Julian Assange

Op 11 april 2019 werd onder toeziend oog van de wereldpers een man die op Sinterklaas lijkt de Ecuadoriaanse ambassade uitgesleurd door de Britse politie. Eventjes daarvoor was hij in betreffende ambassade gearresteerd. Jarenlang was hij veilig op de Ecuadoriaanse ambassade. Maar volgens de regering van Ecuador was de gast een ongelikte beer en maakte misbruik van de geboden gastvrijheid van Ecuador waardoor er geen andere keuze was dan hem de deur te wijzen. De man zou zich misdragen hebben als een verwend klein kind. Hij zou zich onder meer schuldig hebben gemaakt aan het slaan van beveiligers. Aldus werd de gast op 11 april naar het kantoor van de ambassadeur geroepen alwaar hem mede werd gedeeld dat Lenin Moreno (de president van Ecuador) zijn assielstatus had ingetrokken en aldus de ambassade onmiddellijk diende te verlaten. De ‘Sinterklaas’ weigerde echter om zijn biezen te pakken waarop de ambassadeur de politie belde die hem vervolgens arresteerde en de ambassade uit sleurde.

Zodoende is Julian Assange dan toch in de kraag gegrepen. Velen zien hem als de Robin Rood van de inlichtingen: hij stal met het door hem opgerichte WikiLeaks inlichtingen van de autoriteiten en maakte ze openbaar voor het volk. Echter, scherpe geopolitieke analisten merkten iets op aan de inlichtingen die door WikiLeaks werden verspreid. Hetgeen WikiLeaks wereldkundig maakte leek op het eerste gezicht wereldschokkend, maar was het in werkelijkheid niet. Zo verklikte WikiLeaks dat SHELL geïnfiltreerd was in de Nigeriaanse regering. Maar dat was geen geheim. Dat was eerder luid en duidelijk tot uiting gekomen in het doodvonnis van de vreedzame milieuactivist Ken Saro-Wiwa (die actie voerde tegen de zeer ernstige milieuvervuiling van SHELL in Nigeria). Eveneens verklapte WikiLeaks (samen met Snowden) dat de autoriteiten alles en iedereen bespioneren. In werkelijkheid was ook dit allang en breed bekend. Rond het jaar 2000 was nl. reeds geopenbaard dat het Anglo-Amerikaanse mondiale netwerk van afluisterstationnen genaamd Echelon letterlijk alles en iedereen bespioneert. Maar toen dat naar buiten kwam deed de mainstream media alsof het de gewoonste zaak van de wereld was en ontstond er nauwelijks commotie. Maar toen WikiLeaks ermee naar buiten kwam werd het ongelooflijk gehyped.

Anderzijds heeft WikiLeaks niets noemenswaardig onthuld over zaken die er echt toe doen zoals de moord op Kennedy, 9-11 of de mysterieuze ontvreemding van kruisraketten met kernkoppen van het Amerikaanse leger in 2005, over institutioneel racisme in de VS, laat staan over de handel en wandel van de staat Israël. Omgekeerd bracht WikiLeaks opvallend vaak informatie naar buiten van de vijanden van het Anglo-Amerikaanse imperium. Denk bijvoorbeeld aan de zgn. Arabische lente. De Arabische lente was beslist geen organisch ontstane opstand. Dat was een reeks CIA-kleurenrevoluties. WikiLeaks was hierbij de CIA opvallend behulpzaam door het wereldkundig maken van gevoelige informatie.

Eveneens hielp WikiLeaks Donald Trump aan de macht door kwalijke informatie over Hillary Clinton te verspreiden. Vele mensen haten Trump met een passie, maar evenzo viel er sowieso weinig goeds te verwachten van havik Hillary Clinton. Ten eerste, het was Billary die het prison-industrial-complex, waar Zwart Amerika bij uitstek het slachtoffer van is, in de jaren ’90 naar the next level bracht. Tevens vervulde de duivelse mevrouw Clinton tot groot genoegen van haarzelf een voortrekkersrol in de vernietiging van Libië. Dus of het noodzakelijkerwijs slecht was dat WikiLeaks Billary’s terugkomst naar het Witte Huis versperd heeft laten we in het midden.

In ieder geval, een bepaalde fractie van het Anglo-Amerikaanse establishment en de Russen wilden deze maal Trump in het ovale kantoortje hebben (los van de vraag of Trump en de Russen direct met elkaar samen hebben gewerkt). Gedurende zijn verkiezingscampagne in 2016 stak Trump zijn affectie voor Julian Assange en WikiLeaks niet onder stoelen en banken: “Ik houd van WikiLeaks!” verkondigde Trump als WikiLeaks weer eens schadelijke informatie voor Hillary Clinton op straat had gegooid. Maar zodra Trump en consorten hun doel hadden bereikt veranderde de houding van het Trump-kamp onmiddellijk. Mensen uit de regering Trump begonnen toen hun beklag te doen over het vermeende gevaar dat WikiLeaks zou vormen voor de staatsveiligheid. Na de arrestatie van Assange was de naam van Trump ineens haas en hij wist van niets: “Ik weet niets van WikiLeaks—het is niet mijn ding.” Hetgeen inderdaad het ergste doet vrezen voor Assange als hij uitgeleverd wordt aan de VS.

Veel zaken gerelateerd aan Julian Assange zijn niet helemaal helder. In veel opzichten blijkt Julian Assange immers slachtoffer. Het is goed mogelijk dat Zweden jarenlang op valse gronden om zijn uitlevering heeft verzocht. Het is ook niet uit te sluiten dat Ecuador Assange de ambassade uit heeft laten sleuren in ruil voor een lening van het IMF (zoals voormalig president Rafael Correa beweert). Desalniettemin, als we alles optrekken en aftrekken dan moeten we dus gewoon concluderen dat de informatie Robin Hood Julian Assange toch minder een Robin Hood was dan dat het op het eerste gezicht in de ogen van velen leek. De informatie die WikiLeaks ontzegelde was of reeds lange tijd bekend, of het was vooral schadelijk voor (fracties van) de vijanden van het Anglo-Amerikaanse imperium. Hetgeen Assange een ordinaire dubbelspion maakt. Blijkbaar heeft de CIA hem nu niet meer nodig en wordt hij om die reden onder de trein gedonderd. Wellicht is Assange in ongenade gevallen omdat hij een zeker document naar buiten heeft gebracht dat toch in de lade opgeborgen moest blijven…

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *