Piet Emmer en de WIC-mentaliteit (3)


Het nieuwste boek van professor emeritus Piet Emmer is nog erger dan we hadden durven vrezen. We wisten reeds dat Emmer geen specialist is in het (Nederlandse) slavernijverleden, maar iemand die zich gespecialiseerd heeft in het bagatelliseren van het (Nederlandse) slavernijverleden, maar tegenwoordig gaat hij zover om het kolonialisme ronduit te verheerlijken. Emmer tracht alles waar Zwarte mensen erkenning of trots uit kunnen ontlenen te razeren. In synopsis: Zwarte mensen hebben nooit en te nimmer iets gepresteerd, en witte mensen hebben Zwarte mensen nooit fundamenteel gedwarsboomd, maar juist een flinke duw in de rug gegeven door hen beschaving bij te brengen en ontwikkelingshulp te verschaffen.

De transatlantische slavernij was niet zo wreed, kende relatief weinig slachtoffers, en heeft Europa nauwelijks welvarender gemaakt. De slavernij was goed voor Afrika omdat Afrika door het vertrek van miljoenen mensen minder monden hoefde te voeden. De slaafgemaakte Afrikanen hebben met hun verzet geen bijdrage geleverd aan hun eigen bevrijding (de slavernij is afgeschaft dankzij de genade van deftige witte heren), er is geen verband tussen de slavernij en het kolonialisme tot de huidige problemen van Zwarte mensen wereldwijd. Sterker nog, het kolonialisme was opgeteld en afgetrokken goed omdat het moderne beschaving heeft gebracht. De culminatie van het boek is een betoog over niet-Westerse immigratie dat opvallend goed aansluit bij het programma van partijen als de PVV en FvD.

Emmer beschuldigt iedereen die vraagtekens zet bij zijn eurocentrische versie van de geschiedenis van onwetenschappelijkheid en emotionaliteit. Maar hoe moeten we dan diens eigen emotionaliteit plaatsen? Hij grossiert in sarcasme en ad hominem aanvallen. Vanvught, Fatah-Black, Zihni Özdihl, van Stipriaen, Akwasi, etc., krijgen allemaal stoten onder de gordel toebedeeld. Terwijl je zou verwachten dat hij als zelfverklaard kampioen van de ratio zich puur zou beperken tot de feiten. Waarom gaat professor Emmer er met gestrekt been in à la Hans Kraay jr. tijdens diens hoogtijdagen als voetbalprof? is Emmer een wetenschapper of een emmerende en tierende voetbalhooligan?

Emmer beschuldigt zijn antagonisten er onder meer van bronnen te negeren die in strijd zijn met hun gewenste geschiedbeeld. Een klassiek geval van een verwijt van de pot aan de ketel. Als er iemand is die bronnen negeert die zijn gewenste geschiedbeeld ondergraven dan is het Emmer wel. Grote Zwarte wetenschappers als Eric Williams en Walter Rodney negeert hij compleet. En wel met de drogredenering dat zij geen wetenschappelijke onderzoeken hebben gepubliceerd, maar pamfletten. Maar hoe moeten we de emotionele geschriften van Emmer dan kwalificeren? Zeker na publicatie van zijn laatste schotschrift kan moeilijk ontkend worden dat hij de geschiedenis instrumentaliseert ten behoeve van xenofobe politieke partijen als de PVV en FdD.

Eigenlijk hebben we reeds in Gezegend en vervloekt de belangrijkste drogredeneringen van Emmer bediscussieerd. Echter, onlangs stelde een journalist Emmer een vraag betreffende zijn claim dat de interne Afrikaanse slavenhandel groter was dan de transatlantische slavenhandel. Emmer moest erkennen dat er geen overgeleverde documenten zijn die dat hard maken. Maar, zei hij, er zijn andere middelen zoals DNA-onderzoek waaruit dat af te leiden zou zijn. Hé, maar wacht eens eventjes, hier geeft Emmer ronduit toe dat er meer bronnen zijn dan hetgeen officieel op schrift is gesteld. Dus moet hij dondersgoed weten dat er genoeg bewijs is buiten de officiële, frauduleuze boekhouding van de WIC en VOC aangaande de overzeese welvaartvergaring door Nederland. Waaruit volgt dat Nederland veel meer welvaart buiten Europa heeft gegenereerd dan hij beweert.

Hierop aanvullend, in zijn boek betoogt Emmer dat de pogingen van de Britse marine om de illegale slavenhandel te bestrijden succesvol waren. Ondanks het feit dat het de illegale slavenhandel niet kon stoppen (Met de drugshandel lukt ons dat zelfs vandaag de dag niet, hoewel we nu over heel wat doeltreffender opsporingstechnieken beschikken dan rond 1800). Als Emmer het laatstgenoemde kan bedenken, dan had hij ook kunnen bedenken dat de officiële boekhouding van de WIC en VOC niks zegt. Tegenwoordig is boekhoudfraude nl. evenzo schering en inslag, ondanks veel betere opsporingstechnieken. Dus laat staan hoe onvoorstelbaar groot de boekhoudfraude was in vroeger dagen.

Onlangs werd Emmer de vraag gesteld wat volgens hem het doel van de geschiedenis is. Daarop gaf Emmer een vaag, weinig zinnig antwoord. Het kwam erop neer dat geschiedenis niet zo belangrijk is, omdat we er in het heden weinig aan hebben. Gezien het feit dat Emmer het belang van de geschiedenis niet inziet (of in ieder geval niet kan duiden) roept het de vraag op waarom hij zijn bloeddruk zo verschrikkelijk laat stijgen voor zoiets onbenulligs als geschiedschrijving? Desalniettemin, ondanks dat Emmer het zelf niet aangeeft kunnen wij uit zijn doen en laten wel afleiden wat volgens hem het doel van geschiedschrijving is: de status quo verdedigen.

Emmer tracht naam en faam te verwerven over de rug van de nieuwe publieke vijand: Afrikaans-Caribische jongeren die tegen racisme strijden. Emmer weet dat een groot aantal witte Nederlanders zich dood ergert aan het activisme van met name Afrikaans-Caribische jongeren. Hiermee lijken ze Marokkaanse jongeren te hebben afgelost als grootste vijand. Emmer heeft gezien hoe arabist Hans Jansen indertijd beroemd werd toen hij en public te keer ging contra de islam, en Emmer hoopt een zelfde soort van faam te verwerven door het belaste verleden van Nederland te ontlasten. Oftewel, wat Jansen bereikte met “Islam voor varkens, apen, ezels en andere beesten”, hoopt Emmer te verwezenlijken met “Het zwart-wit denken voorbij”.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *