Joe Biden

De wereld heeft reeds kennis gemaakt met Joe Biden als vicepresident van de Verenigde Staten van Noord-Amerika. Daarmee was hij tevens de plaatsvervanger van Barack Obama, volgens mainstream historici de eerste Zwarte president van het land met de vlag met de sterren en strepen. Maar als het aan Biden ligt gaan we hem binnen twee jaar in een ander rol leren kennen. Een rol waarin hij officieel een toontje hoger mag zingen dan die van tweede viool. Hij heeft zich nl. kandidaat gesteld voor het presidentsschap.

Het is reeds de derde maal dat Biden een poging waagt om het hoogste politieke ambt in de VS te bemachtigen. Deze maal dus met de erfenis van het Obama presidentschap in zijn bagage. In hoeverre werkt dat in zijn voordeel? Sowieso niet bij Trump-aanhangers. Anderzijds, tijdens de presidentsverkiezingen van 2008 steunde Zwart Amerika Obama onvoorwaardelijk. Daarmee werd helaas tevens de indertijd extreme politieke naïviteit van Zwart Amerika blootgelegd. Zonder goed te beseffen laat staan te onderzoeken werd zo maar massaal achter Obama aangehuppeld omdat hij toevallig een bruin gezicht heeft. Echt niet omdat zijn programma zo goed was, want een ieder die de moeite had genomen om een klein beetje onderzoek te doen had kunnen weten dat Wall Street hem financierde, hij omringd werd door foute neoliberale economische adviseurs en gedurende zijn carrière als politicus slechts de belangen van het grote geld had behartigd.

Ondertussen lijkt Zwart Amerika op politiek gebied behoorlijk gegroeid te zijn en in minder grote mate meer blind achter iedere rattenvanger van Hamelen die bruin is aan te huppelen. Zo werd met name presidentskandidaat Kamala Harris met flink wat kritiek geconfronteerd. Maar wat about Obama’s voormalige running mate Joe Biden?

Zoals we eerder aangegeven hebben, er valt heel veel op en aan te merken aan Candace Owens maar ze heeft geen ongelijk als ze aangeeft dat de Democratische Partij alles behalve verschoond is van racisten. Wat Biden betreft, hij heeft zijn ganse politieke carrière crypto-racistisch beleid gemaakt en ondersteund. Zo langzamerhand zou Zwart Amerika daarom behoed moeten zijn voor de zoete broodjes die Biden bakt om zijn racistische plannen te verhullen. Zo verscheen Biden onlangs op een evenement georganiseerd door de Zwarte dominee Al Sharpton waarin hij zich beklaagde over het racisme van witte Amerikanen en zelfs waarschuwde voor de terugkeer van de apartheid (veel staten zouden de laatste decennia crypto-racistische wetten aan hebben genomen waardoor Zwarte mensen hun stemrecht steeds meer zou worden ingeperkt).

In werkelijkheid was men getuige van een equivalent van de hypothetische situatie waarbij Paolo Escobar klaagde over drugsoverlast. Want Biden heeft aan de lopende band voor wetten gestemd en beleid gemaakt die Zwart Amerika marginaliseert. Biden was zo’n 30 jaar senator en gedurende die tijd was hij één van de drijvende krachten achter de totstandkoming van het prison-industrial-complex, het crypto-racistische, commerciële strafrechtsysteem dat Afrikaanse Amerikanen massaal achter de tralies doet belanden om vervolgens geëxploiteerd te worden door aan het gevangeniswezen verbonden bedrijven. Dieptepunt daarvan was de The Violent Crime Control and Law Enforcement Act van 1994 die Biden zelf in 2015 trots omdoopte tot de Biden Crime Bill. Biden is daarentegen weer tegen zaken die de minder bedeelden in het algemeen, maar Zwart Amerika in het bijzonder ten gunste zijn zoals volksgezondheidszorg. Biden prefereert de neoliberale variant van de publieke sector, die voor menigeen niet of nauwelijks te bekostigen is, maar wel de zakken vult van Biden’s boezemvrienden in de speculantenoligarchie.

Biden is altijd een onvoorwaardelijk supporter geweest van de Anglo-Amerikaanse speculantenoligrachie. Hij behoorde tot de senators die alles uit de kast hebben gehaald om de financiële wereld te dereguleren, waardoor de ernstige bankencrisis van 2008 kon geschieden. Daaraan toevoegend, Biden was een ware havik. Het Anglo-Amerikaanse imperium kon altijd op hem rekenen: iedere willekeurige militaire interventie heeft hij trouw ondersteund met zijn stem in de senaat. Onder meer de onder aantoonbaar valse casus belli gestarte oorlog contra Irak in 2003, waarbij Biden zelfs bewust meehielp om leugens te verspreiden over Saddam Hoessein. Zo zouden we nog veel meer bedenkelijkheden op kunnen sommen over presidentskandidaat Joe Biden.

Net zo min als er weinig goeds te verwachten viel van een toekomstig presidentschap van Hillary Clinton, valt er weinig goeds te verwachten van een presidentschap van Joe Biden. Desalniettemin schijnt Biden de steun te genieten van de oudere Zwarte kiezers. Bij die groep heeft hij een streepje voor vanwege zijn associatie met Obama, de Messias die in hun ogen een wonder heeft verwezenlijkt van bijbelse proporties. Een prestatie die zij gedurende het grootste gedeelte van hun leven als volstrekt onmogelijk beschouwden. Maar helaas bleek het beleid van Obama niet zo sprookjesachtig mooi voor Zwart Amerika als het symbolisme dat hij vertegenwoordigde. Het beleid van Obama heeft met name Zwart Amerika heel hard getroffen. Zo ernstig zelfs dat gesteld wordt dat Obama de Zwarte middenklasse heeft vernietigd. Biden was als vicepresident een zeer wezenlijk onderdeel van dat desastreuze beleid, toch blijft hij door een deel van het Zwarte electoraat op een voetstuk gezet worden. Niet ondanks zijn associatie met Obama maar juist dankzij zijn associatie met Obama. Wat weer eens aangeeft wat voor politieke meesterzet het naar voren schuiven van Obama als president is geweest. Want zelfs jaren na diens ‘mythische’ presidentschap wordt het nog steeds geprojecteerd op een crypto-racist als Biden waardoor betreffende nog altijd grote delen van Zwart Amerika kan manipuleren.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

De wereld heeft reeds kennis gemaakt met Joe Biden als vicepresident van de Verenigde Staten van Noord-Amerika. Daarmee was hij tevens de plaatsvervanger van Barack Obama, volgens mainstream historici de eerste Zwarte president van het land met de vlag met de sterren en strepen. Maar als het aan Biden ligt gaan we hem binnen twee jaar in een ander rol leren kennen. Een rol waarin hij officieel een toontje hoger mag zingen dan die van tweede viool. Hij heeft zich nl. kandidaat gesteld voor het presidentsschap.

Het is reeds de derde maal dat Biden een poging waagt om het hoogste politieke ambt in de VS te bemachtigen. Deze maal dus met de erfenis van het Obama presidentschap in zijn bagage. In hoeverre werkt dat in zijn voordeel? Sowieso niet bij Trump-aanhangers. Anderzijds, tijdens de presidentsverkiezingen van 2008 steunde Zwart Amerika Obama onvoorwaardelijk. Daarmee werd helaas tevens de indertijd extreme politieke naïviteit van Zwart Amerika blootgelegd. Zonder goed te beseffen laat staan te onderzoeken werd zo maar massaal achter Obama aangehuppeld omdat hij toevallig een bruin gezicht heeft. Echt niet omdat zijn programma zo goed was, want een ieder die de moeite had genomen om een klein beetje onderzoek te doen had kunnen weten dat Wall Street hem financierde, hij omringd werd door foute neoliberale economische adviseurs en gedurende zijn carrière als politicus slechts de belangen van het grote geld had behartigd.

Ondertussen lijkt Zwart Amerika op politiek gebied behoorlijk gegroeid te zijn en in minder grote mate meer blind achter iedere rattenvanger van Hamelen die bruin is aan te huppelen. Zo werd met name presidentskandidaat Kamala Harris met flink wat kritiek geconfronteerd. Maar wat about Obama’s voormalige running mate Joe Biden?

Zoals we eerder aangegeven hebben, er valt heel veel op en aan te merken aan Candace Owens maar ze heeft geen ongelijk als ze aangeeft dat de Democratische Partij alles behalve verschoond is van racisten. Wat Biden betreft, hij heeft zijn ganse politieke carrière crypto-racistisch beleid gemaakt en ondersteund. Zo langzamerhand zou Zwart Amerika daarom behoed moeten zijn voor de zoete broodjes die Biden bakt om zijn racistische plannen te verhullen. Zo verscheen Biden onlangs op een evenement georganiseerd door de Zwarte dominee Al Sharpton waarin hij zich beklaagde over het racisme van witte Amerikanen en zelfs waarschuwde voor de terugkeer van de apartheid (veel staten zouden de laatste decennia crypto-racistische wetten aan hebben genomen waardoor Zwarte mensen hun stemrecht steeds meer zou worden ingeperkt).

In werkelijkheid was men getuige van een equivalent van de hypothetische situatie waarbij Paolo Escobar klaagde over drugsoverlast. Want Biden heeft aan de lopende band voor wetten gestemd en beleid gemaakt die Zwart Amerika marginaliseert. Biden was zo’n 30 jaar senator en gedurende die tijd was hij één van de drijvende krachten achter de totstandkoming van het prison-industrial-complex, het crypto-racistische, commerciële strafrechtsysteem dat Afrikaanse Amerikanen massaal achter de tralies doet belanden om vervolgens geëxploiteerd te worden door aan het gevangeniswezen verbonden bedrijven. Dieptepunt daarvan was de The Violent Crime Control and Law Enforcement Act van 1994 die Biden zelf in 2015 trots omdoopte tot de Biden Crime Bill. Biden is daarentegen weer tegen zaken die de minder bedeelden in het algemeen, maar Zwart Amerika in het bijzonder ten gunste zijn zoals volksgezondheidszorg. Biden prefereert de neoliberale variant van de publieke sector, die voor menigeen niet of nauwelijks te bekostigen is, maar wel de zakken vult van Biden’s boezemvrienden in de speculantenoligarchie.

Biden is altijd een onvoorwaardelijk supporter geweest van de Anglo-Amerikaanse speculantenoligrachie. Hij behoorde tot de senators die alles uit de kast hebben gehaald om de financiële wereld te dereguleren, waardoor de ernstige bankencrisis van 2008 kon geschieden. Daaraan toevoegend, Biden was een ware havik. Het Anglo-Amerikaanse imperium kon altijd op hem rekenen: iedere willekeurige militaire interventie heeft hij trouw ondersteund met zijn stem in de senaat. Onder meer de onder aantoonbaar valse casus belli gestarte oorlog contra Irak in 2003, waarbij Biden zelfs bewust meehielp om leugens te verspreiden over Saddam Hoessein. Zo zouden we nog veel meer bedenkelijkheden op kunnen sommen over presidentskandidaat Joe Biden.

Net zo min als er weinig goeds te verwachten viel van een toekomstig presidentschap van Hillary Clinton, valt er weinig goeds te verwachten van een presidentschap van Joe Biden. Desalniettemin schijnt Biden de steun te genieten van de oudere Zwarte kiezers. Bij die groep heeft hij een streepje voor vanwege zijn associatie met Obama, de Messias die in hun ogen een wonder heeft verwezenlijkt van bijbelse proporties. Een prestatie die zij gedurende het grootste gedeelte van hun leven als volstrekt onmogelijk beschouwden. Maar helaas bleek het beleid van Obama niet zo sprookjesachtig mooi voor Zwart Amerika als het symbolisme dat hij vertegenwoordigde. Het beleid van Obama heeft met name Zwart Amerika heel hard getroffen. Zo ernstig zelfs dat gesteld wordt dat Obama de Zwarte middenklasse heeft vernietigd. Biden was als vicepresident een zeer wezenlijk onderdeel van dat desastreuze beleid, toch blijft hij door een deel van het Zwarte electoraat op een voetstuk gezet worden. Niet ondanks zijn associatie met Obama maar juist dankzij zijn associatie met Obama. Wat weer eens aangeeft wat voor politieke meesterzet het naar voren schuiven van Obama als president is geweest. Want zelfs jaren na diens ‘mythische’ presidentschap wordt het nog steeds geprojecteerd op een crypto-racist als Biden waardoor betreffende nog altijd grote delen van Zwart Amerika kan manipuleren.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in Column Djehuti-Ankh-Kheru, Joe Biden, The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *