Collaborateurs

5 mei 1945 is de dag dat Nederland officieel verschoond werd van de nazi’s. Vaak wordt er gefilosofeerd hoe het mogelijk was dat zo’n monster als Adolf Hitler aan de macht kon komen. Want hij schreeuwde zulke extreme dingen dat een ieder toch wel zou moeten kunnen bedenken dat zijn beleid tot iets verschrikkelijks zou leiden? Wat er op school echter niet bij verteld wordt is dat Adolf Hitler aan de macht kon komen omdat hij van alle kanten ondersteund werd. Ook vanuit ogenschijnlijk onwaarschijnlijke hoek kreeg hij een duwtje in de rug.

Zelfs talloze Joden blijken de nazi’s niet onwelgezind te zijn geweest. Ondanks dat in iedere willekeurige toespraak die hij gaf en in zijn boek Mein Kampf Hitler dusdanig bezeten te keer ging tegen Joden dat het absoluut geen geheim kon zijn dat hij de wens koesterde de Joden extreem hard aan te pakken mocht hij aan de macht weten te komen.

Zo’n 12.000 Duitse Joden waren in de Eerste Wereldoorlog gestorven vechtende voor volk, vaderland en keizer. Onder de Joodse oorlogsveteranen barstte het van de hardcore nationalisten die woedend waren over het Verdrag van Versaille en de geallieerde bezetting van het Rijnland. Na de oorlog verviel Duitsland in chaos waarbij verschillende groepen elkaar op straat te lijf gingen. Zo bevochten de nationalisten de communisten en de fanatieke Joodse oorlogsveteranen sloten zich dus aan bij de nationalisten. Het tragische is echter dat die nationalisten zouden evolueren tot de nationaal socialisten van de jodenhatende Adolf Hitler. Maar de Joods-Duitse nationalisten zagen de jodenhaat van Hitler als onschadelijk en wierpen zich zelfs op als apologeten voor der Führer.

Zo ontsproten er groepen als Verband nationaldeutscher Juden. Doel van deze organisatie was de complete assimilatie van Joden in de Duitse samenleving, vernietiging van de Joodse identiteit en de uitzetting van Oost-Europese Joodse immigranten uit Duitsland. Zo laat als 1934 publiceerde de groep een manifest waarin verklaard werd dat de Joden altijd goed behandeld waren in Duitsland en de machtsovername van Hitler in 1933 toejuichten. Maar het mocht niet baten. Op 18 november 1935 werd deze groep illegaal verklaard en opgeheven. Een andere Joods-Duitse organisatie dat met de nazi’s collaboreerde was de Der deutsche Vortrupp van historicus Hans-Joachim Schoeps, welke organisatie populair bekend stond als de Nazi Joden (december 1935 verboden). Wat niet wegnam dat er gedurende de Tweede Wereldoorlog zoveel als 150.000 militairen van Joodse afkomst voor de nazi’s vochten. Niettegenstaande dat de Joden in 1935 officieel van het Duitse leger waren verbannen.

Eveneens werkten zionistische groepen residerend in Palestina nauw samen met de nazi’s. Aldus tekenden de nazi’s en de zionisten in 1933 de beruchte Haavara Overeenkomst. Joden die Duitsland ontvluchtten moesten nl. hoge vluchtbelasting betalen. Joden die naar Palestina vluchtten hoefden dat niet meer. In plaats daarvan mochten ze van hun eigen vermogen in Duitsland gefabriceerde goederen kopen voor de export naar Palestina. Op deze manier omzeilden de nazi’s met behulp van de zionisten de internationale Joodse boycot op Duitse producten en kon de Duitse staatskas verder gespekt worden.

Evenzo vonden Joodse bankiers zoals Warburg en Rothschild het geen probleem om zich onder de financierders van de nazi’s te scharen. Zelfs Joodse bankiers wooonachtig in Duitsland hebben hun financiële steentje bijgedragen aan de NSDAP. Zo had de Amerikaanse journalist Edgar Ansel Mowrer eind 1932, vlak voordat Hitler de macht greep, een etentje met een groep Joodse bankiers. Tot zijn verbijstering ontdekte hij dat menigeen onder hen geld gedoneerd had aan de NSDAP.

Aldus hebben talloze Joden met de nazi’s gecollaboreerd. Volgens de vooraanstaande Duitse filosoof Rüdiger Safranski was de Joodse bevolking erg enthousiast over de machtsovername van Hitler in 1933. Een aanzienlijk aantal Joden moet dan ook op de NSDAP hebben gestemd bij de laatste vrije verkiezingen in november 1932.

Waarom collaboreerden zoveel Joden met de nazi’s? Joodse bankiers zullen geaast hebben op een oorlog van Duitsland tegen de communistische Sovjet-Unie, onder het mom van de vijand van mijn vijand is mijn vriend. Maar gewone Joden? Waarschijnlijk strooide de hysterische wijze waarop Hitler raasde en tierde tegen Joden zelfs Joden zand in de ogen: “Dit is zo over de top, dit kan gewoon niet waar zijn. Hij kan dit onmogelijk menen. Dit is gewoon een tactiek om een politiek doel te verwezenlijken!” Want veel Joden meenden dat Hitler de economische en politieke chaos waarin Duitsland terecht kwam na de Eerste Wereldoorlog kon oplossen. Daarbij werd de anti-Joodse retoriek gezien als iets dat al honderden jaren bestond en er blijkbaar gewoon bij hoorde. Andere Joden namen Hitler’s haatdragende retoriek wel enigszins serieus maar dachten dat het Duitse parlementaire systeem Hitler tot zulke vergaande compromissen zou dwingen dat hij uiteindelijk zijn jodenhaat zou moeten inslikken.

Zo hebben ook massa’s Nederlanders met de nazi’s gecollaboreerd na de Duitse invasie van 10 mei 1940. Of eigenlijk was er in alle landen die door de nazi’s zijn gekoloniseerd sprake van collaboratie. Doch we kunnen het nog een heel stuk breder trekken: bij iedere door mensen veroorzaakte catastrofe in de geschiedenis is er door de groep die daar in principe slachtoffer van was gecollaboreerd. Veel onwetende mensen schijnen hier echter niet van bewust te zijn. De daders van een genocide kunnen zodoende vrij eenvoudig de nakomelingen van de overlevers van een genocide wijsmaken dat de slachtoffers de hoofdschuldigen zijn vanwege de vermeende buitensporige collaboratie. Een goed voorbeeld daarvan is de trans-Atlantische slavernij…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *