De Rubicon van de treiterjournalistiek

Pinterest


Eens werd er nauwelijks gemaald om racistische kreten die voetbalhooligans in Nederlandse stadions slaaken. Dat hield in dat het probleem jarenlang wel werd besproken, maar er nimmer paal en perk aan werd gesteld. Het probleem werd zogezegd gedoogd. Waaruit eens te meer bleek dat over een probleem meejammeren en mededogen acteren een effectieve manier is om de schijn hoog te houden dat je de mouwen opgestroopt hebt om het probleem aan te pakken. Toch bleek er een duidelijke grens van het toelaatbare te zijn. Want uiteindelijk werd het land toch te klein nadat een witte vrouw werd beledigd. De supporters van ADO Den Haag hadden nl. de vrouw van topvoetballer Rafael van der Vaart ervan beschuldigd de ultieme dame van lichte zeden van Amsterdam te zijn. Betreffende kakofonie schudde de wetgever en de nationale voetbalbond wakker. Niet lang daarna werden er ferme maatregelen getroffen tegen beledigende spreekkoren in het algemeen.

Treiterhoernalistiek kent een vergelijkbare gedoogtraditie als beledigende spreekkoren in voetbalstadions. Met dien verschil dat er een paralelle treiterjournalistiek is ontstaan naast de mainstream witte treiterjournalistiek. Toen slechts witte pseudo-journalisten zich bezighielden met treiterjournalistiek werd het probleem niet als zodanig erkend, en werd het verschijnsel zelfs verdedigd met de welbekende dooddoener vrijheid van meningsuiting. Toen er echter een paralelle treiterjournalistiek zou zijn ontstaan gedomineerd door migrantenjongeren, raakte het land echter in rep en roer. Er ontspon een nationaal debat over de vraag hoe dat geteisem zo spoedig mogelijk met wortel en tak weggejorist kon worden uit het journalistieke landschap.

Dit terwijl de mainstream witte treiterhoernalistiek zich sinds jaar en dag verre van onbetuigd heeft gelaten. De mainstream treiterhoernalistiek heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het huidige xenofobe Wildersklimaaat in Nederland. Ze zijn er immer als de kippen bij om mensen van kleur te kijk te zetten. De mainstream treiterhoernalistiek profileert zichzelf gaarne humoristisch, maar wat minder humoristisch is is dat het in de praktijk de voorhoede is in de strijd voor witte suprematie. Zo waren de treiterhoernalisten de grootste jihadisten ter behoud van het racistische zwartepietfeest. Ter meerdere eer en glorie van de racistische karikatuur zwarte piet zijn ze eindeloos vaak afgereisd naar Amsterdam Zuidooost om verwarde geesten voor de camera te halen. Uit complete onwetendheid collaboreerde menigeen met de treiterhoernalistiek. In analogie: alsof de NSB representatief was voor de Nederlandse bevolking gedurende de hongerwinter. Zo kan de treiterhoernalistiek naar hartelust manipuleren onder de dekmantel genaamd vrijheid van meningsuiting. Met name één enkele activist in het bijzonder is lange tijd onophoudelijk het mikpunt geweest van de beroepstreiteraars. Geen enkele autoriteit greep in. Waarschijnlijk het absolute dieptepunt van de treiterhoernalistiek was het kolonialistische filmpje waarbij Amsterdam Zuidoost letterlijk werd neergezet als een dierentuin wiens bewoners gevoederd werden.

Een paar weken terug is het belangrijkste podium van de mainstream treiterhoernalistiek dan toch de Rubicon overgestoken. De trotse vaandeldrager van de treiterhoernalistiek had een een foto online gezet van een journaliste van een landelijk ochtendblad met daarbij de oproep om seksistische complimentjes te maken. Vervolgens gingen zoals te verwachten was de reaguurders van betreffende site compleet los. Hierop sloeg een groep van honderd vooraanstaande vrouwen de handen ineen en riepen op tot een boycot van betreffende treitersite. Bedrijven werd gevraagd niet meer te adverteren op het treiterpodium in kwestie, welk pamflet gepubliceerd is in twee prominente ochtendbladen.

Hiermee is de treiterhoernalistiek in het spagaat gemanouvreerd. Het raison dʼêtre van de treiterhoernalistiek is immers het treiteren. Dat is hetgeen de treiterhoernalistiek onderscheidt van de concurrentie. Daarmee scoren ze hits en door hun grote aantal hits worden ze weer interessant voor adverteerders. Tegelijkertijd is die schoolplein benadering de zwakke plek omdat het de vraag opwerpt of hetgeen zij doen wel de noemer journalistiek verdient. De vraag is of de vrijheid van meningsuiting aangetast wordt of dat treiteren bestaansrecht heeft als professie. De contradictoire boodschap die de maatschappij verspreidt is door het treiteren op schoolpleinen zoveel mogelijk te bestrijden, zonodig met stevige sancties maar het weer wel te gedogen als beroep. Tevens mag niet uit het oog verloren worden dat de treiterhoernalistiek twee stappen verder gaat dan de besturen van voetbalclubs van eertijds. Waar de besturen van voetbalclubs beledigende spreekkoren slechts gedoogden roept de treiterhoernalistiek hun aanhang openlijk op tot het beledigen van hun antagonisten. Zou een onderwijzer die zijn leerlingen aanmoedigt om mede-leerlingen te treiteren gehandhaafd blijven?

Als de eindredactie van de vaandeldrager van de Nederlandse treiterhoernalistiek een klein beetje historisch besef had gehad dan had het geweten hoe en waar de Rubicon stroomt in Nederland. Racisme is niet zo zeer een taboe te lande. Artikel 1 van de Nederlandse grondwet ten spijt moet men het behoorlijk bont maken voordat men daarvoor aangepakt wordt. Zo kreeg Sylvana Simons vele duizenden racistische reacties over zich heen gedonderd omdat ze zich uitspreekt tegen racisme, maar slechts twintig mensen zijn hiervoor onlangs veroordeeld door de rechter. Als ze sluw binnen dat kader waren gebleven dan had er buiten de kringen van de slachtoffers om geen haan naar hun “vrijheid van meningsuiting” gekraaid. Maar eensgelijk de voetbalkakofonisten moesten de mensen achter de vaandeldrager van de Nederlandse treiterhoernalistiek er op de harde manier achter komen dat ze de Rubicon overstaken toen ze zich verbaal gingen vergrijpen aan witte vrouwen. Zwarte activisten hebben blijkbaar niet de macht om de autoriteiten te bewegen afdoende maatregelen te nemen tegen racisme of om bedrijven te bewegen tot boycots.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
This entry was posted in The Grapevine Publications. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *