Rocky. Ik heb me niet aangemeld als politiek activist…Ik woon in Soho en Beverly Hills. Ik kan me er niet mee identificeren. Als ik terug naar Harlem ga, is het niet hetzelfde. Het is een triest verhaal. Ik moet je de waarheid vertellen. Ik ben in de studio, ik ben in modehuizen, ik zit in de slipjes van die teven. Ik doe niets buiten dat. Dat is mijn leven. Deze mensen moeten me verdomme met rust laten.” Aldus A$AP Rocky in een spraakmakend interview met Time Out New York in 2015. Betreffend interview veroorzaakte een storm van kritiek op de rapper die op dat moment druk doende was “the King of New York” te worden. Uiteindelijk kwam er in 2016 een nieuw interview in the Breakfast Club die bedoeld was om de kou uit de lucht te halen. In plaats daarvan gooide de onwetende A$AP Rocky juist nog meer olie op het vuur door bij zijn standpunt te blijven om zich niet uit te spreken over sociale issues en nota bene de retoriek van witte racisten reproduceerde (all lives matter).

A$AP Rocky werd geboren in Harlem als Rakim Athelaston Mayers. Hij is dus vernoemd naar Hip-Hoplegende Rakim (een artiest die juist wel regelmatig sociale issues aansneed). Op zijn twaalfde ging zijn vader de lik in wegens drugsverkoop. Op zijn dertiende werd zijn broer vermoord. Ondertussen verhuisde A$AP met zijn moeder en zus van de ene daklozenopvang naar de andere en begon hij marijuana en crack te verkopen. Kortom, A$AP Rocky komt echt heel duidelijk uit Harlem en niet uit Beverly Hills en Soho. Maar omdat hij een beetje succesvol is geweest in de muziekindustrie en daardoor relatief recentelijk naar Beverly Hills en Soho kon verhuizen, blijkt hij ineens over een geheugen van een goudvis te beschikken en is hij compleet vergeten waar hij vandaan komt en verre van true tot he game. “Some seek stardom, but they forget Harlem”, scandeerden de Fugees indertijd. Je zou haast gaan denken dat betreffend adagium speciaal in het leven is geroepen voor A$AP Rocky!

Doch ondertussen heeft A$AP Rocky op moeten treden in Zweden en kwam hij er in Scandinavië op de harde manier achter dat zijn nieuw verworven roem en rijkdom niet noodzakelijkerwijs een onaantastbaar harnas is tegen racisme. Er circuleert een filmpje waarop te zien is hoe twee jongemannen A$AP en zijn entourage hinderlijk volgen, ondanks dat A$AP Rocky’s bodyguard beiden herhaaldelijk maant een andere weg in te slaan. Uiteindelijk volgde er een vechtpartij waarbij ook A$AP betrokken was en welke uit zou zijn gelopen in een dramatische mishandeling van beide stalkers. Op grond hiervan is A$AP Rocky gearresteerd, opgesloten en gaat worden vervolgd. Hetgeen hem als het tegenzit een gevangenisstraf van zes jaar kan kosten.

Het incident rond A$AP Rocky laat het als sociaal-liberaal bekend staande Zweden van een hele andere kant zien. Eens te meer blijkt dat het sociaal-liberale imago van Zweden onterecht is. Zo uitte de VN in 2018 haar bezorgdheid over racisme in Zweden. Want je zou zeggen, de stalkers kregen gewoon wat ze verdienden. Ze bleven A$AP Rocky en zijn entourage ondanks herhaaldelijke aanwijzingen hinderlijk volgen. Dan valt een reactie uit zelfbehoud op een gegeven moment niet meer uit te sluiten. Desalniettemin hebben de Zweedse autoriteiten lak aan A$AP Rocky’s roem, rijkdom en zelfbehoud en sloten hem op. Ze bleken (aanvankelijk) zelfs maling te hebben aan president Trump toen die zijn nek voor hem uitstak.

A$AP Rocky kan dan wel in Beverly Hills en Soho wonen, maar dat betekende dus blijkbaar niet dat hij aan alle problemen waar de kids uit Harlem mee kampen was ontsnapt. Ironisch genoeg heeft de moeder van A$AP Rocky inmiddels dezelfde Al Sharpton waar A$AP Rocky de spot mee dreef in zijn beruchte interview met Time Out New York te hulp geroepen (en dat verzoek om hulp is gehonoreerd).

Ondanks zijn onverschilligheid betreffende de problemen van jong Zwart Amerika heeft met name jong Zwart Amerika woedend gereageerd op de opsluiting van A$AP Rocky. Collega artiesten overwegen zelfs een boycot van Zweden. Jong Zwart Amerika houdt kennelijk onvoorwaardelijk van A$AP. Dit terwijl Malcolm X over de zaak A$AP Rocky zou hebben gezegd: “It’s a matter of the chickens coming home to roost!”

Overigens, voor de carrière van A$AP Rocky hoeft zijn opsluiting in Zweden niet noodzakelijkerwijs slecht uit te pakken. Wellicht gaat zijn carrière juist een fikse duw in de rug krijgen. In de ogen van menigeen draagt de matpartij waarin hij betrokken was nl. bij aan zijn street credibility. Daarnaast valt het niet uit te sluiten dat onwetende fans en activisten hem als martelaar in de strijd tegen een onrechtvaardig systeem gaan omarmen. Dan wordt iemand die compleet vergeten was waar hij vandaan komt en activisten bespottelijk maakte zo maar gepromoveerd tot een soort van burgerrechtenheld (al pleit wel in zijn voordeel dat door hem de mythe van Zweden als sociaal-liberaal paradijs is doorgeprikt). In ieder geval zijn nu inmiddels vele miljoenen mensen bekend met A$AP Rocky die voordien nog nimmer van hem hadden gehoord. Wat weer cynisch de vraag op doet werpen: “Those who seek stardom, why should they give a %&@±^ about Harlem?”

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

Maan-nazi’s

“Dat is een kleine stap voor een mens, een reuzensprong voor de mensheid!”, aldus de beroemde woorden van Neil Armstrong uitgesproken op 21 juli 1969 toen hij als eerste mens een wandeling maakte op de natuurlijke satelliet van de aarde. Hiermee was iets gerealiseerd wat in de ogen van velen onmogelijk was: science fiction was werkelijkheid geworden. Geschiedenis was geschreven. Een nieuw tijdperk was aangebroken! Of alhoewel, menigeen gelooft tot op de dag van vandaag nog steeds dat maanreizen, zeker in die tijd, onmogelijk zijn en dat de hele operatie in scene is gezet.

Was de maanlanding van 21 juli 1969 het grootste succes van de Amerikaanse wetenschap en technologie ooit, of was het de grootste poppenkast allertijden? Los van de vraag of men wenst te geloven of de Amerikanen daadwerkelijk op de maan stonden in 1969 zit er inderdaad een luchtje aan het gebeuren. Al was het maar omdat het prestigieuze project veel minder Amerikaans was dan dat het geframed wordt. Amerika pronkt nl. met andermans veren. Amerika pronkt met veren waarmee geen enkel fatsoenlijk land mee geassocieerd wenst te worden.

Het valt als merkwaardig te bestempelen dat niemand minder dan oorlogsmisdadiger Wernher von Braun de leiding had over het maanproject. Maar naast capo di tutti capi von Braun waren er meer vooraanstaande nazi-wetenschappers bij het historische project betrokken. Waarom zijn von Braun en consorten niet berecht in Neurenberg? Waarom stelde de media nauwelijks kritische vragen? Waarom schreeuwde de zionistische entiteit Israël niet moord en brand om zijn uitlevering? Waarom hield aartsvijand de Sovjet-Unie de kaken stijf op elkaar? Onderzoekers als Jim Marrs hebben over het één en ander een boekje open gedaan.

Verschillende expert zijn van mening dat Duitsland de oorlog onmogelijk had kunnen winnen, simpelweg omdat de overmacht waartegen het opbokste te groot was. Zowel kwa manschappen, materieel als industriële productie. Desalniettemin wist Duitsland in korte tijd de wapentechnologie spectaculair te verbeteren en kon het de tegenstanders daarom toch flink lastig maken. Na de oorlog waren de geallieerde inlichtingendiensten geschokt door de sensationele vernieuwingen die de Duitse oorlogsindustrie had ontwikkeld. De Poolse militaire journalist Igor Witkowski heeft het wel “de grootste technologische vooruitgang in de geschiedenis van onze beschaving” genoemd. De ontwikkeling van vliegtuigen, tanks, U-Boten, etc., was in een ware stroomversnelling geraakt. Volgens sommige historici was Duitsland zelfs heel dichtbij de uitvinding van de atoombom. Maar de bekendste wapens die de nazi’s ontwikkeld hebben zijn natuurlijk de V-1 en V-2 raketten, de Vergeltungswaffe, en Wernher von Braun heeft een hoofdrol gespeeld in de ontwikkeling van betreffende projectielen.

Echter, de ontwikkeling van de Duitse wapentechnologie was geen pad dat over rozen ging. Duitse wetenschappers waren geen onafhankelijke wetenschappers die toevallig voor de nazi’s werkten, neen, in de regel waren ze zelf actieve nazi’s. Vele Duitse wetenschappers waren lid van de NSDAP. Zo was von Braun zelfs lid van de SS en bevriend met Himmler. De ongekende successen van de nazi-wetenschappers waren mede mogelijk omdat ze mensen in concentratiekampen als proefkonijnen gebruikten, parasiteerden van slavenarbeid en zich schuldig maakten aan andersoortige oorlogsmisdaden.

Maar dat was na de oorlog van ondergeschikt belang. De Amerikaanse en Sovjet autoriteiten waren in deze meer geïnteresseerd in de wetenschappelijke kennis van de nazi-wetenschappers dan in hun oorlogsmisdaden. Middels Operatie Paperclip konden Duitse topwetenschappers een nieuw leven beginnen in de VS. Anderen verleenden na de oorlog hun diensten aan de Sovjet-Unie en zorgden ervoor dat de Sovjet-Unie de wereld deed verbazen met ongelooflijke successen zoals de eerste mens in de ruimte. Van weer andere kopstukken werd gedoogd dat ze de benen namen naar Zuid-Amerika.

Operatie Paperclip bood niet slechts de nazi’s nieuwe kansen doch eveneens de zionisten. Ben-Gurion had een dossier opgebouwd over de uitgebreide collaboratie van de Anglo-Amerikaanse speculantenoligarchie met de nazi’s. Van zowel voor, tijdens en zelfs na de oorlog (Operatie Paperclip). Daar werd kopstuk Nelson Rockefeller tot zijn grote schik mee geconfronteerd. Rockefeller en de zionisten kwamen tot een vergelijk. Latijns-Amerika was de facto een kolonie van de speculantenoligarchie. Latijns-Amerika zou in de VN tegen de stichting van de staat Israël stemmen, maar Rockefeller en zijn secondanten zorgden er tot grote ontzetting van de Arabische wereld voor dat de Latijns-Amerika landen op het laatste moment draaiden op 29 november 1947, zodat in 1948 de staat Israël gesticht mocht worden. Dus in ruil voor een staat hielden de zionisten hun mond dicht over o.a. Operatie Paperclip (in de praktijk bleven de zionisten achter de schermen alles en iedereen die met nazi’s heeft gecollaboreerd chanteren).

Vandaar dat oorlogsmisdadiger Wernher von Braun der führer kon worden van het grootste wetenschappelijk en technologische project in de Amerikaanse geschiedenis zonder dat er iemand lastige vragen stelde. Noch de Russen (die hetzelfde deden), noch de zionisten hadden er belang bij om in deze met het vingertje te wijzen. Sterker nog, het Amerikaanse ruimtevaartprogramma werd compleet gedomineerd door Duitsers. Dezelfde wetenschappers die aan de leiding stonden van het raketprogramma van de nazi’s dat Londen terroriseerde in de oorlog kregen de leiding over het Amerikaanse raketprogramma. Naast von Braun waren dat wetenschappers als Mittlewerk, Rudolph, Debus, etc.

De waarheid is dat Duitsland verslagen is in 1945, maar niet de nazi’s. Er hebben inderdaad nazi’s terecht gestaan in Neurenberg, maar dat waren niet noodzakelijkerwijs de kopstukken. De meeste nazi’s vonden een veilig heenkomen elders en sommigen zoals von Braun zijn in een nieuw leven zelfs wereldberoemd geworden.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | Leave a comment

De Hydrodammen-mentaliteit

De vroege geschiedenis van Afrika wordt overspoeld, letterlijk. Zo werd in 1960 begonnen met de constructie van de Hoge Aswandam. Hierdoor raakte een gebied van 550 km lang overstroomd en moesten bewoners de benen nemen. Dit hield echter ook in dat één van de belangrijkste archeologische sites ter wereld voor eens en altijd verloren zou gaan. Aldus overstroomden archeologische teams uit de ganse wereld het gebied om de laatste kans te grijpen om er opgravingen te doen. Het team van de afrifobische Amerikaanse archeoloog Keith Seele was het succesvolste en ontdekte bij Qustul de oudste beschaving ter wereld; Ta-Seti. In 1964 was hij reeds klaar met het categoriseren van zijn opgravingen te Qustul maar uit afrifobische overwegingen maakte hij het nimmer wereldkundig. Pas na zijn dood, in 1979, heeft zijn assistent Bruce Williams de wereldschokkende ontdekking geopenbaard dat Nubië de oudste beschaving ter wereld herbergt!

Voor de Nubiërs betekende de bouw van de dam een ramp. Los van het feit dat hun geschiedenis definitief overstroomd was (2500 archeologische sites verloren) moesten er 39 dorpen worden ontruimd en werden er 120.000 mensen van huis en haard verdreven. Dat is tot daar aantoe, de vooruitgang heeft een prijs zou betoogd kunnen worden. Maar veel van de verplaatste burgers en boeren zijn nimmer gecompenseerd voor geleden schade. Bovendien is de uit de Nijl gegenereerde hydro-energie zeker niet zaligmakend. Door de dam wordt er geen slib meer afgezet in de Delta waardoor de bodem van de Nijldelta haar vruchtbaarheid reeds grotendeels heeft verloren. Als alternatief worden tegenwoordig grote hoeveelheden kunstmest gebruikt, maar daardoor raakt de bodem weer sterk vervuild. Uiteindelijk zal het noordelijk deel van de Nijl brak komen te liggen waardoor noordelijk Egypte ongeschikt zal worden voor landbouw. Het hele ecosysteem van de Nijl wordt vernietigd. Het bouwen van hydrodammen in de Nijl is korte termijn visie want het levert op lange termijn slechts ellende op.

Nubiologen als Manu Ampim proberen al jaren de aandacht te vestigen op de (met name) culturele ramp die het bouwen van dammen voor de Nubiërs betekent. De Nubiërs zelf zien het bouwen van dammen als een slinkse poging om hun rijke geschiedenis uit te wissen. Want de trend zet zich voort. In 2017 werden er twee nieuwe dammen opgeleverd te Boven Atbara en Setit. Bovenal zijn er plannen voor nog een hele reeks dammen. Al deze projecten zullen de Nubische geschiedenis verder wegvagen en de Nubiërs zelf wegjagen. Dit terwijl er genoeg alternatieven zijn zoals zonne-energie en windenergie.

Ook in de Nederlanden zijn er genoeg Eurocentrische geesten die het idee dat Afrika in de oudheid hoogwaardige beschavingen kende onverteerbaar achten. Vandaar dat ze met de wapens die zij tot hun beschikking hebben alles uit de kast halen om antieke Afrikaanse beschavingen te overvloeden. Gelukkig hebben ze noch de middelen noch de macht om hydrodammen te bouwen op oneigenlijke gronden. Maar op hun manier trachten ze toch nattigheid te creëren middels het bouwen van pseudo-intellectuele hydrodammen en het publiek te overvloeden met drogredeneringen.

Indertijd kruisten de lefkocentristen Boter en Flinterman van de VU reeds met boterzachte en flinterdunne drogredeneringen ons pad. Aanvankelijk heilig overtuigd van hun eigen gelijk: een ieder die het waagde om het mainstream Eurocentrische paradigma niet te accepteren was een gekkie! Maar die grote mond bleek toen het erop aankwam gebaseerd op een flinterdun plakje boter dat razendsnel wegsmolt.

Al dan niet in het voetspoor van de oudheidkunde faculteit van de VU trachten allerlei Eurocentrische sofisten, afkomstig uit zowel de noordelijke als zuidelijke Lage Landen, kokend van woede hydrodammen te bouwen ter vernietiging van de Afrikaansgecentreerde geschiedschrijving. Bijvoorbeeld ene Ewout Klei. De man heeft de klok horen luiden maar weet evident niet waar de klepel hangt. Want hij blijkt compleet onwetend te zijn uit welk steekhoudend bewijs blijkt dat het oude Egypte in de oudheid onderdeel van Zwart Afrika was en dat Griekenland fundamenteel beïnvloed was door klassiek Egypte. Het is nl. echt niet iets wat wij verzonnen hebben. Het is simpelweg hetgeen de Grieken zelf onverbloemd aan hebben gegeven in hun overgeleverde geschriften. Met alle respect voor meneer Klei, maar wij verkiezen het toch om de ooggetuigenverslagen van de Grieken een heel stuk serieuzer te nemen dan de hedendaagse, afrifobische veronderstellingen van meneer Klei.

In de zuidelijke Lage Landen zijn de Eurocentrische sofisten zelfs zo verblind van woede dat ze überhaupt vergeten om te trachten tegenargumenten te produceren. Bijvoorbeeld professor Danny Praet van de Universiteit Gent, die in zijn artikel “Grieken en Barbaren. Antiek etnocentrisme en kosmopolitisme” zijn grote woede spuit over het ‘hallucinante’ Eurocentrisme vs Afrocentrisme debat op de VU maar compleet verzuimt tegenbewijs te produceren. Een andere professor van de UGent (Johan Braeckman) bezocht een Zwart museum in Selma, Alabama dat o.a. handelt over de antieke geschiedenis van Afrika, ging schijnheilig met de rondleidster op de foto en schreef eenmaal terug in Vlaanderen een vernietigende recensie van het Ancient Africa Enslavement and Civil War Museum. Zoals te verwachten komt Braeckman wat betreft zijn tegenbewijs niet verder dan schaamteloos te verwijzen naar de pseudohistorische kritieken van Mary Lefkowitz.

Bovengenoemde Eurocentrische sofisten zijn zeker niet de eersten die getracht hebben om ‘hydrodammen’ te creëren ter vernietiging van de Afrikaansgecentreerde geschiedenis, noch zullen zij de laatsten zijn. Ook in de Lage Landen wemelt het van de sofisten met dezelfde mentaliteit als dr. Keith Seele. De hydrodammen-mentaliteit is tot onze spijt wijdverspreid

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in Column Djehuti-Ankh-Kheru, The Grapevine Publications | Leave a comment

De Amerikaanse burgeroorlog van 1919

Op 8 februari 1915 was de première van de film The Birth of a Nation. Het was gebaseerd op het boek The Clansmen van Thomas Dixon en geregisseerd door W.D. Griffin. In The Birth of a Nation wordt de KKK afgeschilderd als een heldhaftige organisatie die de witte maatschappij redt van inherent barbaarse Afrikaanse Amerikanen die de vrijheid niet aankunnen en niets liever doen dan witte vrouwen verkrachten. De film was immens populair. President Woodrow Wilson heeft de film tot zijn grote genoegen zelfs speciaal op het Witte Huis laten vertonen. Echter, de effecten van de film waren verschrikkelijk voor Zwart Amerika. Betreffende film was de directe aanleiding tot de heroprichting van de KKK. Reden waarom The Birth of a Nation tot op de dag van vandaag gezien wordt als de meeste omstreden film uit de Amerikaanse filmgeschiedenis.

1915 was eveneens het jaar dat een grote migratie van Afrikaanse Amerikanen naar het noorden op gang kwam. In het noorden was er nl. werk. De Eerste Wereldoorlog was aangevangen en ook in de VS (ook al was het officieel nog neutraal) schreeuwde de oorlogsindustrie om arbeidskrachten. Voor het eerst werden Zwarte arbeiders massaal in dienst genomen in de industrie en die kans kon zich tevens voordoen omdat Europese immigranten vanwege de Eerste Wereldoorlog niet naar de VS konden komen. Hierdoor kon Zwart Amerika forse economische vooruitgang boeken, hetgeen hen door hardcore racisten werd misgund.

De haat jegens Zwarte arbeiders kwam o.a. dramatisch tot uiting in de pogrom van mei-juli 1917 te East St. Louis waarbij tussen de 40-250 Zwarte Amerikanen werden vermoord en er 6.000 dakloos werden. Maar sowieso namen het aantal lynchpartijen op Zwarte Amerikanen niet slechts dramatisch toe maar werden ze eveneens steeds gruwelijker. Zo werd in 1918 de zwangere vrouw Mary Turner gelyncht. Eerst opgehangen aan een boom, vervolgens met benzine overgoten en daarna in brand gestoken. Eenmaal brandend aan een boom sneed een man uit de menigte haar onderlijf open waarna de zuigeling op de grond viel. De zuigeling slaakte twee kreetjes uit en werd vervolgens genadeloos doodgeschopt door een grote, gemene kerel.

Daarbij opgeteld kwam nog de bizarre behandeling van de Zwarte Amerikaanse soldaten die vochten in de Eerste Wereldoorlog. De Zwarte regimenten onderscheidden zich op het slagveld, zo was het geheel Zwarte 369e regiment de eerste geallieerde eenheid die de Rijn bereikte en vocht het 370e de laatste slag in de oorlog. Drie Zwarte regimenten hebben van Frankrijk zelfs de prestigieuze Croix de Guerre toegekend gekregen. Hun heldhaftigheid ten spijt werden Zwarte soldaten continu vernederd. Gedurende de oorlog waren er telkenmale lelijke conflicten tussen Zwarte -en witte soldaten (en burgers). De Duitsers waren goed op de hoogte van de slechte behandeling van Zwarte Amerikanen en speelden daar logischerwijs op in. De Duitsers verspreidden propaganda onder de Afrikaanse Amerikanen waarin ze werden opgeroepen naar hen over te lopen: want waarom zouden ze voor een land vechten waar ze als oud vuil behandeld werden en hun leven bovenal niet zeker waren?

Wel of niet beïnvloed door de Duitse propaganda, na de Eerste Wereldoorlog was Zwart Amerika het zat. Na hun sporen verdiend te hebben op het slagveld kwamen de Zwarte soldaten weer terug in de hel genaamd VS. Witte racisten trachtten de progressie die Zwart Amerika gedurende de oorlog had geboekt weer te vernietigen. Dit gebeurde onder auspiciën van fascistische organisaties als de KKK. Maar in de zomer van 1919 beet Zwart Amerika eindelijk van zich af. Dit maal was de strijd niet eenzijdig. In het hele land ontstonden er gewelddadige confrontaties waarbij ook tientallen witte mensen gedood werden en er honderden gewond raakten.

Er was nu sprake van een ware oorlog en de Afrikaanse Amerikanen waren net zo vastbesloten om te winnen als dat ze eerder waren op de slagvelden van Europa. Sommige Zwarte Amerikanen vervulde het met grote trots om te zien dat er voor de verandering op grote schaal terug werd gevochten tegen intimidatie en terrorisme. Burgerrechtenactivist James Weldon Johnson had over de rode zomer van 1919. Sommige Zwarte historici hebben ook wel de betiteling burgeroorlog van 1919 gebruikt. Wit Amerika was verbaasd over het grote verzet dat Zwart Amerika ineens bood. Er werd vermoed dat ze door Russische bolsjewieken waren opgejut. De Zwarte krant The Pittsburg Courier reageerde daar als volgt op: “Zolang de %^=& toegeeft aan lynchpartijen, brandstichting en onderdrukking—en niets zegt is hij een loyaal Amerikaans burger. Maar als hij besluit dat lynchpartijen en brandstichtingen zullen stoppen zelfs als dat ten koste gaat van bloedvergieten in Amerika, dan is hij ineens een bolsjewiek.”

Gevolg van de burgeroorlog van 1919 is wel dat Zwart Amerika bereid was te luisteren naar iemand als Marcus Garvey. Garvey propageerde aan Zwart Amerika een filosofie van zelfvoorzienendheid en terugkeer naar Afrika. Die filosofie was geenszins nieuw. Doch mede omdat Garvey die filosofie precies op het juiste moment nieuw leven inblies slaagde hij erin de grootste Zwarte organisatie op poten te zetten die er ooit is geweest (volgens de vrouw van Garvey 6 miljoen leden op het hoogtepunt) en meer geld in te zamelen dan welke Zwarte man ooit eerder had weten op te halen. Zonder de burgeroorlog van 1919 en de bloedige jaren die eraan vooraf gingen had een groot gedeelte van Garvey’s aanhang hem gezien als een gekkie en nimmer hun oren bij hem te luister gelegd.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in Column Djehuti-Ankh-Kheru | Leave a comment

Het Eusebiosyndroom (2)

Portugal werd tot zo laat als 25 april 1974 gekoeieneerd door een fascistisch regime. In 1945 eindigde weliswaar de Tweede Wereldoorlog, maar niet noodzakelijkerwijs het fascisme. Op het Iberisch schiereiland floreerde er in ieder geval nog decennialang fascistische regimes. Helaas strekte dit Iberische fascisme zich uit over meerdere continenten. Zo begrepen de fascisten in Lissabon er helemaal niets van dat andere Europese landen dekoloniseerden: in hun ogen waren ze knettergek geworden in Londen, Parijs en Brussel! Voor de Portugese fascisten was het kolonialisme het raison d’être, hetgeen Portugal bestaansrecht gaf, de ‘verworvenheid’ waar ze bij uitstek fier op waren. Het allerlaatste wat de Portugese fascisten zouden doen was dan ook hun koloniale imperium in Afrika opgeven.

In de geest van de Olympische Spelen van Berlijn hadden de fascistische Iberische regimes hun softpower overigens wel goed op orde. Op het voetbalveld waren ze wereldmachten. Jarenlang troefden ze gans democratisch Europa af in de surrogaatoorlogen op het voetbalveld. Het Spaanse Real Madrid won jaar in jaar uit de Europa Cup I (voorloper van de Champions League), en daarna nam het Portugese Benfica het stokje over. Mede dankzij de kolonisatie van voetballers uit Afrika.

Afrikaanse wereldvoetballers spelend in de kleuren van o.a. Benfica en het Portugese nationale elftal waren natuurlijk schitterende propaganda voor het fascistische Portugal. Een betere manier om de schone schijn hoog te houden was er nauwelijks. Want wat wil je nog meer? Zwarte en witte voetballers die op het voetbalveld een harmonieus geheel vormend ongekende successen boekten. Dus wat zeurde het buitenland? Op het voetbalveld bleek immers dat Portugal het ultieme voorbeeld was van een harmonieuze, multiculturele samenleving!

De waarheid lag natuurlijk compleet anders. Eusebio kwam uit de sloppenwijk Mafalala waar hij moest dealen met openlijk racisme. Maar ook bij Benfica leed Eusebio onder racisme (ook al heeft hij er nimmer een boekje over open gedaan). Hoe dan ook, Eusebio kreeg een schijntje van hetgeen witte voetballers van zijn kaliber elders in Europa opstreken. Ondanks dat de topclubs in de rij stonden voor Eusebio. Zo waren zowel Real Madrid als Juventus bereid om “de parelvisser uit Mozambique” een salaris van een miljoen dollar te betalen. Maar dictator Salazar promoveerde hem tot beschermheilige van Portugal en verbood zodoende een transfer naar het buitenland. Aldus bleef de beste voetballer van Europa zwaar onderbetaald ter meerdere eer en glorie van het fascisme. Pas na de dood van Salazar werd een transfer naar het buitenland mogelijk. Eusebio was toen helaas reeds in de herfst van zijn carrière waardoor geen enkele Europese topclub nog interesse toonde in zijn diensten. Uiteindelijk vertrok hij naar Noord-Amerika voor wat centjes. Voor aanvoerder Coluna geldt hetzelfde. In 1970 ging Coluna naar het Franse Olympique Lyon alwaar hij in één jaar meer verdiende dan in zestien jaar Benfica.

Op hetzelfde moment dat het fascistische regime van Salazar Afrikaanse voetballers misbruikte als propagandamiddel werden in de Portugese kolonieën heftige bevrijdingsoorlogen gevoerd. Sommige Afrikaanse voetballers sympathiseerden met die onafhankelijksstrijd, maar het was heel gevaarlijk voor hen om zich uit te spreken. De PIDE (geheime politie) hield ze nl. goed in de smiezen. De Angolese voetballers Joachim Santana en Daniel Chipenda waren niet discreet genoeg en zijn daadwerkelijk in de martelkelders van de PIDE beland. Zelfs Benfica-aanvoerder Mario Coluna werd op een haar na tot de martelkelders van de PIDE veroordeeld. Dat was omdat hij op een feest was verschenen georganiseerd door Angolese studenten (hetgeen blijkbaar gezien werd als verraad aan fascistisch Portugal).

Niettegenstaande het racisme waaronder hij geleden heeft bij Benfica en het feit dat hem op oneigenlijke gronden een zeer lucratieve carrière buiten Portugal onthouden is, is Eusebio altijd een trotse Portugees en Benfica-mascotte gebleven. In het verlengde daarvan heeft hij zich immer onverschillig opgesteld t.o.v. de vrijheidsstrijd in zijn geboorteland, zelfs nadat het fascistische bewind om was gevallen. Evenzo had hij weinig met de strijd tegen racisme in het voetbal. Toen FIFA-baas Sepp Blatter in 2011 voor ophef in o.a. Engeland zorgde door met droge ogen te verkondigen dat Zwarte voetballers racisme gewoon van zich af moesten schudden nam Eusebio het voor hem op (in mijn tijd werden dat soort opmerkingen ook tegen me gemaakt, en nog veel erger!). Maar goed, je kunt het natuurlijk ook omdraaien: helaas is Eusebio zo vaak gediscrimineerd dat hij het normaal is gaan vinden en in zijn lot is gaan berusten. Zijn bijnaam was weliswaar de Zwarte Panter, maar dat was beslist niet omdat hij lid was van de organisatie van Huey Newton en Bobby Seale.

Betoogd zou kunnen worden dat de Afrikaanse profvoetballers in fascistisch Portugal geen waarachtige profvoetballers waren maar meer weg hadden van de ordinaire gladiatoren van weleer. Het waren eensgelijk hun antieke collega’s in het Romeinse Rijk slaafgemaakten die spelen verschaften aan de massa. Bovendien werden ze misbruikt door de fascistische staat Portugal voor propaganda doeleinden. Een Muhammad Ali of Colin Kaepernick was onmogelijk in Portugal. Dat soort krijgers belandden zonder pardon in de martelkelders van de PIDE. Om die reden kunnen we de Eusebio van voor 1974 moeilijk bekritiseren (wel die van na 1974). Desalniettemin was Eusebio in deze de perfecte gladiator. Als beste voetballer van Europa was hij sowieso een fantastisch visitekaartje voor het fascistische regime te Lissabon dat zijn geboorteland Mozambique onderdrukte. Bovenal berustte hij eensgelijk het karakter Uncle Tom uit het gelijknamige boek van Harriet Beecher Stowe compleet in zijn lot.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Posted in The Grapevine Publications | 1 Comment