Coronabonanza

Eind december 2019 kregen in de Chinese miljoenenstad Wuhan verscheidene mensen ineens last van een rare soort van longontsteking. Het bleek een nieuwe ziekte te zijn die de naam corona of COVID-19 meekreeg. Paniek dus in China doch in het Westen deed men lacherig over de drastische maatregelen die de Chinese regering nam. Zo werd bijvoorbeeld Wuhan van de buitenwereld afgesloten en de plaatselijke bevolking onderworpen aan een strenge lockdown. Zoiets zou in bijvoorbeeld Nederland—een land dat zich eeuwig en altijd voorstaat op de vrijheid die er heerst—toch ondenkbaar zijn? Bovenal, de economie is heilig in de polder. In een land waar men elke dag de hele dag alleen maar bezig is met zaken als BNP, exportcijfers, handelsoverschot, investeerders aantrekken, etc., alsof het geopenbaarde evangelie is, gaat men er toch geen seconde over peinzen om de economie stil te leggen?

De problemen die China had met de volksgezondheid leken aanvankelijk een ver-van-mijn-bed-show waar men achterover gezakt met een bak popcorn in de hand naar loerde op de beeldbuis. Maar al gauw kwam de wereld er op de harde manier achter dat de tijd dat China slechts vuurwerk exporteerde reeds lange tijd achter ons ligt. Nederland werd niet uitgezonderd. Eerder nam het Westen reeds maatregelen om de import van de ziekelijk concurrerend geachte producten van het Huawei concern te beperken. Nu nam praktisch de ganse wereld ziekelijke maatregelen om de uit China geïmporteerde pandemie weg te werken.

Wat Nederland betreft begon de ellende op 27 februari 2020. Vanaf 9 maart begon de regering een reeks maatregelen te treffen die betrekking hebben op de bewegelijkheid op een ieder te lande en die tot op de dag van vandaag voortduren, meer dan eens in aangescherpte vorm. Uiteindelijk gingen zelfs de horeca, de detailhandel en de scholen op slot en werd er een avondklok ingesteld. Dit alles om de Spaanse griep van de 21e eeuw te beteugelen.

Wat opmerkelijk is is dat het reeds in 1981 gepubliceerde science fiction boek The Eyes of Darkness van Dean Koontz het coronavirus voorspeld lijkt te worden. Er staat letterlijk in betreffend als fictie bedoeld boek dat er rond 2020 een ziekte zal uitbreken die de longen en luchtwegen aantast en tegen iedere behandeling bestand is. Tevens zou de ziekte in een laboratorium nabij de stad Wuhan worden ontwikkeld (Wuhan-400). Maar ook Sylvia Browne lijkt in haar in 2008 gepubliceerde werk End of the Days een vooruitziende blik te hebben gehad aangaande de coronapandemie. Of wat te denken van de kristallen bol van de schrijvers van Asterix en Obeliks? In het in 2017 uitgebrachte Asterix en de race door de Laars komt eveneens het coronavirus voor (al wordt het gepersonificeerd door een wagenmenner).

De vraag is nu, zijn deze mensen collega’s van Nostradamus of vallen ze in dezelfde categorie als beleggers met voorkennis? Over Nostradamus gesproken, volgens menigeen heeft ook de 16e eeuwse Franse apotheker de coronapandemie voorspeld (al zullen anderen zeggen dat de vermeende voorspellingen van Nostradamus in dichtvorm vaag zijn en voor meerdere uitleg vatbaar).

Als we ervan uit gaan dat er meer is tussen hemel en aarde dan is het zeer opmerkelijk maar niet noodzakelijkerwijs alarmerend dat bepaalde mensen jaren van tevoren de coranapandemie konden voorspellen. Maar er zou natuurlijk ook sprake kunnen zijn van voorkennis. In de beleggingswereld is handelen met voorkennis strafbaar. Wat namelijk wel alarmerend is dat de extreemrijken gedurende de coronapandemie nog veel extreem rijker zijn geworden, terwijl je juist zou denken dat ze last zouden krijgen van de mondiale economische crisis die weer het negatieve bijproduct is van de pandemie. Alleen al in de VS zagen in 2020 647 miljardairs hun gezamenlijke vermogen groeien met zo’n biljoen dollar ($1.000.000.000.000). Op de een of andere manier is er ondanks alle maatregelen die de economie fnuiken ongekend veel geld gegenereerd gedurende de coronapandemie. Dus in principe is de economische crisis synthetisch aangezien met dit gigantische bedrag dat in een paar maanden bijeen geschranst is door de extreemrijken allerhande sociale problemen kunnen worden opgelost.

Als een detective een zaak op moet lossen dan stelt hij als eerste de vraag cui bono (wie heeft er baat bij?), want meer dan eens zit degene die er baat bij heeft tot zijn nek in de zaak. Dus op zijn minst is het zeer verdacht dat de Dagobert Duck’s van deze wereld hun denkbeeldige geldpakhuizen nog veel meer hebben zien gaan uitpuilen. De autoriteiten en de msm stellen het niet op prijs dat men kritische vragen stelt op straffe van name calling en censuur, maar een zeer wezenlijke vraag die uitgebreid geadresseerd zou moeten worden is hoe het mogelijk is dat voor de mensen aan de top van de economie corona geen pandemie is maar een bonanza. Die vraag zou elke dag de hele dag onderzocht en beantwoord moeten worden in de Tweede Kamer, de talkshows en de kwaliteitskranten. Want wat gaat er gebeuren als de gewone economie straks door alle coronamaatregelen bankroet gaat?

Een andere vraag die zich opwerpt is waarom na het uitbreken van de coronapandemie refererend aan de genomen maatregelen onmiddellijk gesproken werd van het nieuwe normaal. Hoe zo een nieuw normaal? Was dit wellicht codetaal om aan te geven dat het voortaan normaal wordt om pandemieën onder valse voorwendselen te exploiteren? Wellicht is het daarom beter om niet meer van de coronapandemie te spreken maar van de coronabonanza.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Dit bericht is geplaatst in The Grapevine Publications met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.