Het Wilhelmus moet verplicht worden op school!

Pinterest

De Confederatie kan gezien worden als een der meest abjecte staten uit de geschiedenis. Historici hebben wel betoogd dat het de eerste nazi-staat ter wereld was, lang voordat Adolf Hitler ten tonele verscheen. De Confederatie scheidde zich in 1861 af van de VS om hele merkwaardige redenen. Zo was in de grondwet van de Confederatie expliciet verankerd dat de slavernij van mensen van Afrikaanse afkomst legaal was en dat het niet mogelijk was wetten aan te nemen die het bezitten van mensen van Afrikaanse komaf verboden. De vicepresident van de Confederatie (Alexander Stephens) hield op 21 maart 1861 de extreem racistische cornerstone lezing, waarin hij met droge ogen beweerde dat “de hoeksteen van de nieuwe regering rust op de grootste waarheid dat de %^@℈ niet gelijkwaardig is aan de witte man; slavernij—de onderwerping aan het superieure ras—is zijn natuurlijke en normale positie. Dit, onze nieuwe regering, is het eerste, in de geschiedenis van de wereld, gebaseerd op deze fysieke, filosofische, en morele waarheid.”

De Confederatie werd wellicht verslagen, maar de racistische mindset die de Confederatie mogelijk maakte bleef springlevend. Na de burgeroorlog ontstond er een trots onder veel witte zuiderlingen voor de vermeende verworvenheden van de Confederatie. De kopstukken van de Confederatie begonnen als helden vereerd te worden, generaal Robert E. Lee voorop. Maar die verheerlijking van de Confederatie bleef niet beperkt tot het zuiden van de VS. Na de Tweede Wereldoorlog werd de Confederatie naast nazi-Duitsland een historische staat die een warm hart wordt toegedragen door neonazi’s uit de hele wereld. Zo zagen we de nazi’s die dankzij subversieve actie van de regering Obama aan de macht werden geholpen in Oekraïne ten koste van een democratisch gekozen regering, naast hun symbolen die refereren aan nazi-Duitsland trots paraderen met de Confederale vlag.

Momenteel is er een heleboel ophef over het wangedrag van neonazi’s te Charlotteville en Trump’s reactie daarop, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het gedrag van die nazi’s te vergelijken was met dat van de nazi’s te Kiev. En hoe reageerde Obama op het doen en laten van de Oekraïnse geestverwanten van het geteisem te Charlotteville? Hij moedigde ze eerder aan dan dat hij ze afremde.

De Donald liet met zijn reactie op het geweld van de neonazi’s te Charlotteville wederom zijn ware gezicht zien. Eventjes leek hij toch ondubbelzinnig afstand te nemen van de neonazi’s maar dat bleek een slip of the tongue. De Donald corrigeerde zichzelf spoedig. Voordeel hiervan is wel dat iedereen precies weet waar de Donald precies staat.

Hoe dan ook, in het zuiden van de VS zijn er nog zo’n 700 standbeelden en andersoortige monumenten ter ere van de Confederatie. Maar het geluid om monumenten die aan de eerste nazi-staat ter wereld refereren te verwijderen klinkt al luider en vindt steeds meer gehoor. Ook in Nederland werd er verontwaardigd gereageerd op de bewapende Charlotteville nazi’s die in de bres sprongen voor een standbeeld van de grote Confederale held generaal Robert E. Lee (dat verwijderd zou gaan worden). Echter, Nederland zit in feite exact in hetzelfde schuitje. Sommige historici betogen dan wel dat de Confederatie de eerste nazi-staat was, maar de Nederlandse overzeese gebiedsdelen waren eveneens nazi-gebieden avant la lettre, en de Nederlandse schurken die aldaar huis hebben gehouden zijn eveneens veelal vereeuwigd op sokkels, met straatnamen, pleinen, tunnels, etc.

In Nederland is er wellicht nog geen beweging die daadwerkelijk schurken ontsokkelt, maar er heeft zich de laatste jaren wel een beweging ontwikkeld die tegen minstrelshows strijdt, ter plaatse ook wel bekend als zwarte piet. En hoe de autoriteiten daarmee omgaan toont vergelijkingen met hoe de Trump administration omgaat met de beweging die Confederale schurken ontsokkelt. De schaamteloze manier hoe Donald J. Trump weigerde expliciet afstand te nemen van neonazi’s is van een zelfde laken een pak als de Nederlandse premier Mark Rutte die zwarte piet nota bene in de nabijheid van Obama verdedigde door te stellen: “Black pete is black, I canot help that!”, of het racismeprobleem in Nederland wegwuift door te verkondigen dat hij geen maatregelen tegen racisme gaat nemen, maar dat mensen zich gewoon maar moeten invechten.

Waar andere landen met hun verleden in het reine trachten te komen door schurken te ontsokkelen gebeurt in Nederland ogenschijnlijk precies het tegenovergestelde. Onlangs kwam tot woede van velen naar buiten dat er een regeerakkoord in de maak is waarin overeengekomen is dat het Wilhemus verplichte kost wordt op school. Omgekeerd is een voorstel ter docering van de kolonisatie en de slavernij gesneuveld.

Maar hoe zo? Waarom sluit het één het andere uit? Als de Nederlandse docenten de waarheid gaan verkondigen over Wilhelmus en zijn familie dan slaat men twee vliegen in één klap. We mogen aannemen dat de leerlingen verteld gaat worden dat Wilhelmus een opportunistische schurk was die eensgelijk de Spanjaarden de Nederlandse bevolking terroriseerde met zijn leger (en door hen beslist niet als een held werd gezien). Achteraf is Willem van Oranje door Nederlandse historici tot held gebombardeerd om de natievorming synthetisch te bevorderen. Eveneens zou de leerlingen meegegeven kunnen worden dat de slavenhandel en de opiumhandel op Java de familie van Oranje Nassau beslist geen windeieren heeft gelegd. Dus eigenlijk is het uitstekend dat het Wilhelmus gedoceerd gaat worden aan de schoolgaande jeugd. Tenminste, als de docenten daadwerkelijk de opdracht krijgen om geschiedenis te doceren en geen propaganda.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *