Modi in de mode in India (2)

De Dalits zijn wel omschreven als de meest onderdrukte bevolkingsgroep op aarde. Vroeger werden ze ook wel onaanraakbaren, verschoppelingen of paria’s genoemd. Maar dat waren benamingen die anderen ze opgelegd hadden. Dalit is echter de enige benaming die de mensen die onderaan de sociale ladder bivakkeren in India aan zichzelf hebben gegeven (van de wortel ‘Dal’ hetgeen in het Hebreeuws gebroken betekent). Dr. Ambedkar is de grootste leider die de Dalits hebben gehad en hij typeerde het lot van de Dalits als volgt in 1943: “De Romeinen hadden hun slaven, de Spartanen hun Helloten, de Britten hun horigen, de Amerikanen hun %@±& en de Duitsers hun Joden. Zo hebben de Hindoes hun onaanraakbaren. Maar geen van hen hebben een lot moeten ondergaan als de onaanraakbaren.” In synopsis houdt dat in dat de Dalits tot op de dag van vandaag primaire mensenrechten en kansen om de sociale ladder op te klimmen worden ontzegd. Traditioneel mochten ze zich bijvoorbeeld slechts met de meest geminachte bezigheden bezig houden. De Indiase grondwet is dan wel geschreven door dr. Ambedkar in 1949, welke grondwet in theorie de positie van de Dalits heeft verbeterd, in de praktijk is de positie van de Dalits nooit significant verbeterd. Triester nog, onder het huidige premierschap van Hindoe-nationalist Narendra Modi is de positie van de Dalits alleen maar verslechterd.

Een andere groep die slachtoffer is van het hindoe-nationalisme van premier Modi zijn de moslims. Maar in hoeverre zijn de moslims verschillend van de Dalits? In werkelijkheid zijn de meerderheid van de moslims in India afstammelingen van tot de islam bekeerde Dalits (75%). Tot op zekere hoogte is moslimhaat in India daarom ook een codewoord voor de traditionele Dalithaat. Het probleem wordt echter nog complexer als men bedenkt dat het kastesysteem niet beperkt blijft tot het Hindoeïsme. Ook binnen de Indiase moslimgemeenschap blijkt het kastesysteem keihard toe te worden gepast. Hetzelfde geldt overigens voor de christelijke gemeenschap van het subcontinent. Blijkbaar werkt het bekeren tot een andere religie averechts voor veel Dalits omdat dat niet noodzakelijkerwijs leidt tot bevrijding van het kastesysteem maar draagt er ogenschijnlijk juist toe bij dat men dubbel wordt gediscrimineerd.

Sommigen hebben wel gepleit dat de Britse overheersing van India niet per sé slecht was voor de Dalits. Het argument is o.a. dat de Dalits onder Hindoe overheersing zelfs niet mochten leren lezen en schrijven. Onder Britse overheersing daarentegen, hoe kwaadaardig ook, kregen bepaalde Dalits de kans om zich te ontwikkelen. Zo zou een academische carrière als die van dr. Ambedkar onder Hindoe heerschappij onmogelijk zijn geweest.

Tijdens de Britse overheersing namen de Dalits zelfs meer dan eens wraak op de hogere kastes door aan de kant van de Britten te vechten. Zoals bijvoorbeeld tijdens de grote opstand van 1857. Het zeer hardhandige neerslaan van die opstand wordt door veel Dalits niet gezien als een dramatische gebeurtenis in de geschiedenis van India maar als een grote overwinning op de hogere kastes. Dr. Ambedkar heeft daar het volgende statement over gemaakt: “De Britse overheersing van India zou onmogelijk zijn geweest als de onaanraakbaren de Britten niet hadden geholpen India te veroveren. Neem de Slag om Plassey die het begin van de Britse overheersing inluidde of de slag om Kirkee, die de verovering van India voltooide. In beide noodlottige veldslagen waren de soldaten die vochten voor de Britten allemaal onaanraakbaren…” Desalniettemin, eindstand was ook voor de Dalits de Britse overheersing een ramp. Dr. Ambedkar zei daar het volgende over: “Onze fouten zijn open wonden gebleven en niet rechtgezet, alhoewel 150 jaar Britse heerschappij gepasseerd is. Van welk nut is zo’n regering voor iemand? Alleen in een swarajgrondwet maak je kans om politieke macht te verkrijgen … zonder kan je onze mensen niet redden.”

Hoe dan ook, noch de Britse overheersing, noch de door dr. Ambedkar op papier gezette grondwet van India bracht de Dalits de lang gekoeterde bevrijding. De grondwet van dr. Ambedkar was wellicht een stap vooruit doch is verre van zaligmakend gebleken voor de Dalits. De Dalits zijn nog steeds voornamelijk zichtbaar op de bodem van de samenleving maar onzichtbaar op de plaatsen die er toe doen. Zo zijn er geen Dalits die als hoge ambtenaren functioneren. Ook zijn er opvallend weinig Dalit ondernemers (o.a. omdat banken hen moeilijk kredieten verschaffen en de hogere kastes hen niet wensen als zakenpartners). Eveneens de buitenlandse liefhebbers van sport en entertainment begint de achtergestelde positie van de Dalits op te vallen aangezien het Indiase cricket team slechts uit spelers bestaat van de hogere kastes. Dat is altijd zo geweest. In 88 jaar tijd zijn er zo’n 300 spelers geselecteerd en daarvan waren er in totaal slechts vier Dalits. Hetzelfde geldt voor Bollywood, waar heel weinig Dalits te aanschouwen zijn en al helemaal niet in heldenrollen (Dalits worden praktisch altijd als slachtoffers geportretteerd).

Wedermaal, beseffende hoe erg de Dalits in het verdomhoekje zitten is het des te opmerkelijker dat zoveel Dalits op Hindoe-nationalist Modi hebben gestemd. Een man die weinig op heeft met landgenoten buiten de hogere kaste Hindoes (in de praktijk zijn dat zowel direct als indirect diezelfde Dalits). Anderzijds dient het India geen enkel belang om een substantieel deel van haar bevolking systematisch achter te stellen. De geschiedenis heeft immers uitgewezen dat het achtergestelde deel van de bevolking vrij eenvoudig gemobiliseerd kan worden door een uitwendige vijand als vijfde colonne.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *