Rellenpolitiek

“Dit was het schuim van de aarde dat hier geprobeerd heeft de boel te molesteren…Ik ben bang dat als wij met elkaar op deze weg zijn, we op weg zijn naar een burgeroorlog.” Brieste burgemeester John Jorritsma van Eindhoven op de nationale televisie. Want tot groot ongenoegen van de burgervader raakte Nederland na het ingaan van de door de regering Rutte ingestelde avondklok in de greep van rellen. Volgens de autoriteiten waren die rellen dusdanig ernstig dat het op een ware burgeroorlog begon te gelijken. Door prominente landelijke politici werd opgeroepen tot de inzet van het leger en getracht de rellen te framen in een etnisch kader, alsof het om een rassenoorlog ging (het waren alleen maar Marokkanen!). Eveneens de media deden wat dat betreft een goede duit in het zakje door vooral vermeende relschoppers te interviewen met een Noord-Afrikaans accent. Ironisch genoeg konden in deze atmosfeer de traditionele relscheppers zich voor de verandering aan de goede kant van de geschiedenis schakeren door zichzelf te metamorfoseren tot burgerwachten. Denk met name aan de hooligans van FC Den Bosch, die nog niet zo lang geleden wereldnieuws waren vanwege hun racistische spreekkoren.

Nadat de premier van het land en tevens lijsttrekker voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie lak toonde aan vrijheid en democratie en polderland ompolderde tot een Noord-Korea aan de Noordzee waren protestreacties te verwachten. Want de pleuris is in Nederland wel om minder uitgebroken. Met name in de Jordaan weet men daar alles van. Bijvoorbeeld tijdens het palingoproer. Het volk had op een zomerse dag zin in het verboden spel palingtrekken, waarbij getracht moest worden vanuit een bootje levende palingen te grijpen die aan een over de gracht gespannen touw hingen. De politie speelde voor spelbreker en sneed het touw door. De Jordaan barste spontaan uit zijn voegen van woede en de hermandad moest zich met getrokken sabels uit de voeten maken. De volgende dag omsingelde een met stokken en staven bewapende menigte het politiebureau. De politie ging dit alles boven de pet en het leger werd ingeschakeld. De Jordaan werd gebarricadeerd en de Jordanezen bekogelden het leger met alles wat los en vast zat. Het leger schoot terug met scherp en toen de rook geklaard was waren er 26 Jordanezen gedood. Zo waren er wel vaker ‘burgeroorlogen’ in de Jordaan, zoals het aardappeloproer in 1917 en het Jordaanoproer in 1934 (blijkbaar was de Jordaan traditioneel een waar kruitvat dat elk moment kon ontploffen).

Maar ook na de oorlog werd er stevig op los gereld. Met name de Vondelstraatrellen staan met hoofdletters vermeld in de geschiedenisboekjes. De krantekoppen schreeuwden: “Oorlog in Amsterdam”. De ME poogde op vrijdag 29 februari 1980 een kraakpand te ontruimen in de Vondelstraat maar werd tot verbijstering van de autoriteiten verjaagd door de krakers en hun sympathisanten. De gevechten duurden voort t/m maandag 3 maart. De krakers hadden in hartje Amsterdam een hedendaags Massada gebouwd en om die burcht in te nemen moesten de autoriteiten 1200 man ME optrommelen en het leger laten oprukken met tanks. Vergeleken hiermee gingen de jongetjes die in allerlei steden de avondklok van Rutte tartten best amateuristisch te werk.

Dus lang voordat men in Nederland bij wijze van spreken wist dat er een land bestaat dat Marokko heet braken er te lande regelmatig ‘burgeroorlogen’ uit. Los van wat men verder vindt van de lockdown en avondklok, opmerkelijk is dat de xenofobische politiek in eerste instantie een sfeer heeft gecreëerd die met name jongeren in Urk heeft aangezet om te gaan rellen, of op zijn minst in eerste instantie verzuimd heeft de rellende Urkse jongeren te veroordelen. Pas op het moment dat niet-witte jongeren in beeld kwamen werd heel opportunistisch van de daken geschreeuwd dat er hard ingegrepen diende te worden. Dus zowel links als rechtsom worden niet-witte jongeren voor het karretje gespannen van de xenofobistische politiek.

Er valt van alles aan op-en te merken op de lockdown en de avondklok, maar triest genoeg is het protest ertegen evident gekaapt door extreemrechtse facties die in bijvoorbeeld Amsterdam Zuidoost jongeren opjutten om te gaan rellen. In de hoop daarmee twee vliegen in een klap te kunnen slaan: lockdown en avondklok opgeheven krijgen en de xenofobie bevorderen. Er wordt dus getracht onwetende niet-witte jongeren te gebruiken als kanonnenvlees voor de strijd van extreemrechts. Want de groepen die oproepen tot rellen hebben niets met de problemen waar niet-witte mensen mee kampen. Let er bijvoorbeeld op dat ze eeuwig en altijd steen en been klagen over de BLM-protesten die doelbewust gedoogd zouden worden door de in hun ogen linkse elite. Niet dat BLM gevrijwaard dient te worden van kritische evaluaties, maar toch, het onder de aandacht brengen van racisme in de vorm van o.a. buitensporig racistisch politiegeweld is in principe een nobel streven.

Ondertussen blijft Kim-Jung Rutte lachen in zijn vuistje. Hij lijkt ongrijpbaar voor de ongeschreven wet van de politiek. Rutte is niet de premier van een democratie maar van een masocratie. Des te groter het wanbeleid is dat hij voert, hoe harder de maatregelen zijn die hij neemt, hoe meer hij liegt of anderzijds bizarre taal uitslaat, hoe populairder hij wordt bij het masochistische Nederlandse volk. Want vergeet niet, premier Rutte heeft zelf eerder opgeroepen tot een revolutie. Nu is hij getrakteerd op iets dat lijkt op een eerste aanzet daartoe en speelt hij dat hij boos is. Toch apart.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Dit bericht is geplaatst in The Grapevine Publications met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.