De erfenis van Jim Jones

Op 18 november 1978 vond er een tragedische gebeurtenis plaats in het oerwoud. Deze maal was eens niet het oerwoud van Vietnam the scene of the crime. Neen. Het was voor de verandering ook niet gerelateerd aan een oorlog. Deze maal vormde het oerwoud van het Zuid-Amerikaanse land Guyana het decor. Meer specifiek de plaats Jonestown. Een plaats waar een paar jaar daarvoor nog niemand ooit van gehoord had. Dat kwam beslist niet omdat Guyana’s hoofdstad Geoergetown verhaspeld was door een slordige journalist. Betreffende plaats was nl. recentelijk uit de grond gestampt door de volgelingen van de Amerikaanse sekteleider Jim Jones. Zelf was hij ervan overtuigd dat hij god was en getuige de menigte die blind zijn bevelen opvolgden was menigeen het daar roerend mee eens. Opmerkelijk veel Zwarte mensen liepen achter rattenvanger van Hamelen Jim Jones aan. Zelfs aan een beval tot zelfmoord werd braaf door meer dan 900 mensen gehoorzaamd door vergiftigde kool aid (Amerikaanse oploslimonade) tot zich te nemen. Sindsdien is kool aid-drinker een gevleugelde begrip in de VS; dat is iemand die blind achter een grappenmaker aanwandelt en zichzelf aldus in het verderf stort.

Jim Jones zijn voorouders kwamen uit Ierland en Wales. Zelf werd hij op 13 mei 1931 geboren in Crete, Indiana, maar groeide op in het naburige dorp Lynnn. Ondanks dat hij enig kind was verzuimden zijn ouders hem de nodige aandacht te geven of als gezin activiteiten te ondernemen. Met de kinderen in de buurt vlotte het ook al niet. Maar een religieuze buurvrouw ontfermde zich over hem en nam hem mee naar de plaatselijke kerk. Dat was voor hem een ware openbaring. In de kerk vond hij de warmte die hij thuis miste. Het inspireerde hem ook om zelf dominee te worden: op tienjarige leeftijd begon hij kerkdiensten te houden voor de kinderen in de buurt. Tevens organiseerde hij begrafenissen voor dieren. Veel kinderen zullen hem een gekkie hebben gevonden, maar bij sommige jongere kinderen vond hij enig gehoor.

Als dominee ontdekte Jones dat hij zijn parochie kon domineren. Als een kind bijvoorbeeld eerder weg wilde gaan bij zijn kerkdienst dan beval hij betreffend kind te blijven. Dat bevel werd vervolgens gehoorzaamd. Hetgeen hem fascineerde. Al predikend ontdekte hij zodoende een talent te hebben om mensen te manipuleren. Deze vaardigheid is hij in de loop der jaren steeds verder gaan ontwikkelen, net zoals andere kinderen die bijvoorbeeld talent hadden voor honkbal al hun tijd en energie staken in het verbeteren van hun vaardigheden in het honkballen. Op school ging het overigens goed en in zijn vrije tijd verdiepte hij zich in charismatische historische figuren als Marx, Stalin, Hitler, Mao en Ghandi. Daarbij bestudeerde hij nauwkeurige hun sterke en zwakke punten.

In 1955 richtte Jones the Peoples Temple op in Indianapolis, later verhuisde deze sekte naar San Francisco. Betreffende sekte combineerde het christendom met communistische idealen en legde een grote nadruk op raciale gelijkheid. Jones predikte met de cadence van een Zwarte dominee en zijn preken waren vaak motivational speeches die ervoor zorgden dat de verworpenen der aarde zich speciaal gingen voelen. Vooral Zwarte Amerikanen lieten zich daardoor in zulke grote mate verleiden, dat de meerderheid der leden Zwart was. Doch in de praktijk dienden zij slechts als voervolk. Het leiderschap van the People’s Temple bestond nl. grotendeels uit witte vrouwen.

Lokale politici aanschouwden de invloed van Jones en trachtten hem voor hun karretje te spannen. Zo werd George Moscone dankzij steun van Jones tot burgemeester van San Francisco gekozen. Dit had wel tot gevolg dat Moscone een soort van marionet van Jones werd. Wat onder meer verklaart waarom Jones ineens benoemd werd in sleutelposities.

Maar Jones had inmiddels andere kopzorgen. Vanaf 1973 kwamen er berichten in de pers over de perverse gang van zaken binnen de sekte. Jones besloot daarop te verkassen naar het buitenland om uit de handen van de Amerikaanse autoriteiten te blijven. Zo wist Jones een overeenkomst gesloten met de regering van Brits Guyana. De sekte kreeg bewust grond toegewezen nabij betwist grensgebied met Venezuela, vanuit de gedachte dat Venezuela zich wel twee maal zou bedenken om betreffend gebied binnen te vallen als aldaar Amerikaanse staatsburgers waren gevestigd.

Na grootschalige voorbereidingen verhuisde Jones met honderden van zijn volgelingen naar het naar hemzelf vernoemde Jonestown in de zomer van 1977. Echter, in november 1978 bezocht congreslid Leo Ryan Jonestown om geruchten te onderzoeken dat aldaar mensen misbruikt werden en tegen hun wil in Jonestown verbleven. De door de media gevolgde Ryan werd in eerste instantie warm ontvangen in Jonestown. Maar in de loop van het verzoek gaven sekteleden stiekem briefjes aan leden van de delegatie van Ryan waarin ze hen smeekten om hulp. Uiteindelijk vertrok de delegatie van Ryan met 15 afvallige sekteleden uit Jonestown. Jim Jones was woedend. Een groep gewapende sekteleden leidde de delegatie Ryan naar het vliegtuig, maar vlak voor het instappen openden ze het vuur en vermoordden congreslid Ryan, drie journalisten en een afvallig sektelid. Jones begreep na dit incident dat zijn einde naderde en wilde koste wat het kost voorkomen dat hij en zijn aanhangers levend in handen van de autoriteiten kwamen. Aldus nam ‘god’ die zijn volgelingen de hemel op aarde had beloofd zijn parochie uiteindelijk mee naar de hel door ze tijdens een laatste avondborrel als makke lammetjes de kool aid te laten drinken.
DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *