De Gele hesjes

Meteen na de Franse presidentsverkiezingen van 2017 kon gesteld worden dat Frankrijk zichzelf met Macron van de regen in de drup gestemd had. Om dat te voorspellen behoefte men geen Nostradamus te zijn aangezien voormalig bankier en Bilderberg insider Macron simpelweg een grotere neoliberaal was dan zijn gehate voorganger Hollande. De mainstream pers onthaalde Macron dan wel als de nieuwe Elysée Messias, in de praktijk bleek Macron de zoveelste Elysée grapjas. Inmiddels wijzen de opiniepeilingen en de geelkleurigheid van het straatbeeld uit dat het Franse volk de nieuwe zetbaas van de globalisten daadwerkelijk ervaart als de overtreffende trap van diens reeds gehate voorganger Hollande.

In Frankrijk zijn automobilisten verplicht om gele veiligheidshesjes in hun voertuig te hebben, zodat ze zichtbaar zijn voor een ieder mochten onvoorziene omstandigheden hen dwingen om langs de kant van de weg te gaan staan. Vooral in de provincie moeten mensen grote afstanden afleggen per automobiel om naar hun werk te reizen. Want buiten de grote steden is openbaar vervoer doorgaans geen alternatief. President Macron wilde per 1 januari een groene accijns opleggen op brandstof. Macron had al een reeks maatregelen genomen die nadelig waren voor de hardwerkende Fransman, maar deze nieuwe accijns was voor de mensen uit de provincie de druppel die de emmer deed overlopen. Zodoende begonnen de mensen die nu nog dieper in de buidel moeten tasten om zichzelf te vervoeren massaal te protesteren in gele hesjes. Maar inmiddels is de beweging ook in Parijs populair geworden.

De beweging is gemodelleerd naar de succesvolle rode mutsen beweging uit 2013, tegen de ecotaks voor wegvervoer van president Hollande. Na massale protesten kwam die ecotaks er toen ook niet. Doch door deze draai verloor de Franse staat een miljard aan kapitaal en Hollande praktisch al zijn politieke kapitaal. Macron heeft evident niet geleerd van het verleden en lijkt exact voor zichzelf een vergelijkbaar soort van Waterloo te hebben gecreëerd. Het verwijt is ook dat de nieuwe groene brandstofaccijns een list is om gaten in de begroting te dichten.

Macron trachtte dus een groene belastingaccijns in te voeren onder het mom van het redden van de wereld. Klinkt nobel, de vraag is alleen waarom hij dat geld wegsleept bij de mensen die worstelen met de vraag of hun budget wel toereikend is om het einde van de maand te halen. Te meer omdat diezelfde Macron zonder blikken of blozen met droge ogen de belasting voor de welgestelden verlaagd heeft. Dat wordt dus totaal niet begrepen. Daarnaast, waarom wordt de luchtvaarindustrie niet afdoende aangepakt om hun bijdrage aan het vermeende broeikaseffect te stuiten? Want hoe kan het dat vliegen steeds goedkoper wordt en autorijden steeds duurder?

Maar dit soort zaken spelen natuurlijk niet alleen in Frankrijk. Ze spelen eigenlijk in alle landen die onder de duim zitten van de neoliberale globalisten. Ook in Nederland speelt er iets vergelijkbaars. Zo wilde Rutte per 2019 de BTW en de accijns op brandstof per 1 januari 2019 verhogen en de dividendbelasting voor grote ondernemingen koste wat het koste afschaffen. Uiteindelijk werd de Nederlandse premier in zijn hemd gezet door dezelfde globalisten waarvoor hij zijn nek zo voor uitstak waardoor er een streep gezet werd door de afschaffing van de dividendbelasting, maar het blinde fanatisme en de list en bedrog waarmee de polderman met het neoliberale plan zijn wanbeleid er doorheen trachtte te jagen sprak boekdelen. Het gaf weer eens aan hoe achter de schermen neoliberale globalisten aan de touwtjes trekken zowel buiten als binnen de Westerse wereld…

Na de Tweede Wereldoorlog was enige tijd de trend in de Westerse wereld dat de lagere sociale klassen zowel absoluut als relatief steeds welvarender werden. Dat kon onder meer gebeuren vanwege de angst voor het communistische blok. De elites in het Westen waren bevreesd dat het communisme ook binnen hun gelederen zou oprukken vandaar dat ze bepaalde concessies deden aan het volk om de communisten de wind uit de zeilen te nemen. Zodoende kwam er ruimte voor een gemodificeerd kapitalisme in een reeks Westerse landen. Dat hield in dat de rijken relatief arm waren en de armen relatief rijk.

Maar inmiddels is de trend dus evident gekeerd. Ecomische historici hebben wel berekend dat de reële koopkracht (dus na inflatiecorrectie, toename noodzakelijk kosten, etc.) van een modaal Amerikaans huishouden nog maar een derde is van dat in 1965. Dus een gezin waarvan in 1965 slechts de man werkte had meer te besteden dan een huidig gezin waarvan beide partners in het arbeidsproces participeren.

Anderzijds zijn er meer miljardairs dan ooit. De resultaten van een neoliberale counterrevolutie waarvan het theoretische fundament gelegd is door economen van de zgn. Oostenrijkse school en Milton Friedman. De uitvoering ving wat het Westen betreft aan met politici als Thatcher en Reagan. Dit leidde in eerste instantie tot veel protest maar nadat eind jaren ’80, begin jaren ’90 de Sovjet-Unie instortte won het neoliberalisme gigantisch aan geloofwaardigheid. Dusdanig dat zelfs socialistische partijen zich eraan durfden te wagen.

In menig land wordt neoliberaal beleid in meer of mindere mate morrend geslikt, maar in Frankrijk evident in veel mindere mate. Maar naar Frans voorbeeld duiken nu tot aan Irak aantoe protesterende gele hesjes op. De bevolking van Frankrijk is al sinds 1789 beroemd en berucht vanwege zijn strijd tegen onderdrukkend gezag en lijkt nu opnieuw het voortouw te nemen. Ditmaal in de strijd tegen het geglobaliseerde neoliberalisme.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *