Doorbraak in Singapore?


De Donald had onlangs een amicale ontmoeting met zijn eens gezworen aartsvijand Kim Jong Un. Dat leek een aantal maanden geleden volstrekt ondenkbaar. Mondiaal gezichtsbepalende politici als Trump en Un verlaagden zich beiden en public tot ordinaire schoolpleinscheldpartijen. Aangezien beide ‘schooljongens’ de beschikking hadden over kernwapens hield de wereld de adem in. Een kernoorlog leek nog nooit zo dichtbij geweest sinds de koude oorlog.

Inmiddels lijkt de relatie tussen de VS en Noord-Korea warmer te zijn dan ooit. Dit wordt door bepaalde fans van Trump gezien als bewijs dat hun man dan toch echt het paard van Troje in het Witte Huis is dat de gevreesde new world order van binnenuit bestrijdt. Zeker gezien het gegeven dat hij vlak voor zijn ontmoeting met Un nog de globalisten van de G-7 schoffeerde. Dit alles zou ten overvloede bewijzen dat Trump in tegenstelling tot de andere G-7 leiders geen lid is van de illuminati (duistere organisatie dat streeft naar één tiranieke wereldregering) en zijn eigen plan trekt.

Te meer ook omdat Trump’s toenadering bepaald niet goed schijnt te zijn gevallen bij bepaalde neocons om hem heen. Zo heeft Trump toegegeven aan de harde eis van Un om te stoppen met de jaarlijkse grootschalige militaire oefening samen met het Zuid-Koreaanse leger waarbij een invasie van Noord-Korea wordt gesimuleerd. Dat belangrijke diplomatieke succes van Un deed inderdaad de wenkbrauwen fronzen in bepaalde bellicose kringen gelieerd aan Washington en Seoul.

Anderzijds, over het algemeen wordt getwijfeld aan de waarde van het document dat Trump en Un ondertekend hebben. Volgens Trump was het een alomvattend verdrag. Pundits spraken dat onmiddellijk tegen en hernoemden het een gezamenlijke verklaring. Er is nl. nog helemaal niets concreets. Daarnaast, wie heeft wie gefopt? Heeft Un een bepaalde concessie afgedwongen van Trump om vervolgens gewoon door te gaan met het ontwikkelen van kernwapens, of zweert Un daadwerkelijk zijn kernwapens af om vervolgens te eindigen als Saddam Hoessein en Khadafi? Te meer omdat Un niets wezenlijks heeft afgedwongen, want de sancties blijven onverminderd van kracht.

Want het is zeer de vraag of Noord-Korea zich wel kan verdedigen tegen een Anglo-Amerikaanse invasie zonder kernwapens. Het zou niet de eerste keer zijn dat de VS een verdrag verscheurde. Dat zit in het DNA van het land, daar kunnen de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika over meepraten. Zij kwamen tot de conclusie dat de witte man sprak met een gespleten tong: verdragen die zij met de inheemsen sloten werden immers nooit nageleefd. Sterker nog, recentelijk nog heeft de Amerikaanse regering tot ontsteltenis van de wereld een eerder met heel veel moeite gesloten verdrag met Iran verscheurd. Dat doet het ergste vrezen voor het regime te Pyongyang. Waarom zou een verdrag met Teheran niet gerespecteerd worden en een ‘verdrag’ met Pyongyang wel?

Hoe dan ook, Kim Jong Un is van het ene moment op het andere moment gemetamorfoseerd van de paria der internationale politiek tot het populairste jongetje van de klas, want ineens staan de staatsmannen in de rij om Kim Jong Un te ontmoeten. Zoals president Poetin van Rusland en president Assad van Syrië. In die zin was de meeting ook een succes voor Un, omdat nu “de leider van de vrije wereld” hem ontmoet heeft niemand meer op de vingers getikt kan worden die met hem van gedachte wil wisselen.

Als daadwerkelijk Un’s kernwapens worden ontmanteld lijkt hij eensgelijk Saddam Hoessein en Khadafi zijn eigen graf te hebben gegraven. Anderzijds, volgens sommige stemmen in het Anglo-Amerikaanse kamp is Trump even naïef als de Britse premier Chamberlain, die in 1939 een vredesverdrag sloot met Hitler. Dat mocht echter niet baten, want niet lang daarna brak de Tweede Wereldoorlog in volle hevigheid uit. Gaat de geschiedenis zich herhalen en is dit verdrag in werkelijkheid de kalmte voor de storm?

Een storm lijkt er inderdaad te komen, maar de plek van de gevreesde storm lijkt in deze eerder Iran te zijn dan Noord-Korea. Met Noord-Korea (zonder kernwapens?) zal men ook wel willen gaan afrekenen, maar Iran is momenteel meer in het vizier. Niet voor niets heeft de Trump administration het relevante verdrag met Iran onlangs verscheurd. In Washington zal men bedacht hebben dat het niet handig is om met twee (potentiële) kernmachten tegelijk te gaan rollebollen, vandaar dat Noord-Korea momenteel wellicht voor het moment gekalmeerd wordt zodat de handen vrij zijn om Iran de nek om te draaien.

Maar de belangrijkste reden dat Washington momenteel fleurt met Pyongyang is waarschijnlijk om China een loer te draaien. Juist op het moment dat de handelsoorlog met China op het punt staat tot uitbreken wordt er aangepapt met een land dat China in principe beschouwt als een satelietstaat (al tracht Noord-Korea zich juist steeds onafhankelijker op te stellen van China). Juist daarom zijn goede betrekkingen met Noord-Korea erg interessant voor het Anglo-Amerikaanse imperium. Voor hen zou het mooiste scenario zijn om Noord-Korea af te pakken van China en om te vormen tot een Amerikaanse satelietstaat en te gebruiken om China te verzwakken. Net zoals momenteel het Russische buurland Oekraïne gebruikt wordt om te trachten de Russische federatie te verzwakken. Vooralsnog hebben dus zowel Noord-Korea als de VS hun voordeel gedaan met de historische ontmoeting te Singapore. Noord-Korea is verschoond van een jaarlijks bedreigende militaire oefening, Un is geen diplomatie paria meer en de VS heeft China een mooie hak gezet bij het uitbreken van een handelsoorlog.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *